Lynne McTaggart en voeding


logo.jpg (7231 bytes)

Google

Deze pagina is verouderd - ontvang onze nieuwtjes per email

 

Lynne McTaggart


mctaggart.jpg (3164 bytes) Lynne McTaggart stelt al jaren mistanden aan de
kaak in de medische wereld en wil de patiŽnt
mondiger maken. Tijn Touber schreef dit artikel
over haar werk  en ik wil hem bedanken voor deze
zijn bijdrage aan de site.

Ron


Legt u dat eens uit, dokter’

Toen schrijfster en journalist Lynne McTaggart (43) in 1985 ziek werd, vond ze - na zo ongeveer alles in het reguliere en alternatieve circuit te hebben uitgetest - in de vakliteratuur een ziekte die haar symptomen beschreef. Enkele jaren later was ze beter. Deze persoonlijke ervaring was voor McTaggart - van Amerikaanse origine maar al jaren werkzaam en woonachtig in Engeland - de opmaat naar een maandelijkse nieuwsbrief over alles wat artsen je niet vertellen en wat je als 'consument' wťl moet weten: what doctors don't tell you. What Doctors Don't Tell You heeft de afgelopen jaren in Engeland in brede kring faam verworven.Ter gelegenheid van de presentatie van de Nederlandse vertaling van haar boek Wat artsen je niet vertellen (Lemniscaat 1999) kwam McTaggart naar Nederland.

"Dokters hebben een status die een beetje te vergelijken is met God en de koningin. Er wordt zoveel vertrouwen in hun autoriteit gesteld. Wie anders krijgt het voor elkaar om wildvreemden zomaar uit de kleren te krijgen?" De uitspraak is van de New Yorkse arts Robert Mendelsohn. Een heel bijzondere man, die niet bang was om tegen heilige huisjes te schoppen. Ik hielp hem destijds om een column over de artsenpraktijk te schrijven. Iedere week knikkerde hij wel een huisje om. De reacties waren vaak furieus. Voor Mendelsohn een bewijs, dat hij niet alleen de moderne geneeskunde op de korrel nam, maar een nieuwe religie. Hij heeft me zeker geÔnspireerd. Ik vind, dat het hoog tijd wordt dat artsen uit hun ivoren toren van onfeilbaarheid naar beneden komen. Niet alleen voor de patiŽnt, maar ook voor henzelf. Het is beter dat artsen gewoon toegeven, dat ze nu eenmaal niet het middel tegen iedere kwaal hebben. Het feit dat we dit eigenlijk wťl van hen verwachten, maakt hen kwetsbaar. Het legt een te grote druk op de arts. Ze voelen zich snel aangevallen en dat verbetert de relatie met de patiŽnt bepaald niet. Ik heb veel respect voor artsen. Het zijn goede mensen, maar hun middelen zijn beperkt. Veruit de meeste medicijnen genezen niet, ze onderdrukken slechts de symptomen. Er is natuurlijk een aantal 'wondermiddelen', zoals insuline en antibiotica. Maar ook hier zie je de beperkingen. Antibiotica beginnen - omdat we het tegenwoordig voor van alles en nog wat voorschrijven - hun kracht te verliezen.'
McTaggart is geen artsenhaatster, integendeel. Ze werkt nauw met hen samen en knapt in feite een hoop werk voor hen op. Ze heeft een meer dan volledige baan aan het doorspitten van alle medische dossiers naar de effecten van geneesmiddelen. 'Ik kan me goed voorstellen, dat artsen daar absoluut niet aan toekomen. Ze hebben het nu al te druk. Toen we begonnen met What Doctors Don't Tell You kregen we van artsen vaak het verwijt, dat we de vertrouwensrelatie tussen arts en patiŽnt kapot maakten. Inmiddels is die kritiek verstomd.


Tien vragen aan de dokter:
1 Wat zou dit medicijn moeten doen?
2 Is het nodig om medicijnen te slikken voor wat ik heb?
3 Wat gebeurt er als ik dit medicijn niet neem?
4 Welke middelen moet ik vermijden terwijl ik dit middel slik?
5 Met welk ander medicijn geeft dit medicijn gevaarlijke reacties?
6 Wat zijn de ons bekende bijwerkingen van dit medicijn?
7 Wat zijn de laatste medische gegevens over de bijwerkingen van dit medicijn?
8 Moet ik doorgaan met het slikken van andere medicijnen die ik op dit moment gebruik?
9 Wanneer ik negatieve bijwerkingen bemerk, moet ik dan stoppen met het nemen van dit medicijn?
10 Als ik dit medicijn niet wil, wat voor alternatieven zijn er dan?

Veel artsen staan nu vierkant achter de nieuwsbrief. Er is wel wat veranderd in de medische wereld. Ik denk dat artsen hun beperkingen leren inzien en zich steeds minder in de rol van alleskunner laten drukken. Ook de patiŽnt is de laatste jaren mondiger geworden. Ik ben er een beetje trots op, dat wij daar een bijdrage aan hebben mogen leveren. Mijn belangrijkste motivatie is steeds geweest om de dialoog tussen arts en patiŽnt op gang te brengen. Artsen moet je op dezelfde manier benaderen als glaszetters. Je betaalt ze om voor jou te werken, dus heb je het recht om vragen te stellen en mee te denken. Maar velen denken: "Ik krijg de medicijnen gratis verstrekt, dus moet ik dankbaar zijn en alles slikken wat de dokter voorschrijft. Hij heeft het al zo druk, dus laat ik zijn tijd niet verspillen met allemaal vragen." Maar die vragen moet je juist wťl stellen. Als de loodgieter zomaar alle leidingen uit je badkamer sloopt, vraag je toch ook waar dat goed voor is? Je gezondheid is overigens heel wat belangrijker dan je badkamer. Bovendien betaal je er belastinggeld voor. We zouden meer de houding van consument moeten aannemen. Je hebt het recht zoveel vragen te stellen als je wilt. Je kunt in een paar minuten heel wat te weten komen, als je de juiste vragen weet te stellen.'

Om de juiste vragen te stellen heeft McTaggart voor verschillende aandoening vragenlijsten opgesteld.Vragen als: wat gebeurt er als ik het medicijn niet neem, wat zijn de bijwerkingen, wat zijn de risico's, wat zijn de alternatieven.

De moderne wetenschap heeft de neiging om onder het motto 'We hebben de techniek, laten we het gebruiken' iedere nieuwe techniek meteen toe te passen. McTaggart pleit ervoor om even stil te staan en over de lange-termijneffecten na te denken. 'De echoscopie die destijds was ontwikkeld om in geval van ernstige twijfel een foetus te bekijken, is haast standaard geworden. De meeste vrouwen kunnen tegenwoordig pronken met een foto van hun embryo dat het kikkervisjesstadium nog niet is ontgroeid. Maar wat zijn de effecten op langere termijn? De feiten liggen zo, dat elke vrouw die haar foetus een echoscopie heeft laten ondergaan, aan een van de grootste laboratoriumexperimenten uit de medische geschiedenis meewerkt.Het geneesmiddel HRT is nog zo'n voorbeeld. Er zijn ten minste vijf onderzoeken die duidelijk aantonen, dat dit middel borstkanker veroorzaakt. En toch gaan we maar door met het te verstrekken.

Van tachtig procent van de medicijnen die we nemen, is het niet eens bewezen dat ze werken

Er zijn natuurlijk ook goede ontwikkelingen te melden. De reguliere geneeskunde heeft prachtige technieken, waarvan ik ook dankbaar gebruikmaak, vooral voor acute hulp. Maar als het aankomt op chronische ziekten, moeten we verder durven kijken. Ik verbaas me elke keer weer, dat zo weinig artsen het verband tussen voeding en ziekte herkennen, dat je - in ieder geval voor een groot deel - bent wat je eet. Veel artsen weten niets van diŽten en wantrouwen alternatieve medicijnen al bij voorbaat. Weinig artsen begrijpen, dat allergieŽn op den duur bijzonder schadelijk zijn en tot ernstige ziekten kunnen leiden, waaronder kanker. Er zijn geen georganiseerde bijscholingscursussen om op de hoogte te blijven van nieuwe geneesmiddelen. Vaak moet de arts het doen met wat de fabrikant over een nieuw middel schrijft. En natuurlijk is dat overwegend positief. Negatieve effecten worden geminimaliseerd. En als er medische congressen zijn, dan worden die over het algemeen gesponsord door farmaceutische bedrijven.'

McTaggart kijkt overigens net zo kritisch naar alternatieve geneesmiddelen. Drie jaar geleden startte zij het kwartaalblad Proof! Hierin worden alternatieve medicijnen op dezelfde manier onder de loep genomen als de reguliere medicijnen in What Doctors Don't Tell You. 'Omdat iets alternatief is, betekent dat natuurlijk niet dat het dus ook goed is. Er zit een hoop rotzooi tussen. We baseren ons steeds op de wetenschappelijke gegevens en testen ieder medicijn uitgebreid.'

Haar brievenbus puilt dagelijks uit met brieven van mensen die slachtoffer worden van verkeerd medicijngebruik. McTaggart maakt zich vrijwel dagelijks kwaad. 'We hebben de neiging alles wat een dokter voorschrijft - letterlijk - te slikken. Tot in het absurde toe. Het probleem is, dat artsen zichzelf ook te weinig afvragen wat wel of niet goed is. Tijdens hun opleiding wordt het hen afgeleerd vragen te stellen. Wie zich kritisch opstelt, wordt geridiculiseerd. Als er dan een mondige patiŽnt hun praktijk binnenstapt die van alles wil weten over de bijwerkingen van het voorgeschreven medicijn, dan voelt zo'n arts zich aangevallen.

Alsof zijn hele wereldbeeld in twijfel wordt getrokken. Ik pleit er zeker niet voor om op hoge poten met een vragenlijst onder je arm de praktijk binnen te stiefelen. Dan weet je zeker, dat je geen vertrouwensrelatie opbouwt. Ik stuur aan op partnerschap, op een samenwerking tussen arts en patiŽnt. We moeten af van het idee dat de arts geneest. Het lichaam geneest zichzelf, het is geen machine die we als zodanig kunnen benaderen. Het is ongelooflijk wat het lichaam allemaal kan, als je het maar de kans geeft. Veel artsen maken het alleen maar erger door het lichaam vol te stoppen met belastende middelen. Medicijngebruik is, na hartziekten, kanker en beroerten, de vierde doodsoorzaak. Van tachtig procent van de medicijnen die we nemen, is het niet eens bewezen dat ze werken. Waarom nemen we ze eigenlijk?'

What Doctors Don't Tell You heeft in Engeland en de Verenigde Staten 25.000 abonnees. Regelmatig worden boekjes en brochures uitgegeven over specifieke onderwerpen, zoals vaccinaties of antidepressiva. Om het blad zuiver te houden worden geen advertenties geplaatst. Iedere maand krijgt de lezer de laatste gegevens over cholesterolverlagende diŽten, borstimplantaten, sleutelgatoperaties, rugklachten, de pil, amalgaamvullingen, et cetera. De artikelen gaan gepaard met uitgebreide literatuurverwijzingen naar medische vakbladen.

De redactie is echter zeer terughoudend in het geven van medische adviezen. 'We verzamelen informatie, zodat de patiŽnt zich een goed oordeel kan aanmeten. Ik ben geen arts, ik zal dus nooit zeggen: u moet die of die medicijnen niet nemen. Ziekten zijn vaak zeer complex. Voor mij is ziekte het totaal van alles wat je in je leven verkeerd hebt gedaan. Gezondheid gaat - dus - over goed zijn voor jezelf: de juiste dingen eten, regelmatig bewegen, werk doen waarvan je houdt en mensen om je heen hebben die van je houden. Het type ziekte verandert ook. Voorheen hadden we vooral te maken met infectieziekten, nu staat het immuunsysteem centraal. Ik denk, dat we als soort niet meer in staat zijn ons aan te passen aan de veranderende omgeving. Onze voeding is veranderd en in de afgelopen vijftig jaar zijn er 30.000 verschillende chemicaliŽn in de omgeving gekomen met allemaal onbekende effecten op ons systeem. We hebben vaccins die we nooit eerder hadden. Vreemde ziekten, die we niet begrijpen, zijn het gevolg: ME en aids, bijvoorbeeld. Door deze veranderingen zijn er allerlei allergieŽn, die zeer ernstige ziekten kunnen veroorzaken, waaronder kanker.'

Genezing heeft volgens de energieke McTaggart alles te maken met eigen verantwoordelijkheid nemen voor de ziekte. De patiŽnt dient zijn of haar 'zaak' in eigen hand te nemen en het niet alleen aan de arts over te laten. 'Het is nooit te laat om je gezondheid in eigen hand te nemen. Er is genoeg dat ieder van ons kan doen om tegenwicht te bieden aan risicofactoren uit verleden of heden en onze gezondheid te optimaliseren. De eerste stap hiertoe is een veranderde houding ten opzichte van de arts. Deze is niet net afgedaald van de Olympus om jouw zaak te behandelen. De volgende stap is de juiste vragen leren stellen.'

Wat artsen je niet vertellen: don't get sick without it!

Tekst: Tijn Touber, Ode Magazine


Andere informatie bronnen


Mens en materie - Zero point field 1

Onderzoeksjournaliste Lynne McTaggart geeft in haar boek The Field (HarperCollins, 2001) een overzicht van recente wetenschappelijke ontdekkingen die aantonen, dat er een allesomvattend energieveld bestaat dat mens en materie met elkaar verbindt. Op zoek naar het hart van de materie – naar het allerkleinste deeltje – ontdekken natuurkundigen de bijzondere eigenschappen en mogelijkheden van dit veld. Het zogenaamde Zero Point Field – zo genoemd omdat er bij het absolute nulpunt nog steeds energie meetbaar is – lijkt de verklaring aan te dragen voor talrijke bekende verschijnselen en processen die de wetenschap tot dusver voor raadselen stelde. Van zwaartekracht tot elektromagnetisme en van de spontane genezing van een wond tot helderziendheid en telepathie: het zijn allemaal verschijnselen die hun oorsprong vinden in dit kwantumveld.

McTaggart schrijft: ‘Onderzoekers ontdekken dat het Zero Point Field de blauwdruk bevat van ons bestaan. Alles en iedereen is met elkaar verbonden door middel van dit veld waarin alle informatie van alle tijden zou zijn opgeslagen. Uiteindelijk kun je alles – van mensen tot materie – terugvoeren op een verzameling van elektrische ladingen die voortdurend in contact staan met deze oneindige zee van energie. Onze interactie met dit veld bepaalt wie wij zijn, worden en waren. Het veld is de alfa en omega van ons bestaan.’

Meer info hier


Mens en materie - Zero point field 2

Het Zero Point Field is het werk van wetenschappelijke pioniers, de Christopher Columbussen en Einsteins van deze tijd. Andere wetenschappers moeten aan hun baan denken; ze kunnen het zich niet veroorloven hun levenswerk op het spel te zetten door er revolutionaire, nieuwe theorieŽn op na te houden. De wetenschap in het algemeen is als een enorm bed met onkruid waar een paar bloemen boven uitsteken?, voegt ze eraan toe.

Ze schat dat het daarom misschien wel 25 tot 30 jaar kan duren voordat de nieuwe theorieŽn door de orthodoxe wetenschap worden geaccepteerd. Gelukkig loopt de wetenschap een stuk achter op de rest van de maatschappij. De meeste mensen geloven allang niet meer in de sombere opvatting dat de mens een geÔsoleerd schepsel op een eenzame planeet is?, zegt ze.

Meer info hier


Boeken

ISBN: 9056371487 - Wat artsen je niet vertellen

ISBN: 9056372599 - Wat je moet weten over kanker
De miljarden guldens die wereldwijd in het kankeronderzoek worden gestoken, hebben tot nu toe nauwelijks invloed op de overlevingskansen van kankerpatiŽnten. Er sterven meer mensen dan ooit aan ingekapselde tumoren, die negentig procent van alle soorten kanker uitmaken.
Dat schrijft Lynne McTaggart in Wat je weten moet over kanker. De in Engeland wonende Amerikaanse journaliste heeft het niet begrepen op de medische stand. 'De gemiddelde oncoloog zal je vertellen dat er met behulp van chemotherapie, nieuwe medicatie en nieuwe combinaties van behandelingen grote vooruitgang is geboekt. De beeldvorming is erop gericht ons te doen geloven dat we de strijd tegen kanker aan het winnen zijn. Het is echter tijd dat we gaan inzien dat we worden misleid'.

Als voorbeeld noemt zij chemotherapie. 'Welke en hoeveel medicatie we ook gebruiken, niet meer dan 9 % van de patiŽnten die met chemotherapie worden behandeld, overleven kanker. Andere behandelingen, waarvan de American Cancer Society het effect niet bewezen acht, hebben een hoger percentage van slagen'. Zij gelooft niet in wondermiddelen; wel in de combinatie van een dieet en voedingssupplementen met het gebruik van stoffen met kankerbestrijdende eigenschappen. Onderzoek heeft uitgewezen dat die combinatie aan kankerpatiŽnten de grootste overlevingskans biedt, en leidt tot minder pijn en meer eetlust.

Hoewel Taggart kritisch staat tegenover de gebruikelijke behandeling tegen kanker, is haar boek geen ode aan de alternatieve geneeskunde. 'We weten niet wat alternatieve therapieŽn, hoe onbetrouwbaar ze ook mogen lijken, ons te bieden hebben als ze niet aan wetenschappelijke normen worden getoetst. Pas als we dit erkennen, kunnen we echt vooruitgang boeken'.
Wat je moet weten over kanker geeft een overzicht van mogelijke oorzaken van kanker en van manieren om de kans te verkleinen dat je ziek wordt. KankerpatiŽnten kunnen aan de hand van de uitgebreide informatie over gebruikelijke en alternatieve behandelmethoden hun eigen keuze maken. 'Volg niet lijdzaam de orders van een arts op', adviseert Taggart, 'stel gericht vragen en sta erop dat je mede zelf kunt bepalen welke therapie het beste bij je past. Bedenk dat de absolute voorwaarde voor genezing het vertrouwen in de behandeling is'.

Bron: Eindhovens dagblad 2000

 

 

 


 


View My Stats