cholesterol en voeding


logo.jpg (7231 bytes)

Google

Deze pagina is verouderd - ontvang onze nieuwtjes per email

 

De cholesterol mythe


In oktober 2005 werd er in Beijing, China een speciale conferentie gehouden waar met name werd gesproken over de cholesterol mythe en de risico's van het huidige beleid op het gebied van verzadigd vet en cholesterol.   Hieronder wat uitspraken van wetenschappers die het gevaar zien van het feit dat we cholesterol als iets slechts zien.

De media papegaaien de main stream wetenschappers na dus laat ik maar weer even de keerzijde van de medaille zien.

Japanse onderzoekers zeggen zelfs dat een hoog cholesterol voor minder kanker zorgt en ook voor een langer leven kan zorgen.

Tijd om de knuppel eens in het hoenderhoek te gooien.

Ik heb helaas geen tijd om alle informatie te vertalen.....

Ron


Ondergaande vertalingen zijn gemaakt door Joke Bol, waarvoor mijn dank !


CHOLESTEROLVERLAGING EN MORTALITEIT.
Michel de Lorgeril and Patricia Salen
Nutrition, Vieillissement et Maladies Cardiovasculaires (NVMCV), UFR de Médecine, Domaine de la Merci, 38056 La Tronche, France

Het lijkt er op dat een hoog cholesterolgehalte geen risicofactor is voor overlijden door een hartstilstand (sudden cardiac death - SCD), terwijl SCD de hoofdoorzaak is van dood door hart- en vaatziekten (HVZ). Cholesterolverlaging lijkt geen erg effectieve manier te zijn om sterfte aan HVZ in onze bevolking te reduceren.`

Hart- en vaatziekten zijn de nummer 1 seriemoordenaars in de ontwikkelde en ontwikkelingslanden. Alle behandelingen, inclusief de preventieve strategiën, tegen HVZ zouden daarom geëvalueerd moeten worden via hun invloed op sterfte als eindpunt. Elk ander eindpunt is, op zijn best, secundair of surrogaat. Laten we binnen dit raamwerk van begrip drie basale vragen formuleren en beantwoorden:

1. Wat is sterfte door HVZ Of, in andere woorden, hoe sterven mensen aan HVZ in werkelijkheid? Volgens recente data, gestandaardiseerd naar de US bevolking in 2000 van 719.459 mensen van boven de 35 jaar die zijn overleden aan een hartaandoening, werd 63% gedefinieerd als een sudden cardiac death. In deze studie werd SCD gedefinieerd als overlijden buiten het ziekenhuis of de eerste hulp of als ´dood bij aankomst´met als onderliggende oorzaak een hartaandoening. Binnen de groep met de leeftijd van 35-55 jaar was ongeveer 75% SCD (1).

Dit betekent dat de meerderheid van voortijdige dood door HVZ in onze maatschappij, met name onder schijnbaar gezond bevolkingsgroepen, SCD is.

2. Zijn we in staat mensen te onderscheiden die een risico lopen op SCD? Met andere woorden, zijn de traditionele risicofactoren van HVZ een voorspellende factor voor SCD? Diverse studies hebben geprobeerd om deze vraag te beantwoorden. Bijvoorbeeld, in een vooruitziende studie onder gezonde mannen vonden onderzoekers dat alleen de C-Reactive Protein (CRP) significant geassocieerd was met het risico op SCD, terwijl homocyste?ne en alle standaard lipide parameters, inclusief totaal en LDL cholesterol niveaus, dit niet waren (2). In een andere studie die de determinanten onderzocht van SCD bij vrouwen, zag men dat diabetes en roken een opvallend verhoogd risico verleenden aan SCD, terwijl hypercholesterolemia het risico op SCD niet verhoogde (3). Aldus, het schijnt dat een hoog cholesterolniveau geen risicofactor is tot SCD, terwijl SCD de voornaamste oorzaak van dood door HVZ lijkt.

3. Is cholesterolverlaging in staat het risico op SCD te reduceren en daaruitvolgend het risico op overlijden door HVZ en zo ja, tot op welke hoogte? Daar de meest efficiënte cholesterolverlaging gebaseerd is op statines, is het belangrijk te kijken naar SCD data (en HVZ mortaliteitscijfers) in recent gepubliceerde statine-proefnemingen. Echter, zowel in recente als eerdere statine-proefnemingen, is er merkwaardig genoeg geen data betreffende het effect van statines op SCD. Dit suggereert dat, zoals te verwachten is van epidemiologische data, dat statines geen significant effect hebben op SCD. Gegeven het belang van SCD als oorzaak van dood bij HVZ patiënten, kunnen we daarom vermoeden dat het effect van cholesterolverlaging door statines op overlijden door HVZ, op z´n best gezegd, klein is. In feite, zorgvuldige evaluatie van de gepubliceerde proefnemingen suggereren dat het effect van statines op mortaliteit of klein, of te verwaarlozen is.

Bijvoorbeeld, in HPS, PROSPER, ALLHAT-LLT, ASCOT-LLA en ALLIANCE waren de overlijdensratio´s respectievelijk 0,87 (wat duidt op een risicoreductie van 13%), 0,97 (insignificant), 0,99 (insignificant), 0,87 (insignificant) en 0,92 (insignificant) (4-8). Verder is het effect van statines specifiek op vrouwen recentelijk geanalyseerd met gebruik van een meta-analyse van 13 studies die vastgelegd waren in de Cochrane databasis (9). De auteurs concludeerden dat zowel bij primaire als secundaire preventie statines geen significant effect hadden op de mortaliteit bij vrouwen (9). Tenslotte bleek dat bij de meest recente statine-proefnemingen en intensieve lipideverlagende behandelingen (MIRACL, PROVE-IT, A tot Z Trial), de effecten op mortaliteit wederom klein of insignificant waren ondanks het recruteren van enige duizenden pati?nten voor deze proefnemingen (10-12).

De antwoorden op onze drie vragen heeft ons geleid tot de conclusie dat cholesterolverlaging met statines geen effectieve manier lijkt op het reduceren van HVZ-overlijden bij onze bevolking. Dit is niet onverwacht, daar de algemene oorzaak van overlijden door HVZ SCD is (wel tot 75% van overlijden aan hartziekte onder mensen van 35-55). Hierbij is SCD blijkbaar niet gedetermineerd door standaard lipidefactoren.
References
1. Zheng ZJ, et al. Sudden cardiac death in the United States, 1989 to 1998. Circulation 2001;104:2158-63.
2. Albert CM, et al. Prospective study of C-Reactive protein, homocysteine, and plasma lipid levels as predictors of sudden cardiac death. Circulation 2002;105:2595-9.
3. Albert CM, et al. Prospective study of sudden cardiac death among women in the United States. Circulation 2003;107:2096-2101.
4. Heart Protection Study Collaborative Group. MRC:BHF heart protection Study of cholesterol lowering with simvastatin in 20 536 high-risk individuals: a randomised placebo-controlled trial. Lancet 2002;360:7-22.
5. Shepherd J, et al. Pravastatin in elderly individuals at risk of vascular disease (PROSPER): a randomised controlled trial. Lancet 2002;360:1623-30.
6. The ALLHAT Officers and Coordinators for the ALLHAT Collaborative Research Group. Major outcomes in moderately hypercholesterolemic, hypertensive patients randomized to pravastatin vs. usual care: the Antihypertensive and Lipid-Lowering Treatment to prevent Heart Attack
Trial (ALLHAT-LLT). JAMA 2002;288:2998-3007.
7. Sever PS, et al. Prevention of coronary and stroke events with atorvastatin in hypertensive patients who have average or lower-than average cholesterol concentrations in the Anglo-Scandinavian Cardiac Outcomes Trial -- Lipid Lowering Arm (ASCOT-LLA): a multicentre
randomised controlled trial. Lancet 2003;361:1149-58.
8. Koren MJ, et al. Clinical outcomes in managed-care patients with coronary heart disease treated aggressively in lipid-lowering diseases management clinics. The ALLIANCE Study. JACC 2004;44:1772-9.
9. Walsh JM, et al. Drug treatment of hyperlipidemia in women. JAMA 2004;291:2243-9.
10. Schwarz GG et al. Effects of atorvastatin on early recurrent ischemic events in acute coronary syndromes. The MIRACL Study: a randomized controlled trial. JAMA 2001;285:1711-8.
11. Cannon CP, et al. Intensive versus moderate lipid lowering with statins after acute coronary syndromes. N Engl J Med 2004;350:1495-1504.
12. A to Z Trial. Preliminary Results. 2004 Meeting of the European Society of Cardiology.


HOOG BLOEDCHOLESTEROL VOORSPELT LAGE STERFTE MET KANKER ALS OORZAAK EN EEN LANGE LEVENSDUUR.
Harumi Okuyama
Department of Preventive Nutraceutical Sciences, Graduate School of Pharmaceutical Sciences, Nagoya City University, Mizuhoku, Nagoya 467-8603, Japan

Een totaal cholesterolniveau (TC) tot 260-280 mg/dl (6,7 - 7,2 mmol/l) voorspelt een lage sterfte aan kanker en andere doodsoorzaken, terwijl een TC van 160-180 mg/dl (4,1 -4,6 mmol/l) een hoog sterftecijfer door deze oorzaken voorspelt onder de algemene bevolking en in groepen boven de 50 jaar.

Door het verhogen van de ratio meervoudig onverzadigde vetzuren : verzadigde vetzuren (MOV : VV) en het reduceren van cholesterol in voeding dacht men ooit een veelbelovende benadering te hebben gevonden om het serum cholesterol te verlagen en hart- en vaatziekten (HVZ) te reduceren. Deze benadering was gebaseerd op de zogenaamde ´cholesterol-hypothese. MOV stond oorspronkelijk voor linoleenzuur, een omega-6 vetzuur dat overvloedig gevonden wordt in plantaardige oliën. Echter, lange interventiestudies (MRFIT Study (1), Helsinki Businessmen Study (2,3) en J-LIT Area-matched Control Study (4)) die gebaseerd waren op de ´cholesterol-hypothese´ lieten geen significante reductie zien in TC-waarden, maar wel een verhoging van HVZ (5). In tegendeel zelfs: een verlaging van linolzuurinname was effectief in de secundaire preventie van HVZ (Lyon Diet Heart Study (6)).

TC als een relatief risico op HVZ (welke hier gedefinieerd wordt als mortaliteitsratio door HVZ bij de hoogste versus de laagste TC) verschilt tussen bevolkingsgroepen en leeftijdsgroepen en varieert in insignificante niveaus bij de totale bevolking boven de 40 jaar in Japan en in leeftijdgroepen boven de 50 jaar in westerse landen met een factor 5 in personen geselecteerd op hun hoge TC. Het aandeel familiale hypercholesterolemie (FH) bij bestudeerde bevolkingsgroepen is als een kritieke factor ge?nterpreteerd die zulke grote variaties in relatieve risico´s teweegbrengt (5,7).

Bij FH-casussen wordt LDL niet opgenomen in de perifere weefsels wat een voortdurend tekort geeft van toevoer naar de cellen van cholesterol, vetzuurenergie en essentiele vetzuren. Mensen met FH ontwikkelen hypercholesterolemie op jonge leeftijd en hun sterfte aan HVZ is 10 keer zo hoog als bij mensen zonder FH. De geobserveerde variaties van TC als relatief risico op HVZ laten zien dat hoog TC weinig impact heeft op HVZ bij mensen zonder FH. Het relatief hogere risico reflecteert grofweg het relatieve aandeel van mensen met FH bij de geselecteerde bevolkingsgroepen.

Men observeerde bij de Japanse algemene bevolking boven de 40 jaar dat hoe hoger het TC, hoe lager de sterfte aan kanker en andere doodsoorzaken en men zag geen significante correlaties tussen HVZ en TC (> 4 reports) (7). Resultaten van studies onder Japanners (TC waarden boven de 220 mg/dl oftewel 5,6 mmol/l) die behandeld waren met statines, indiceerden dat degenen met een TC onder de 260 mg/dl niet behandeld moeten worden (8). Follow-up studies die waren uitgevoerd in Korea en westerse landen (Austrian VHM&PP Study (10)) ondersteunden ook de interpretatie dat lage TC een risicofactor is op een lange levensduur bij de algemene bevolking en in de leeftijdsgroep ouder dan 50 jaar bij welke het aandeel van mensen met FH verondersteld werd relatief klein te zijn.

De conclusie luidt dat een TC tot 260-280 mg/dl een lage kanker- en algemene mortaliteit voorspelt, terwijl een TC onder de 160-180 mg/dl juist hoge sterfte aan deze factoren voorspelt onder de algemene bevolking en in groepen boven de 50 jaar. De mate waarin TC boven 280 mg/dl bijdraagt aan de ontwikkeling van HVZ moet worden herbepaald door het analyseren van afzonderlijke FH en niet-FH personen in toekomstige follow-up studies.
References
1. Multiple risk factor intervention trial. Risk factor changes and mortality results. Multiple Risk Factor Intervention Trial Research Group. JAMA. 1982;248:1465-77.
2. Strandberg TE, VV Salomaa, VA Naukkarinen, HT Vanhanen, SJ Sarna, TA Miettinen. Longterm mortality after 5-year multifactorial primary prevention of cardiovascular diseases in middle-aged men. JAMA. 1991;266:1225-9.
3. Strandberg TE, VV Salomaa, HT Vanhanen, VA Naukkarinen, SJ Sarna, TA Miettinen. Mortality in participants and non-participants of a multifactorial prevention study of cardiovascular diseases: a 28 year follow up of the Helsinki Businessmen Study. Br Heart J. 1995;74:449-54.
4. Yoshiike, Tanaka H. The Lipid 2001; 12; 281-289. A follow-up study of area-matched control to the Japan Lipid Intervention Trial. (J-LIT) (In Japanese).
5. Okuyama H. High n-6/n-3 ratio of dietary fatty acids rather than serum cholesterol as a major risk factor for coronary heart disease. Eur J Lipid Sci Technol. 2001;103:418-22.
6. de Lorgeril M, S Renaud, N Mamelle, P Salen, JL Martin, I Monjaud, J Guidollet, P Touboul, J Delaye J. Mediterranean alpha-linolenic acid-rich diet in secondary prevention of coronary heart disease. Lancet 1994;343:1454-9.
7. Okuyama H, Y Ichikawa, Y Sung, T Hamazaki T and WEM Lands. Prevention of coronary heart disease-from cholesterol hypothesis to n-6/n-3 balance of fatty acids (an illustrated data book in Japanese). Gakkai Center Kansai, Osaka, 2002.
8. Matsuzaki M, T Kita, H Mabuchi, Y Matsuzawa, N Nakaya, S Oikawa, Y Saito, J Sasaki, K Shimamoto, H Itakura. Large scale cohort study of the relationship between serum cholesterol concentration and coronary events with low-dose simvastatin therapy in Japanese patients with hypercholesterolemia; J-LIT Study Group. Japan Lipid Intervention Trial. Circ J 2002;66:1087-95.
9. Song YM, J Sung, JS Kim. Which cholesterol level is related to the lowest mortality in a population with low mean cholesterol level: a 6.4-year follow-up study of 482,472 Korean men. Am J Epidemiol. 2000;151:739-47.
10. Ulmer H, C Kelleher, G Diem, HJ Concin. Womens Health (Larchmt). Why Eve is not Adam: prospective follow-up in 149650 women and men of cholesterol and other risk factors related to cardiovascular and all-cause mortality. 2004;13:41-53.

HET JAPANSE ATHEROSCLEROSE GENOOTSCHAP PUBLISEERDE RECENTELIJK ´WENSELIJKE CHOLESTEROL NIVEAUS´. MAAR IS HET NOODZAKELIJK OM ZE TE VERLAGEN ONDER DE 240 (6,2 MMOL/L)?

Harumi Okuyama
Department of Preventive Nutraceutical Sciences, Graduate School of Pharmaceutical Sciences, Nagoya

´Het is tijd om ons standpunt te veranderen. Het lijkt dat de klassieke risico´s die geassocieerd worden met hypercholesterolemie geschrapt kunnen worden waar de omega-3 vetzuurinname hoog is zoals in Japan.´

Volgens de richtlijnen van het het Japanse Atherosclerose Genootschap per juli 2004 (1) zouden de serumcholesterol-niveaus verlaagd moeten worden tot onder 240 mg/dl (6.2 mmol/l), ongeacht andere risicofactoren. De richtlijn adviseert artsen om lipideverlaging te overwegen bij pati?nten met een constant serum niveau van 240 mg/dl of meer, ondanks veranderingen in leefstijl inclusief voeding en fysieke activiteit over een periode van zes maanden. Deze richtlijn is niet alleen zinloos maar kan schadelijk zijn gezien de volgende observaties:

1. Cholesterolverlagende dieten waren succesvol in een of twee uitzonderlijke studies in welke plantaardige olie was gebruikt om bloedcholesterolniveaus te verlagen, waarbij onbedoeld een omega 3 defici?ntie werd behandeld. In Japan, waar omega 3 vetzuren voldoende worden geconsumeerd, toonden lipideverlagende dieten een toename van drie keer van het voorkomen van hartinfarcten (3). Vergelijkbare effecten werden gezien in Finland (4).

2. Gedurende deze 7 jaar werden verschillende relaties tussen dood door diverse oorzaken en het totale bloedcholesterolniveau gepubliceerd (5-8). Al deze studies lieten zien dat groepen mensen met cholesterolniveaus van rond de 250 mg/dl (6.5 mmol/l) de laagste dood door diverse oorzaken hadden. Of, ten minste, dat er geen significanter hogere sterftecijfers waren dan bij de andere groepen. Het voorschrijven van cholesterolverlagende medicijnen aan mensen met meer dan 240 mg/dl is niet redelijk daar deze mensen de minste kans hebben op overlijden. Mensen met de minste kans op overlijden zijn mensen die geen medicijnen nodig hebben.

3. Statines zijn de meest voorgeschreven medicijnen tot 80% van de hyperlipidemische pati?nten in Japan (9). Echter, of statines nuttig zijn in de behandeling voor hyperlipidemische patiënten om HVZ of dood door diverse oorzaken te voorkomen, is in Japan nooit getest in een goed uitgevoerde studie. Als de resultaten van de 4S proefneming (10) geëxtrapoleerd kunnen worden naar Japanse hyperlipidemische patiënten in de secundaire preventie en als de aanname dat de frequentie van hartinfarcten in Japan slechts 1/6 is van die in Scandinavië correct is, dan kan men beredeneren dat het aantal patiënten dat behandeld moet worden in Japan ongeveer duizend moet zijn om één leven te sparen. In de primaire preventie moet dit getal een paar keer hoger zijn. Willen Japanse patiënten statines als ze bewust zijn van deze feiten? Daarbij komt nog dat de dosis die gebruikt werd in de pravastatinstudies 4 keer groter is dan die gebruikt wordt in Japan (5/10 mg/d).
De sterftecijfers door hartinfarct tellen alleen voor 1/14 van alle overlijdensgevallen in Japan (6). Aan de andere kant zijn 1/3 van de overlijdensgevallen toe te schrijven aan kanker. Als men in overweging neemt dat de meeste epidemiologische studies laten zien dat personen met lage cholesterolniveaus een hoger overlijdensrisico hadden dan die met hogere niveaus (5-8), is het belangrijker om zich te concentreren op mensen in Japan met lagere niveaus dan op degenen met hogere cholesterolniveaus. Het is zelfs zo dat een recentelijk uitgevoerde Japanse epidemiologische grootschalige studie liet zien dat hoge LDL-cholesterolniveaus geen risicofactor waren voor hartinfarcten, alhoewel de details hiervan nog niet beschikbaar waren op het moment van dit schrijven.

Het is tijd om ons gezichtspunt te wijzigen. Het lijkt dat de klassieke risico´s die geassocieerd worden met hypercholesterolemia geschrapt kunnen worden als er een hoge omega-3-vetzuurinname plaatsvindt zoals in Japan het geval is.
References
1. Japan Atherosclerosis Society. Koshikessho chiryo gaido (Guide for hyperlipidemia treatment). 2004 (in Japanese).
2. Miettinen M, O Turpeinen, MJ Karvonen et al: Effect of cholesterol-lowering diet on mortality from coronary heart-disease and other causes. A twelve-year clinical trial in men and women. Lancet 1972;2(7782):835-838.
3. Yoshiike N, H Tanaka, Nihon Shishitsu Kainyusiken Chiikitaisho Tsuisekichosa Group: Nihon Shishitsu Kainyushiken no Chiikitaisho Tsuisekichosa. The Lipid. 2001;12:281-289 (in Japanese).
4. Strandberg TE, VV Salomaa, VA Naukkarinen VA et al: Long-term mortality after 5-year multifactorial primary prevention of cardiovascular diseases in middle-aged men. JAMA 1991;266:1225-1229.
5. Naito Y, M Iida, S Sato et al: Junkanki kensinkoumokukara mita Toshijuuminno shibouni kanrensuru youinno kentou. Nihon Ekigakukai Gakujutsusoukai Kouenshuu 1997, 98. (in Japanese).
6. Okamura T, T Kadowaki, T Hayakawa et al. What cause of mortality can we predict by cholesterol screening in the Japanese general population? J Intern Med. 2003;253:169-180.
7. Shirasaki S: Rokenhokenshinto shiboritsutono kankei - Kokoresuteroruto himanha yokunaika - Nihon Iji Shinpo 1997; No 3831: 41-48. (in Japanese).
8. Irie, F, T Sairenchi, Y Iso et al. Kenkoukanrieno katsuyouwo mokutekitoshita kihonkenkoushinsaseisekiniyoru seimeiyogono kentou. Nihon Koeishi, 2001;48:95-107 (in Japanese).
9. Ujita K, K Ohno, M Hashiguchi et al. Drug use evaluation of antidyslipidemic agents at a community hospital in Japan. Yakugaku Zasshi 2002;122:499-506. (in Japanese) 10. Scandinavian Simvastatin Survival Study Group. Randomised trial of cholesterol lowering in 4444 patients with coronary heart disease: the Scandinavian Simvastatin Survival Study (4S).
Lancet 1994;344:1383-1389.
11. Nikkei Shinbun. 2004 June 17.

DE MYTHEN VAN CHOLESTEROL EN VERZADIGD VET 50 JAAR IN ONTWIKKELING.

`Waarom zouden we cholesterol verlagen als hoog cholosterol geassocieerd wordt met een lang leven?`

`De grootste wetenschappelijke misleiding van onze tijd.` Deze woorden werden 20 jaar geleden geuit door George Mann, een vroegere professor in de biochemie bij Vanderbilt Universiteit Geneeskunde te Nashville, USA, om het idee te karakteriseren dat een hoge inname van cholesterol en dierlijk vet hartziekten zou veroorzaken (1). En de grote hoeveelheden wetenschappelijke studies die zijn gepubliceerd op dit gebied sinds die tijd, zijn niet in staat geweest om de harde woorden van Mann te weerspreken.

De demonisering van dieetvetten startte met een verhandeling door de Amerikaanse fysiologieprofessor Ancel Keys. Zijn argument was dat er een sterke samenhang bestond tussen de consumptie van vet en sterfte door hartaandoeningen in zes landen (2). Keys had zijn data echter zo geselecteerd dat ze pasten in zijn hypothese, want dezelfde soort data was beschikbaar van 22 landen en de sterke associatie verdween als ze allemaal werden gebruikt (3).

Een paar jaar later publiceerde Keys een nieuwe studie, de veelgeciteerde Zeven Landen-studie (4). In zijn verslag claimde hij dat de boosdoener dierlijk vet was, niet de totale hoeveelheid vet. En weer was zijn argument een correlatie tussen de consumptie van dierlijk vet en sterfte in 13 regionen van deze zeven landen (er was geen correlatie gevonden tussen totale vetinname). Wat Keys bagatelliseerde was dat er geen correlatie binnen elk land was gevonden. Bijvoorbeeld, ondanks dezelfde inname van verzadigde vetten was de hartsterfte 6-7 keer hoger in Korfoe dan op Kreta. Wat hij ook niet vermeldde, maar wat wel af te leiden was van de tabellen, was dat de inname van verzadigde vetten niet gerelateerd was aan grote ECG abnormaliteiten vanaf het begin van deelname. Dit gegeven draagt een zwaarder wetenschappelijk gewicht, omdat het aantal ECG-abnormaliteiten veel groter was dan het aantal hartsterften en ook een meer betrouwbare parameter, zoals geclassificeerd in het American Coordination Center, daar de overlijdenscertificaten waren geschreven door de lokale dokters met gevarieerde bekwaamheden en diagnostische gewoonten.

Een vergelijking van eetgewoonten en mortaliteit tussen de landen is ten prooi aan misinterpretaties om twee redenen: beschikbare cijfers vertellen niet hoeveel vet er is gegeten, maar hoeveel er beschikbaar is voor consumptie, en mortaliteitscijfers zijn gebaseerd op wat dokters op het overlijdenscertificaat schrijven wat ze denken wat de oorzaak van overlijden is. Meer betrouwbaar zijn studies van de honderdjarige trends.Trend data van meer dan 100 tijdsperioden in diverse landen hebben laten zien dat terwijl de consumptie van verzadigd vet (en dus van cholesterol) en sterfte door hart- envaatziekten (HVZ) aan elkaar waren verbonden in 30 landen, ze het tegenovergestelde lieten zien in 23 andere landen (5).

Er is ook geen ondersteuning door andere studies. Geen van de cohort en case controlstudies, betreffende meer dan 300.000 individuen, hebben de verwachte eetpatronen gevonden bij hart- en vaatziektenpatienten. Bijna allemaal hebben ze gevonden dat gezonde individuen en patienten met HVZ dezelfde hoeveelheden vet hadden gegeten (5,6). Er was geen associatie gevonden tussen de totale inname van verzadigd vet en de mate van atherosclerose door autopsie (5). En, met zeldzame uitzonderingen, had geen enkele kruissectie studie een associatie gevonden tussen hoge vetinname, verzadigd vet of cholesterol, en een verhoogd risico van HVZ, maar een aantal heeft wel het tegengestelde gevonden (5).

Twee treffende voorbeelden:
1. In de Japanse emigrantenstudie ging het cholosterol omhoog, net zoals de hartsterfte, bij de Japanse mensen die migreerden naar de US. Echter, hartsterfte werd geassocieerd met culturele tradities, niet met hun cholesterol; degenen die hun Japanse leefstijl handhaafden werden beschermd tegen hartziekten. Inderdaad, degenen die gewend raakten aan de Amerikaanse manier van leven maar voorkeur gaven aan mager Japans voedsel, stierven tweemaal zo vaak aan HVZ dan degenen die de Japanse tradities handhaafden, maar voorkeur gaven aan het Amerikaanse voedsel met hoog vetgehalte (7,8).
2. In een vijf jaar durende studie onder meer dan een miljoen spoorwegwerkers in India was de HVZ-sterfte meer dan zeven maal hoger in Madras dan in Punjab, en de gemiddelde leeftijd was twaalf jaar lager. Maar de mensen in Punjab aten 16-17 maal zoveel meer vet, voornamelijk verzadigd vet, dan in Madras (9). Het sterkste bewijs voor causaliteit is het experiment. Negen dieetproefnemingen zijn gepubliceerd waar de enige interventie was het lager maken van de inname van dierlijk vet en/of het toe laten nemen van de inname van meervoudigd onverzadigd vetzuur. Alle proefnemingen bij elkaar genomen, was de sterfte identiek onder de behandelde en de controle groepen. In de enige proefneming dat succes had met het aanzienlijk verlagen van de sterfte verlaagde het dieet niet het cholesterol (5,10,11).

De dieetvoorschriften, oorspronkelijk gelanceerd door het National Cholesterol Education Program, werden betwist (6), zelfs door Amerikaanse autoriteiten (12-14), maar zonder resultaat. Overal op de wereld waarschuwen officiele richtlijnen nog steeds tegen cholesterol en verzadigd vet in het dieet. En weinig artsen en leken weten dat het wetenschappelijke bewijs voor dit advies ontbreekt. De reden hiervoor is waarschijnlijk dat in de meeste reviews en andere publicaties over de samenhang tussen dieet [met cholesterol en verzadigd vet-vert.] en HVZ, tegensprekende verhandelingen of genegeerd worden of worden geciteerd als waren ze ondersteunend (15,16).

Een laatste woord.
De reden waarom zoveel woede is gericht op dierlijk vet is dat het bloedcholesterol verhoogt en van hoog cholesterol wordt gezegd dat het atherosclerose veroorzaakt en HVZ. Er zijn twee sterke argumenten tegen deze hypothese. Ten eerste: er is nooit een noemenswaardige samenhang gevonden tussen bloedcholesterol en enige mate van atherosclerose tijdens een autopsie of coronaire angiografie (17). Ten tweede: hoog cholesterol is alleen een risicofactor bij jonge en middelbare mannen en niet eens in alle studies. Bij vrouwen en bij ouderen is hoog cholesterol geen risicofactor en wordt zelfs geassocieerd met een lang leven, waarschijnlijk omdat hoog cholesterol beschermt tegen infecties (18). Dit laatste wordt gebagatelliseerd als een kleine misstap van de cholesterolhypothese, maar is in feite een zeer serieuze tegenspraak, ondat meer dan 90 % van alle hartsterfte mensen betreft boven de 65. Waarom zouden we cholesterol verlagen als het geassocieerd wordt met een lang leven?

Uffe Ravnskov, Doctor in de Geneeskunde
(ravnskov@tele2.se)
Onafhankelijk onderzoeker (www.ravnskov.nu/cholesterol.htm)
Magle Stora Kyrkogata 9, S-22350, Zweden
References
1. Mann G. Coronary heart disease - "Doing the wrong things". Nutrition Today 1985;July/August:12-15.
2. Keys A. Atherosclerosis: A Problem in newer public health. J Mount Sinai Hosp NY 1953;20:118-39.
3. Yerushalmy J, Hilleboe HE. Fat in the diet and mortality from heart disease. A methodologic note. NY State J Med 1957;57:2343-54.
4. Keys A. Coronary heart disease in seven countries. Circulation 1970;41(Suppl 1):1-211.
5. Ravnskov U. The questionable role of saturated and polyunsaturated fatty acids in cardiovascular disease. J Clin Epidemiol 1998;51:443-60.
6. Ravnskov U. A hypothesis out-of-date: The diet-heart idea. J Clin Epidemiol 2002;;55:1057-63.
7. Marmot MG, Syme SL, Kagan A et al. Epidemiologic studies of coronary heart disease and stroke in Japanese men living in Japan, Hawaii and California: prevalence of coronary and hypertensive heart disease and associated risk factors. Am J Epidemiol. 1975;102:514-25.
8. Marmot MG, Syme SL. Acculturation and coronary heart disease in Japanese-Americans. Am J Epidemiol. 1976;104:225-47.
9. Malhotra SL. Epidemiology of ischaemic heart disease in India with special reference to causation. Brit Heart J 1967;29:895-905.
10. Hooper L, Summerbell CD, Higgins JPT et al. Dietary fat intake and prevention of cardiovascular disease: systematic review. BMJ 2001;322:757-763.
11. Ravnskov U. Diet-heart disease hypothesis is wishful thinking. BMJ 2002; 324: 238.
12. Katan MB, Grundy SM, Willett WC. Beyond low-fat diets. N Engl J Med 1997;337:563-6.
13. Hu FB,Willett WC. Optimal diets for prevention of coronary heart disease. JAMA 2002;288:2569-2578.
14. Weinberg SL. The diet-heart hypothesis: A critique. J Am Coll Cardiol 2004;43:731-3.
15. Ravnskov U. Quotation bias in reviews of the diet-heart idea. J Clin Epidemiol 1995;48:713-719.
16. Ravnskov U, Allan C, Atrens D, Enig MG et al. Studies of dietary fat and heart disease. Science 2002; 295: 1464-5.
17. Ravnskov U. Is atherosclerosis caused by high cholesterol? QJM 2002; 95: 397-403.
18. Ravnskov U. High cholesterol may protect against infections and atherosclerosis. QJM 2003;96:927-34.
Bron: http://www.columbus-concept.com/Downloads/Com_Stat_2005_En.pdf


English version


CHOLESTEROL LOWERING AND MORTALITY

Michel de Lorgeril and Patricia Salen
Nutrition, Vieillissement et Maladies Cardiovasculaires (NVMCV), UFR de Médecine, Domaine de la Merci, 38056 La Tronche, France

“It seems that high cholesterol level is not a risk factor of sudden cardiac death (SCD) while SCD appears to be the main cause of CHD death. Cholesterol lowering does not appear to be a very effective way of reducing CHD mortality in our populations”.

Coronary heart disease (CHD) is the number one serial killer in developed and developing societies. All treatments, including prevention strategies, against CHD should therefore be evaluated through their influence on mortality as endpoint. Any other endpoints are, at best, secondary or surrogates. Within
this framework of understanding, let us formulate and answer three basic questions:

1. What is CHD death? Or, in other words, how do people dying from CHD really die? According to recent data standardized to the 2000 US population (1), of 719,456 cardiac deaths among adults aged >35 years, 63% were defined as sudden cardiac death (SCD). In that study, SCD was defined as death occurring out of the hospital or in the emergency room or as “dead on
arrival” with an underlying cause of death reported as a cardiac disease. Among those aged 35 to 55, about 75% of cardiac deaths were SCD (1).

This means that the vast majority of premature CHD deaths in our societies, in particular among apparently healthy populations, are SCD.

2. Are we able to identify people at risk of SCD? Or, in other words, are the traditional risk factors of CHD predictive of SCD? Several recent studies have tried to answer that question. For instance, in a prospective study in healthy men, investigators found that only C-Reactive Protein (CRP)
was significantly associated with the risk of SCD whereas homocysteine and all standard lipid parameters, including total and LDL cholesterol levels, were not (2). In another study investigating the determinants of SCD in women, diabetes and smoking conferred markedly elevated risk of SCD whereas hypercholesterolemia did not increase the risk of SCD (3). Thus, it seems
that high cholesterol level is not a risk factor of SCD while SCD appears to be the main cause of CHD death.

3. Is cholesterol lowering able to reduce the risk of SCD and consequently the risk of CHD death and, if yes, to which extent? As the most efficient cholesterol lowering treatments are based on statin drugs, it is important to look at SCD data (and CHD mortality data) in the recently published statin trials. However, in most recent as well as former statin trials, there is curiously no data regarding the effect of statins on SCD. This suggests that, as expected from epidemiological data, statins had no significant effect on SCD. Given the importance of SCD as a cause of death in CHD patients, we can therefore suspect that the effect of cholesterol lowering by
statins on CHD death was, at best, small. In fact, careful evaluation of the published trials suggests that the effect of statins on mortality is either small or insignificant.

For instance, in HPS, PROSPER, ALLHAT-LLT, ASCOT-LLA and ALLIANCE, the death rate ratios were 0.87 (indicating a risk reduction of 13%), 0.97 (insignificant), 0.99 (insignificant), 0.87 (insignificant) and 0.92 (insignificant) respectively (4-8). Furthermore, the effect of statins in women specifically has been recently analyzed using a meta-analysis of 13 studies retained in the Cochrane database (9). The authors conclude that in both primary and secondary prevention, statins had no significant effect on mortality in women (9). Finally, in the most recent statin trials focusing on patients with acute CHD syndromes maintained on early and intensive lipid lowering treatment (MIRACL, PROVE-IT, A to Z Trial), the effects on mortality were again small or insignificant despite the recruitment of several thousand patients in these trials (10-12).

The answers to our three questions lead us to conclude that cholesterol lowering with statins does not appear to be a very effective way of reducing CHD mortality in our populations. This is not unexpected as the main cause of CHD death is SCD (up to 75% of cardiac death among people aged 35-55) whereas SCD is apparently not determined by standard lipid factors.

References
1. Zheng ZJ, et al. Sudden cardiac death in the United States, 1989 to 1998. Circulation 2001;104:2158-63.
2. Albert CM, et al. Prospective study of C-Reactive protein, homocysteine, and plasma lipid levels as predictors of sudden cardiac death. Circulation 2002;105:2595-9.
3. Albert CM, et al. Prospective study of sudden cardiac death among women in the United States. Circulation 2003;107:2096-2101.
4. Heart Protection Study Collaborative Group. MRC:BHF heart protection Study of cholesterol lowering with simvastatin in 20 536 high-risk individuals: a randomised placebo-controlled trial. Lancet 2002;360:7-22.
5. Shepherd J, et al. Pravastatin in elderly individuals at risk of vascular disease (PROSPER): a randomised controlled trial. Lancet 2002;360:1623-30.
6. The ALLHAT Officers and Coordinators for the ALLHAT Collaborative Research Group. Major outcomes in moderately hypercholesterolemic, hypertensive patients randomized to pravastatin vs. usual care: the Antihypertensive and Lipid-Lowering Treatment to prevent Heart Attack
Trial (ALLHAT-LLT). JAMA 2002;288:2998-3007.
7. Sever PS, et al. Prevention of coronary and stroke events with atorvastatin in hypertensive patients who have average or lower-than average cholesterol concentrations in the Anglo-Scandinavian Cardiac Outcomes Trial -- Lipid Lowering Arm (ASCOT-LLA): a multicentre
randomised controlled trial. Lancet 2003;361:1149-58.
8. Koren MJ, et al. Clinical outcomes in managed-care patients with coronary heart disease treated aggressively in lipid-lowering diseases management clinics. The ALLIANCE Study. JACC 2004;44:1772-9.
9. Walsh JM, et al. Drug treatment of hyperlipidemia in women. JAMA 2004;291:2243-9.
10. Schwarz GG et al. Effects of atorvastatin on early recurrent ischemic events in acute coronary syndromes. The MIRACL Study: a randomized controlled trial. JAMA 2001;285:1711-8.
11. Cannon CP, et al. Intensive versus moderate lipid lowering with statins after acute coronary syndromes. N Engl J Med 2004;350:1495-1504.
12. A to Z Trial. Preliminary Results. 2004 Meeting of the European Society of Cardiology.

HIGH BLOOD CHOLESTEROL AS PREDICTOR FOR LOW CANCER
MORTALITY AND LONGEVITY

Harumi Okuyama
Department of Preventive Nutraceutical Sciences, Graduate School of Pharmaceutical Sciences, Nagoya
City University, Mizuhoku, Nagoya 467-8603, Japan

“A TC level up to 260~280 mg/dl is a predictor for low cancer and all-cause mortalities whereas a TC level below 160~180 mg/dl is a predictor for high mortalities from these causes in general populations and in groups over 50 years of age”.

Raising the polyunsaturated:saturated (P:S) fatty acid ratio and reducing cholesterol in foods were once thought to be promising approaches towards lowering serum cholesterol (TC) and reducing CHD. This approach was based on the so-called ‘Cholesterol Hypothesis’. P essentially stood for linoleic acid
(LA), an w6 fatty acid ubiquitously found in vegetable oils. However, long-term intervention studies (MRFIT Study (1), Helsinki Businessmen Study (2,3) and J-LIT Area-matched Control Study (4)) based on the ‘Cholesterol Hypothesis’ brought about no significant reduction in TC values, but rather brought increases in CHD (5). In contrast, reducing the intake of LA was shown to be effective in secondary prevention of CHD (Lyon Diet Heart Study (6)).

TC as a relative risk of CHD (defined as the CHD mortality ratio at the highest versus the lowest TC levels) differs among subject populations and age groups, and varies from insignificant levels in the general population over 40 years in Japan and in age groups over 50 years in Western countries to ~5 in subjects selected for their high TC level. The proportion of familial hypercholesterolemia (FH) in subject populations under study is interpreted to be a critical factor bringing about such large variations in relative risks (5,7). In FH cases, LDL is not taken up effectively in peripheral tissues causing persistently restricted supply of cholesterol, fatty acid energy and essential fatty acids to the cells. FHsubjects develop hypercholesterolemia from younger ages and their CHD mortality is >10 times higher than for non-FH cases. The observed variations in TC as relative risk of CHD show that high TC has little impact on CHD in non-FH cases. The relative higher risk roughly reflects the relative proportion of FH-subjects in the selected populations.

Among the Japanese general population over 40 years of age, the higher the TC the lower cancer and all-cause mortalities and no significant positive correlations are observed between CHD and TC (> 4 reports) (7). Results of studies with Japanese subjects (TC values of > 220 mg/dL) treated with statin indicated that those with TC below 260 mg/dL should not be treated (8). Follow-up studies performed in Korea (9) and Western countries (Austrian VHM&PP Study (10)) also support the interpretation that low TC is a risk factor for longevity in general populations and in age groups older than 50 years in which the proportions of FH-subjects are presumed to be relatively small.

In conclusion, a TC level up to 260~280 mg/dL is a predictor for low cancer and all-cause mortalities whereas a TC level below 160~180 mg/dL is a predictor for high mortalities from these causes in general populations and in groups over 50 years of age. The extent to which TC levels above ~280
mg/dL do contribute to the development of CHD needs to be re-assessed by analyzing FH- and non FH-subjects separately in future follow-up studies.

References
1. Multiple risk factor intervention trial. Risk factor changes and mortality results. Multiple Risk Factor Intervention Trial Research Group. JAMA. 1982;248:1465-77.
2. Strandberg TE, VV Salomaa, VA Naukkarinen, HT Vanhanen, SJ Sarna, TA Miettinen. Longterm mortality after 5-year multifactorial primary prevention of cardiovascular diseases in middle-aged men. JAMA. 1991;266:1225-9.
3. Strandberg TE, VV Salomaa, HT Vanhanen, VA Naukkarinen, SJ Sarna, TA Miettinen. Mortality in participants and non-participants of a multifactorial prevention study of cardiovascular diseases: a 28 year follow up of the Helsinki Businessmen Study. Br Heart J. 1995;74:449-54.
4. Yoshiike, Tanaka H. The Lipid 2001; 12; 281-289. A follow-up study of area-matched control to the Japan Lipid Intervention Trial. (J-LIT) (In Japanese).
5. Okuyama H. High n-6/n-3 ratio of dietary fatty acids rather than serum cholesterol as a major risk factor for coronary heart disease. Eur J Lipid Sci Technol. 2001;103:418-22.
6. de Lorgeril M, S Renaud, N Mamelle, P Salen, JL Martin, I Monjaud, J Guidollet, P Touboul, J Delaye J. Mediterranean alpha-linolenic acid-rich diet in secondary prevention of coronary heart disease. Lancet 1994;343:1454-9.
7. Okuyama H, Y Ichikawa, Y Sung, T Hamazaki T and WEM Lands. Prevention of coronary heart disease-from cholesterol hypothesis to n-6/n-3 balance of fatty acids (an illustrated data book in Japanese). Gakkai Center Kansai, Osaka, 2002.
8. Matsuzaki M, T Kita, H Mabuchi, Y Matsuzawa, N Nakaya, S Oikawa, Y Saito, J Sasaki, K Shimamoto, H Itakura. Large scale cohort study of the relationship between serum cholesterol concentration and coronary events with low-dose simvastatin therapy in Japanese patients with hypercholesterolemia; J-LIT Study Group. Japan Lipid Intervention Trial. Circ J 2002;66:1087-95.
9. Song YM, J Sung, JS Kim. Which cholesterol level is related to the lowest mortality in a population with low mean cholesterol level: a 6.4-year follow-up study of 482,472 Korean men. Am J Epidemiol. 2000;151:739-47.
10. Ulmer H, C Kelleher, G Diem, HJ Concin. Womens Health (Larchmt). Why Eve is not Adam: prospective follow-up in 149650 women and men of cholesterol and other risk factors related to cardiovascular and all-cause mortality. 2004;13:41-53.

THE JAPANESE ATHEROSCLEROSIS SOCIETY RECENTLY PUBLISHED ‘DESIRABLE CHOLESTEROL LEVELS’. BUT IS IT NECESSARY TO LOWER THEM BELOW 240?

Tomohito Hamazaki
Section of Clinical Application, Dept of Clinical Science, Institute of Natural Medicine, Toyama Medical and Pharmaceutical University, 2630 Toyama-shi, Toyama 9300194, Japan

“It is time to change our viewpoint. It appears that the classical risks associated with hypercholesterolemia are cancelled where w3 fatty acid intake is high like in Japan”.

According to the Japanese Atherosclerosis Society July 2004 Guideline (1), serum cholesterol levels should be lowered below 240 mg/dl (6.2 mmol/l) regardless of other risk factors. The guideline advises medical doctors to consider lipid lowering drugs for patients with persistent serum levels of 240 mg/dl or more despite changes in life style including foods and physical activity over a period of 6 months. This guideline is not only meaningless but might be harmful in view of the following observations:

1. Cholesterol-lowering diets were successful in one exceptional study or two (2), in which plant oil was used to reduce blood cholesterol levels and n-3 fatty acid (alpha-linolenic acid) deficiency was unintentionally treated. In Japan, where n-3 fatty acids are adequately ingested, lipidlowering
diets were shown to increase the incidence of acute myocardial infarction (AMI) nearly 3 times (3). Similar effects were also shown in Finland (4).

2. Several relationships between all-cause death rates and total blood cholesterol levels in Japan were published during these 7 years (5-8). All these studies showed that groups of people with cholesterol levels around 250 mg/dl (6.5 mmol/l) had the lowest all-cause death rates or, at
least, had no significantly higher death rates than the other groups. Prescribing cholesterollowering drugs to people with more than 240 is not reasonable because those people have the least chance of dying; people with the least chance of dying are people who need no drugs.

3. Statins are the drugs prescribed to about 80 % of hyperlipidemic patients in Japan (9). However, whether statins are useful in treating hyperlipidemic patients to reduce the incidence of coronary heart disease or all-cause deaths has never been tested in a well-designed study in Japan. If the results of the 4S trial (10) can be extrapolated to Japanese hyperlipidemic patients in secondary prevention and if the assumption that the Japanese incidence of AMI accounts for only 1/6th of the Scandinavian’s is correct, then one can reason that the number of patients to be treated in Japan to save one life in a year is about a thousand. In primary prevention, the
number must be a few times larger. Do Japanese patients want statins if they are aware of these facts? Moreover, the dose (40mg/d) used in pravastatin studies is 4 times larger than that used in Japan (5-10mg/d).

The death rates from AMI accounts for only 1/14th of all-cause deaths in Japan (6). On the other hand, 1/3rd of all deaths are due to cancer. Considering that most epidemiological studies revealed that subjects with low cholesterol levels had higher cancer mortality than those with higher levels (5-8), it is more important to concentrate on people with lower cholesterol levels than on those with higher cholesterol levels in Japan. Actually a large-scale Japanese epidemiological study completed
very recently showed that high LDL-cholesterol levels were not a risk factor for AMI (11), although the details are not yet available as of this writing.

It is time to change our viewpoint. It appears that the classical risks associated with hypercholesterolemia are cancelled where w3 fatty acid intake is high like in Japan.

References
1. Japan Atherosclerosis Society. Koshikessho chiryo gaido (Guide for hyperlipidemia treatment). 2004 (in Japanese).
2. Miettinen M, O Turpeinen, MJ Karvonen et al: Effect of cholesterol-lowering diet on mortality from coronary heart-disease and other causes. A twelve-year clinical trial in men and women. Lancet 1972;2(7782):835-838.
3. Yoshiike N, H Tanaka, Nihon Shishitsu Kainyusiken Chiikitaisho Tsuisekichosa Group: Nihon Shishitsu Kainyushiken no Chiikitaisho Tsuisekichosa. The Lipid. 2001;12:281-289 (in Japanese).
4. Strandberg TE, VV Salomaa, VA Naukkarinen VA et al: Long-term mortality after 5-year multifactorial primary prevention of cardiovascular diseases in middle-aged men. JAMA 1991;266:1225-1229.
5. Naito Y, M Iida, S Sato et al: Junkanki kensinkoumokukara mita Toshijuuminno shibouni kanrensuru youinno kentou. Nihon Ekigakukai Gakujutsusoukai Kouenshuu 1997, 98. (in Japanese).
6. Okamura T, T Kadowaki, T Hayakawa et al. What cause of mortality can we predict by cholesterol screening in the Japanese general population? J Intern Med. 2003;253:169-180.
7. Shirasaki S: Rokenhokenshinto shiboritsutono kankei – Kokoresuteroruto himanha yokunaika – Nihon Iji Shinpo 1997; No 3831: 41-48. (in Japanese).
8. Irie, F, T Sairenchi, Y Iso et al. Kenkoukanrieno katsuyouwo mokutekitoshita kihonkenkoushinsaseisekiniyoru seimeiyogono kentou. Nihon Koeishi, 2001;48:95-107 (in Japanese).
9. Ujita K, K Ohno, M Hashiguchi et al. Drug use evaluation of antidyslipidemic agents at a community hospital in Japan. Yakugaku Zasshi 2002;122:499-506. (in Japanese) 10. Scandinavian Simvastatin Survival Study Group. Randomised trial of cholesterol lowering in 4444 patients with coronary heart disease: the Scandinavian Simvastatin Survival Study (4S).
Lancet 1994;344:1383-1389.
11. Nikkei Shinbun. 2004 June 17.

THE MYTHS OF CHOLESTEROL AND SATURATED FAT 50 YEARS IN THE MAKING

“Why should we lower cholesterol if high cholesterol is associated with longevity?”

”The greatest scientific deception of our times”. These words were expressed twenty years ago by George Mann, previously a Professor of Biochemistry at the Vanderbilt University School of Medicine, Nashville, USA, to characterize the notion that a high intake of cholesterol and animal fat causes heart disease (1). And the huge numbers of scientific studies that have been published in this area since then have not been able to contradict Mann’s harsh words.

The demonising of dietary fat started with a paper by American Physiology Professor Ancel Keys. His argument was a strong association between the consumption of fat and heart mortality in six countries (2). However, Keys had selected his data to fit his hypothesis because at that time such data were available from 22 countries and the strong association disappeared if all of them were used (3).

A few years later Keys published a new study, the much-cited Seven Countries (4). In his report he claimed that the villain was animal fat, not the total amount of fat. Again his argument was a correlation
between the consumption of animal fat and heart mortality in 13 regions of these seven countries (no correlation was found to the total fat consumption). What Keys belittled was that within each country
no correlation was found; for instance, in spite of similar intakes of saturated fats heart mortality was 6-7 times higher on Corfu than on Crete. What he didn’t mention either, but what is possible to deduct from the tables, was that intake of saturated fat was unrelated to major ECG abnormalities at entry. This finding bears a stronger scientific weight, because the number of ECG abnormalities was much larger than the number of CHD deaths and also a more reliable parameter, classified as they were in
the American Coordination Centre, whereas the death certificates were written by local doctors with varying competence and diagnostic habits.

A comparison of eating habits and mortality between countries is prey to misinterpretations for two reasons; available figures do not tell how much fat is eaten, but how much is available for consumption, and mortality figures are based on what doctors write on the death certificate, e.g., what the
doctors think is the cause of death. More reliable are studies of the secular trends. Trend data from more than 100 time periods in various countries have shown that while the consumption of saturated fat (and thus also of cholesterol) and CHD mortality were connected each other in 30 countries, they went in opposite directions in 23 other countries (5).

There is no support from other studies either. None of at least 30 cohort and case control studies including more than 300 000 individuals have found the expected eating pattern in CHD patients; almost all of them have found that healthy individuals and CHD patients have eaten similar amounts
of fats (5,6). No association has been found between intake of total or saturated fat and degree of atherosclerosis at autopsy (5), and with rare exceptions no cross-sectional study has found a high intake of fat, saturated fat or cholesterol to be associated with an increased risk of CHD, but a number have shown the opposite (5).

Two striking examples:
1. In the Japanese emigrant study cholesterol went up, as did heart mortality in Japanese people who migrated to the US. However, heart mortality was associated with their cultural traditions, not with their cholesterol; those who maintained Japanese lifestyle were protected against heart disease. Indeed, those who became accustomed to the American way of life, but preferred lean Japanese food, died twice as often from CHD than those who maintained Japanese traditions, but preferred high-fat American food (7,8).

2. In a five-year study of more than one million railway workers in India, CHD mortality was seven times higher in Madras than in Punjab, and the mean age at death was twelve years lower. But in Punjab people ate 16-17 times more fat, mainly saturated fat, than in Madras (9). The strongest proof for causality is the experiment. Nine dietary trials have been published where
the only intervention was to lower the intake of animal fat and/or increase the intake of polyunsaturated fat. All trials taken together, the mortality was identical in the treatment and the control groups. In the only trial that succeeded in lowering mortality significantly the diet did not lower cholesterol (5,10,11).

The dietary guidelines originally launched by the National Cholesterol Education Program have been challenged (6), even by American authorities (12-14), but without result; all over the world official guidelines still warn against dietary cholesterol and saturated fat and few doctors and laymen know that the scientific evidence for this advice is lacking. The reason is probably that in most reviews and other publications of the association between diet and CHD, contradictory papers are either ignored, or they are cited as if they were supportive (15,16).

A final word.
The reason why so much anger has been directed about animal food is that it raises blood cholesterol, and high cholesterol is said to cause atherosclerosis and coronary heart disease. There are two strong arguments against this hypothesis. First, no association worth mentioning has ever been found between blood cholesterol and degree of atherosclerosis seen at autopsy or coronary angiography (17). Second, high cholesterol is only a risk factor in young and middle-aged men and not even in all studies. In women and in the elderly high cholesterol is not a risk factor and may even be associated with longevity, probably because high cholesterol protects against infections (18). The latter has been belittled as a minor aberration from the cholesterol hypothesis, but is in fact the most serious contradiction
because more than 90 % of all heart mortality affects people above age 65. Why should we lower cholesterol if high cholesterol is associated with longevity?

Uffe Ravnskov, M.D.
(ravnskov@tele2.se)
Independent Researcher (www.ravnskov.nu/cholesterol.htm)
Magle Stora Kyrkogata 9, S-22350, Sweden

References
1. Mann G. Coronary heart disease - „Doing the wrong things”. Nutrition Today 1985;July/August:12-15.
2. Keys A. Atherosclerosis: A Problem in newer public health. J Mount Sinai Hosp NY 1953;20:118-39.
3. Yerushalmy J, Hilleboe HE. Fat in the diet and mortality from heart disease. A methodologic note. NY State J Med 1957;57:2343-54.
4. Keys A. Coronary heart disease in seven countries. Circulation 1970;41(Suppl 1):1-211.
5. Ravnskov U. The questionable role of saturated and polyunsaturated fatty acids in cardiovascular disease. J Clin Epidemiol 1998;51:443-60.
6. Ravnskov U. A hypothesis out-of-date: The diet-heart idea. J Clin Epidemiol 2002;;55:1057-63.
7. Marmot MG, Syme SL, Kagan A et al. Epidemiologic studies of coronary heart disease and stroke in Japanese men living in Japan, Hawaii and California: prevalence of coronary and hypertensive heart disease and associated risk factors. Am J Epidemiol. 1975;102:514-25.
8. Marmot MG, Syme SL. Acculturation and coronary heart disease in Japanese-Americans. Am J Epidemiol. 1976;104:225-47.
9. Malhotra SL. Epidemiology of ischaemic heart disease in India with special reference to causation. Brit Heart J 1967;29:895-905.
10. Hooper L, Summerbell CD, Higgins JPT et al. Dietary fat intake and prevention of cardiovascular disease: systematic review. BMJ 2001;322:757-763.
11. Ravnskov U. Diet-heart disease hypothesis is wishful thinking. BMJ 2002; 324: 238.
12. Katan MB, Grundy SM, Willett WC. Beyond low-fat diets. N Engl J Med 1997;337:563-6.
13. Hu FB,Willett WC. Optimal diets for prevention of coronary heart disease. JAMA 2002;288:2569-2578.
14. Weinberg SL. The diet-heart hypothesis: A critique. J Am Coll Cardiol 2004;43:731-3.
15. Ravnskov U. Quotation bias in reviews of the diet-heart idea. J Clin Epidemiol 1995;48:713-719.
16. Ravnskov U, Allan C, Atrens D, Enig MG et al. Studies of dietary fat and heart disease. Science 2002; 295: 1464-5.
17. Ravnskov U. Is atherosclerosis caused by high cholesterol? QJM 2002; 95: 397-403.
18. Ravnskov U. High cholesterol may protect against infections and atherosclerosis. QJM 2003;96:927-34.

Bron: http://www.columbus-concept.com/Downloads/Com_Stat_2005_En.pdf


Meer nuttige informatie


Sense and Nonsense about Cholesterol

I am reading a german book with the title Ernährung + Verdauung = GESUNDHEIT (Food + digestion = health,)

(First edition, january 2004) ISBN: 3-907547-07-1.

Publisher: Pro Salute / Schaub Institut/ Zürich.

I will relate to the chapters about ‘high’ cholesterol and translate the quotes I think important. Please don’t pay attention to the ‘awkward’ translations!! ;-)

The Cholesterol Fear

No foodhypothese has influenced the way of eating of health-conscious consumers than the fear of ‘too high’ cholesterol.

Staub quotes from a seminar already in 1977 in Hamburg about ‘Fats and Infarct-risks’

‘We must abstain from the Fat-hypothesis, because it has not given answers to the Artherosclerosis research at all, and we must have the courage to tell the people that we have been giving wrong foodadvice for the last 20 years.. We must remove the fear in people  of eating  butter, eggs and meat.. Foods that have been healthy for thousands of years and they still are healthy..

But 25 years later doctors still state that cholesterol blocks the arteries of the heart, and that animal protein causes these cholesteroldeposits in the heartvenes.

Cholesterol is not a dangerous substance in our body, as doctors want us to believe. Cholesterol is soo important for us, that our body produces cholesterol itself! 80% of all cholesterol present in our blood is produced in our liver. Cholesterol is as elimentary building stone of all bodycells for our metabolism, intestinal juices and hormoneproduction of vital importance. The adrenal glands consist 50% of cholesterol. Even the healthy heart consists of 10% of cholesterol, same for the lungs. Mothermilk contains 50% more cholesterol than cowmilk! But it surely is irrational to assume that Mother Nature’s goal is to ‘damage’ the heart of the baby?? The truth is that we cannot live without cholesterol!

Where do we find Cholesterol in our body?

Cholesterol is an essential part of our cellmembranes. It provides cells their stability, and protects the nerves, and is the building stone for bile. This all we need for fatmetabolism and for the absorption of fat-soluble vitamins like A, D, E and K. Cholesterol is the basic element for most of the sexhormones, like Estrogen. It helps to produce stresshormones, and helps us to fight stress. We need cholesterol for building our immunesystem, and it gives the bloodcells their elasticity.

Still even at the start of a millenium the Lipid, resp. Cholesterol theory is still based on that simple theory that cholesterol and saturated fatty acids in foods increase the serumcholesterol levels and lead to artheriosclerosis and that by lowering the cholesterol in the blood coronary heartdiseases can be prevented.

Where does this utmost ‘acceptable’  level of 200mg% Cholesterol come from? Why do doctors stare at this level? A study of 100.000 people in Bavaria had an average level of 260 mg cholesterol in their blood (6,72 mmol/l). The National Cholesterol Initiative, a private organisation of 13 Medical professors suggested in 1990 that the absolute ‘acceptable’ level should be 200mg% (5,17 mmol/l) and surprisingly they found no opposition at all and could establish this level in the medical records…

Those Medical professors of this Cholesterol Initiative  represent Lobbygroups, in which the industrial  ‘Deutsche Liga zur Bekämpfung des hohen Blutdruckes’ (Org. to fight high bp) and  the ‘Lipid-Liga’ as well as the ‘Deutsche Gesellschaft für Laboratoriumsmedizin’ participate.

By decree of these financially interested Medical Professors the majority of of people above 30 years old were declared ‘risk-patients’..

In the research group of 30-39 years old it was found that this arbitrary level of 5,17mmol/l labelled 68% of the men and 56% of the women suffering from dangerously high cholesterol levels.. In the group of 50-59 years old even 84% of the men and 93% of the women were ‘affected’ by dangerously high cholesterollevels…

Above text is an excerpt from a study done by Prof.Dr. med. Walter Hartenbach, Die Cholesterin-Lüge, Herbig-Verlag, Mai 2002

Corresponding reports from other scientists about this Cholesterol theme have been stated in this book. I will state some studies (in german!) in which the nonsense about  ‘dangerous’ level of cholesterol is supported.

 Der Cholesterin-Normalwert  von Erwachsenen ist 250 mg/dl und nicht 200mg/dl.

Die Ursachen von Arteriosklerose: Erbanlage, Nikotin, Bluthochdruck, Diabetes, Gicht, Dauerstress

Arteriosklerose ist eine bindegeweib-zelluläre Verhärtung des Gefässwände. Die Cholesterineinlagerung beträgt maximal 1%.

Cholesterin hat keinen Einfluss auf die Entstehung einer Arteriosklerose oder eines Herzinfarkts. (translated: Cholesterol has no influence in causing Arteriosclerosis or a heartinfarct.)

Die Leber bildet Cholesterin und steuert den Cholesterinhaushalt. Steigerung oder Senkung des Cholesterinspiegels durch die Nahrung ist nur kurzfristig und nur gerade um 5% möglich.

Schaub’s Urteil über Statistieken: unwissenschaftlich, gebogen, trickreich, verschleiert, unwahr, industriell gesteuert. Es wurden über 100 Millionen Dollar pro Forschungsauftrag und Statistiek bezahlt, und diese werden entsprechend manipuliert.

SUMMARY

We can establish that the Cholesterollevels as cause for heartinfarct can be ranked in the last row.  According Prof. Hartenbach, there is no cholesterol in artheriosclerose plaque. If your MD advises you to take statinmedication please think twice. Studies have proven that cholesterol decreasing meds have the following side-effects:

21% more risk CVA (cardiovascular attack), 19% more risk on cancer.
27% more at risk for a violent death.

Why more risk to die in a violent way? Well, is has been proven that our brain doesn’t tolerate the withdrawal of elementary substances (cholesterol!) by meds..

The ability to react properly to stress is closely connected with the production of stresshormones. These hormones make us respond rightly  in crisissituations.   Probably this response is reduced when you reduce the cholesterol, as an important building stone for these stresshormones.

The multiple unsaturated fatty acids like linoleic acid are also discussed in this chapter. Too much of them in your diet will cause liver and kidney damage and cause anemia.

This results were reported by Dr. Hans Bräuer, München.

In a study where he examined the blood of practising MD’s , and Heilpraktiker (therapists) was shown that anemia was high and very low cholesterollevels were seen.

This group of MD’s and therapists had abstained from saturated fats and high cholesterol foods.

Once their diet was changed, and cholesterol containing foods were introduced the anemia disappeared..

Schaub concludes that although cholesterol is not our enemy, the levels must be monitored. Too high levels of cholesterol can indicate that there is something wrong with your metabolism!! Reports prove that not cholesterol-rich foods but carbohydrates elevate the lipid levels in our blood!

As our Dr. D’Adamo, other researchers as Prof. Yudkin, London, and Dr. med. Lutz, Salburg  indicate that not the cholesterol-rich foods cause high lipid bloodlevels but carbohydrates do that trick!! They advise to minimalize the concentrated carbohydrate intake in foods such as: sugar, pasta, rice, corn, even if you are healthy!!

Well, doesn’t that sound familiar to us?????

Cocky van Hesteren (www.voedingspraktijk.com)


Thema paginas

Statines - Lipitor
Statines
Statines II
Cholesterol
Cholesterol mythe
Co-enzym Q10
Goed voor hart/bloedvaten?

 

 


 


View My Stats