Ontstekingen en infecties
Voor veel mensen hetzelfde maar wel twee
verschillende dingen.
Wat is nu precies het verschil:
Ontsteking
Een ontsteking is een reactie van het
lichaam op beschadiging van een weefsel of prikkels van buitenaf zoals bacteriën,
schimmels, virussen, chemische stoffen, radioactieve straling, UV straling
Kenmerken zijn: pijn, warmte, zwelling, roodheid, functieverlies
Doel: verwijderen van de prikkel en herstel weefsels
Infecties
Het indringen door een virus, bacterie,
schimmel bij een levend wezen en heet aanrichten van schade. Deze infectie kan op zijn
beurt weer tot een ontsteking leiden met zelfs dodelijk gevolg zoals bij het Ebola virus.
Er zijn ook bacteriën die geen schade aanrichten (bijvoorbeeld je darmflora) en dit wordt
een symbiose genoemd, zeg maar een soort samenleven van levensvormen.
De gevolgen van een infectie hangen af van
de staat van je immuunsysteem, de plek van indringing, de mate van agressie van de
indringer en de hoeveelheid indringers. Is de indringer een bacterie dan kan antibiotica
worden ingezet, in de alternatieve hoek zie je ook dat collodiaal zilver wordt ingezet
maar ook bijvoorbeeld kokosolie (laurinezuur)
Virussen is een verhaal apart, zij zijn een
mengsel van erfelijk materiaal en eiwit en kunnen zichzelf niet voorplanten. Maar het
virus grijpt een levende cel in het lichaam en injecteert het eigen erfelijke materiaal in
de cel. Doormiddel van het eiwit in het virus zoekt het virus cellen uit die het beste als
gastheer kunnen gaan dienen. Eenmaal in de gastheer worden er nieuwe virussen aangemaakt,
dit betekent vaak de dood voor de cel die door het virus geinjecteerd is.
Voedselintoleranties en je
immuunsysteem
Ik heb enkele jaren een bloedtest laten
doen om te kijken of er ook voeding is die mijn immuunsysteem continue belast en voor
overgewicht en vermoeidheid kan zorgen. Door deze voeding te vermijden geef je in feite je
immuunsysteem meer rust zodat het beter op kan treden tegen andere indringers.
Volgens Immogenics worden vele
voedingstoffen onvolledig verteerd, deze onverteerde voedseldeeltjes komen in de bloedbaan
terecht, waar het immuunsysteem ze aanvalt met behulp van de tumornecrosefactor alfa
(TNF-alfa) en vrije zuurstofradicalen. TNF-alfa remt de insuline. Daardoor komt de glucose
niet in de spieren terecht maar wordt omgezet in vet, terwijl men trek blijft houden. De
vrije zuurstofradicalen beschadigen de rode bloedlichaampjes waardoor men verschijnselen
van bloedarmoede krijgt, dus moe wordt. Zo wordt men dik. Door het chronische
zuurstofgebrek komt er ook minder energie uit de verbranding van glucose vrijkomen.
Ik begrijp niet dat de overheid niet
standaard zulke testen afneemt, je kan hiermee volgens mij veel chronische problemen voor
zijn. Als je weet welke voeding past bij jouw lichaam en goed verteerd wordt dan zul je
daar zeker voordeel uit halen. Eet je elke dag citrusfruit voor je gezondheid en blijkt
dat juist citrus niet goed verteerd wordt en je immuunsysteem belast dan kun je dus andere
keuzes qua fruit maken. Veel voorkomende voeding die problemen geeft is koemelk,
geitenmelk en gluten (dus alle granen!!). Kan dus best zijn dat gluten jouw gezondheid
ondermijnen. Dit probleem zie je bijvoorbeeld ook weer terug bij een groot deel van
autistische kinderen. Er is een theorie dat de onverteerde melk eiwitten en gluten
eiwitten samen een morfineachtige stof vormen die via het bloed in de hersenen terecht
komen......
Ik denk zelf dat ontstekingen de echte
oorzaak zijn achter veel chronische klachten en misschien ook wel van ziektes waarvan we
het niet verwachten. De toename van het gebruik van omega 6 vetzuren heeft de zaak niet
verbeterd, je ziet een gigantische groei van allerlei onstekingsachtige aandoeningen. Voor
Omega 3 vetzuren (vette vis, lijnzaad, levertraan) is een belangrijke rol weggelegd in de
komende decennia. Ik weet dat er op dit moment een Nederlandse bedrijf bezig is om visolie
uit algen te winnen zodat er plantaardige alternatieven komen voor visolie maar dit zal
nog wel een jaartje kan duren denk ik.
Ron
Ontstekingen belangrijke nieuwe
factor bij ontstaan hart- en vaatziekten
Ontstekingsprocessen spelen onmiskenbaar
een belangrijke rol bij het ontstaan van hart- en vaatziekten. Mensen met een verhoogd CRP
(C-reactief proteïne)-gehalte hebben een twee keer zo hoge kans op een hartaanval dan
mensen met een laag CRP-gehalte. Het meten van ontstekingfactor CRP geeft echter bij
mannen en vrouwen van 55 jaar en ouder geen betere inschatting van het cardiovasculaire
risicoprofiel, indien informatie over traditionele risicofactoren zoals roken,
hypertensie, suikerziekte en cholesterol bekend is. Dit stelt Irene van der Meer in haar
proefschrift 'Ontsteking en hart- en vaatziekten. Een studie onder de algemene bevolking'.
Zij maakte gebruik van data afkomstig uit het Erasmus Rotterdam Gezondheid en Ouderen
(ERGO) onderzoek, gebaseerd op 7983 deelnemers van 55 jaar en ouder in de wijk Ommoord.
Het belang van ontstekingsprocessen bij het
ontstaan van hart- en vaatziekten is pas relatief recent onderkend. Met name in de
Verenigde Staten heeft veel onderzoek er toe geleid dat de ontstekingfactor C-reactief
proteïne (CRP) daar beschouwd wordt als dè nieuwe cardiovasculaire risicofactor, die
samen met de andere cardiovasculaire risicofactoren in de klinische praktijk gemeten moet
worden om het cardiovasculaire risicoprofiel van een patiënt te bepalen.
Naar aanleiding van deze ontwikkelingen
heeft Van der Meer getracht om meer inzicht te verkrijgen in de rol van
ontstekingsfactoren bij het ontstaan van hart- en vaatziekten en bij de bepaling van het
cardiovasculaire risicoprofiel.
In het proefschrift wordt daartoe de
associatie onderzocht van de ontstekingsmarkers CRP en interleukine-6 met
slagaderverkalking, waarbij met name CRP een sterke relatie vertoont met de mate van
slagaderverkalking van zowel de halsslagader als van de beenvaten. Bovendien voorspelt de
hoeveelheid CRP in het bloed ook de toename van slagaderverkalking op verschillende
plaatsen in het lichaam over een periode van ruim zes jaar tijd.
Een studie in het proefschrift onder mensen
van 55 jaar en ouder laat zien dat CRP een sterke voorspeller is van het optreden van een
hartinfarct in de toekomst. Echter, het blijkt dat wanneer informatie over traditionele
risicofactoren zoals roken, hypertensie, suikerziekte en cholesterol bekend is, het meten
van CRP geen toegevoegde waarde heeft bij het bepalen van de kans op hart- en vaatziekten.
