Ontstekingen spelen een zeer belangrijke
rol bij veel aandoeningen en bij het verouderingsproces van het lichaam. Terwijl de
gevestigde orde de denkfout maakt dat cholesterol de hoofdoorzaak van hart- en vaatziekten
is ziet men de echte oorzaak over het hoofd: ontstekingen ! Japanners hebben een zeer hoog
cholesterol maar door hoge inname van omega 3 vetzuren (ontstekingsremmer) minder hart- en
vaatziekten en worden ook gemiddeld ouder. Maar de Japanse jeugd die een Westers dieet
gaat volgen zonder deze ontstekingsremmer en vol met suikers, rood vlees en andere
"geneugten" zal door hetzelfde lot getroffen worden. Japan Small zal langzaam
veranderen in Japan XL.
Het beste medicijn? Niet de pharma ellende
die uw maag en lever sloopt maar een aangepast dieet vol met omega 3 vetzuren,
anti-oxidanten (gekleurd fruit, kruiden, cacao etc) en een beperking qua omega 6 vetzuren,
dierlijke voeding, alcohol en met name rood vlees (bijv varkensvlees).
Gezond ouder worden kan door een echt
volwaardig anti-ontstekingsdieet te volgen vol met plantaardige produkten aangevuld met
vette vis of omega 3 eieren. Beperk je rood vlees inname tot 1-2 keer per week en zorg
voor voldoende zink en selenium bronnen.
Waarbij spelen ontstekingen oa een
belangrijke rol?
- Acne
- Overgewicht (buikvet)
- Astma
- Artritis
- Gebitsproblemen
- Borstkanker
- Depressies
- Schizofrenie
- Darmziekten zoals Crohn
- Alzheimer
- Diabetes II
- Reuma
- MS
- Lupus erythematodes
- Bijholteproblemen (echte oorzaak vaak het bovengebit !!)
Hartziekten, kanker, depressie en
veroudering gaan alle samen met een toename van onstekingsreakties. Het magazine
Functional foods beschrijft de werking van 6 natuurlijke ontstekingsremmers:
Fighting Inflammation instead of
focussing on cholesterol
The reason that cardio vascular disease has
not become less prominent despite our best efforts is that we are not treating the primary
cause. We have been told to lower our cholesterol in order to prevent heart disease,
however by far the most substantial cause is in fact inflammation. Combat inflammation by
deep breathing, relaxation, eating healthy food, getting lots of sleep drinking lots of
water and watching your acid intake.
The Inflammation-Heart Attack
Connection: New Evidence
Dr. Peter Libby explores new evidence on
the connection of inflammation to heart attack. Series: "Inflammation as Cause and
Consequence of Disease"
GLA en ontstekingen......
Gamma Linoleenzuur kan normaal worden
gemaakt door je lichaam van linolzuur (omega 6) mits er voldoende zink, magnesium en b6
voorhanden. Aangezien veel mensen die verkeerde voeding een tekort aan magnesium, zink etc
kunnen hebben kan er dus wat mis gaan met deze conversie. Dit probleem speelt ook bij het
omzetten van plantaardige omega 3 vetten zoals walnoten en lijnzaad naar de vetten die al
kant en klaar is in bijvoorbeeld vette vis en visolie. Werkt je lichaam dus goed dan gaan
deze conversies dus blijkbaar goed. Maar ontwikkel je aandoeningen waarbij ontstekingen
een rol spelen dan is het slim eens goed te gaan kijken naar de vetten die je eet.
Transvetzuren (geharde plantaardige vetten)
jagen ontstekingen aan, ook arachidon zuur in rood vlees (met name varkensvlees) kan de
zaak verergeren.
Om te voorkomen dat je chronisch dingen als
ibuprofen (kan maagwand aantasten !!) gaat slikken is het slim om goed naar nuttige vetten
te kijken. Als eerste zijn er de goede vetten in vette vis (EPA en DHA) die gunstige rol
spelen bij preventie van hartziekten en ontstekingen.
Maar er is ook nog kant en klaar Gamma
linoleenzuur, dit zit oa in Teunisbloemolie en Borage olie. In kleine hoeveelheden komt
het ook voor in de zoutwateralg Spirulina. Deze olie is zeer populair bij de PMS klachten
van vrouwen.
Volgens Zhaoping Li van de David Geffen
School of Medicine in Loa Angeles is er een link tussen ontstekingen en ziekten als
kanker, Alzheimer, artritis, hart- en vaatziekten en is het van groot belang deze
ontstekingen met stoffen in fruit zoals aardbeien te remmer of zo de schade te beperken.
Chronische ontstekingen zorgen sowieso voor een overbelast immuunsysteem waardoor je
lichaam minder slagkracht zal hebben tegen ernstige ziekten.
Aardbeien bevatten oa:
Flavanoiden
Anthocyanins: : Pelargonidin en Cyanidin
Flavonols : Quercetin en Kaempferol
Het is niet omdat iets goed is, dat veel
méér daarvan dan ook veel beter is. De laatste jaren is er heel wat te doen rond
zogenaamde “eiwitrijke diëten”(”high-protein diets”, waarbij een
groot deel van de calorieën (tot 30-40 %) via eiwitten wordt opgenomen. Tussen 1948 en
1974 daalde de schatting voor eiwitvereisten met ongeveer twee derde, van meer dan 3 g/kg
lichaamsgewicht tot 1 g/kg lichaamsgewicht. Ondertussen werd ook opgemerkt dat ons lichaam
zich niet alleen perfect kan aanpassen aan een lagere eiwitopname, maar dat een matige tot
lage eiwitinname aangeraden wordt ter preventie en behandeling van sommige degeneratieve
aandoeningen zoals osteoporose, verstoorde nierwerking, jicht, rheumatoïde artritis, en
sommige tumoren.
Een "eiwitrijk dieet" kan het
lichaam aantasten door:
de zuurtegraad van het bloed te verhogen,
wat mogelijk kan leiden tot bepaalde degeneratieve en auto-immuunziekten, en wat negatieve
gevolgen heeft voor de celstofwisseling, zoals een verlaagde energieproductie,
vochtophoping en oedemen en een mogelijke verhoging van de productie van vrije radicalen.
toxische residuen op te stapelen in het
lichaam. In tegenstelling tot sommige vitamines die ons lichaam kan stockeren voor later
gebruik, kan overtollig eiwit (d.w.z. niet goed verteerd eiwit of teveel aan eiwit) niet
gestockeerd worden. Het afval dat geproduceerd wordt samen met hun afbraak eist veel van
de lever en de nieren. Vermoeidheid, overbelasting van het spijsverteringsstelsel en
grotere gevoeligheid voor allergieën zijn mogelijke effecten.
de accumulatie van urinezuur dat gevormd
wordt in de gewrichten, bij het verteren van eiwitten. Dit verhoogt het risico op
ontstekingen zoals jicht en artrose.
een groter verlies aan mineralen uit het
lichaam, zoals magnesium, zink, ijzer en calcium.
De ziekte reumatoïde artritis kan helaas
niet helemaal weg gaan, maar is tegenwoordig wel goed te behandelen. Dit gebeurt met
ontstekingsremmende pijnstillers, zoals diclofenac, ibuprofen of naprosyne.
Er zijn meerdere onderzoeken die aantonen
dat ontstekingsremmende medicijnen (NSAID’s) het optreden van Alzheimer kunnen
vertragen of voorkomen. De meest veelbelovende effecten ziet men t.g.v. cox remmers.
Dierexperimenten wijzen ook op een beschermend effect van de NSAID’s dus van
ontstekingsremming, tegen Alzheimer. Een dierexperiment met ibuprofen toonde bescherming
aan van ibuprofen tegen de ontwikkeling van Alzheimer. Bij een vergelijkbaar onderzoek kon
men dit resultaat herhalen.
Infecties en ontstekingen als
etiologische factoren van de ziekte van Alzheimer
Door de steeds hogere levensverwachting van
de wereldbevolking komen ouderdomsziekten zoals de ziekte van Alzheimer steeds vaker voor.
Alzheimer is een verwoestende ziekte die wordt gekenmerkt door een chronische ontsteking
van de hersenen, het afsterven van zenuwcellen en de achteruitgang van mentale processen.
Het is daarom cruciaal om inzicht te krijgen in de onderliggende verschijnselen die het
ziektebeeld veroorzaken. In dit kader vindt de opvatting dat ontstekingen bijdragen aan
het afsterven van de zenuwcellen, hierbij mogelijk gestimuleerd door pathogenen, steeds
meer gehoor. Er is gesuggereerd dat chronische aandoeningen die zich langzaam ontwikkelen
zoals Alzheimer worden versneld door infecties. Microgliacellen, de belangrijkste cellen
van het afweersysteem van de hersenen, zouden wel eens een belangrijke rol kunnen spelen
bij deze processen. Wij willen daarom de impact onderzoeken van de aanwezigheid van
microben in de hersenen (herpes simplex virus 1) of in de rest van het lichaam (Chlamydia
pneumoniae) bij aanvang van de ziekte en het ziektebeeld onderzoeken in een muis die
genetisch gemanipuleerd is om Alzheimer te ontwikkelen. Onderliggende mechanismen die op
een verband wijzen tussen de infectie en een verhoogde ontsteking in de hersenen zullen
worden onderzocht. Wij verwachten dat de resultaten van de beschreven experimenten in dit
voorstel een belangrijke bijdrage zullen leveren aan het inzicht in de ontwikkeling van de
ziekte.
Ontstekingen belangrijke nieuwe
factor bij ontstaan hart- en vaatziekten
Ontstekingsprocessen spelen onmiskenbaar
een belangrijke rol bij het ontstaan van hart- en vaatziekten. Mensen met een verhoogd CRP
(C-reactief proteïne)-gehalte hebben een twee keer zo hoge kans op een hartaanval dan
mensen met een laag CRP-gehalte. Het meten van ontstekingfactor CRP geeft echter bij
mannen en vrouwen van 55 jaar en ouder geen betere inschatting van het cardiovasculaire
risicoprofiel, indien informatie over traditionele risicofactoren zoals roken,
hypertensie, suikerziekte en cholesterol bekend is. Dit stelt Irene van der Meer in haar
proefschrift 'Ontsteking en hart- en vaatziekten. Een studie onder de algemene bevolking'.
Zij maakte gebruik van data afkomstig uit het Erasmus Rotterdam Gezondheid en Ouderen
(ERGO) onderzoek, gebaseerd op 7983 deelnemers van 55 jaar en ouder in de wijk Ommoord.
Het belang van ontstekingsprocessen bij het
ontstaan van hart- en vaatziekten is pas relatief recent onderkend. Met name in de
Verenigde Staten heeft veel onderzoek er toe geleid dat de ontstekingfactor C-reactief
proteïne (CRP) daar beschouwd wordt als dè nieuwe cardiovasculaire risicofactor, die
samen met de andere cardiovasculaire risicofactoren in de klinische praktijk gemeten moet
worden om het cardiovasculaire risicoprofiel van een patiënt te bepalen.
Naar aanleiding van deze ontwikkelingen
heeft Van der Meer getracht om meer inzicht te verkrijgen in de rol van
ontstekingsfactoren bij het ontstaan van hart- en vaatziekten en bij de bepaling van het
cardiovasculaire risicoprofiel.
In het proefschrift wordt daartoe de
associatie onderzocht van de ontstekingsmarkers CRP en interleukine-6 met
slagaderverkalking, waarbij met name CRP een sterke relatie vertoont met de mate van
slagaderverkalking van zowel de halsslagader als van de beenvaten. Bovendien voorspelt de
hoeveelheid CRP in het bloed ook de toename van slagaderverkalking op verschillende
plaatsen in het lichaam over een periode van ruim zes jaar tijd.
Een studie in het proefschrift onder mensen
van 55 jaar en ouder laat zien dat CRP een sterke voorspeller is van het optreden van een
hartinfarct in de toekomst. Echter, het blijkt dat wanneer informatie over traditionele
risicofactoren zoals roken, hypertensie, suikerziekte en cholesterol bekend is, het meten
van CRP geen toegevoegde waarde heeft bij het bepalen van de kans op hart- en vaatziekten.
Lupus erythematodes en ontstekingen
Lupus erythematodes (LE) is een
auto-immuunziekte. De oorzaak is onbekend. Bij een auto-immuunziekte richt het
afweersysteem zich tegen uw eigen lichaam. Dit veroorzaakt ontstekingen, bij LE meestal in
de huid en de gewrichten, maar ook in organen zoals de nieren, het zenuwstelsel, het hart,
de longen en de bloedvaten. Kenmerkend voor LE is een vlindervormige, rode huidafwijking
in het gezicht.
Diverse immuunziekten hebben een
sterke genetische overlap
Een beperkt aantal genen blijkt betrokken
bij de ontwikkeling van elf immuun gerelateerde ziekten als type 1 diabetes, coeliakie,
ziekte van Crohn en reumatoïde artritis. Dit blijkt uit een analyse van genetici van het
Universitair Medisch Centrum Groningen van alle wereldwijd uitgevoerde associatiestudies
van deze ziekten. Deze analyse leert dat hoewel de ziekten zich anders manifesteren, ze
toch een grote vergelijkbare oorsprong hebben. Dit is een stap voorwaarts in het beter
begrijpen waarom patiënten meerdere ziekten tegelijk hebben, en waarom ze vaker voorkomen
binnen families. Zij publiceren hierover in de nieuwste editie van Nature Reviews
Genetics, die vandaag online verschijnt. Zij gaan hier in op de gemeenschappelijke
genetische oorsprong van verschillende immuun gerelateerde aandoeningen.
Auto-immuun en chronische inflammatoire
ziekten, zoals type 1 diabetes, coeliakie, ziekte van Crohn en reumatoïde artritis, komen
voor bij 5-10% van de bevolking. Patiënten met deze ziekten hebben vaak last van
chronische ontstekingen en vertonen een reactie van het immuunsysteem tegen eigen weefsel.
Dit leidt vaak tot chronische ontstekingsreacties in bijvoorbeeld de gewrichten in geval
van reuma of in de dikke darm in geval van ziekte van Crohn. Het komt voor dat patiënten
meer dan een van deze immuun gerelateerde ziekten hebben of dat deze ook bij meerdere
familieleden voorkomen . Uit eerdere studies is al gebleken dat erfelijkheid een rol
speelt in het ontstaan van deze ziekten.
In het menselijk DNA zitten
honderdduizenden kleine variaties, die in de meeste gevallen geen betekenis hebben. Het is
sinds enige jaren mogelijk geworden om via deze variaties in het DNA genen op te sporen
die betrokken zijn bij het ontstaan van allerlei ziekten. Dit gebeurt door te zoeken naar
variaties in het DNA die bij zieke mensen vaker voorkomen dan bij gezonde. Hierbij worden
per persoon zo´n 300.000 variaties geanalyseerd, een genoomwijde associatie studie. Deze
techniek is de laatste jaren ondermeer veelvuldig toegepast op immuun gerelateerde ziekten
en hierdoor zijn vele genen geïdentificeerd die een rol spelen in deze ziekten.
Uit familiestudies was al gebleken dat er
mogelijk een gezamenlijke erfelijke basis ten grondslag lag aan verschillende immuun
gerelateerde ziekten. Onderzoekers van de afdeling Genetica van het UMCG hebben een
uitgebreide analyse uitgevoerd van alle genoomwijde associatie studies van deze ziekten
die in de wereld zijn uitgevoerd. Dit resulteerde in een studie van 11 immuun gerelateerde
ziekten. Het blijkt dat 23 genen betrokken zijn bij tenminste twee immuun gerelateerde
ziekten; ieder van deze 23 genen is geassocieerd met minimaal twee ziekten. Bij nader
onderzoek blijkt bovendien de functie van deze genen te overlappen. Veel van deze genen
spelen een rol in de ontwikkeling van het soort reactie van het immuunsysteem (Th1, Th2,
of Th17) en welke immuuncellen daarbij worden geactiveerd (T cellen, B cellen). Hierdoor
wordt duidelijk op welke manier de afweerreactie verstoord is en dat geeft mogelijk ook
aanknopingspunten voor behandeling (medicatie of wellicht vaccinatie).
Ontstekingen spelen rol bij
schizofrenie
Ontstekingen spelen mogelijk een rol bij
het ontstaan van schizofrenie. Dit blijkt uit onderzoek van Wijnand Laan, die de relatie
tussen ontstekingen en schizofrenie onderzocht. Laan promoveert vandaag aan de
Universiteit Utrecht.
De rol van zink en selenium bij chronische
inflammatoire aandoeningen is zeer belangrijk omdat ze cofactoren zijn in de metabole
processen waarbij de gewrichtsweefsels en de immuunsysteemfunctie betrokken zijn.
Selenium- en zinktekorten werden in verband gebracht met een verergering van de
inflammatie (ontsteking) in actieve Reumatoïde Artritis Men heeft ontdekt dat suppletie
met deze stoffen de gevoeligheid en de stijfheid van de gewrichten vermindert. Selenium
komt onvoldoende voor in de huidige voeding en zink wordt extra verbruikt bij
ontstekingen. Vooral vegetariërs dienen extra attent te zijn op zink.
Multiple Sclerose is een ziekte
waarbij ontstekingen ontstaan aan de hersenen en het ruggenmerg (centrale zenuwstelsel).
Daardoor ontstaan klachten als minder zien, een slap gevoel in armen of benen,
evenwichtstoornissen, spraakproblemen en verlammingen.
Amerikaanse wetenschappers hebben middels
een studie vastgesteld dat overgewicht ontstekingen aan het tandbed bevordert. Hierbij
speelt insulineresistentie een belangrijke 'bemiddelaars'-rol. De onderzoekers van de
universiteit van Buffalo konden aantonen dat de ernst van de ontsteking proportioneel (=
gelijkwaardig) toeneemt met de toename van de insulineresistentie. Om tot deze conclusie
te komen, onderzochten zij 12300 mensen zonder diabetes in de leeftijd van 20 tot 90 jaar
waarvan 43% overgewicht had.
Patiënten met type-2 diabetes zijn
ongevoelig voor insuline, een hormoon dat het glucosegehalte in het bloed doet afnemen. De
ziekte gaat gepaard met een ontsteking van de lever, en wordt vaak aangetroffen in
zwaarlijvige mensen.
Cacaozaadjes bevatten een hoge hoeveelheid
aan antioxidanten’, legt Romina di Giuseppe (33) uit aan the Journal of Nutrition.
‘We hebben het onderzocht en mensen die regelmatig pure chocola eten, hebben 17
procent minder C-reactief proteïne in hun bloed.
Volgens een nieuwe studie beschermt luteine
het netvlies tegen schade door ontstekingen te remmen.
Luteine is een natuurlijke carotenoïde,
een organische kleurstof die o.a. voorkomt in planten. Luteine komt vooral voor in groene
bladgroenten, spinazie, en kool. Verder heeft luteine antioxidante eigenschappen, waardoor
chemische schade in cellen wordt verminderd. Luteine is ook verkrijgbaar in supplement
vorm.
De Koreaanse studie keek naar de effecten
van luteine bij netvliezen met een verminderde bloed toevoer (ischemia). De studie zou een
goed model zijn voor sterfende netvliescellen, wat o.a. het geval kan zijn bij diabetische
netvliesziekten, ouderdoms gerelateerde maculaire degeneratie en ontstekingen.
In de studie verhoogde luteine de
overlevingskansen van netvlieszenuwcellen met ischemia met 86%. Het onderzoek zorgt voor
een stappelend bewijs van de positieve eigenschappen van luteine op het oog.
Ik zag ooit een thermografisch filmpje
waarbij de maker uitlegde dat een ontsteking van een kies (bijvoorbeeld wortelpunten) kon
doorslaan naar borstweefsel/borstklieren en daar mogelijk kanker kon bevorderen rondom het
aangetaste weefsel.
In dat verband valt dit wel weer op zijn
plaats:
Ontstekingsremmers verlagen de kans op
borstkanker
1,8-cineol (Eucalyptol) remt het
arachidonzuur metabolisme en de synthese van cytokinen in menselijke monocyten af. In
dierexperimenten bewees het de anti-ontstekings werking. In een studie met zware
astmapatiënten met corticoide therapie werkte de stof ontstekingsremmend en corticoide
besparend. De mucolytische werking bij ziekten aan de bovenste en onderste luchtwegen is
bewezen, evenals de werking van cineol bij acute, niet etterige rhinosinusitis.
Kamfer werkt o.a. antireumatisch.
De werkzaamheid van myrtol (is een geneesmiddel, geen bestanddeel van etherische olie, ter
reductie van intensiteit en voorkomen van exacerbaties) bij chronische bronchitis werd in
klinische studies bewezen.
Lamiide uit de subklasse der Iridoïde
hebben in een lage concentratie een duidelijke afremmende werking op de
phospholipide-peroxidatie van rattenhersens en hebben anti-ontstekings activiteiten bij
oedeem in de poten van ratten geïndiceerd met carrageenin.
Linalol en zijn ester linalylacetaat werken
anti-oedeemateus bij ratten.
De sesquiterpenen in Kamille, Arnica,
artisjokken en curcuma hebben een anti-ontstekings werking.
Bij huidziekten wordt in de
volksgeneeskunde berkenschorsolie ingezet. Deze olie bevat grote hoeveelheden betuline
(20%) en andere pentacyclische triterpenen waarvan bij pre-klinische onderzoeken de
anti-inflammatoire werking bewezen is.
Preparaten uit Salai guggal, de hars van de
Indische wierook, worden gebruikt bij ontstekingen. Boswellinezuren, bv.
11-keto-beta-boswellinezuur werkt anti-ontsteking. De werkzaamheid werd geconstateerd bij
klinische studies bij patiënten met chronische polyarthritis, colitis ulcerosa, morbus
Crohn, bronchiale astma en peritumorale hersenoedeem.
