In 1968 introduceerden hij en zijn
assistent, Paul Staunton, de orthomoleculaire geneeskunde. Deze probeert ziekten te
genezen door ervoor te zorgen dat de verhoudingen van alle in een gezond lichaam
voorkomende stoffen bij de zieke ook voorkomen. Dit wordt vaak gedaan door het toedienen
van grote doses vitaminen. Hij won in 1954 de Nobelprijs voor de Scheikunde wegens
"zijn onderzoek naar de aard van de chemische binding en de toepassing daarvan op het
ophelderen van de structuur van complexe verbindingen" en in 1962 de Nobelprijs voor
de Vrede. Hij is daarmee een van de vier mensen die ooit twee Nobelprijzen hebben gewonnen
(de anderen waren Marie Curie, John Bardeen en Frederick Sanger), één van twee mensen
die Nobelprijzen in twee disciplines won (Marie Curie was de andere) en de enige die ooit
twee ongedeelde Nobelprijzen heeft gewonnen.
Ondanks vele wetenschappelijke bewijzen
voor de relaties tussen voeding en ziekten, zijn Nobelprijzen en zijn onderzoeken naar
eiwitten, aminozuren en DNA wordt zijn visie door reguliere artsen nog altijd afgedaan als
pseudo-wetenschap. Een gemiste kans denk ik dan waardoor miljoenen mensen onnodig
medicijnen slikken met alle risico's van dien. Wie is beter voor uw gezondheid ? De
groenteboer of de apotheker? Wel eens iemand zien overlijden aan de bijwerkingen van fruit
/ groente ? Medicijnen nemen omdat je ongezond wilt blijven eten? Laat voeding je medicijn
zijn !
Voor diegene die deze verworven kennis wel
serieus nemen een overzicht van de nuttige informatie op de site van het Linus Pauling
institute... en daarnaast zijn er nog de goede tijdschriften zoals Ortho en Vannature.....
