De invloed van het licht op de
gezondheid
Enige tijd geleden kwam ik onderstaand
artikel tegen op de site van de Rozekruisers. Omdat er veel nuttige info in staat heb ik
toestemming gevraagd en gekregen, waarvoor mijn dank aan De Rozekruisers Orde: Uiteraard
kunt u gebruik maken van de teksten die op onze website staan ten behoeve van de
gezondheid van anderen. Daarvoor mijn dank
Ron
De invloed van het licht op de
gezondheid
Wij kennen over het algemeen niet genoeg
belang toe aan de genezende waarde van licht. Toch werd de Zon in het oude Egypte al
beschouwd als een bron van genezing. De Griekse filosofen bevalen zonnebaden aan en aan
het einde van de vorige eeuw maakte de balneo-therapie, vaak verbonden met thermale kuren,
veel opgang. Naderhand werd er onderzoek gedaan dat gericht was op de samenstelling van
het zonnespectrum en met name de ultraviolette stralen. Dit bracht de geneeskunde ertoe de
werking van deze stralen te benutten. Tegenwoordig spreekt men vooral over de schadelijke
invloeden van de zon en wijst men op het risico van huidkanker dat aan bepaalde
ultraviolette stralen verbonden is. Feitelijk erkent men hiermee alleen de onmacht om de
krachten van het licht te beheersen. Dit licht van de zon is echter de voornaamste bron
van leven en energie op aarde.
Vanuit Rozekruisers-oogpunt zijn het
zichtbare licht en zijn vertegenwoordiger, de zon, voor ons niet het voornaamste. Wij
spreken over het vuur als over een met licht geladen beginsel, waarbij het woord
'beginsel', 'in het begin', 'in den beginne' betekent. Dat wil zeggen dat wij verwijzen
naar een van de beginselen die in het begin van de schepping der dingen - van het Zijn en
zijn voornaamste eigenschap - aanwezig was: het Grootste Licht. Feitelijk gaat het hier om
de beginselen van vuur, maar ook van water, lucht en aarde. Deze vier beginselen bevatten
dus de essentie van het licht. Zij zijn daarvan de herinnering en de zichtbare
manifestatie, en in deze betekenis kan men enerzijds zeggen dat de vier beginselen alle
een deeltje van het goddelijk Licht bevatten en anderzijds dat het zichtbare licht slechts
een heel klein deeltje van de manifestaties van het eeuwige en goddelijke Licht is. Vanuit
dit metafysische gezichtspunt beschouwd, is dus niet alleen het fysíéke licht belangrijk
voor de gezondheid. Het gaat om het volmaakte licht, dat wil zeggen, het Grootste Licht
dat alle licht van de wereld bevat.
Men kan het licht globaal omschrijven als
de trillende uitdrukking van de gehele schepping, daar het Grootste Licht de bron is van
een energie die zich manifesteert in trillende en golvende aspecten van min of meer hoge
frequenties, die samen het door de Rozekruisers zo genoemde Kosmische Klavier vormen.
Ieder van de octaven van dit klavier, vanaf geest, die de materie vormt, tot de kosmische
essentie waaruit alles voortkomt, blijft met het geheel verbonden in een wet van harmonie,
onderlinge afhankelijkheid en synchroniciteit. Ieder van de trillingen van het Kosmische
Klavier vormt bovendien een afzonderlijk licht dat zich manifesteert volgens een dubbele
aard, een dubbele polariteit. Net zoals bij elektriciteit spreekt men hier van negatieve
en positieve polariteit. De negatieve polariteit die het dichtst bij
de materie staat, heeft de neiging zich te verdichten om een atoomgesteldheid aan te nemen
volgens haar cohesieve (bindende) aard, terwijl de positieve polariteit die extensief of
uitbreidend is, eerder golvend
is, zoals zich dat manifesteert door concentrische cirkels aan de oppervlakte van het
water.
Nu wij de aard van de krachten van het
licht hebben beschouwd, moeten wij analyseren wat gezondheid is. In de geïncarneerde mens
is gezondheid, vanuit metafysisch oogpunt, tegelijkertijd een toestand van evenwicht en
een toestand van harmonie, want de mens is duaal van natuur en drievoudig in manifestatie.
Uit wat wij zojuist over het licht hebben gezegd, kunnen wij afleiden dat gezondheid de
evenwichtstoestand is van de positieve en negatieve polariteiten van alle trillingen die
onze drievoudige manifestatie vormen; op het fysieke vlak de trillingen van geest, op het
psychische vlak die van ons geïncarneerde psychische Zelf en op het spirituele vlak die
van onze zielepersoonlijkheid. Ieder van deze vlakken vormt een oneindigheid van
trillingen die wij fysiek licht, psychisch licht en spiritueel licht zullen
noemen. Gezondheid is bovendien een toestand van harmonie tussen deze niveaus van ons
wezen en het spirituele niveau dat de bron is van ons bestaan. Deze harmonie maakt
bewustwording, of zelfs een verheffing van het bewustzijn naar het Grootste Licht,
noodzakelijk. Hierdoor kunnen we tegelijkertijd fysieke gezondheid, psychische gezondheid
en spirituele gezondheid handhaven. Wij kunnen dan zeggen dat wij op de drie niveaus van
ons wezen in goede gezondheid verkeren. Het licht beïnvloedt de gezondheid, want door
zich van het ene in het andere niveau te weerspiegelen, brengt het bewustzijn voort. Het
Grootste Licht is dus het hoogste niveau van bewustzijn, ver boven alles wat de mens kan
bevatten. Juist dit allerhoogste licht, dit allerhoogste bewustzijn, leidt onze gezondheid
en de onwillekeurige functies van ons fysieke en psychische lichaam. Dit allerhoogste
bewustzijnsniveau geneest het fysieke vlak, door tussenkomst van het psychische en
spirituele niveau. Wij moeten dus leren ons bewustzijn te concentreren en het naar ons
innerlijk te wenden om ons te verenigen met het spirituele licht dat in ons is.
De wetenschap geeft toe dat het fysieke
licht invloed heeft, maar zij neemt nog niet ronduit aan, dat er een soort psychisch
licht, waarvan hier sprake is, kan bestaan. Toch erkennen de wetenschappers hetgeen men
'psychosomatiek' noemt. Maar wat is het psychosomatische anders dan de interferentie van
de geest of het fysieke licht met het psychische, dat wil zeggen, het trillende,
psychische licht, dat zelf meer of minder doordrongen is van het Licht en het spirituele
bewustzijn? Vanuit een alleen op de biochemie gebaseerde, materialistische
levensbeschouwing zullen wij vroeg of laat wel genoopt worden te erkennen dat alles
trilling is en dat deze trillingen feitelijk uit licht bestaan, zoals dat het geval is met
de elektronische deeltjes die de materie vormen. Wij gaan ons dus nu achtereenvolgens
bezighouden met het fysieke licht, met het psychische licht en tenslotte met het
spirituele licht, en hun respectieve invloed op de gezondheid.
Het licht en de endocriene klieren
De zon en het fysieke licht beïnvloeden
ook de cyclus van onze endocriene klieren. Isoleringsproefnemingen in een grot brachten de
endocriene cycli in de war. Dat werd veroorzaakt doordat de proefpersonen geconfronteerd
werden met een verstoring van hun tijdsbeeld. Zij hadden de indruk drie maanden te hebben
geleefd, in plaats van de zes maanden die zij werkelijk opgesloten zaten. Op dergelijke
experimenten volgt gewoonlijk een depressieve stemming. In het bijzonder worden twee
endocriene klieren door de zon beïnvloed: de pijnappelklier en de hypofyse. De
pijnappelklier, ook wel het 'derde oog' genoemd, bevindt zich in het midden van de schedel
op het snijpunt van twee rechte lijnen; de ene lijn loopt van links naar rechts een beetje
boven de top van de oorschelpen, de andere gaat uit van het midden van het voorhoofd. Deze
klier bevat cellen die nauw verwant zijn aan die van het oog. Zij is gevoelig voor
informatie die van de ogen komt via het neuro-vegetatieve systeem en het eerste
sympathische halsganglion (de halszenuwknoop). Zonlicht en zelfs kunstlicht, op voorwaarde
dat het een sterkte van 2500 lux overschrijdt, blokkeert de afscheiding van melatonine,
het hormoon van de pijnappelklier. Omgekeerd wordt dit hormoon in het donker in toenemende
mate afgescheiden. Melatonine brengt een verlaging van de lichaamstemperatuur en van de
bloeddruk teweeg. Het vermindert ook de werking van de hypofyse, van het hart en van de
bijnieren. Melatonine wordt door de pijnappelklier gebruikt om de fasen van de slaap te
beheersen en het bewustzijn uit te schakelen. Zij leidt tot het gevoel van slaap door de
gewaarwording van vermoeidheid te verbinden met het geeuwen, dat aan het inslapen
voorafgaat. Deze klier ontvangt dus informatie over het fysieke licht. Vanuit metafysisch
oogpunt gezien zou zij ook de ontvanger zijn van het psychische licht.
Descartes beschouwde de pijnappelklier
als een soort ontvanger van de zielegewaarwordingen in ons bewustzijn. Het is niet
onmogelijk dat er psychische instromingen zijn die op het niveau van de pijnappelklier
worden veranderd in instromingen van de gevoelszenuwen. De psychische gewaarwordingen
zouden als het ware door een 'filter' gaan dat gelijk is aan de fysieke zintuigen, maar
dan alleen wanneer de laatste zich in de slaapfase bevinden. De pijnappelklier zou dus als
een keuzeschakelaar werken voor het licht en derhalve voor het bewustzijnsniveau. Zij zou
vergeleken kunnen worden met een bioscoopprojector van het innerlijke of psychische licht,
terwijl het oog een ander, minder scherp projectietoestel is dat op hetzelfde scherm het
van buiten komende of fysieke licht projecteert. Men begrijpt
dat het uitwendige licht de fijnere gewaarwordingen van het innerlijke licht kan
verhinderen. Door de projectie van het licht zijn wij ons bewust van feiten en voorwerpen
of van de psychische beelden die uit
de ziel komen.
De pijnappelklier is medebepalend bij
ziekten, zoals bij de seizoengebonden depressie en sommige vormen van kanker. De
seizoengebonden depressie wordt gekenmerkt door stemmingsstoornissen, overdreven
slaperigheid gedurende de dag en een buitengewone trek in zoetigheid. De stoornis begint
met de herfst, wanneer de duur van de zonnestraling afneemt; ze bereikt een maximum in
januari en neemt weer af in de lente. In onze tijd is bewezen dat het gaat om een gebrek
aan synchronisatie tussen de pijnappelklier en de zon. Men heeft de lijders aan de
stoornis met meer of minder succes voorgesteld in de winter 's ochtends heel vroeg en ook
's avonds twee uur onder lampen van 2500 lux door te brengen. Niettemin is zonlicht
vollediger en krachtdadiger dan het gewone fysieke licht. De zon
schijnt een bevel te geven om de pijnappelklier opnieuw af te stemmen teneinde de
depressie te genezen. Hetzelfde resultaat wordt veel sneller teweeggebracht door
oefeningen om het pijnappelcentrum
psychisch te ontwikkelen.
Ons lichaam heeft dus cycli die met het
fysieke licht verbonden zijn. Onze endocriene klieren, die aan het zonlicht en zijn dag-
en nachtcycli onderworpen zijn, scheiden hun hormonen volgens dergelijke cycli
af. De afscheidingen van de bijnieren zijn 's morgens tegen 8.00 uur maximaal, die van de
pancreas tegen het middaguur, en die van het hart rond 16.00 uur. De temperatuur van het
lichaam en de bloeddruk
wijzigen eveneens in het kader van het daglicht. Ze worden namelijk gecontroleerd door de
hypothalamus, het centrum van het sympathische systeem dat rechtstreeks verbonden is met
de hypofyse. De temperatuur is aan het einde van de dag het hoogst en aan het einde van de
nacht het laagst. De cycli blijven zelfs na een tijdsverschil doorgaan. Wanneer u zich
bijvoorbeeld van Frankrijk naar Amerika begeeft - het tijdsverschil bedraagt 6 uur - is
het voor uw endocriene klieren wanneer het 20.00 uur plaatselijke tijd is, reeds 2.00 uur
in de ochtend. Het gevoel van vermoeidheid en de temperatuurdaling kunnen dan sterk worden
ervaren. Er is gemiddeld een week nodig om zich daarvan te herstellen, behalve indien men
ervoor zorgt in de zon of in licht van 2500 lux te gaan zitten. Een zonnebad is voldoende
om de cycli weer in harmonie te brengen met de plaats waar u zich op aarde bevindt. Door
de afscheidingen van de pijnappelklier te blokkeren en haar inwendige klok te vertragen,
zijn 24 uur voldoende om
uw ervaring van ruimte en tijd weer samen te brengen.
De pijnappelklier is dus een kompas en
een inwendige klok die ons in harmonie brengt met de zonnecyclus. Deze verbinding tussen
het licht en de klieren geldt niet alleen voor de pijnappelklier. Er bestaat ook een
rechtstreekse verbinding met de hypofyse die, in tegenstelling tot de pijnappelklier,
wordt gestimuleerd door de zonnestralen. Een zonnebad van enige minuten is voldoende om
haar activiteit te stimuleren en aan het ontwaken van de andere endocriene klieren bij te
dragen. De hypofyse ontvangt haar informatie van het oog via de gezichtszenuwen die op het
centrum van de hypothalamus inwerken. Op deze plaats veroorzaakt het licht een prikkeling
van het orthosympathische stelsel. Daaruit volgt een versterking van de zenuwspanning en
een vermeerdering van de hormonale afscheidingen van de hypofyse. Alle andere klieren
worden erdoor versterkt: met name de schildklier, de bijnieren en het hart.
Met betrekking tot de seksuele klieren,
waarvan de activiteit wordt gestimuleerd door de hypofyse en geremd door de
pijnappelklier, heeft men bij dieren opgemerkt dat de periode van het jaar waarin de
stimulering het sterkst is, goed overeenkomt met betere klimaatomstandigheden die de
voortplanting van de soort begunstigen. De invloed van de zon, het fysieke licht, is dus
essentieel voor het fysieke lichaam. Deze invloed stimuleert het lichaam, onze innerlijke
kracht, het intellect, het leven en de endocriene klieren. Het Licht wordt ook in het
lichaam overgebracht door wat men de hormonen noemt. Mogelijk zijn deze biochemische
substanties in staat een deeltje van het uit de psychische centra afkomstige licht over te
brengen. Zoals wij zullen zien, ontvangen deze centra hun energie van het psychisch zelf
en staan zij ieder in verbinding met een klier of een zenuwnetwerk van het menselijk
lichaam. De klieren hebben een rechtstreekse verbinding met de emoties die de vrucht zijn
van de invloed van het psychische licht, maar ook met de emoties die uit onze gedachten
worden geboren. Wanneer de klieren op het spirituele licht reageren, wordt hun functie
goed geregeld en is hun cyclus regelmatig. Een disharmonische emotie daarentegen kan
hormonale storingen veroorzaken door de schokken die zo'n emotie in onze endocriene
klieren teweegbrengt.
Licht en kleur
Het fysieke licht beïnvloedt ons ook op
een indirecte manier door de pigmenten (kleurstoffen) die in de natuur - aan de basis van
het leven, op het vlak van de stofwisseling - het licht in de moleculen van onze
cellen opvangen en opslaan. Deze pigmenten zijn trouwens voor het grootste deel vitaminen.
Vitaminen zijn uit de aard van de zaak de levens- en dus de lichtdragers. Van de vitaminen
kan men noemen: caroteen of plantaardige vitamine A, een oranjekleurig
anti-degeneratiemiddel; vitamine C, een oranjerood versterkend en opwekkend middel; en
vitamine B, een geelkleurig middel dat de levenskracht in de cellen helpt overbrengen en
daardoor de groei van de cellen bevordert.
In de natuur begint men de
geneeskrachtige rol te ontdekken van talrijke andere pigmenten die niet als vitaminen
worden beschouwd, maar daarvan toch de uitwerking hebben. Sommige zijn reeds vanaf de
Oudheid in gebruik, zoals bijvoorbeeld kurkuma, de kleurstof van de geelwortel, die haar
gele kleur aan de kerrie geeft. Kurkuma is een kankerwerend middel dat de spijsvertering
helpt te bevorderen en de lever helpt, gal te lozen. De blauwviolette antocyanen gaan
aderontstekingen tegen en voorkomen beschadiging door vaatwandontstekingen. De blauwgroene
zeewieren zijn eveneens ontstekingremmende middelen, maar dan voor de huid. Het is
interessant in aanmerking te nemen dat de groene of blauwe pigmenten eerder
ontstekingremmend zijn, terwijl de pigmenten die naar het rood of oranje zwemen meer
vernieuwend en stimulerend zijn. De eerste staan in verbinding met de negatieve polariteit
en de tweede met de positieve polariteit van de levenskracht. Dit brengt ons ertoe de rol
van de kleuren in verband met de genezende eigenschappen van het licht en in relatie met
de Rozekruisers-behandelingsmethoden te beschouwen. Dit onderwerp is moeilijk, want alle
pro's en contra's zijn reeds beschreven. Toch
hebben onze onderzoekingen aan de International Rose-Croix University (URCI) enige
beschouwingen mogelijk gemaakt.
In feite is in de natuur de projectie van
haar psychische en spirituele complement zichtbaar. Op het materiële vlak ontvangt een
voorwerp zichtbare straling, maar absorbeert het in werkelijkheid als het ware
het complement van dat wat het terugkaatst; door deze terugkaatsing wordt het zichtbaar.
Het voorwerp neemt dus de kleur aan van dat wat het niet absorbeert. Om een voorbeeld te
nemen: een rode appel is rood want hij kaatst de rode straling terug, terwijl hij het
complement, het groen, absorbeert. Dit is hetzelfde voor de pigmenten; hemoglobine is rood
omdat zij feitelijk groen en blauw absorbeert, plantensap is daarentegen groen omdat het
rood en oranje absorbeert. Vanuit therapeutisch oogpunt is men het erover eens geworden
dat de eigenschappen van rood, oranje of geel gekleurde dingen (zoals bloed en rode of
oranje pigmenten) te beschouwen zijn als stimulerende, helende, herstellende en
vernieuwende eigenschappen, overeenkomstig de positieve polariteit van de levenskracht.
Dit berust op het
feit dat deze pigmenten een reserve van de positieve polariteit van de levenskracht,
getransformeerd in fysieke energie, met zich mee dragen. Zo beschouwt men alles wat rood,
oranje of oranjegeel is als van
positieve, opwekkende en versterkende aard. Omgekeerd schijnen geelgroene planten, naar
blauw zwemende pigmenten en voedsel dat groene pigmenten bevat, meer ontstekingremmende
eigenschappen te
bezitten, zoals dat het geval is bij de negatieve polariteit.
Op het fysieke vlak is de rode kleur dus
positief en de groene kleur negatief. Men spreekt trouwens van een warme en een koude
kleur, maar dit wil niet zeggen dat dit voor de uit zonnestraling afkomstige kleuren
geldt. Integendeel, want het is vooral de directe blauwgroene straling die stimuleert en
heelt, terwijl de rode straling veeleer ontstekingremmend werkt. In het geval van ischias
- een ontstekingsziekte, zoals men thans weet, waarbij een negatieve
Rozekruisers-behandeling gerechtvaardigd is - werd door Hippocrates aanbevolen, de rug aan
de warmte van een haardvuur bloot te stellen. Fysiek vuur is vooral rijk aan infrarode
stralen. Bovendien is het van een negatieve polariteit.
Vanuit diagnostisch oogpunt beschouwd,
zijn wij bij de Rozekruisers behandelingsmethoden van mening dat indien iemand gebrek
heeft aan positieve polariteit, er altijd psychisch een rode kleur wordt waargenomen omdat
deze kleur een aanwijzing is van een overdaad aan negatieve polariteit. Dit komt overeen
met het feit dat rood een kleur van negatieve polariteit is. Bovendien bevindt deze kleur
zich aan de basis van het zichtbare spectrum en dus dichter bij de materie, dat wil
zeggen, zij is negatiever van aard. Omgekeerd geeft groen een gebrek aan negatieve
polariteit aan, omdat dit een kleur is van positieve polariteit. In ruimere zin kan men in
aanmerking nemen dat zonlicht het water in het lichaam en ook buiten het lichaam kan
beïnvloeden. Men kan de volgende proef nemen, die bestaat uit het bekijken van de
genezende eigenschappen van water dat in een rood glas in de stralen van de zon is
geplaatst. Dit water neemt hoedanigheden aan, die eigen zijn aan een negatieve
behandeling, want de straling van de rode kleur zal het water negatief laden. Omgekeerd
zal het het water in een groen glas veeleer positief laden. Men kan dit experiment
vervolgen met de gekleurde filters die gebruikt worden voor de toepassing van gekleurde
straling op acupunctuurpunten.
Men weet dat er contactpunten bestaan die
een directe verbinding vormen met onze organen. Men kan een rode of groene kleur op hen
toepassen en, naargelang de behoefte, respectievelijk energie verspreiden door een
negatieve behandeling, of energie stimuleren, door een positieve behandeling. Aan
weerskanten van de ruggegraat en ook op de ledematen bevinden zich bepaalde
acupunctuurpunten. Sommige punten dienen ter versterking, andere om energie te
verspreiden. Men kan echter niet zeggen dat de acupunctuur volkomen gelijk is aan de
Rozekruisers-behandelingsmethoden. Bij de Rozekruisers-behandeling ligt psychische energie
van spirituele aard aan de basis van de behandeling. De handeling van de genezer is hier
beslissend, doordat hij visualisatie toepast. In de acupunctuur oefent men krachten uit op
de fysieke ondergrond van deze psychische energie; de levenskracht moet echter wel
aanwezig zijn. Die wordt niet toegevoegd en ook niet aan het lichaam onttrokken; in de
acupunctuur laat men de levenskracht slechts circuleren. Men verspreidt haar alleen waar
zij zich te veel samentrekt, zich vastzet en een opeenhoping veroorzaakt; of men versterkt
haar, dat wil zeggen, men concentreert haar op de plek waar zij ontbreekt. Zo wordt het
functioneren van een orgaan bevordert. In deze zin volgt de Rozekruisers-behandeling op de
acupunctuurbehandeling. Maar het is een feit dat de genezer,
door als kanaal voor de psychische en spirituele energie te dienen, behalve versterking of
verspreiding ook een surplus aan psychische levenskracht kan doorgeven.
Het psychische licht
Dit brengt ons er toe het psychische
licht te beschouwen, dat zijn oorsprong heeft in de levenskracht. De levenskracht ligt aan
de basis van het leven en is afhankelijk van het spirituele licht dat in ons is. Dit licht
bestuurt de levensfuncties van het lichaam, en het sympathische stelsel is er de drager
van. Hoewel er op dit niveau eigenlijk niet over kleur gesproken kan worden, kan het
psychische licht, wanneer het uitgaande van de pijnappelklier in de omgeving van het
gezicht geprojecteerd wordt, ook de vorm van psychische kleuren aannemen.
Het psychische licht is een
lichtbeweging, een kracht van spirituele aard. Het openbaart zich op onafhankelijke wijze
bij de eerste levensadem. Wanneer onze zielepersoonlijkheid bij de geboorte binnendringt
in ons fysieke lichaam - dat de tempel van onze ziel zal zijn -, wordt zij vergezeld van
haar eigen spirituele licht. Het neemt dit licht over van het psychische licht dat van de
moeder afkomstig is, en in het lichaam van de baby aanwezig was. Men dien verstande dat
het van de foetus afkomstige licht zonder persoonlijkheid is, omdat de moeder de foetus
voedt, zoals zij een van haar eigen organen zou voeden.
In dit aan de geboorte voorafgaande
stadium is het spirituele licht van de ziel eveneens onpersoonlijk zolang het kind geen
kennis heeft gemaakt met zijn eigen Ik. Bij de eerste inademing dringt de levensadem, en
daarmee de levenskracht, binnen: het kind wordt een levende zielepersoonlijkheid.
Vervolgens projecteert het zijn spirituele licht met behulp van zijn vijf zintuigen naar
de fysieke wereld. Daardoor begint het zijn bestaan waar te nemen als afgescheiden van de
rest van de schepping, waarvan het de weerkaatsing waarneemt. Deze projectie door de
poorten van de vijf zintuigen brengt de bewustwording voort van zijn onafhankelijkheid en
dus van zijn zielepersoonlijkheid. Bij de geboorte wordt het spirituele licht eerst
geconcentreerd in het psychisch centrum van de thymus. Vandaar bereikt het het hart en
gaat het via het sympathisch zenuwstelsel naar de hogere centra.
Terwijl het spirituele licht vervolgens
het systeem van het ruggenmerg en de hersenen bereikt, geven de centra de endocriene
klieren hun cyclus. In dezelfde tijd wordt de ziel zich bewust van de hogere emoties die
het kind ontwikkelt bij zijn ouders en bij de andere wezens met wie het omgaat. Het
ontwikkelt ze ook in zijn eigen verbeeldingswereld en op psychische wijze in de
onzichtbare wereld waarmee hij zeer lang verbonden blijft. Deze gevoelens zijn die van de
universele vaderlijke en moederlijke liefde. Daarna wordt het wezen zich geleidelijk van
zichzelf bewust, dat wil zeggen dat het de hoedanigheden van zijn ziel ontwikkelt. Het
manifesteert de meest markante karaktertrekken, die van het licht van zijn psychisch zelf:
mededogen, vrede, vreugde, spirituele kalmte, et cetera. In normale omstandigheden zou dit
althans in de loop van de eerste tijd van de incarnatie moeten gebeuren. Helaas scheppen
de invloed van de materiële wereld, de stress en de weigering om tijdens de opvoeding het
bestaan van
metafysische verschijnselen te erkennen, disharmonische gedachten die uit het denken en
uit het objectieve bewustzijn voortkomen. Deze gedachten geven de psychische lichtenergie
een andere wending en beperken haar tot subjectieve gedachten. Dergelijke gedachten
veranderen dikwijls in onwrikbare opvattingen en verduisteren daardoor het innerlijke
licht. Zo beperken zij de positieve invloed op het innerlijke licht in het psychisch
lichaam. Dit heeft zijn weerslag op de psychische centra waarvan de werkzaamheid minder
wordt en vervolgens op de endocriene klieren waarmee deze centra in verbinding staan.
De waarneming van het Groter Licht in
onszelf hangt af van deze energie die door de eerste adem en vervolgens bij iedere verdere
ademhaling wordt opgevangen. Het is de psychische energie van de ademhaling die de mens
zijn volle bewustzijn geeft en de positieve polariteit van de levenskracht vormt. Vanaf
onze psychische centra straalt deze energie door de sympathische zenuwvlechten die, om zo
te zeggen, transformatoren zijn die psychische energie in magnetische en elektrische
energie omzetten. De sympathische zenuwenergie brengt de psychische energie naar het hele
sympathische systeem over, waar deze energie zich in de sympathische ganglia verdicht en
verder gaat in de sympathische zenuwvezels, met name de handen. Het is het geheel van deze
energiecirculatie dat men de levenskracht noemt.
Om zich te manifesteren heeft
levenskracht dus twee aanvullende energieën nodig: de ene wordt opgevangen door de
ademhaling; dit is de psychische en positieve polariteit van de levenskracht. De andere
wordt verkregen door de voeding en door de werking van het contact met de aarde in verband
met de aardse magnetische polariteit; deze energie is van negatieve aard. Ons psychische
wezen blijft altijd verbonden met zijn kosmische bron, met name door de tussenkomst van de
zon en haar licht, dat in ons wezen verheven gedachten, emoties en moed opwekt. Dit
vermeerdert de psychische veerkracht en de morele sterkte.
Het spirituele licht
Om te besluiten zullen wij het spirituele
licht bespreken. Ons wezen baadt in een oceaan van licht die wacht om zich te manifesteren
wanneer wij ons ermee in harmonie brengen. De essentie ervan openbaart zich door de vier
beginselen of zijnstoestanden van zijn energie: water, lucht, aarde en vuur. Aan deze vier
beginselen ontlenen wij zowel fysiek als psychisch ons eigen bestaan, want zij zijn de
manifestatie van het leven zelf. Maar de vier beginselen zijn niet dat wat wij door onze
zintuigen waarnemen. Om een beroep op hen te doen, moeten wij ze ons psychisch bewustzijn
laten binnendringen en onszelf met hen in harmonieuze eenheid brengen. Het spirituele
licht brengt in ons wezen het spirituele bewustzijn voort, op voorwaarde dat wij ons
ernaar wenden. Wij merken het dankzij meditatie op, en meditatie wordt dan zowel psychisch
als fysiek een oefening in regeneratie. Meditatie stelt ons in staat de stroom van de
levenskracht te stimuleren. Ons wezen gedraagt zich dus als een soort transformator, die
in staat is zich met deze energie, dit Licht en deze kracht op te laden, voor onszelf of
voor iemand anders.
(Lezing gehouden tijdens het Convent van de Franstalige Jurisdictie van de Rozekruisers
Orde A.M.O.R.C. te Montreux, Zwitserland)
Paul Dupont ( http://home.planet.nl/~amorc.nl/ )
Jetlag bij sporters oplossen
verkozen tot beste idee Congres Sport & Technologie
Door middel van lichttherapie jetlags bij
sporters voorkomen. Dit voorstel van Toine Schoutens is op het congres Sport &
Technologie in Eindhoven tot beste idee verkozen. De jury kwam tot dit besluit omdat de
oplossing voor alle sporten gebruikt kan worden, op korte termijn te realiseren is en ook
buiten de sport toepasbaar is. Toine Schoutens is directeur van Stichting Onderzoek Licht en Gezondheid SOLG, een organisatie die
onderzoek doet naar de relatie tussen licht, functioneren, welzijn en gezondheid. Jetlag
is een probleem waarbij door het intercontinentaal reizen een ontregeling ontstaat in het
slaap/waakritme. Het gevolg is dat mensen die hier gevoelig voor zijn, gedurende een
aantal dagen tot zelfs weken minder in staat zijn om (top)prestaties te leveren.
Schoutens: "Met behulp van een nieuw te ontwikkelen jetlag-programma dat gebruik
maakt van het getimed toedienen van licht en donker, kan het slaap/waakritme al voor de
reis worden verschoven en het gevolg is dat er geen jetlag optreedt. Dit programma kan het
verschil uitmaken tussen zilver en goud."
http://www.tno.nl/tno/actueel/tno_persberichten/2006/
jetlag_bij_sporters_oplos/index.xml
[Tip Johanna Debets]
