medische missers - gezonde voeding - het geheim om af te vallen en een betere weerstand te krijgen


logo.jpg (7231 bytes)

Google
Deze pagina is verouderd - ontvang onze nieuwtjes per email

Medische missers


Medische wereld is gewend te zwijgen

Het in de doofpot stoppen van de blunders van neuroloog Ernst Jansen Steur is te wijten aan de conspiracy of silence in de medische wereld, aldus Herre Kingma, voorzitter van de raad van bestuur van Medisch Spectrum Twente (MST) in Enschede. ‘Nog maar kort geleden hielden we elkaar eerder de hand boven het hoofd dan dat we fouten openbaar maakten.’

Lees verder

Marjan

--

En dan te weten dat dit heerschap bij de Inspectie vandaan komt. En weer geen woord over deze toestand op de site van de antikwakjes. Nee ze maken zich niet druk om kwakzalverij in eigen kring. Dan maar weer Sylvia Millecam van stal halen om de aandacht of te leiden. Vebeter de (medische) wereld en begin bij je eigen stal......daar stinkt nog genoeg......na de ineenstorting van de financieŽle wereld zullen andere oude machten struikelen, big pharma is next......

Ron


Onderlinge zwijgplicht artsen en falen Inspectie Gezondheidszorg inzake dr Jansen Steur

De ontwikkelingen rond neuroloog Jansen Steur uit Twente zijn exemplarisch en opvallend oa ten aanzien van de zwijgplicht der artsen en de rol van de Inspectie Gezondheidszorg.

Lees verder


Dossier van D

In 1992 was ik niet meer in staat mijn werk te doen door rug- en nekpijn, vermoeidheid, duizeligheid, hoofdpijn, etc. Achteraf gezien had ik toen een jaar lang fysiotherapieoefeningen gedaan waarbij ik mijn nekspieren flink aanspande, terwijl vanaf mijn jeugd mijn rug- en nekwervels niet netjes op elkaar staan. Mijn huisarts vond dat er een psychische oorzaak moest zijn, en verwees mij naar het Riagg om dat te onderzoeken. Bij sommige mensen duurt zo'n onderzoek ťťn dag, maar ik ben bijna 8 maanden aan het lijntje gehouden waarbij zelfs geprobeerd is om mij een verdrongen herinnering aan te praten. Na acht maanden werd mij verteld dat er geen psychische oorzaak voor mijn klachten te vinden was. Diegene die mij dat vertelde had echter drie weken eerder een brief naar een keuringsarts gestuurd waarin stond dat het wťl psychisch was. Op dat moment was ik onder behandeling van manuele therapie. Vooral het manipuleren van de stand van mijn nekwervels had veel invloed op mijn klachten. Door die behandeling, en doordat ik rekening hield met de verminderderde belastbaarheid van mijn nek, ben ik halve dagen gaan werken. Bij de keuringsarts vertelde ik over de manuele therapie en dat er geen psychische oorzaak was gevonden. Die keuringsarts had echter die brief waarin stond dat het wel psychisch was, maar dat vertelde hij niet.

http://www.dossierd.nl/


Helder - Mondige patiŽnten krijgen eerder de zorg die ze nodig hebben

Bij de koffie en de borrel krijgt de gezondheidszorg er regelmatig flink van langs. We maken immers allemaal wel eens wat mee bij de dokter, het ziekenhuis of de apotheek. Het zou goed zijn als die klachten ook op de juiste plekken gehoord worden: bij de instanties die waken over de zorg en de maatschappelijke hulp. Door op de juiste plaatsen te klagen, bevorderen we de kwaliteit van de zorg.

  • 30.000 mensen belanden per jaar onnodig in het ziekenhuis doordat er fouten zijn gemaakt door medisch personeel of door de patiŽnten zelf.
  • Dat kost per jaar 167 miljoen euro.
  • Erger nog, dat kost 1735 mensenlevens per jaar.

Bekijk uitzending


Video - Things You Should Know Before Entering the Hospital

A video that will save your life. Every year over 90,000 people die in hospitals from medical errors. This is a 3 minute excerpt from a 22 minute video that teaches you how to defend yourself when in the hospital.


Asfalt in de hemel

Een hartverscheurend verhaal van een prachtig meisje en de gezondheidszorg

asfalt.jpg (25330 bytes)

Uitgeverij Aspekt B.V.

ISBN - 9789059116573


Wat blijft een vader over na het overlijden van zijn tienjarige dochter? Soms berusting, maar vooral schuldgevoel, twijfel, wanhoop en duizenden vragen.Uiteindelijk komt hij tot de conclusie dat hij nog maar ťťn ding zeker weet; het mooiste asfalt ligt in het Krugerpark. Zijn dochter Jacqueline, was een meisje dat wilde zijn als alle andere kinderen. Een kind dat wilde lachen en spelen. Helaas had zij een spierziekte waardoor haar leven gevuld was met rampspoed. Ellende waar zij een lach tegenover zette. Jacqueline is een hartverscheurend verhaal waarin verslaglegging van het ziekteproces van een prachtig meisje wordt afgewisseld met herinneringen en overdenkingen over de dood. Daarnaast is het ook een pamflet tegen de huidige gezondheidszorg. Het boek wil een bijdrage leveren aan het besef dat het ziekenhuis geen gezondheidsfabriek moet zijn waar productiviteit, efficiŽntie en marktwerking de toverwoorden lijken, maar dat echte zorg veelal bepaald wordt door warmte, respect en een beetje aandacht. Rindert de Vries is werkzaam als spoedeisende hulp verpleegkundige in een groot ziekenhuis. Hij heeft drie kinderen waarvan de jongste is overleden. Dit was voor hem de reden om te gaan schrijven.


Risico's van medische technologie onderschat

De voordelen van nieuwe technologieŽn zijn legio en onbetwist. Maar vanuit het perspectief van de patiŽnt is van groot belang dat de toepassing van nieuwe technologie veilig en verantwoord gebeurt. De inspectie concludeert in deze Staat van de Gezondheidzorg dat instellingen zich veel te weinig bewust zijn van de risico’s die medische technologie met zich meebrengt. Er gebeurt te weinig om de veiligheid voor patiŽnten structureel te borgen; jaarlijks zijn er tientallen sterfgevallen door toepassingsfouten. Gebruikers blijken vaak onbekwaam en ongetraind geavanceerde medische apparatuur te bedienen. Gezien ontwikkelingen die ons nog te wachten staan, vindt de inspectie het noodzakelijk dat instellingen prioriteit geven aan risicomanagement als onderdeel van het veiligheidsmanagementsysteem. Een belangrijk onderdeel daarvan is het uitvoeren van een risicoanalyse vůůr de aanschaf van een apparaat waarin de consequenties van deze aanschaf verwoord zijn. Deze risicoanalyse vormt niet alleen de basis voor een programma van eisen, maar ook de basis van de installatie en ingebruikname van het apparaat en de inbedding ervan in de organisatie. De zorgverzekeraars kunnen dit proces versnellen door bij het aangaan van contracten een risicoanalyse als eis te stellen.Veilig en verantwoord gebruik medische technologie niet systematisch geborgd. De inspectie constateert dat instellingen de meeste stappen die moeten leiden tot veilig en verantwoord gebruik van medische technologie, in onvoldoende mate zetten. Het gebruik van medische technologie maakt geen deel uit van het kwaliteitsbeleid waarbij de keuze voor het gebruik en de implementatie van een technologie zijn gebaseerd op een risicoanalyse. Ook evaluaties van de gebruikte technologieŽn zijn niet standaard. Dit geldt niet alleen in ziekenhuizen waar veel hightech apparatuur wordt gebruikt, maar ook voor de medische hulpmiddelen in de langdurige zorg waar de infrastructuur het gebruik ervan nauwelijks ondersteunt.

Lees rapport


Dossier farmaceutische industrie

De farmaceutische industrie probeert geneesmiddelen op allerlei manieren te promoten. Huisartsen zijn te vaak gevoelig voor de premies, cadeautjes en uitwaaiweekeinden die ze worden aangeboden. Waar eindigt dit?

Bekijk het dossier

xxx


Medische fouten - ons dekt ons
Wat mij nog het meest verbaasd over de medische wereld is dat men elkaar dekt nadat er fouten zijn gemaakt. Een vriend van mij heeft een ongeluk met zijn oog gehad en werd behandeld in het UMC te Utrecht. Bij een controle afspraak zouden zijn hechtingen worden verwijderd en daarna moest hij thuis rust houden. Het oog bleef geirriteerd dus bij de volgende controle dit aangekaart. De dienstdoende arts ontdekte tot haar verbazing nog een achtergebleven hechting die irritatie aan de oogbal kon veroorzaken. Dit kon wel eens gebeuren zei ze zonder haar collegas te willen afvallen. Dus vriend weer naar huis en ging thuis in de spiegel het oog controleren en ontdekte nog een draad, deze was al flink ingegroeid en hij durfde het niet zelf eruit te trekken dus opnieuw naar de eerste hulp. Hier wordt dus fout op fout gemaakt en niemand neemt zijn verantwoording. De medici staan altijd op de achterste benen om alternatieve methodes en artsen zwart te maken maar negeert de eigen missers. De zaak rondom Sylvia Millecam was een goed voorbeeld, deze zaak werd gebruikt om de alternatieve hoek flink aan te pakken. Maar dat er dagelijks missers worden gemaakt door onbekwame artsen wordt snel vergeten en niet de hele bedrijfstak aangerekend, maar dezelfde groep doet dit wel als het de alternatieve artsen betreft, dan zijn het meteen een stelletje kwakzalvers waarvoor het volk beschermd moet worden.

Heeft u ook slechte ervaringen met reguliere artsen of alternatieve artsen met kwalijke gevolgen? Laat het even horen.


Reguliere kwakzalverij - bijna weer een dodelijk slachtoffer

Mijn moeder, 73 jaar jong, was tot vorige week een zeer aktieve vrouw. Ze had wel wat kwaaltjes, zoals elk mens met een dergelijke leeftijd.Vorige week woensdag werd zij doormiddel van een 'kijkoperatie' aan haar galblaas geholpen.  Niets bijzonders, een dagopname voldeed voor de noodzakelijk zorg. Vanaf donderdag werd zij doodziek, volgens het verplegend personeel was dat normaal en moest zij thuis de tijd nemen om uit te zieken. Op donderdagavond was zij nog steeds doodziek, ze kon bijna niet ademen en viel steeds weg alsof ze een soort tia had gehad. Familieleden wezen de verpleging op mogelijke complicaties. Ze kreeg wat extra zuurstof toegediend, met de mededeling dat ze toch echt zelf moets gaan ademen want ze ' moest' naar huis. Ze stort in het bijzijn van haar dochters in elkaar en werd door haar dochters in bed gelegd. Alarm werd door de verpleging afgedaan met de normale, bijkomende complicaties en het was volkomen normaal dat iemand van een dergelijke ingreep beroerd was. Nadat familieleden van andere patienten in de kamer ook stennis gingen schoppen, kwam er toch maar iemand met een infuus aansjokken om een poging te doen onze moeder wat vocht toe te dienen. Ze had al meer dan 24 uur niets binnengehouden.

Op vrijdagochtend was onze moeder bijna overleden, al haar organen verloren hun functie. Na lang aandringen en een hoop geruzie werd zij onderzocht en afgevoerd naar de IC. Men wist in eerste instantie niet wat er loos was, tenslotte kwam iemand op het idee dat er weleens iets mis had kunnen gaan tijdens de kijkoperatie van woensdag. De hele familie werd opgetrommeld, moeder was bijna dood. Na 2 operaties ontdekte men dat de oorzaak van het 'beroerd' zijn lekkende galwegen waren. Er zaten klemmen verkeerd, liters gal waren door haar lichaam gesijpeld om de nodige schade aan te richten. De enige oplossing was moeder open snijden en alle aangetaste organen eruit halen, schoonmaken met chemicalien en weer terugstoppen. Dichtnaaien, zo, nu moet uw moeder het zelf gaan doen en ligt het bij haarzelf of zij er nog bovenop komt.
Op zaterdag, haleluja, personeel op de IC in een jubelstemming.

We mochten allemaal naar binnen en stonden aan moeders bed te kijken naar haar terwijl zij kunstmatig in coma gehouden werd. Een breeduit grijzende zuster vertelde dat de ingreep succesvol was en dat we er bij mochten zijn als moeder gewekt werd uit haar kunstmatige coma. Nog geen 3 minuten later werden wij de IC uitgeduwd en werd moeder met schokken op haar hart gereanimeerd. Dit hebben ze 4 maal gedaan, op zondag ook nog een aantal keer. Nu beweren ze dat ze de juiste oplossing gevonden hebben, de juiste mix van multivalente antibiotica. Hoera!!

Ze heeft zelfs een gemiddelde hartslag van 130, een hele verbetering na de die van meer dan 200 per minuut. Nu is het afwachten, ze ademt bijna zelf en heeft nog maar een aantal graden koorts. We mogen 2 x per dag een half uurtje bij haar kijken, met 2 tegelijk. We zijn met 6 kinderen en wat aanhang, dus hebben we wel een paar minuutjes. Dan kijken we naar onze moeder, met al haar infusen, slangen, machines, haar opgezwollen lichaam, haar tong uit haar mond en ogen half gesloten. Soms is ze wat bij, heel vaag. Dan schud ze haar hoofd heen en weer en lopen er wat tranen over haar wangen.  Morgen, op dinsdag, hebben we een gesprek met het ziekenhuis. Dan gaan ze ons het plan vertellen, want ze schijnen een plan te hebben, om het op te lossen. Vandaag is er voor de zekerheid ook een hersenscan gemaakt, horen we ook de uitslag van. Als de koort niet verder gezakt is na de wondercocktail van antibiotica, dan zou er mogelijk nog iets kunnen lekken en gaan ze nog een keer kijken wat er loos is. Het wakker maken uit de coma gaan ze nog niet doorzetten, moeders hart gaat op hol als ze bijkomt.

Gisteren was ik op haar kamer op de afdeling, om haar spulletjes op te halen en de kleding die ze zorgvuldig had uitgezocht voor deze 'dagopname'. Het verplegend personeel vroeg hoe het met haar was. Ik zij dat ze bijna dood was. Tja, complicaties zij de zuster. Ik keek de patienten in de kamer aan, zij hadden mijn moeder als 'onze moeder' binnen zien komen. Ik zag de angst in hun ogen. Niemand zei iets. Zo, nu is het maar afwachten. Ze is in goede handen.

Update

Nadat onze moeder van de IC was overgeplaatst werd zij wederom op dezelfde afdeling zwaar verwaarloosd. Er werden zoveel fouten gemaakt dat wij in overleg met een letselschadeadvocaat een overplaatsing hebben afgedwongen naar een ander ziekenhuis. Pas nadat het echt uit de hand gelopen was in het foute ziekenhuis, en met tussenkomst van de politie, werd zij overgeplaatst. Dit is haar redding geweest, ze had inmiddels trombose in beide benen, een
longembolie en was incontinent. In het andere ziekenhuis hebben ze haar leven gered. Ze is nu aan het revalideren in een verpleeghuis, gaat ca. 1 jaar duren. Ze kan nog niet lopen, maar begint wel weer op krachten te komen.

Een lezer


Medische missers - Diakonessenziekenhuis

Hallo Ron,

Niet gedacht maar ook ik ga dus een stukje schrijven over een medische misser maar nog meer dat de letselschade niet uitbetaald gaat worden door Medirisk terwijl het ziekenhuis heeft toegegeven dat er van alles is misgegaan tijdens de operatie met de narcose.

Wat er gebeurd ben ik ben 19-09-2007 geopereerd heb een zware buikoperatie gehaaider is begonnen met een kijkoperatie en later overgegaan tot een buikoperatie gynaecologisch.

Wat er misging was de narcose het intuberen lukte niet ze zijn daar een tijd meebezig geweest en er is uiteindelijk besloten tot het overgaan van het gebruik van een narcosekapje. Intuberen is nodig bij een kijkoperatie dit omdat er gassen in je buik worden gebracht waardoor de inhoud van de maag in de longen terecht kan komen en je daar gevaarlijke situaties kan creŽren voor je longen.

Voordat je geopereerd word is er altijd een voorgesprek met de anesthesist werd ook gevraagd hoe is je gebit nou ik heb kronen dus voorzichtigheid geboden weet ook nog dat ik 2 minuten voordat ik de OK inging dit nogmaals aangaf zal wel gevoeld hebben wat er zou komen.Heb ook stukken meegekregen dat het niet goed ging.

Okť, toen ik bijkwam zuurstof met de vermelding dat dit moest omdat de narcose snel mijn lichaam uitmoest en een brief erbij dat ik nooit meer geÔntubeerd mocht worden en een brief die ik steeds bij mij moet dragen met de mededeling erop van dit voorval i.v.m eventuele andere operaties vond dit eigenlijk vreemd omdat ik al eerder geopereerd was met ook een intubatie zonder problemen en zonder zuurstof.

Maar als je net bijkomt heb je zoveel pijn dat het niet allemaal echt tot je doordringt maar voelde wel al dat mijn kronen loszaten. De volgende dag aangegeven bij de verpleging met nog zoveel meer kronen los veel pijn katheter die ging irriteren etc.

Na een paar dagen ging dit allemaal beter maar goed die kronen was dus een ramp maar kon nog amper lopen dus ook niet veel doen de 1e 6 weken verbod om ook maar iets te doen mocht nog geen 1 kg tillen per dag niet bukken etc dus ook niet fietsen en niet autorijden kon dus ook niet naar mijn tandarts maar had wel de anesthesie al gebeld voor een afspraak over het feit wat er gebeurd was en dat ik graag een gesprek wilde.Het gesprek is goed gegaan en er werd ook gezegd dat de schade aan de tanden vergoed zou worden maar moest wel eerst een brief schrijven naar de raad van bestuur van het diaconessenziekenhuis dit na een telefonisch gesprek met de desbetreffende anethshiste ik kon haar zelf beschrijven hoe zij eruit zag en een collega en vertelde dat ik stukken had meegekregen wat betreft het onder narcose brengen.

Okť, mijn tandarts aan de slag heeft veel werk gehad met het herstel en de begroting naar medirisk gestuurd. Nou nu komt het eerst van de week een brief binnen gehad van medirisk dat zij terug komen op een eerder geschreven brief met 1 zin die ze veranderde in dat het geschreven in de 1e brief met de zin onzorgvuldig handelen werd veranderd in zorgvuldig handelen en 3 dagen later het bericht dat er niet werd uitgekeerd.

Nou ik was woest heb dus ook meteen gebeld en verteld dat het ziekenhuis juist zich open en eerlijk opstelde en dat dit dus nergens op slaat ook dat mijn tandarts al de rekening had opgestuurd met de schade etc. Het antwoord was hij had wel adressen zoals de geschillencommissie etc.

Nou ik vind dit dus geen manier van doen weet niet echt wat nu te doen behalve dat ik naar een advocaat ga.Als iemand advies of raad heeft of weet hoor ik dat graag.

Hartelijke groeten Sabina de Kruijf


Nuttige links

http://www.medischestartpagina.nl/Algemene_informatie/Medische_fouten/index.html

xxx


Medische missers - Danazol (Danatrol)

Wilde graag mijn ervaring delen met u. Op 5 december is het 4 jaar geleden dat ik heel erg ziek werd, de huisarts wist het niet,...psychisch was de diagnose, beetje teveel hooi op mijn vork genomen, zei ie?!?! Geloofde er zelf niets van, was vreeslijk ziek. Om een heel lang verhaal kort te maken, na 3 maanden kwam ik erachter dat de medicijnen die ik moest slikken en die ik al 8 jaar slikte maar 6 maanden ingenomen hadden mogen worden!!!!

De huisarts deed zijn excuus, wist het niet, kende het medicijn ook niet zo goed?!?! Bleken anabolen geweest te zijn, ik ben verschrikkelijk geschrokken, de schade die is aangericht is onomkeerbaar, na 4 jaar wordt het wel steeds ietsje beter maar mijn leven voor dat ik ziek werd is over, ik gaf aerobicles, al 17 jaar, ik mag niet meer sporten, ja, een rondje met de hond. De lijst van klachten is eindeloos.

Wat ik probeer te zeggen is; hulde aan deze site en al zijn links, zeer informatief!! Ik geloof stellig in goede en gezonde voeding en de kracht daarvan, deze site is een goede leidraad om er meer over te leren!

Tenslotte, kijk uit voor zeer onwetende huisartsen!

Conny Eckhardt

ps

Het medicin Danazol (Danatrol), mag maar 6 maanden ingenomen worden en in die 6 maanden MOET de
persoon zelfs al 2x gecontroleerd worden!


Zelfregulatie medici faalt : Verzekering en accreditatie in handen van medische sector

Uit publicatie van het AD dd 15 sept. 2006 blijkt dat veel Nederlandse ziekenhuizen medische fouten onjuist registreren waardoor analyse en leren van deze fouten vrijwel onmogelijk is.

http://www.sin-nl.org/actueelnllist.php#16


Slachtoffers Iatrogene Nalatigheid-Nederland

SIN-NL heeft als doel de iatrogene nalatigheid, hetgeen betrekking heeft op medische fouten en problemen die door incorrect medisch handelen veroorzaakt zijn, ten gevolge van onjuiste bejegening, diagnostiek of behandeling. Schade aan de gezondheid die ontstaan is door de (medische) behandeling wordt wel 'iatrogene schade' genoemd. Daarbij kan het zijn dat deze schade door "iemands schuld" is ontstaan, het kan evengoed zijn dat er helemaal geen enkele sprake is van "schuld".

De kans om te overlijden in een vliegtuigongeluk is ťťn op drie miljoen. De kans op een noodlottig ongeval in een ziekenhuis is ťťn op driehonderd, aldus de Wereldgezondheidsorganisatie WHO. Diverse gezaghebbende onderzoeken wijzen bovendien uit dat circa ťťn op de zes patiŽnten in het ziekenhuis te maken krijgt met medische missers. In de ruim dertig Britse publieke onderzoeken naar fatale medische fouten binnen de National Health Service kwamen steeds dezelfde onderwerpen als mogelijke oorzaken naar voren: isolatie, ineffectieve systemen en processen, slechte communicatie, inadequaat leiderschap/management en onmacht. In het rapport naar aanleiding van het recente Futures Forum 2005 noemt de WHO zelfs zeven doodzonden bij het omgaan met patiŽnten en hun veiligheid:

1 arrogantie
2 ontkenning
3 anderen beschuldigen
4 de boodschapper aanvallen
5 het niet willen zien - de blik afwenden
6 het niet over systemen kunnen nadenken
7 passief leren

http://www.sin-nl.org/


Het Radboud en openhartoperaties

Academische arrogantie - ruzie in het Radboud ziekenhuis

Al vijf maanden lang mogen er in het St. Radboud Ziekenhuis in Nijmegen geen openhartoperaties worden uitgevoerd. De Inspectie voor de Gezondheidszorg heeft de afdeling gesloten na een onderzoek waaruit bleek dat artsen niet of nauwelijks onderling communiceerden en protocollen niet werden nageleefd. Binnenkort gaat de afdeling weer open. In de ZEMBLA-aflevering ‘Ruzie in het Radboud’ wordt een ontluisterend beeld geschetst van de situatie van de afgelopen jaren en wordt nagegaan of die nu echt verbeterd is.

Door de jarenlange misstanden was bij minimaal zeven patiŽnten sprake van een vermijdbare dood. De misstanden kwamen aan het licht nadat een interne e-mail uitlekte van de hoogleraar cardio-anesthesiologie J. Damen die sinds 2005 werkzaam is in het Radboud. Sindsdien heeft Damen gezwegen, maar in ZEMBLA spreekt hij zijn verontwaardiging uit over de reactie van zijn collega’s op de conclusies van de Inspectie. ‘Een aantal mensen reageerde alsof het Inspectierapport over een ander ziekenhuis ging. Zo van laat maar waaien, het gaat over een ander’, aldus Damen.

In ZEMBLA wordt ook gekeken naar de rol van artsen die patiŽnten naar het Radboud stuurden terwijl ze wisten dat er problemen waren en waardoor patiŽnten in grote moeilijkheden kwamen. De heer Van Sleeuwen is de afgelopen tijd drie keer, door drie verschillende chirurgen, in het Radboud Ziekenhuis aan zijn hart geopereerd. En dat is drie keer niet goed afgelopen. Van Sleeuwen: ‘Ik ben een doorzetter, maar ze hebben van mij een wrak gemaakt.’ Maar er zijn tientallen andere gedupeerde patiŽnten door de wantoestanden op de hartafdeling. De heer Van der Linden verloor zijn vriend Rob in 2004 in het Radboud nadat deze in totaal vier keer aan zijn hart was geopereerd. Van der Linden: ‘Waarschijnlijk omdat bij de eerste operatie fouten zijn gemaakt met verkeerde hechtingen.’ De dochters van de heer van Rijn hebben - ook in 2004 - hun vader verloren in het ziekenhuis. Zij slagen er niet in om duidelijk te krijgen onder welke omstandigheden hij is overleden en welke beslissingen er zijn genomen.

De hartchirurgen blijken sinds 1999 ruzie met elkaar te maken, maar ook anesthesisten, cardiologen en andere disciplines blijken niet met elkaar te kunnen werken. Een aantal van hen wilde ZEMBLA wel informatie geven maar weigerde voor de camera te verschijnen. Het Radboud Ziekenhuis heeft overigens alle medewerkers sterk afgeraden om met ZEMBLA te praten.

Vaatchirurg dr. F. Buskens heeft veertig jaar als chirurg in het Radboud gewerkt en zat het afgelopen jaar in de Raad van Toezicht, waar hij onlangs uitgestapt is. Hij zegt dat men altijd vluchtgedrag vertoond heeft, terwijl de problemen al jaren bekend waren. De Inspectie heeft gehamerd op goede afspraken vůůr de hartafdeling weer open mag, maar Buskens zegt daarover in ZEMBLA: ‘Die afspraken zijn zo voor de hand liggend. Ze geven geen enkele garantie hoe het dadelijk gaat. Garantie moet gevonden worden in de opstelling van de medewerkers.’ En het Radboud Ziekenhuis wil met overwegend dezelfde medewerkers de hartafdeling weer open laten gaan.

Bekijk de uitzending
http://cgi.omroep.nl/cgi-bin/streams?/tv/vara/zembla/bb.20060924.asf

 

Het Radboud en ME

Het Radboud ziekenhuis ligt op meer punten onder vuur. Ook ME patiŽnten moeten al jaren vechten tegen instanties als het UWV omdat er nog altijd specialisten zijn die ME als een psychosomatische aandoening zien en dat de lichamelijke klachten een gevolg van foutieve gedachten zijn. Een internist van het Radboud blijft volharden, zijn stelling is: Cognitieve gedragstherapie is de enige bewezen werkzame therapie bij CVS/ME.

http://home.tiscali.be/be077857/medische/cfs/Lezingen/Vandermeer.htm


Inspectie: patiŽnten kunnen onvoldoende hun recht halen

PatiŽntenrechten zijn in Nederland formeel goed vastgelegd, maar in de dagelijkse praktijk is het moeilijk voor patiŽnten hun recht te halen. De patiŽnt beschikt nog over onvoldoende informatie om een weloverwogen keuze tussen hulpverleners te maken, de informatie sluit niet altijd aan bij de behoefte en patiŽnten hebben nog te weinig inbreng bij de totstandkoming van hun eigen zorgplan. Bovendien is de klachtenafhandeling voor verbetering vatbaar. Dit staat in de Staat van de Gezondheidszorg 2006, waarin de inspectie onderzocht hoe het met de rechten van patiŽnten is gesteld.

Het recht op verantwoorde zorg
Instellingen en medische en verpleegkundige beroepsbeoefenaren zijn verplicht verantwoorde zorg te leveren, maar het is voor patiŽnten niet eenvoudig hen aan te spreken op onverantwoorde zorg. In veel sectoren is (nog) niet gedefinieerd wat verantwoorde zorg is. Richtlijnen en beoordelingscriteria zijn voor patiŽnten vaak niet toegankelijk.

De kwaliteit van zorg lijdt onder de eilandcultuur en verkokerde structuur van de zorgorganisaties. Met name chronisch zieken krijgen steeds vaker te maken met een keten van hulpverleners, zoals huisarts, thuiszorg en medisch specialist. Deze hulpverlening sluit lang niet altijd naadloos op elkaar aan. Zo klaagt een op de vijf patiŽnten over tegenstrijdige adviezen. Dit brengt risico's mee voor de patiŽnt. Om deze situatie te verbeteren is een cultuuromslag nodig in de zorg waarbij de patiŽnt centraal komt te staan in plaats van de verschillende hulpverleners en instellingen. Overdracht en afstemming moeten goed geregeld zijn, er moet duidelijk zijn wie waarvoor verantwoordelijk is en wie de regie heeft.

Het recht om te kiezen
PatiŽnten zijn vrij om (binnen de grenzen van hun verzekering) zelf een hulpverlener te kiezen of te bepalen naar welk ziekenhuis ze gaan. Om die keuze goed te kunnen maken heeft de patiŽnt echter objectieve informatie over de kwaliteit van zorg en dienstverlening., informatie die nu nog nauwelijks is te vinden. Er wordt wel steeds meer kwaliteitsinformatie toegankelijk, bijvoorbeeld via de site www.kiesbeter.nl

PatiŽnten krijgen vaak onvoldoende informatie over de risico's van een behandeling of alternatieve behandelmogelijkheden. Bovendien wordt niet altijd rekening gehouden met het feit dat mensen na schokkend nieuws (bijvoorbeeld de diagnose van een ernstige ziekte) minder makkelijk informatie opnemen. De inspectie vindt dat er structurele aandacht nodig is voor communicatie tussen hulpverlener en patiŽnt, zowel in opleidingen als in intervisie en functioneringsgesprekken op het werk zelf.

In het zorgplan horen afspraken te staan op welke zorg een patiŽnt kan rekenen. De inspectie constateert dat met name patiŽnten in verpleeghuizen en de gehandicaptenzorg onvoldoende worden betrokken bij het opstellen van het zorgplan. Wanneer afspraken niet worden vastgelegd kan de patiŽnt geen aanspraak maken op bijvoorbeeld dagelijks douchen.

Het recht op klagen
De inspectie vindt het opvallend dat, hoewel veel patiŽnten de weg naar de klachtencommissie wel weten te vinden, zij vaak ontevreden zijn over het resultaat van de afhandeling van hun klacht. Dit komt omdat ze niet geÔnformeerd worden over wat een instelling doet met hun klacht en zelden excuses worden aangeboden wanneer een klacht gegrond is verklaard. De inspectie vindt dat instellingen patiťnten beter moeten informeren over klachtmogelijkheden. Ook moet de inspectie duidelijker zijn over haar eigen rol bij klachten. Ten onrechte worden met enige regelmaat klachten bij de inspectie ingediend terwijl de inspectie alleen actie onderneemt bij zeer ernstige incidenten of structurele kwaliteitsproblemen. De inspectie verbetert de voorlichting over wat zij wel en niet doet. Wie een vraag heeft, of een ernstig incident of structureel probleem wil melden, kan sinds kort terecht bij het IGZ-Loket. Dit loket is er voor burgers, maar ook hulpverleners en instellingen kunnen hier terecht.

PatiŽnten kunnen met een klacht over een ziekenhuis terecht bij de arts of instelling zelf, maar ook bij de tuchtrechter. Slechts 15 procent van de tuchtklachten wordt gegrond verklaard. Een informele procedure leidt vaker tot succes.

Bijlagen:
Samenvatting Staat van de Gezondheidszorg 2006 [87Kb]
SGZ 2006 Achtergrondstudie 3 (Nys) [238Kb]
SGZ 2006 Achtergrondstudie 2 (Legemaate) [219Kb]
SGZ 2006 Achtergrondstudie 1 (Nivel) [485Kb]
SGZ 2006 PatiŽnt en recht [1313Kb]


Arts is vaak laks in toegeven klacht

Artsen en ziekenhuizen geven veel te weinig toe dat ze fouten hebben gemaakt, zelfs niet als patiŽnten na een klacht in het gelijk worden gesteld. Betere communicatie kan veel onnodige klachtenprocedures voorkomen.

http://www.volkskrant.nl/binnenland/article354873.ece/
Arts_is_vaak_laks_in_toegeven_klacht


PatiŽnten in het nauw

Het verhaal van Jan en Geke die de dupe zijn geworden van de nodige medische blunders.

Hun verhaal: http://members.lycos.nl/zbd/studies0.html


Medische blunders bij Dini Hoek-Waanders

Mevrouw Dini Hoek-Waanders is slachtoffer geworden van slechte medische behandelingen door de huisarts en enkele andere artsen te Almelo. Ondanks het afleggen van de artseneed. "Eed van hypocrates": ik zal mijn krachten aanwenden om de zieken bij te staan naar beste kunnen en naar beste inzichten. Elke vorm van schade of leed berokkenen bij diegenen die mijn hulp inroepen zal ik afweren. U kunt hier lezen dat deze ''artseneed'' niet van toepassing is in het Twenteborgziekenhuis te Almelo. Mijn vrouw is 4-4-2004 onnodig aan haar ziekte overleden.

http://www.franshoek.info/


Halve long verwijderd door fout ziekenhuis

Het Wilhelmina Ziekenhuis Assen heeft bij een patiŽnt onnodig een halve long verwijderd. Dat heeft een woordvoerder van het ziekenhuis vrijdag gezegd. De fout ligt bij de afdeling pathologie van het Universitair Medisch Centrum Groningen (UMCG), die laboratoriumonderzoek doet voor het WZA.

http://www.telegraaf.nl/binnenland/


Nederlandse Vereniging van Medische Dissidenten

NeVeMeDis, de Nederlandse Vereniging van Medische Dissidenten wil dat aan ernstige misstanden in de medische sector een eind komt. Artsen en ziekenhuizen dienen open en eerlijk over hun medische fouten te zijn. Echter eerlijk zijn over medische fouten is het grote taboe in de medische sector. Het roer moet dus om. Wat wil NeVeMeDis bereiken?

  • In de eerste plaats een nationaal kwaliteitsonderzoek in Nederland (zoals dat jaren geleden in Amerika is gestart) om de 30.000 vermijdbare medische fouten drastisch te verminderen
  • In de tweede plaats wil NeVeMeDis dat slachtoffers van medische fouten en nabestaanden op een menselijke manier worden behandeld
  • In de derde plaats de oprichting van een Onafhankelijk Medisch Instituut, waar slachtoffers van medische fouten, familie en nabestaanden een onafhankelijke medische second opinie, medisch dossier onderzoek en/of medische herstelbehandeling kunnen krijgen.
    Een utopie? Neen. Juist in de Amerikaanse claimcultuur wordt eerlijkheid bij medische fouten toegepast. Meer informatie hierover vindt u op de website van het VA Hospital Lexington in de VS: http://www.appc1.va.gov/directory/guide/facility.asp?ID=72.

Meer informatie over deze vereniging

http://www.nevemedis.nl/indexned.htm


Klagen over medische missers is zinloos zegt de Nederlandse Vereniging van Medische Dissidenten. Artsen dekken elkaar af.

Den Haag - Bij een grote medische misser is een 'second opinion' vaak niet onafhankelijk omdat collega-artsen elkaar de hand boven het hoofd houden. Voor het Medisch Tuchtcollege gaan de falende arts en zijn collega's in de meeste gevallen vrijuit. Dit zegt de Nederlandse Vereniging van Medische Dissidenten (NeVeMeDis). Die zet zich in voor patiŽnten die het slachtoffer zijn van verwijtbare medische fouten.

Het Centraal Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg, het hoogste medische tuchtorgaan, ontkent dat het klachtensysteem voor medische fouten niet goed werkt. "Bij de klachtencommissies van de ziekenhuizen constateren wij een verdubbeling van het aantal zaken in de afgelopen 2 jaar", zegt voorzitter J. Bakker. "De patiŽnt wordt mondiger."

Op basis van onderzoek van de Amerikaanse overheid wordt geschat dat in Nederland per jaar 30.000 mensen slachtoffer zijn van een medische fout, waarvan 3000 met dodelijke afloop. De helft (15.000) is het gevolg van verwijtbaar medisch handelen. Vandaag dient voor het Centraal Tuchtcollege de eerste van drie zaken van leden van NeVeMeDis. Hun klachten werden in Nederland als 'psychiatrisch' geduid, hoewel zij later in het buitenland wel (deels) succesvol medisch werden behandeld.


XL special - medische missers
Ook de medische wereld ontspringt de dans niet als het om menselijke fouten gaat. Mislukte operaties, verkeerd voorgeschreven medicijnen, onjuiste diagnoses, elke arts krijgt er vroeg of laat mee te maken. Daar waar mensen werken worden onherroepelijk vergissingen gemaakt.


Medische blunders onder de loep - Dimitri (Radboud ziekenhuis)

Er wordt in de medische wereld wat afgeblunderd. Jaarlijks sterven er +/- 7.000 mensen aan het gevolg van medische blunders. Jong en oud. Daar komt bij dat ruim 38.000 mensen het wel overleeft, maar hier veelal dagelijk last van ondervindt.

Ziekenhuizen geven dit natuurlijk niet graag toe en het is een waar gevecht voor slachtoffers om erkenning te krijgen als er iets fout gaat tijdens de behandeling of bij het stellen van een diagnose. Medische dossiers kunnen moeilijk worden ingezien en deze worden in sommige gevallen zelfs aangepast.

Wij hebben onze zoon Dimitri als voorbeeld genomen en hopen zo de maatschappij duidelijk te maken dat dit geblunder afgelopen moet zijn. Wij betalen met ons allen fors voor de medische zorg en mogen hier ook iets voor verwachten.

Als er in het bedrijfsleven fouten worden gemaakt, wordt de persoon in kwestie op zijn verantwoordelijkheden aangesproken. Wij hebben het idee dat dit absoluut niet het geval is in de zorgsector. Maar waarom niet. Het gaat toch om mensenlevens en als een specialist vervolgens de ene fout na de andere maakt, moet hij hier toch ook op aangesproken kunnen worden.

Uit eigen ervaring weten wij dat dit praktijken zijn die voorkomen. Wij zijn deze gang zaken zo beu dat wij deze website hebben opgezet waar medische blunders aan de kaak worden gesteld en wij schromen niet de namen van de handelende specialisten te gebruiken.

Bezoek onze website op www.dimitri.nu


Nova - medische missers
Duizenden medische missers per jaar. Er sterven jaarlijks duizenden mensen door medische missers. En niemand weet precies hoeveel het er zijn. Dat moet anders, zegt de inspectie voor de gezondheidszorg in haar jaarverslag.


Nevemedis.nl
Medische Fouten: Een Hedendaagse Epidemie

Amerikaanse onderzoekers noemen de omvang van medische fouten een epidemie. In Nederland vinden per jaar ongeveer 30.000 ernstige en vermijdbare medische fouten plaats volgens prof. Kingma, Hoofdinspecteur van de Volksgezondheid. Prof Kingma doet deze uitspraak op basis van deze Amerikaanse onderzoeken naar medische fouten: 'To Err is Human' (Vergissen is Menselijk).

Per dag eisen vermijdbare medische fouten in Nederland:
8 dodelijke slachtoffers
3 slachtoffers met blijvende invaliditeit
vele tientallen slachtoffers met tijdelijke invaliditeit tot 6 maanden

Natuurlijk, in elke sector worden fouten gemaakt. In al deze sectoren wordt echter door branche verenigingen en bedrijven continu kwaliteitsonderzoek verricht op basis van fouten om de kwaliteit steeds weer te verbeteren. Helaas gebeurt dat niet in de medische sector. Integendeel, inmiddels is bekend, dat artsen en ziekenhuizen ernstige medische fouten niet willen erkennen en onder het tapijt vegen. Dan kun je natuurlijk ook niet leren van je fouten. Het trieste is dus dat vermijdbare medische fouten in principe ook medische herhalingsfouten zijn. De vermijdbare medische fout van vandaag heeft al eerder in veelvoud plaatsgevonden en zal morgen ook weer gebeuren. Vandaar de Epidemie.

NeVeMeDis, de Nederlandse Vereniging van Medische Dissidenten wil dat aan deze ernstige misstanden in de medische sector een eind komt. Artsen en ziekenhuizen dienen open en eerlijk over hun medische fouten te zijn. Echter eerlijk zijn over medische fouten is het grote taboe in de medische sector. Het roer moet dus om.


Handige adressen bij medische missers

Informatie en Klachtenbureau’s Gezondheidszorg (IKG)
Tel: (0900) 243 70 70 (10 cpm)

Stichting De Ombudsman
Postbus 1700
1200 BS Hilversum
Tel: 035-6722722
www.stichtingdeombudsman.nl

Letselschade Advocaten
Tel: (070) 3 88 88 67
www.waa.nl

De Geschillencommissie Ziekenhuizen
Postbus 90600
2509 LP Den Haag
Tel:  (070) 310 53 10

Tuchtcollege Groningen (Groningen, Friesland en Drenthe)
Oude Ebbingestraat 91
9712 HG Groningen
Tel: (050) 314 06 40

Tuchtcollege Amsterdam (Noord-Holland en Utrecht)
Postbus 84500
1080 BN Amsterdam
Tel: (020) 541 27 76

Tuchtcollege Zwolle (Overijssel, Flevoland en Gelderland)
Postbus 10067
8000 GB Zwolle
Tel: (038) 888 43 22

Tuchtcollege Den Haag (Zuid-Holland en Zeeland)
Postbus 97831
2509 GE Den Haag
Tel: (070) 350 09 73

Tuchtcollege Eindhoven (Noord-Brabant en Limburg)
Postbus 61
5600 AB Eindhoven
Tel: (040) 232 85 99


UITBRAAK VAN ZELDZAME INFECTIE VERZWEGEN DOOR MEDISCH SPECIALISTEN

Medisch specialisten van het Erasmus Medisch Centrum Rotterdam ontdekten begin 2003 een uitbraak van een zeldzame en besmettelijke ziekte, Lymfogranuloma Venereum (LGV). Deze infectieziekte was al ruim tien jaar niet meer in Nederland gesignaleerd, maar zij meldden deze ontdekking niet aan de GGD. Inmiddels is er sprake van een epidemie die zich in West Europa en de Verenigde Staten onder homoseksuele mannen heeft verspreid.
De specialisten van de polikliniek voor seksueel overdraagbare aandoeningen hebben volgens de Inspectie voor de Gezondheidszorg het belang van een wetenschappelijke publicatie boven het belang van de volksgezondheid gesteld. De inspectie vindt deze handelwijze onaanvaardbaar.

LGV is een seksueel overdraagbare aandoening die normaal alleen in tropische landen voorkomt. Bij deze uitbraak gaat het om een ernstige anale infectie die zich verspreid heeft onder mannen met homoseksuele contacten. Klachten zijn constipatie, pijnlijke ontlasting, darmkrampen en abcesvorming. De ziekte is goed te behandelen met antibiotica maar moeilijk te herkennen. Zonder juiste behandeling kunnen de klachten chronisch worden.

De eerste patiŽnt meldde zich in januari 2003 bij de polikliniek met een aandoening waarvan men eerst dacht dat het om een herpes-infectie ging. In februari ontdekte men dat het om een LGV-infectie ging. Kort hierna kwam er nog een patiŽnt met LGV en deze patiŽnt heeft anderen gewaarschuwd die mogelijk ook besmet waren. In de zomer van 2003 waren al 14 patiŽnten bekend. De medisch specialisten spraken af geen ruchtbaarheid te geven aan hun ontdekking, ondanks aandringen van andere medewerkers om het aan de GGD te melden. De GGD Rotterdam kwam er pas in december 2003 achter door een artikel in een tijdschrift en sloeg alarm. In Nederland zijn tenminste 101 personen door de ziekte getroffen. Actuele informatie kunt u vinden op www.soahiv.nl

De Inspectie voor de Gezondheidszorg concludeert dat de medisch specialisten de volksgezondheid onnodig in gevaar hebben gebracht en dient om de volgende redenen een tuchtklacht tegen hen in:
1) De medisch specialisten hebben het belang van een wetenschappelijke publicatie boven het belang van de volksgezondheid gesteld. De verspreiding van de infectieziekte had beperkt kunnen worden als de ontdekking van LGV direct aan de GGD was gemeld.
2) De bron- en contactopsporing naar LGV is niet goed uitgevoerd. Door de geheimhouding kon geen gebruik worden gemaakt van de expertise van de GGD op dit gebied.

Klik hier om het rapport te downloaden.

De inspectie heeft kennisgenomen van het verweer van het Erasmus ziekenhuis dat er in deze kwestie sprake is van een communicatiestoornis tussen de betrokken specialisten en de staf van de polikliniek.

Bron: inspectie voor de gezondheidszorg


TIENDUIZENDEN MENSEN PER JAAR KRIJGEN RECEPT DAT SCHADELIJK KAN ZIJN

Honderden mensen per jaar overlijden onnodig door het voorschrijven van medicijnen die schadelijk voor hen zijn. Vooral ouderen vormen een risicogroep. Het gaat om fouten die voorkomen kunnen worden, zoals recepten uitschrijven die niet geschikt zijn voor ouderen of het voorschrijven van te hoge doseringen. Ook blijkt dat ouderen vaker vallen als ze meer dan vijf verschillende geneesmiddelen tegelijkertijd gebruiken. Kinderen zijn ook een kwetsbare groep, omdat huisartsen steeds vaker antidepressiva voorschrijven. De kans dat kinderen zelfmoord plegen is groter als zij antidepressiva slikken.

Dit schrijft de Inspectie voor de Gezondheidszorg in de Staat van de Gezondheidszorg 2004 over patiŽntveiligheid. Door onnodige fouten vallen er in de Nederlandse gezondheidszorg enkele duizenden doden per jaar en nog meer mensen houden er blijvend letsel aan over. De zorg kan en moet veiliger. Inspecteur-Generaal Kingma: "Er is met patiŽntveiligheid winst te boeken: gezondheidswinst, welzijnswinst, meer vertrouwen van de burger in de zorg en besparingen op kosten."

De registraties van foutencommissies in verschillende ziekenhuizen verschillen sterk. Niet alle incidenten worden aan deze commissies gemeld en lang niet altijd worden er maatregelen genomen om fouten te herstellen. Zo blijkt uit gesprekken met verpleegkundigen dat in ziekenhuizen maar de helft van de incidenten met infuusapparatuur wordt gemeld. Oorzaken hiervan kunnen zijn dat men geen zin heeft in de administratieve rompslomp of dat men bang is voor eventuele represailles. De verpleeg- en verzorgingshuizen hebben bijna allemaal een registratiesysteem. Ook in deze sector worden fouten, zoals ongelukken met tilliften en fixatiebanden, niet altijd gemeld. Daar staat tegenover dat 40 procent van de thuiszorginstellingen helemaal geen meldingensysteem heeft.

De inspectie adviseert de minister een landelijk registratiesysteem voor fouten in te voeren om de risico"s in de zorg systematisch in kaart te kunnen brengen. Door fouten te melden, kunnen de oorzaken onderzocht worden en kan worden voorkomen dat het weer gebeurt. Hierbij moet het mogelijk zijn anoniem te melden. Het gaat dan om fouten die voorkomen hadden kunnen worden en niet om fouten door nalatigheid.

Klik hier om het rapport 'Staat van de Gezondheidszorg 2004. PatiŽntveiligheid: de toepassing van geneesmiddelen en medische hulpmiddelen in zorginstellingen en thuis' te downloaden.

Bron: inspectie voor de gezondheidszorg


Veel medische fouten treden op in operatiekamer

Het snijden of prikken in verkeerde lichaamsdelen en het achterlaten van operatiemateriaal in een lichaam komt in vrijwel alle Nederlandse ziekenhuizen geregeld voor. Veruit de meeste medische fouten worden begaan in de operatiekamers.

http://www.brabantsdagblad.nl/bdbinnenland/article240170.ece


Er is iets ernstigs fout met de gezondheidszorg

Ik ben Kimberly Hendrikx, van oorsprong Amerikaanse, 39 jaar en ik heb drie kinderen. Drie jaar geleden ben ik van de trap gevallen met mijn zoon. Ik ben meteen operatief behandeld ( door middel van plaat en schroeven) in Veldhoven aan mijn linker enkel , die op meerdere plaatsen gebroken was. Hoewel de eerste zorg adequaat was, is het toch gebleken dat de oorspronkelijk orthopeed mijn fibula ( kuitbeen) verkeerd geankered heeft met alle consequenties vandien.

Klik hier voor het volledige verhaal


SVS / tijdschrift Stille kracht: "Van onze parlementaire redactie DEN HAAG, zaterdag - De VVD roept minister Borst (Volksgezondheid) op het matje over een afspraak tussen specialisten en de Inspectie voor de Gezondheidszorg om medische missers onder de pet te houden en dossiers zo nodig te vernietigen."

PUBLIEK KRIJGT GEEN TOEGANG TOT MEDISCHE MISSERS ARTSEN

(Rotterdams Nieuwsblad, vrijdag 16-11-2001 )

Medisch specialisten gaan elkaar op de hoogte brengen van hun missers. Dit nieuwe landelijke registratiesysteem zal niet de naam van het ziekenhuis, de arts of de patiŽnt bevatten. Het wordt een informatiebaken voor de artsen. Voor deze opzet is gekozen omdat ziekenhuizen en specialisten anders weigeren mee te werken uit angst voor stigmatisering. Volgens een woordvoerster van de Nederlandse PatiŽnten- en Consumentenfederatie (NPCF) is grotere openheid ook niet nodig. ,,Voor een goede beoordeling van een zaak heb je alle gegevens nodig en die krijg je niet via zo'n register. Het is alleen wel vreemd dat de specialisten dergelijke openheid bij voorbaat uitsluiten. Je zou verwachten dat ze zoiets in overleg, onder andere met de patiŽnten en consumentenfederatie, zouden doen.''

VERNIETIGD
Mochten door gerechtelijke uitspraken alle gegevens wel openbaar moeten worden, dan hebben de specialisten met de inspectie voor de Volksgezondheid afgesproken dat de gegevens vernietigd mogen worden. De woordvoerster van de NPCF vindt dit een 'slechte zaak'. De specialisten zullen hun missers aandragen bij een notaris die de gegevens zal anonimiseren. Opmerkelijk is dat de Nederlandse Vereniging van Ziekenhuizen wel een open systeem voorstaat, dat in de toekomst zal laten zien hoeveel fouten er per ziekenhuis worden gemaakt. De plannen van de NVZ bestaan echter naast het register van de specialisten.

http://www.ad.nl/archive/?service=archive&articleID=rd056079


OPENHEID IS MOOI, GEHEIMHOUDING BETER

(Algemeen Dagblad, 17 november 2001, Door Arjan Paans en Kees Wessels)

PatiŽnten willen meer weten over de kwaliteit van ziekenhuizen. Minister Borst (Volksgezondheid) pleitte voor meer openheid, maar uit haar daden blijkt dat niet. Wanneer laat Borst haar tanden zien?

DEN HAAG - De patiŽnt die een operatie moet ondergaan, surft op internet langs de ziekenhuizen en bekijkt lijstjes met sterftecijfers, medische missers en klachten van eerdere patiŽnten. Na deze vergelijking kiest hij waar hij onder het mes wil. Zie het als het aanvragen van een aantal offertes om vervolgens te besluiten bij welke bank je je hypotheek afsluit. Dit scenario staat helaas ver af van de praktijk. Ziekenhuizen weigeren tot nu toe belangrijke informatie openbaar te maken. PatiŽnten en journalisten zouden er ongenuanceerd mee omgaan en de verkeerde conclusies trekken. Alleen de brancheorganisatie, de Nederlandse Vereniging van Ziekenhuizen, vindt inmiddels dat deze betuttelende houding niet meer van deze tijd is en probeert een omslag bij haar leden te bewerkstelligen.

http://www.steungroep.nl/archief/medisch/algd20011117b.txt


BORST WIL MEER OPENHEID OVER MEDISCHE MISSERS

(Algemeen Dagblad, 17-11-2001 )

Van onze politieke redactie DEN HAAG - Mensen hebben er recht op te weten welke medische fouten in welk ziekenhuis worden gemaakt en wat er gebeurt om herhaling te voorkomen. Dat zegt minister Borst (Volksgezondheid). De bewindsvrouw reageert op een in deze krant gepubliceerde afspraak tussen de medisch specialisten en de Inspectie voor de Volksgezondheid die de geheimhouding regelt van de naam van het ziekenhuis en de falende arts. Dat de naam van de arts geheim blijft, vindt Borst te billijken: ,,Want als bekend wordt dat dokter X of dokter Y een fout heeft gemaakt, worden ze gehekeld en dan praten ze niet meer over hun fouten. Dat moet je voorkomen.'' De minister vindt het een goede zaak dat de chirurgen onderling openhartig praten over de fouten die ze maken en wat ze daarvan kunnen leren. ,,Dat is een eerste stap op weg naar meer openheid over medische missers.''

http://www.steungroep.nl/archief/medisch/algd20011117b.txt


BORST: GEEN HONDERDEN ONNODIGE DODEN

(Haagsche Courant, 19-11-2001 )

DEN HAAG – Minister Borst (volksgezondheid) heeft geen enkele aanwijzing dat jaarlijks honderden patiŽnten overlijden doordat in ziekenhuizen te weinig plaats is voor acute intensieve zorg. "Er is niet ťťn melding van een sterfgeval om deze reden binnengekomen bij de Inspectie voor de Gezondheidszorg". Wel erkent de minister dat er een tekort aan capaciteit is en dat ze een stuurgroep zal instellen die haast moet maken met allerlei maatregelen. De bewindsvrouw zei dat gisteren tijdens een spoeddebat in de Tweede Kamer. Kant (SP) en Hermann (GroenLinks) wilden van haar opheldering over de uitspraken van drie specialisten eerder deze week in een uitzending van Nova. Daarin meldde het drietal dat jaarlijks waarschijnlijk honderden mensen het leven laten doordat ziekenhuizen geen plaats hebben op de afdeling intensieve zorg (IC). Ze komen dan soms te laat in een ander ziekenhuis aan. Borst neemt het de drie specialisten kwalijk dat ze dit soort sterfgevallen kennelijk niet melden aan de inspectie, zoals zou moeten, 'maar dat wel doen aan een journalist die toevallig langskomt. Dit is niet de correcte weg en daar ben ik ongelukkig over'. Bovendien was uit een eerder eigen onderzoek dit soort sterfgevallen
volgens haar ook niet aan het licht gekomen. De Kamer eiste niettemin nu een oplossing, omdat de problemen al lang bekend zijn. De PvdA wil een noodplan, de VVD wil een eind aan het 'doorschuiven van de hete aardappel tussen ziekenhuizen, zorgverzekeraars en minister' en de verantwoordelijkheden duidelijk stellen. Van der Vlies (SGP) legde de schuld ook in het veld en wilde weten wat Borst kan doen aan de 'stroop in de vrieskou'. GroenLinks vindt het 'onbegrijpelijk dat een reisbureau wel ť la minute een lege vliegtuigstoel kan opsporen en dat dit in de zorgsector niet lukt'.De minister erkende volmondig dat er sprake is van een tekort aan capaciteit op de intensieve zorg. Dat komt voornamelijk door gebrek aan deskundig personeel en in veel mindere mate door te weinig bedden. Volgens Borst is de financiŽle inhaalslag nog niet voltooid. Maar ook de ziekenhuizen moeten meewerken, met de opleiding en beter samenwerken met de spoedopvang. Ze verwees naar een elektronische databank waarin direct te zien is waar een IC-bed leeg is. Dit systeem is net ontwikkeld maar moet nog ingesteld worden. Borst zegde de Kamer toe dit versneld aan te pakken.

http://www.ad.nl/archive/?service=archive&articleID=819611


Terug naar het hoofdmenu

 

 

Thema sites
Glycemische index
Plaatsnaam
Romantiek
Spijsvertering
Vindplaats
Winkelen
Zoekgids

 


View My Stats