Manuele therapie E.S.®
Ik heb al jaren nekklachten die ik heb
overgehouden aan een aanrijding. Als er een klacht vanuit de schouders bijkomt dan
verergert dit boven een onaanvaardbaar niveau. Vooral omdat ik als reaktie ook nog
stekende pijn krijg aan de voorkant op het borstbeen en tussen de ribben, een soort
hefboom effect.
Normaal gesproken ga ik dan naar een gewone
manueel therapeut die met veel kracht mijn schouder kraakt en meteen is de pijn verlicht.
Vervelende is dat dit nog al eens terugkomt dus maar eens een alternatief vorm van manueel
therapie geprobeerd, de Eggshell methode. Je hele lichaam wordt onderzocht en opgemeten en
ook wordt gekeken welke kant dominant is. Daarna begint de therapeut met een zachte vorm
van manipulatie van gewrichtjes in de rugwervels. Al na één behandeling was de spanning
tussen de schouderbladen verdwenen (en nog steeds) en kon ik met mijn nek verder draaien.
Tweede behandeling was intensiever en minder prettig omdat er dieper wordt gewerkt. Ik
bleek ook nog wat problemen in de onderrug te hebben. Na derde behandeling was ik klaar en
heb goed gemerkt wat het verschil is tussen beide methodes.
En nog iets, als je arts zegt dat je
spieren gespannen zijn door stress (standaard verhaal) houdt er dan rekening mee dat niet
alleen stress die spanning kan veroorzaken maar ook vastzittende gewrichtjes dit kunnen
veroorzaken. Men is vaak iets te snel om er weer een psychische oorzaak aan te koppelen.
Gewoon uitproberen wat er bij jouw klachten werkt.
Ik heb zelf goede ervaringen gehad met Erik
Akkerman
www.akkermanmanueeltherapeut.nl
Vervelend is dat een grote verzekeraar
zoals AGIS dit weer eens niet vergoedt dus slechte zaak.....
Ron
Wat is manuele therapie E.S. ?
Manuele therapie E.S.® is een
behandelwijze die, rekening houdende met individuele verschillen en asymmetriën in vorm
en functie, tracht een optimale bewegingsfunctie te verkrijgen en te handhaven. Zij doet
dit door na een nauwkeurige individuele bewegingsanalyse op zeer subtiele, meestal
pijnloze wijze alle gewrichten van het lichaam te bewegen. De methode wordt ook wel
'eggshell methode' (E.S.®)genoemd, omdat een eierschaal nog niet zou breken door de
kracht die gebruikt wordt bij de behandeling.
De manuele therapie werd na jarenlang
empirisch en theoretisch onderzoek als behandelmethode geïntroduceerd door G. van der
Bijl senior (1909-1977). Nadat hij de osteopathie en de chiropractie had bestudeerd (hij
verwierf de osteopathische titel 'DO' - Doctor of Osteopathy - en ontving de Europese
Prijs voor Osteopathische Research' in 1965) bracht hij met name het 'manuele' deel in de
praktijk. Reeds toen gaf hij de voorkeur aan de wat zachtere osteopathische
behandelingstechnieken boven de agressievere chiropractische 'adjustments'.
In een streven naar vervanging van de in
zijn ogen onbetrouwbare subjectieve onderzoekmethodieken ontwikkelde G. van der Bijl een
volstrekt eigen visie op de menselijke bewegingsfuncties. Het is zijn grote verdienste
geweest dat hij de complexiteit van de individuele bewegingsfunctie modelmatig trachtte te
benaderen. Hij was van opvatting dat het menselijk functioneren, met behulp van
mechanische wetten en axioma's, in een individueel functiemodel uiteindelijk weer te geven
en te begrijpen zou zijn.
In dit model, het 'individuele
bewegingspatroon', werd gepoogd een relatie in individuele bouw en individuele
bewegingsfunctie te beschrijven. Hierbij werd aan het streven van het menselijk lichaam
naar optimale evenwichtssituaties in verhouding tot de zwaartekracht een bepalende factor
toegekend: de zwaartekracht is effectief op het totale bewegingsapparaat; individueel
verschillende oriëntaties van deelzwaartepunten in het bewegingsapparaat initiëren
individueel verschillende bewegingsfuncties.
Vanuit deze visie kwam men tot een
gedisciplineerde onderzoektechniek: het individuele bewegingspatroon werd bepaald na
theoretische analyse van metingen van asymmetrische bewegingsfuncties en (naderhand)
asymmetrie in bouw. Hierbij werd aan de eis voldaan dat de diagnostiek moet berusten op
objectieve criteria.
In 1963 werd het initiatief genomen tot het
starten van een opleiding. De Stichting School voor Manuele Therapie werd opgezet als
opleiding voor fysiotherapeuten en artsen tot een nieuwe, professionele behandelwijze, de
manuele therapie. Deze term werd na zorgvuldige afweging gekozen. Ter onderscheiding van
de 'manuele geneeskunde', 'manuelle Medizin', 'manual medicine' enz. werd via de naam
'manuele therapie' uitdrukking gegeven aan de opvatting dat men niet streeft naar lokale
benadering van één of meer gewrichten in de wervelkolom, waarbij men zou genezen door
'recht' te maken wat 'scheef' is of 'normaal' wat 'abnormaal' zou zijn.
Daarentegen is de essentie van de
manueel-therapeutische behandeling het streven naar adequate therapeutische
'hulpverlening' door middel van optimaliseren van het totaal aan bewegingsfuncties in een,
per individu verschillende, (asymmetrische) presentatie in bouw en functie. Illustratief
hierbij is de Griekse term 'therapeutes', die 'dienaar, verzorger' betekent. Ook werd door
de keuze van het woord 'therapie' aangegeven dat naast geneeskundigen ook paramedici, in
casu fysiotherapeuten, uit hoofde van hun vooropleiding in principe, na adequate
opleiding, geschikt kunnen worden geacht voor dit therapeutisch 'handwerk', dat aan de
hand van specifieke diagnostiek wordt uitgevoerd.
Na het overlijden van G. van der Bijl werd
het theoriestelsel, de diagnostiek en de behandeltechniek verder ontwikkeld en van een
wetenschappelijke basis voorzien door zijn zoon G. van der Bijl jr. en anderen. De laatste
decennia zijn anderen uit de wereld van de fysiotherapie en de geneeskunst hun, soms
hardhandige, werkwijze ook als manuele therapie gaan betitelen. Dit is vanwege de
fundamentele verschillen in achtergrondfilosofie, theoriestelsel, onderzoekmethode,
behandeltechniek en behandelresultaten onterecht en voor velen verwarrend.
De manuele therapie volgens de methode Van
der Bijl is als enige methode op dit gebied in staat te werken volgens sterk
geobjectiveerde criteria ten aanzien van het individuele menselijke bewegen, waardoor een
zekere standaardisatiegraad wordt bereikt. De behandelaar is hierdoor in staat steeds
dezelfde behandelingskwaliteit te leveren en is bovendien in staat om interindividuele
behandelingsverschillen tot een minimum te beperken.
(Bron: 'Het individuele functiemodel in de
manuele therapie', G. van der Bijl, 1986, De Tijdstroom, Lochem)
Lees verder over deze methode op: http://www.manueeltherapeuten.nl
Patiëntenvereniging Manuele
Therapie E.S.
Doel: Het behartigen van de belangen van
patiënten van manueel therapeuten die werken volens het Eggshell specialisme, ook wel
genoemd het systeem van der Bijl. De vereniging tracht dit doel te bereiken door het
verrichten van zodanige activiteiten als ter bevordering van het doel der vereniging
mogelijk en wenselijk is. Eén van de belangrijkste activiteiten is het leggen van
contacten met verzekeringsmaatschappijen om de behandelingskosten gedeeltelijk of zo
mogelijk geheel vergoed te krijgen. Daarnaast is de patiëntenvereniging vertegenwoordigd
in de klachtencommissie van de Vereniging van Manueel Therapeuten.
http://www.pvmt.nl/default.asp?page=cms&cms=87
