Papaja
Papaja-enzymen en onze gezondheid
De algemene werking van enzymen
Ons hele lichaam is opgebouwd uit cellen.
Elke cel is te beschouwen als een soort fabriek die voedsel opneemt, deze omzet in andere
stoffen en de afbraakproducten uitscheidt. Dat omzetten van stoffen wordt gedaan door
enzymen. De belangrijkste stoffen die zorg dragen voor de processen in de cel zijn de
enzymen. De verbindingen die door de enzymen worden omgezet helpen de metabolische
processen op gang houden. Ze zijn eiwitten die meestal door het lichaam zelf worden
aangemaakt uit deeltjes van eiwit afkomstig uit onze voeding. Meestal is een enzym een
zogenaamd samengesteld eiwit, dat wil zeggen een eiwit chemisch verbonden met een
niet-eiwit, dat als coënzym of als activator kan optreden. Een enzym is een splitsings-
en ontledingsstof, die een bepaald scheikundig proces in het organisme veroorzaakt of
bevordert. Enzymen zijn in feite de biochemische katalysatoren in ons lichaam die
onmisbaar voor de werking van onze stofwisseling en spijsvertering zijn.
In het lichaam zijn drie soorten enzymen te onderscheiden:
- spijsverteringsenzymen die het voedsel verteren,
- metabole-enzymen die de stofwisselingsprocessen beïnvloeden en
- intracellulaire enzymen die cel-enzymen - de werkers in de cellen - in werking brengen.
Al deze enzymen zijn van belang bij de stofwisselingsfuncties zoals de zuurgraad,
transport van voedingsstoffen in het bloed, urineproductie, afvalverwijdering uit het
lichaam en nog veel meer. Er zijn ontelbare verschillende enzymen die alle hun eigen taak
hebben in ons lichaam.
Eerste toepassingen
De eersten die de enzymtherapie in
boosaardige gezwelziekten verwendden (zonder weliswaar het biologische verband te kennen)
waren de Indianengenezers, die papajabladeren op bepaalde wonden en tumoren oplegden. Dit
was een vorm van lokale enzymtherapie met papaïne, het enzym uit Papaya Carica.
In 1820 gebruikte P.S.Physick in
Philadelphia voor het eerst proteolytisch enzymen door aan zijn patiënten fermentrijk
maagsap toe te dienen. Uit dat maagsap isoleerde T.Schwann in 1836 pepsine. In 1871
behandelde H.B.Purden en later in 1888 H.B.Douglas ulcereuze kankers met pepsine uit
maagsap. Het is echter pas in 1902 dat de enzymtherapie in de kankerbestrijding een
doorslaggevende doorbraak kende met de embryoloog J.Beard die kankerpatiënten met
pancreasfermenten behandelde. In 1911 verschijnt zijn boek "The Enzyme Treatment of
cancer", dat een groot succes wordt en tevens een stimulans voor wereldwijd interesse
voor de enzymtherapie in neoplasmebehandeling.
De orale toediening van enzymen werd als
eerste onderzocht en ontwikkeld in New-York begin jaren vijftig door Dr. Max Wolf –
in die tijd onderzoeker op de Fordham University and Columbia University. Sindsdien zijn
enzymen al toegepast bij miljoenen mensen en het blijkt veiliger te zijn dan de meeste
andere behandelingen voor dezelfde klachten. Maar toch blijft enzymen-behandeling in de
medische wereld nog steeds weinig bekend. De honderden gepubliceerde resultaten van
klinische en epidemiologische studies over de toepassing van enzymen zijn meer dan
indrukwekkend.
De werking van papaja-enzymen
Papaja (lat. Carica Papaya) wordt vaak ook
genoemd de Meloenboom. In sommige delen van Indië wordt hij ook pau-pau genoemd. De
gouden rijpe papajameloen heeft een aangename en unieke smaak en wordt algemeen als een
waardevolle gezondheidsvoeding beschouwd. Het is een uitstekende bron van papaja-enzym
(papaïne), vitamine A, een goede bron van vitamine C en het bevat ook de vitaminen van
B-groep. Wat de papajabladeren betreft, hebben de voorlopige wetenschappelijke onderzoeken
uitgewezen dat zij, ten opzichte van de rijpe papajavrucht, bevatten: 15 keer meer eiwit,
2 keer meer niacine (vitamine B3) en celweefsel, 4 keer meer vetten, 3 keer meer
bètacarotine en vitamine C en zijn ook rijk aan papaïne.
Karakteristieke werking van natuurlijke
enzymen is het sterk terugdringen van auto-antilichamen en de ongewenste eiwitten en
eiwit-complexen van het lichaam afbreken en doen oplossen zodat het via de urine of via
ontlasting het lichaam kan verlaten. Dus wanneer het immuunsysteem faalt, zoals bij alle
auto-immuunziekte (chronische vorm), en daarom niet meer tolerant voor het eigen lichaam,
kan dit leiden tot het ontstaan van de auto-immuunaandoeningen onder invloed van reeds
gevormde auto-antilichamen, gericht tegen lichaamseigen bestanddelen en deze beschadigt.
Zo’n auto-antilichaam laat zich splitsen door middel van papaja-enzym. Het lichaam is
niet in staat om dit enzym zelf aan te maken. Het papaïne component wordt in de
gevestigde immunologieleer en alle andere vakliteratuur ook als antilichaam-splitsend
genoemd. En ook omdat bij de spijsvertering de verschillende spijsverteringsenzymen, zoals
amylase (koolhydraten), lipase (vetten), pepsine en trypsine, een centrale rol spelen,
kunnen enzymen het spijsverteringsproces aanzienlijk verbeteren.
Ontstekingsremmende werking
De enzymen zijn een krachtig middel bij
ontstekingen en verwondingen. Bij weefselbeschadiging reageert het lichaam met een
ontstekingsreactie. Proteolytische enzymen reguleren dit ontstekingsproces en helpen
voorkomen dat een ontsteking chronisch wordt. Hoe eerder enzymen toegepast worden (orale
toediening in het bijzonder), des te beter is het verwachtte resultaat. Zij remmen de
ontstekingsreactie door modulatie van de prostaglandinensynthese. Enzymen verminderen de
ontstekingskenmerken (roodheid, pijn en zwelling) en bekorten de herstelperiode.
Toepassingen bij tumoren en kanker
Proteolytische enzymen verminderen de pijn
bij een ontsteking door vermindering van de ontstekingsreactie en door een direct effect
op de nociceptoren. De pijn bij artritis, osteoartritis, reuma en fibromyalgie wordt niet
alleen getemperd door suppletie met proteolytische enzymen, maar treedt er een langzame
verbetering op omdat de auto-antilichamen, gericht tegen lichaamseigen bestanddelen en
deze beschadigen, zich goed laten splitsen door middel van papaïne. In een onderzoek werd
het pijnstillend effect van NSAID's (nonsteroidal anti-inflammatory drugs) vergeleken met
die van proteolytische enzymen bij pijnlijke wervelaandoeningen. Beide waren even
effectief.
Enzymen zijn effectief bij
(bacteriële/virale) infecties, met name als deze met slijmvorming gepaard gaan, zoals bij
(chronische) bronchitis, pneumonie en longabces. Enzymen verminderen de viscositeit van
het sputum, waardoor het beter afgevoerd wordt, terwijl ook de purulentie en de kwantiteit
afnemen. Ook bij astma, sinusitis en oorontsteking kunnen enzymen goed helpen.
Het werkingsmechanisme van proteolytische enzymen is mede gebaseerd op immunomodulatie en
beïnvloeding van de cytokinenvorming. Cytokines zijn polypeptiden gevormd door cellen van
het afweersysteem (T-lymfocyten en macrofagen), die de immuunrespons reguleren bij de
normale afweer, bij infecties, ontstekingen en bij kanker. Enzymen zoals papaïne
stimuleren onder meer de vorming van tumornecrosisfactor (TNF), interleukine-1 (IL-1) en
interleukine-6 (IL-6) op een dosisafhankelijke manier. De antivirale werking van
proteolytische enzymen is mede gebaseerd op activering van macrofagen en NK-cellen, die de
virusgeïnfecteerde cellen opruimen. Proteolytische enzymen breken de
ontstekingsmediatoren af en ruimen ook pathogene immuuncomplexen (ontstekingsbrokstukken)
op die ontstekingsreacties kunnen veroorzaken. Ze ruimen tegelijk de metabolieten op. In
de praktijk blijken enzymen een gunstig effect te hebben bij bijna alle autoimmuunziekten,
maar vreemd genoeg worden deze enzymen nog steeds door een relatief kleine groep artsen en
therapeuten toegepast.
Er zijn sterke aanwijzingen dat
proteolytische enzymen (zoals papaïne) in grote doseringen tumorgroei en -metastasering
remmen. Vanaf de jaren zestig worden er in Duitsland en Verenigde Staten in speciale
klinieken en zelfs in ziekenhuizen, de enzymen-therapie bij kanker met succes toegepast.
Tientallen wetenschappelijke onderzoekingen en publicaties ondersteunen deze onderschatte
toepassingen. De resultaten van een recent onderzoek onder de vrouwen met borstkanker
suggereren dat orale toediening van enzymen de cytotoxiciteit van monocyten verbetert,
waardoor de vernietiging van de kankercellen wordt gestimuleerd. Uit vele publicaties
blijkt dat suppletie met enzymen het immuunsysteem bij kankerpatiënten, die een operatie
ondergaan of chemo- of radiotherapie krijgen, sterk verbetert. Enzymsuppletie reduceert
niet alleen de bijwerkingen van bestraling en chemotherapie, maar zorgt voor een
verbetering van de algemene gezondheid en verbetert de levenskwaliteit.
De wetenschappers en deskundigen gaan door
met de onderzoeken, terwijl wij reeds vandaag een gelukkige mogelijkheid hebben de
resultaten van hun werk toe te passen.
Literatuur
1) Adamek J, Prausova J, Wald M. "Enzyme therapy in the treatment of lymphedema in
the arm after breast carcinoma surgery." Rozhl Chir. 1997 Apr.
2 ) Craig R.P. "The quantitative evaluation of the use of oral proteolytic enzymes in
the treatment of sprained ankles". Injury. 1975 May.
3) Mazourov V.I., Lila A.M., Klimko N.N. "The efficacy of systemic enzyme therapy in
the treatment of rheumatoid arthritis". Int J Immunother 1997.
4) Zentler-Munro R.L. "Mechanism whereby cimetidine enchances pancreatic enzyme
therapy". Gastroenterology 1981.
5) Duskova M., Wald M. "Orally administered proteases in aesthetic surgery".
Aesthetic Plast Surg. 1999.
6) Zabolotnyi D.I., Veremeenko K.N., Raiko I.E. "Study of proteolytic enzymes and
their inhibitors in maxillary sinus exudates in patients with chronic suppurative
maxillary sinusitis". Vestn Otorinolaringol 1989.
7) Rammer E., Friedrich F. "Enzyme therapy in treatment of mastopathy. A randomized
double-blind clinical study". Wien Klin Wochenschr 1996.
8) Desser L., Rehberger A. "Induction of tumor necrosis factor in human
peripheral-blood mononuclear cells by proteolytic enzymes". Oncology 1990.
10) Batkin S., Taussig S.J., Szekerezes J. "Antimetastatic effect of bromelain with
or without its proteolytic and anticoagulant activity". J Cancer Res Clin. Oncol.
1988.
11) Blanco C, Ortega N, Castillo R, Carrillo T. "Carica papaya pollen allergy".
Allergy Asthma Immunol. 1998 Aug.
12) Hunter R.G. "The action of papain and bromelain on the uterus". Am. J. Ob.
Gyn., 1957.
13) Rathgeber W.F. "The use of proteolytic enzymes (chymoral) in sporting
injuries". S Afr Med J. 1971 Feb.
14) Roitt J. Brostoff D. "Male: Cytokinen en hun receptoren". Immunologie: 2000.
15) Physick, P.S., in S. Salis-COHEN, Pharmacotherapeutics D.A. Appleton, N.Y., 1928.
16) Schwann, T., Müllers Arch. ges. Physiol., 90 (1836).
17) Purden, H.B., Medical Times a. Gazette, 1, blz. 685 (1871).
18) Douglas, H.B., Med. Rec., 34, blz. 730 (1888).
19) Beard, J., Amer. med. Ass., 38, blz. 445 (1906).
20) Beard, J., The Enzyme Treatment of Cancer and its Scientific Basis, Chatto a. Windus,
London, 1911.
21) Dr. H. Rosenberg, Alternatieve kankertherapieën. 1980-1995 (samenvatting)
Papaja
Papaja goed voor spijsvertering en
stoelgang. De papaja is de vrucht van de tropische meloenboom (Carica papaya) die groeit
in landen van Midden-Amerika, Oost-Afrika en in Mexico, Sri Lanka, Pakistan, India,
Australië en Brazilië. De langwerpige vrucht heeft een groene tot oranje of roze schil
en bevat zoet oranjegeel vruchtvlees. De mens heeft de papaja - schil, vruchtvlees en
zaden - van oudsher bij allerlei gezondheidsklachten gebruikt. Toepassingen variëren van
astma, hoge bloeddruk, verstoorde wondheling, artritis tot parasitaire infecties en
maagdarmklachten zoals maagklachten, diarree en obstipatie. Het sap van de papaja wordt
gebruikt bij wratten en allerlei huidoneffenheden; in Jamaica bedekken verpleegkundigen
chronische huidzweren met kompressen met papajapuree om de wondgenezing te
bevorderen.(1-5) Papaja heeft de reputatie het lichaam te ontzuren en de uitscheiding van
afvalstoffen uit de darmen (ontslakken) te bevorderen. Vanwege de veelheid aan goede
eigenschappen noemen Indianen in Zuid-Amerika de papaja dan ook 'vrucht voor een lang
leven'.
http://www.orthokennis.nl/ResearchItem.asp?IDResearch=34
Terug
naar het hoofdmenu
