Na het verteren van voedsel blijft er
altijd een zure of een basische "rest" over. Zo zorgen voedingsmiddelen zoals
vlees, vis, brood, boter, kaas en eieren na de verbranding voor een zuuroverschot in het
lichaam. Aardappelen, groenten en fruit veroorzaken daarentegen een basenoverschot. Een
zuuroverschot in de voeding kan diverse aandoeningen tot gevolg hebben bijvoorbeeld:
reuma, jicht, botontkalking, vermoeidheid, huidproblemen en zelfs een grotere vatbaarheid
voor infectieziekten. De ideale voeding bevat een basenoverschot met ongeveer 2 tot 4 maal
meer basenvormende dan zuurvormende voedingsmiddelen. Sommige zuurvormende producten
kunnen toch heel gezond zijn, zoals bijvoorbeeld zilvervliesrijst. Het gaat erom de
voeding zodanig samen te stellen dat er uiteindelijk een basenoverschot ontstaat.
Over het algemeen kun je stellen dat
producten die de niet-metalen fosfor, chloor en/of zwavel bevatten zuurvormend zijn. De
producten daarentegen die overwegend metalen zoals kalium, natrium, calcium, magnesium
en/of ijzer bevatten zijn over het algemeen basenvormend.
Koffie, zwarte thee, alcohol en suiker zijn
bijzonder zuurvormend, dus bij voorbaat vermijden. Verder is het natuurlijk begrijpelijk
dat geraffineerde producten, die over het algemeen (bijna) geen mineralen meer bevatten,
ook sterk zuurvormend kunnen zijn.
Sommige producten, al staan ze op de lijst
als basenvormend, kunnen in grote hoeveelheden toch sterk zuurvormend werken. Dit komt
door de vruchten- en azijnzuren in deze producten; voorbeelden hiervan zijn met name zure
vruchten zoals sinaasappels, citroenen, grapefruits en zure bessen. Ook melk en producten
hiervan, werken in grote hoeveelheden eerder als zuur- dan als basen leverancier.
Tabel
De waarden in onderstaande tabel hebben betrekking op rauwe producten (per 100 gram). Bij
het koken van groenten gaan waardevolle basenvormende mineralen verloren. Kook groenten
daarom zo kort mogelijk en verwerk het groentenat in soep of saus.
Achtergrondinformatie
Zuren en basen zijn feitelijk elkaars tegenpool. Afzonderlijk zijn ze giftig,
tezamen neutraliseren zij elkaar. Een overschot aan zuren levert moeilijkheden op, omdat
zij alleen door (alkalische) basen onschadelijk kunnen worden gemaakt. Te veel basen geven
nooit problemen, omdat zij zich binden aan het koolzuur wat wij uitademen.
Ons bloed is van nature alkalisch en het
lichaam zal ook altijd proberen dit zo te houden. Dreigt dit mis te gaan, dan spreekt men
van bloed acidose, een dodelijke zaak, waartegen het organisme onmiddellijk aan de noodrem
trekt. Er worden dan zogenaamde "noodbasen" vervaardigd uit eiwitten die
toevallig voorhanden zijn, ook uit onze eigen weefsels.
Het nadeel van deze extra eiwitverbranding
is dat zich opnieuw zuren vormen. Uiteindelijk plegen de zuuroverschotten (urinezuren)
aanslagen op ons organisme. Ook suikerziekte jicht en reuma worden voor een groot deel
door deze vorm van acidose veroorzaakt. Weefsels raken aangetast, degenereren en
functioneren steeds slechter. Men komt in een vicieuze cirkel terecht.
Ik wil Dorethé bedanken voor toestemming
om dit artikel van haar te plaatsen. Meer informatie en nuttige artikelen zijn te vinden
op: www.kruidenvrouwtje.nl
