Lekkende darm syndroom


logo.jpg (7231 bytes)

Google

Deze pagina is verouderd - ontvang onze nieuwtjes per email

 

Lekkende darm syndroom


Omdat mijn zoon autistisch is en er via testen in het alternatieve circuit steeds lekkende darmen worden gevonden ben ik eens verder gedoken in de relatie tussen de darmen en de hersenen. Volgens Duitse Heilartsen zijn de darmen de tweede hersenen. Stoffen die voor de hersenen nodig zijn worden oa in de darmen geproduceerd. Gaat er dus wat mis in de darm dan geheid een reaktie in de hersenen. Ook zijn er vele studies op het gebied van bijvoorbeeld de rol van voeding op ADHD kinderen, het veroorzaken van depressie door tekorten aan bijvoorbeeld omega 3, de rol van antibiotica op het verstoren van de darmflora en het effect van bijvoorbeeld gluten (tarwe, havermout, rogge etc) op de darmwand.

Een vrij hoog percentage van kinderen met autisme loopt met een probleem rond mbt gluten en koemelkeiwit, deze vaak magere kinderen kunnen absorptieproblemen ontwikkelen en tekorten aan oa magnesium, B6, zink etc oplopen. Een doorsnee huisarts heeft weinig verstand van dit soort zaken en specialisten in ziekenhuizen ontkennen het bestaan van dit soort relaties. Gelukkig is er online voldoende kennis aanwezig zodat je kunt kijken of dit in jouw gezin kan spelen. Je ziet vaak al darmproblemen in de familielijn en mogelijk ook autisme, schizofrenie, depressies, darmkanker of coeliakie.

Problemen komen natuurlijk in allerlei gradaties, dus de ene persoon zal gevoeliger zijn voor gluten en koemelk dan de andere maar heb je problemen met de darmen ga dan eens testen wat er gebeurt met je klachten als je 1-2 weken glutenvrij en zonder zuivel eet. Beperk ook rood vlees, kies liever voor eieren, vette vis of kip/kalkoen. En kijk zeker eens naar het lowcarb dieet op deze site. Zie brood niet als gezond eten, granen kunnen voor menigeen met darmproblemen de echte ziekmakers zijn.

Lees maar eens dit verhaal van Prof dr Frits Muskiet, ťťn van de weinige mensen in Nederland die wel verstand hebben van voeding:


"Er is o.a. een disbalans tussen het aantal eiwitten, vetten en koolhydraten dat we eten. We krijgen veel te veel koolhydraten binnen. Maar daar zijn we niet op gebouwd. Voor de ontwikkeling van de landbouw aten we nagenoeg geen koolhydraten uit granen. Vooral de ‘snelle’ koolhydraten zijn slecht, omdat ze een hongergevoel veroorzaken."

Lees verder op: Link

Veroorzakers darmwandproblemen:

  • Infecties in maag- en darmen
  • Laag secretoire IgA level
  • Allergeen voedsel zoals granen
  • Toxische chemische stoffen
  • Trauma's, stress en endotoxinemie
  • Alcohol
  • Non-steroÔdale anti-inflammatoire middelen (NSAID’s) zoals aspirine/ibuprofen
  • BacteriŽle onbalans
    Wanneer een gezonde darmflora uit balans is geraakt door een overschot aan Candida albicans, gisten of parasieten spreken we van een bacteriŽle onbalans. Deze dysbiose kan leiden tot het lekkende darm-syndroom.
  • Antibiotica
  • Maagzuurremmers

Goede stoffen voor de darmwand

  • MSM (natuurlijke zwavelverbinding)
    MSM is goed voor de balans tussen gunstige en ongunstige bacteriŽn
    in de darmen.
  • L-Glutamine (voorloper van glutathion)
  • Wei (Wanneer er kaas gemaakt wordt blijft er een vloeistof over: wei. Wanneer de wei ingedroogd wordt ontstaat er een wit poeder), ik gebruik zelf RenewPro die van rauwe melk is gemaakt.....
  • Probiotica, helpt bacteriŽle onbalans te herstellen
  • Caprylzuur (tegen schimmels/gisten)

Heb je tips voor deze pagina email deze dan naar: ugamedia@wirehub.nl

Ron


Intolerantie en een lekkende darm (Rivm)

De meest recente hypothese over het ontstaan en voortduren van MC gaat uit van het idee dat er drie factoren bij MC betrokken zijn:

• Erfelijke aanleg.
• Prikkeling van de darm door de darmflora.
• Afwijkende afweerreacties in de darm.

Dus in een persoon die daar genetisch gevoelige voor is wekken ťťn of meerdere
componenten van de darmflora een abnormale afweerreactie op die leidt tot de chronische darmontsteking die karakteristiek is voor CD. Dit proces gaat gepaard met een lekkend darmslijmvlies (mucosa) waardoor allerlei voedselcomponenten en microorganismen gemakkelijker kunnen binnendringen, en op hun beurt ook weer voor een afweerreactie kunnen zorgen. Het afweersysteem in de darm wordt voortdurend geprikkeld door alle mogelijke antigenen (dit zijn stoffen die een afweerreactie opwekken, zoals microorganismen) die door het voedsel worden aangevoerd. Afweercellen staan permanent paraat om snel schadelijke antigenen te neutraliseren. Aan de andere kant moeten gunstige of niet schadelijk antigenen, zoals die van de darmflora wel worden getolereerd. In gezonde personen is daarom in de darm permanente paraatheid van het afweersysteem noodzakelijk, onder dat het evenwicht omslaat naar de verkeerde kant. Als er een ontregeling plaatsvindt in het evenwicht tussen tolerantie van, en afweer tegen antigenen kan in genetisch gevoelige personen een ongecontroleerde reactie ontstaan die leidt tot een chronische ontsteking van de darm. Ontregeling van het evenwichtin de darm zou kunnen ontstaan als gevolg van een veranderde samenstelling van de darmflora, bijvoorbeeld door verhoogde koolhydraatinname, roken en andere milieufactoren. Opvallend is bijvoorbeeld dat zeer veel MC patiŽnten antilichamen hebben tegen bakkersgist (Saccharomyces cerevisiae). Dit duidt erop dat er bij MC patiŽnten een verminderde tolerantie is tegen normale voedselantigenen zoals bakkersgist, doordat deze als gevolg van een lekkend darmslijmvlies gemakkelijker tot de diepere lagen van de darm kunnen doordringen.

http://rivm.openrepository.com/rivm/bitstream/10029/8812/1/230086001.pdf

MC = de ziekte van Crohn


Ontstekingen door lekkende darm?

Enkele jaren geleden lanceerde Wijmenga een nieuwe hypothese, die mogelijk een verklaring zou kunnen geven voor de overeenkomsten tussen ontstekingsziekten. Om deze te onderzoeken ontving zij een VICI-subsidie van ZonMw. Zij vermoedt dat bij ontstekingsziekten de conditie van de dunne darmwand een belangrijke rol speelt. De darmcellen vormen in principe een gesloten geheel. Maar wanneer voedingsstoffen moeten passeren, trekken tussenliggende eiwitcomplexen die cellen iets uit elkaar om daarna de darmwand weer te sluiten.

‘Wat ik mij voorstel, is dat dit proces bij patiŽnten met ontstekingsziekten niet helemaal goed werkt. Bij hen blijft de darmwand dan enigszins poreus en komen er ongewenste antigenen binnen. Die veroorzaken lokaal een ontsteking en misschien, als ze in de bloedbaan terechtkomen, ook wel verderop in het lichaam. Komen ze bijvoorbeeld in de alvleesklier terecht, dan zou dat kunnen leiden tot de auto-immuunreactie bij diabetes. Deze gedachte kwam bij mij op toen we een nieuwe genetische risicofactor voor coeliakie hadden geÔdentificeerd, het myosine IXB-gen. Dat gen speelt waarschijnlijk een rol in het sluiten van de ruimte tussen de epitheelcellen van de darm.’

http://www.zonmw.nl/nl/organisatie/publicaties/mediator/archief/
mediator-2007/mediator-7-2007/ontstekingen-door-lekkende-darm/


Lekkende darm syndroom

Met het 'lekkende darm syndroom' wordt bedoeld: de conditie in de darmen waarbij de opname en het transport van voeding en voedingsstoffen verstoord is. Een belangrijke rol bij het lekkende darmsyndroom hebben de 'villi'. De villus is een vingerachtige structuur aan de oppervlakte van de dunne-darmwand (mucosa). Deze structuur vergroot de oppervlakte van de darm enorm en daarmee de opnamecapaciteit. De villus bestaat uit villi, microvilli en crypts.

http://www.natuurdietisten.nl/files/12%20darmen.pdf


Gifstoffen die in het bloed komen

De korst die op de darmwand blijft kleven bij ontijdige en onvolledige ontlasting verhardt, verwekt ontstekingen en verwondt de darmwand. De dikke darm wordt steeds wijder, langer en zwaarder en zakt door. Het lichte vlies waarmee de darm aan de ruggengraat ophangt, ontwikkelt zich tot een stevige band waarover de darm in een knik gaat hangen. Die knik verergert de verstopping. Daar komt weer een ontsteking en een wonde. Zo ontstaan er wonden in het oppervlak van het darmslijmvlies. Die wonden zijn onbewaakte plaatsen, waarlangs grotere eiwitdeeltjes en ziektekiemen ongehinderd in het bloed komen. Denk aan wonden in de huid waarlangs bacteriŽn in het bloed kunnen binnendringen. Dat noemt men een lekkende darm. Dat merkt men het eerst aan de krampen in de spieren van de darmen op de plaats van de ontstekingen. Die grotere eiwitdeeltjes en ziektekiemen worden in het bloed herkend en afgebroken door het immuun systeem van het bloed. Ook die afbraakproducten worden uit het bloed gezuiverd door de lever. Zijn er teveel dan kan de lever het werk niet meer aan en dan worden die afbraakproducten neergezet in allerlei organen en weefsels. In het eindstadium geraken de spieren van de blindedarmklep ontstoken en verlamd, zodat er vrije doorgang is van alle gifstoffen en slechte bacteriŽn vanuit de dikke darm naar de dunne darm. Zo wordt de hoeveelheid gifstoffen die in het bloed komen sterk vergroot. Die gebreken ziet men tenslotte aan de vorm van het lichaam en aan de manier van gaan en staan van de persoon.

http://www.colonfree.nl/publicaties.html


Video - Leaky Gut Syndrome


Gluten en lekkende darm

Ron Hoggan ziet de gluten als voornaamste boosdoener en denkt dat ca 12% van de mensen problemen met gluten hebben, resulterend in auto-immuunaandoeningen. Hij heeft wat artikelen geschreven op: http://www.celiac.com/authors/41/Ron-Hoggan

en een boek gepubliceerd (Dangerous Grains). Volgens hem zorgen gluten voor de onbedoelde aanmaak van het eiwit zonuline, welke vervolgens kleine openingen tussen de darmcellen maakt.

2. Loren Cordain ( www.thepaleodiet.com ) laat in een video zien wat het mechanisme is voor het ontwikkelen van multiple sclerose (en andere auto-immuunziekten). De video staat op: http://wildhorse.insinc.com/directms03oct2007

Deze video duurt een uur en is absoluut de moeite waard om te bekijken (hoewel het niet allemaal makkelijk te begrijpen is). Lectines zijn bij MS de bron van het kwaad (gluten zijn een subgroep van lectines). Lectines zijn in het algemeen afweerstoffen van planten. Sommige daarvan is de mens tegen bestand, andere niet en sommige zijn ronduit giftig. Lectines uit granen, peulvruchten (waaronder pinda's, bonen en soja), melk en tomaat zijn een beetje giftig. De mens is er niet goed op aangepast (via evolutie), en zou ze eigenlijk ook niet moeten eten.

http://www.fonteine.com/gluten_lectines.html


Dangerous grains

Non-celiac gluten sensitivity is related to numerous health problems. Yet, rarely is it suspected as a factor. Because the condition can be prevented or managed by food avoidance rather than by medication, dietary changes should be given a chance. Dangerous Grains turns the U.S. Food Guide Pyramid upside down by exposing the myriad health risks posed by gluten grains (wheat, rye, barley, spelt, kamut, and triticale). The authors, leading experts in the field of food allergies, and celiac disease, present compelling evidence that our grain-centered diet is to blame for a host of chronic illnesses. Largely misunderstood and frequently misdiagnosed, these disorders can be prevented and reversed by the useful program outlined in this important new book.

http://members.shaw.ca/ron_hoggan/

Dieet bij autisme
http://paleodiet.com/autism/


Darmen als onafhankelijk zenuwstelsel: 'the second brain'

De darmen hebben een complex onafhankelijk zenuwstelsel, ENS -Enteric Nervous System- genoemd. Deze 'tweede hersenen' hebben een twee-weg communicatiesysteem met de hersenen. Dit verklaart de dramatische veranderingen die in het maag-darmkanaal plaatsvinden tijdens emotionele stress. Zenuwprikkels -boodschappen- gaan vice versa van de hersenen naar de maag-darm over een weg die 'vagus nerve' wordt genoemd. Via dit 'boodschappencircuit' wordt de hersenen een signaal gegeven als er problemen zijn in het maag-darmtraject. Om te kunnen communiceren gebruikt het ENS dezelfde neurotransmitters als de hersenen. In totaal zijn dit er ongeveer dertig, met serotonine als ťťn van de voornaamste. Serotonine heeft ook een belangrijke rol bij de peristaltiek van de darmen evenals de zuurgraad aldaar.

http://www.circadian.nl/supplementen/slechte-darmen-2.html


Video - Leaky Gut


Voeding en lekkende darm

Door enzymen wordt het voedsel ontrafeld en omgezet zodat het voor het bloed van de mens aanvaardbaar wordt. Als voedsel niet zinvol wordt omgezet door enzymen bestaat de mogelijkheid dat lichaamvreemde stoffen het bloed bereiken. Dit kan leiden tot hevige reacties. Enzymen moeten in het lichaam zelf worden gemaakt. Daartoe zijn eiwitten nodig, maar vooral zink en magnesium. Zink is betrokken bij 80 enzymsystemen. Biogene aminen = stoffen die zich ontwikkelen uit gistingprocessen. In goede gezondheid verkeren , dwz er is sprake van goede darmflora en voldoende aanwezigheid van het enzym mono-amino-oxydase. Dit enzym is in staat om de toxische biogene aminen te detoxificeren. In deze tijd blijken veel mensen niet over een goede darmfunctie te beschikken en dagelijks voedsel te nuttigen dat rijk is aan biogene aminen. Dit kan aanleiding geven tot intoleranties en allergiŽn.

http://users.pandora.be/multiple.sclerose/voeding.html


L-Glutamine

Een tekort aan glutamine kan de mucosamorfologie en de darmbarriŤre functie ernstig verstoren. In een studie naar het effect van een glutaminetekort op de darmfunctie en histologie werd de intestinale permeabiliteit bestudeerd met behulp van de lactulose-mannitoltest. Bij alle patiŽnten was de permeabiliteit verhoogd vergeleken met die van een controlegroep. Parenterale voeding is ook regelmatig in verband gebracht met atrofie van de darmmucosa, omdat de standaard aminozuuroplossingen in deze voedingen arm waren aan glutamine. Glutamine (maar niet glutaminezuur) passeert gemakkelijk de bloed-hersen barriŤre en wordt dan gemakkelijk omgezet in glutaminezuur. Glutaminezuur is een zeer belangrijke brandstof voor de hersencellen

http://www.woerdengezond.nl/glutamine1.htm


Darmwand en afweerproblemen

Een belangrijke taak van de lokale afweer in de darm is het handhaven van de juiste „tolerantie.” Claassen: „In normale omstandigheden reageren we niet op lichaamsvreemde stoffen in de darm. We tolereren die. Die tolerantie kan echter doorbroken worden, bijvoorbeeld door een darminfectie. Daardoor kan de darmwand beschadigen.” Ook bepaalde medicijnen (onder andere antibiotica, maagzuurremmers en cortisonpreparaten), verkeerde voedingsgewoonten, zware lichamelijke stress, gebrek aan lichaamsbeweging, veroudering en chirurgische ingrepen kunnen de slijmlaag in de darm negatief beÔnvloeden. Het gevolg is dat afweercellen in de darmwand in directe aanraking komen met lichaamsvreemde stoffen. Dat kan leiden tot voedselintolerantie, voedselallergie of een allergische reactie zoals eczeem (atopische dermatitis). Claassen sluit niet uit dat ook longallergieŽn als hooikoorts en astma in verband staan met een beschadigde darm.

http://www.voedingenvitamines.nl/downloads/krantenartikelen/
darmflora%20/bacterien%20houden%20darm%20gezond.pdf


Dossier Lekkende darm

Hoe is het aan te tonen? Een goede natuurarts kan vaststellen of u een lekkende darm hebt. De diagnose is pas rond nadat een zogeheten Calprotectine-test is gedaan, die de verhoogde doorlaatbaarheid van de darm meet, aangevuld met een bloedtest (die antistoffen tegen voeding meet; een voorbeeld hiervan is de ImuPro-test), in het ideale geval aangevuld met een ontlastingstest.

Wat lekt er precies?
Niet goed genoeg verteerde voedingsdeeltjes zoals eiwitten, die normaal gesproken pas verderop in de dunne darm naar het bloed gesluisd worden. Het afweersysteem van het bloed reageert daarop door afweerstoffen te maken. De cirkel is dan rond.

http://www.gezondnu.nl/downloads/download.php?file=38-41+LEKKENDE+DARM.PDF


Symptomen: migraine, reumatische gewrichtsklachten, fibromyalgie, eczeem, spijsverteringsproblemen, depressiviteit

Wat betekent ‘lekkende darm’? sluit De diagnose ‘lekkende darm’ is te stellen met de calprotectine test. De diagnose komt zowel voor binnen de reguliere als de complementaire geneeskunde. Beide bedoelen daar wat anders mee. Een natuurdiŽtist verstaat onder een lekkende darm een darm die naar het bloed lekt. Terwijl reguliere artsen bedoelen dat de darmcellen, bijvoorbeeld eiwitten of lymfevocht, de verkeerde kant uit lekken, namelijk naar de lumen (darmholte). Daardoor verdwijnt meer eiwit via de ontlasting en kunnen tekorten ontstaan in de bloedeiwitten.

Hoe zit dat nu?
De darm is opgebouwd uit darmcellen. iedere cel heeft poriŽn, waardoor de noodzakelijke voedingsstoffen uit het eten in het bloed kunnen worden opgenomen. Alle darmcellen zijn tegen elkaar geplakt met een soort lijm, in vaktaal ‘tight junctions’. Door verkeerde voedingsgewoonten, onnatuurlijk voedsel en een verstoord evenwicht in de darmflora ontstaan er microscopisch kleine beschadigingen in die tight junctions en dat heet ‘lekkende darm’. Door die gaatjes kunnen allerlei ongewenste voedingsbestanddelen richting het bloed lekken. Daardoor komt het afweermechanisme in actie. Dit kan leiden tot migraine, reumatische gewrichtsklachten, fibromyalgie, eczeem, spijsverteringsproblemen, depressiviteit e.d.

http://www.natuurdietisten.nl/faq.php?faq=69


Auto-immuunstoornissen door granen

Uit klinische studies blijkt dat auto-immuunstoornissen zoals artritis, diabetes, leveraandoeningen, astma en bepaalde kankersoorten mogelijk iets met gluten te maken kunnen hebben. Anders gezegd: coeliakie vergroot de kans erop. Marios Hadjivassiliou, verbonden als neuroloog aan het Royal Hallamshire Hospital in Sheffield vond bij patiŽnten met ‘neurologisch disfunctioneren’ zonder aanwijsbare oorzaak bij meer dan de helft van hen antilichamen tegen gliadine in het bloed. Opmerkelijk was verder nog dat de meesten totaal geen ingewandsklachten hadden.

http://www.natuurdietisten.nl/news_article.php?cod=86


Onverklaarbare spierpijn en darmklachten

Onverklaarbare spierpijnen kunnen veroorzaakt worden door een verminderde absorptie van voedingsstoffen bij mensen die IBS (Irritable Bowel Syndrome) hebben of een ernstiger darmziekte, het IBD (Inflamatory Bowel Disease). behoefte aan bepaalde voedingsstoffen voor herstel zoals aminozuren (glutaminezuur, taurine, BCCA bestaande uit isoleucine, valine, leucine), vitamine D, vitaminen B, magnesium een concurrent worden van de spieren.

http://www.natuurdietisten.nl/detail.php?cod=431&id=520&page=9


De mucosa-barriŤre: de ontmoetingsplaats van binnen- en buitenwereld

Nergens anders in of aan het lichaam vindt een intensiever contact tussen het organisme en exogene stoffen plaats. Omdat niet alleen welkome voedingsbestanddelen het darmkanaal passeren, maar ook in grote hoeveelheden allerlei toxinen, parasieten, schimmels, virussen en bacteriŽn, net als de uitscheidingsproducten van hun stofwisseling met het darmslijmvlies in aanraking komen, moet tegenover zo’n ononderbroken aanval een krachtige verdedigingslinie opgeworpen worden: de mucosa-barriŤre. Deze fungeert als een mechanische en immunologisch beschermende barriŤre. Dit neutraliseert vooral potentiŽle antigenen voordat ze met het slijmvlies kunnen reageren c.q. er doorheen kunnen dringen en/of ontstekingsprocessen in of aan de darmwand op gang kunnen brengen.

http://www.natuurdietisten.nl/detail.php?cod=17&id=475&page=9


Ontsporing van allerlei lichaams- en orgaanfuncties

Een ander belangrijk gevolg van de verstoorde, gezonde darmflora is dat het milieu in de darm zodanig verslechtert dat de stofwisseling erdoor verstoord raakt en dat niet meer alle micronutriŽnten voldoende worden opgenomen in het bloed (malabsorptie). Dit wordt in de natuurgeneeskunde een lekkende darm genoemd (leaky gut syndrome). En zo ontstaat er heel geleidelijk een steeds groter wordende ontsporing van allerlei lichaams- en orgaanfuncties. Onvoldoende aanmaak van het metallothioneine is hier o.a. het gevolg van. Metallothioneine heeft, onder vele andere functies, een heel belangrijke functie bij de ontgifting van zware metalen. Ons voedsel bevat vaak al lang niet meer wat het zou moeten bevatten maar door de lekkende darm treden er steeds vaker tekorten op.

http://www.menssana.nu/pages/publicaties/voor-
professionals/verklaring-allergieen.php


Calprotectine test

Calprotectine is een eiwitcomplex met antibacteriŽle eigenschappen. Ca2+ ionen induceren de vorming van Calprotectine complex vanuit z n subunits MRP8 en MRP14. Calprotectine bindt zink welk is essentieel voor vele bacteriŽn. Zodoende, Calprotectine ontneemt de bacteriŽn de mogelijkheid om zich te ontwikkelen. Calprotectine
wordt uitgescheiden bij ontstekingsreacties van neutrofiele granulocyten, macrofagen en keratincyten.

Ook deze test is weer een elisa. De Calprotectine is absoluut stabiel in de faeces.

Een aantal voordelen van de Calprotectine op rij:
* absoluut stabiel in faeces gedurende een week
* betrouwbare differentiatie tussen een chronische ontstekingen, intestinale ziekten en geÔrriteerd colon syndroom
( sensitiviteit 100%, specificiteit 97%)
* vroege diagnose in acute fase van inflammatoire intestinale ziekten
( sensitiviteit 90%, specificiteit 93%)
* hoge sensitiviteit in het detecteren van colon-rectale carcinomen (CRC) en poliepen
( CRC: sensitiviteit 100%, poliepen: sensitiviteit 88%)
(extra literatuur beschikbaar)
Opsturen van 1 potje faeces in de door het laboratorium verstrekt verzendmateriaal is voldoende. Doorlooptijd laboratorium: circa 2 weken.

http://www.prohealth.nl/doc/pro-info/


Testen op antilichamen tegen gluten

Door geavanceerde technieken kan MGlab met grote nauwkeurigheid bacterie aantallen vaststellen. MGlab richt zich op het aantonen van bacterieel DNA, daar lang niet alle bacteriegroepen de verzending per post overleven. Bij darmklachten is het zinvol om een breede screening in te zetten. De patiŽnt kan sneller worden geholpen wanneer meerdere testen tegelijkertijd worden ingezet. MGlab gebruikt testen die de aanwezigheid van schadelijke bacteriŽn, bloedspoortjes, parasieten en antilichamen tegen gluten aan kunnen tonen.

http://www.mglab.nl/main.php?p=mglab


De lekkende darm: dieet en de auto-immuunrespons

Mensen zijn acht- tot tienduizend jaar geleden voor het eerst graan gaan gebruiken als voedingsmiddel. Wild graan vormt vrijwel onverteerbaar voedsel voor mensen, maar door het drogen en malen van graan kan het toch als voedsel gebruikt worden. Hierdoor konden grote beschavingen tot bloei komen, maar dat had zijn prijs. Het vermogen om een plant te kunnen eten om te overleven betekent nog niet dat die plant dan gezond voor ons is. Zoiets dergelijks is het geval voor de meeste graansoorten en hier leggen we uit waarom. De menselijke spijsvertering is ontworpen om voedsel af te breken dat we eten en om de nutriŽnten daaruit te absorberen. De darmwand vormt een barriŤre, die bepaalde voedingsstoffen toelaat en andere tegenhoudt. Een dieet dat voornamelijk op granen is gebaseerd kan leiden tot ingewandsgisting (logisch, daar gefermenteerde tarwe en hop bier en gas produceren) , wat weer kan leiden tot ontstekingen die de de dichtingen tussen de darmwandcellen verzwakken. Door deze beschadigingen ontstaan ‘lekken’ die verboden stoffen, zoals onvolledig verteerde plantaardige eiwitten, in staat stellen de darmwandbarriŤre te passeren.  Deze plantaardige eiwitten, die lectines worden genoemd, veroorzaken flinke problemen zodra ze in de bloedbaan worden ogpgenomen omdat hun structuur zo lijkt op lichaamseigen eiwitten; sommige lectines lijken op de eiwitten in gewrichten, andere op eiwitten die betrokken zijn bij de filterfunctie van de nieren en weer andere op die van eiwitten op zenuwuiteinden.

http://forum.dutchbodybuilding.com/f9/6-lekkende-darm-
dieet-auto-immuunrespons-7837/


Veroorzakers

De intestinale permeabiliteit kan aangetast worden door meerdere mechanismen zoals intestinale infecties, een tekort aan secretoire IgA, de ingestie van allergeen voedsel of toxische chemische stoffen, trauma en endotoxinemie, alcoholisme en non-steroÔdale anti-inflammatoire middelen (NSAID’s). Dat het gebruik van deze NSAID’s de intestinale barriŤrefunctie teniet doet, is een belangrijke negatieve factor voor artritispatiŽnten die ermee behandeld worden, want de intestinale permeabiliteit kan een sleutelrol spelen in hun ziekteproces.

http://www.gratisadviseurs.nl/question.php?id=316


Glutamine en de darm

Glutamine is van belang voor herstel van de darm (dunne darm). Glutamine is het meest voorkomende aminozuur in het menselijk lichaam. Glutamine wordt gevormd in de spieren. Glutamine heeft effect op:

De darm. Het slijmvlies gebruik glutamine als energie bron, het is de belangrijkste stikstof donor voor DNA en RNA synthese, dit is vooral belangrijk in weefsel zoals de darm dat zeer snel groeit.

De hersenen gebruiken glutamine, dat een voorloper is van GABA, het heeft een anti-depressieve werking.

Glutamine speelt een belangrijke rol in bescherming tegen toxische stoffen. Daar glutamine een onderdeel vormt voor glutathion, speelt het een belangrijke rol in bescherming tegen toxische schade. Ratten die paracetamol kregen hadden minder lever schade wanneer eer ook glutamine werd toegevoegd.

http://www.praktijkvanas.nl/artikel/Wei%20dieet.htm


Wei en de darmen

Wei heeft een gunstig effect op:

  • Het immuunsysteem met name het IgA gehalte

Remmend op bacteriŽle overgroei:

  • Stimulatie op de groei lactobacillen
  • Lekkende darm.

Darmklachten:

  • Coeliaki
  • Crohn

http://www.praktijkvanas.nl/artikel/Wei%20dieet.htm


Probiotica en de darmen

Vage benaming maag-darmklachten geeft complexiteit aan

Klachten voortkomend uit het maag-darmkanaal zijn vaak moeilijk te omschrijven. Dat vinden we terug in de benaming. We praten over: spastische, lekkende of prikkelbare darmen. Benamingen die op zich weinig duidelijkheid scheppen.

Op de vraag wat een spastische of lekkende darm dan precies is, zal een eensluidend antwoord uitblijven. Het geeft aan dat er onduidelijkheid bestaat over de diversiteit aan oorzaken van de klachten. In deze publicatie zullen we ingaan op enkele belangrijke aspecten van de maag-darmproblematiek:

Verstoord evenwicht van de micro-organismen
De zuurgraad in ons maag-darmkanaal
Weerstand, anti-lichamen en de rol van ons maag-darmstelsel
Darmen als onafhankelijk zenuwstelsel: 'the second brain'

http://www.circadian.nl/supplementen/slechte-darmen-1.html


MS en lekkende darm

De meeste medische wetenschappers beschouwen de rol van verhoogde permeabiliteit van de ingewanden als onbelangrijk ivm MS. Het "leaky gut syndrom" of LGS schijnt nauwelijks herkend te worden , maar schijnt daarentegen wel een veel voorkomend en totaal onderschat probleem te zijn. Evenmin als voedingsallergieŽn/intolleranties ivm MS , is het "leaky gut syndrom" ivm MS een evenzo weinig populair researchonderwerp voor de hedendaagse klassieke MSresearch .   In het eerste geval ging het om een methode (niet patenteerbaar hetgeen klassiek eigenlijk niet gewenst is) , en in het tweede geval gaat het zo mogelijk om een zelfs nog heikeler onderwerp , daar bvb oa antibiotica , steroiden , voorgeschreven corticosterioiden zoals bvb. prednisone , NSAIDS (dit zijn niet-steriodale anti-ontstekings geneesmiddelen zoals ASA , indomethancin , aspirine , ibuprofen , enz.) , hormonen , enz. mogelijks een rol spelen in het "leaky gut syndrom" .

http://users.pandora.be/multiple.sclerose/LEAKY.html


Ontstekingsziekten door overerving van een lekkende darm?

Prof. dr. C. (Cisca) Wijmenga (v) 16-02-1964, UMC Utrecht - Genetica

De darmwand beschermt ons tegen gevaarlijke binnendringers die ontstekingen kunnen veroorzaken. Diverse ontstekingziekten (suikerziekte, glutenallergie, Crohn) vertonen een lekkende darm en zijn erfelijk. De onderzoekers gaan uitzoeken welke genen verantwoordelijk zijn voor de lekkende darm en daardoor deze ziekten veroorzaken.

http://applicaties.csc.uu.nl/uupona/bekijkpers.cfm?persberichtid=444

 

 

UMCG-ers ontdekken nieuw ziektegen voor coeliakie

Onderzoekers van het Universitair Medisch Centrum Groningen hebben in de ziekte coeliakie een nieuw gen geÔdentificeerd. Het gevonden gen is waarschijnlijk betrokken bij de ontstekingsreacties die in de darm ontstaan na het eten van voedsel dat gluten bevat. De onderzoekers onder leiding van hoogleraar Genetica Cisca Wijmenga publiceren vandaag over hun onderzoek in het gerenommeerde wetenschapsblad Nature Genetics.
Coeliakie is de meest voorkomende vorm van voedselintolerantie in de Westerse wereld. Naar schatting lijden in Nederland 160.000 mensen aan deze ziekte. Bij mensen met coeliakie veroorzaakt voedsel dat gluten bevat, beschadiging van het slijmvlies van de dunne darm. Daardoor kan de darm zijn werk niet goed meer doen. Als gevolg hiervan kunnen klachten ontstaan als diarree, verstopping, groeistoornissen, humeurigheid en vermoeidheid. Ook kunnen tekorten ontstaan aan onder meer vitamines en ijzer. De enige manier om deze klachten te voorkomen of te bestrijden is het volgen van een dieet waarin gluten niet voorkomen. De ziekte wordt geclassificeerd als een auto-immuunziekte, een ziekte waarvan het ontstaan wordt toegeschreven aan het vormen van antistoffen tegen eigen lichaamsweefsel. Coeliakie wordt veroorzaakt door een combinatie van genetische en omgevingsfactoren.

Nieuwe techniek
Ongeveer 30 jaar geleden is vastgesteld dat het HLA-DQ2 gen dat op chromosoom 6 ligt, zo'n 40% van de genetische factoren bepaalt die invloed hebben op coeliakie. Het is sinds vorig jaar mogelijk geworden, gebruik te maken van de volledige catalogus van menselijke genetische variatie, de SNP's. Dit zijn veranderingen in ieder van de naar schatting elf miljoen variabele bouwstenen van ons erfelijk materiaal. Hierdoor zijn de mogelijkheden voor onderzoek naar ziektegenen enorm uitgebreid. Voor het eerst konden de onderzoekers via een zogenaamde genoomwijde scan een groots opgezette speurtocht uitvoeren in alle menselijke genen. Dit gebeurt door te zoeken naar variaties in het DNA die bij zieke mensen vaker voorkomen dan bij gezonde. Hierbij hoeven nu 'slechts' 300.000 SNP's tussen gezonde en zieke mensen vergeleken te worden. Door nieuwe technologie is dergelijk onderzoek sinds een jaar mogelijk.

Veroorzakende genen
Cisca Wijmenga en haar team van onderzoekers van het UMCG hebben in eerste instantie samen met onderzoekers in Engeland en Utrecht ruim 300.000 verschillende SNP's vergeleken tussen 780 patiŽnten met coeliakie en 1400 controlepersonen. Daarmee hebben ze een nieuw gebied geÔdentificeerd, waar genen te vinden zijn die coeliakie veroorzaken. Dit gebied, een zogeheten gen locus, is 480kb groot en bevat vier genen waaronder het interleukine 2 en interleukine 21 gen en ligt op chromosoom 4. De onderzoekers ontdekten dat bepaalde variaties in SNP bij coeliakie-patiŽnten in een andere frequentie voorkomen dan bij de controlegroep. De beide interleukines zijn interessante kandidaten voor coeliakie aangezien ze een belangrijke rol kunnen spelen in het ontstekingsproces in de dunne darm. Eerder al is gevonden dat het gen IL2 een rol speelt bij type 1 diabetes en IL21 bij de ziekte van Crohn, een andere ontstekingsziekte in de darm. Dat dit gen locus geassocieerd is met coeliakie staat vast. Nog niet precies bekend is welke van de vier genen in het gen locus de ziekte precies bepaalt. Meer functionele studies zijn nodig om vast te stellen welk van de vier de echte boosdoener is.


Ontstekingen door lekkende darm?

Enkele jaren geleden lanceerde Wijmenga een nieuwe hypothese, die mogelijk een verklaring zou kunnen geven voor de overeenkomsten tussen ontstekingsziekten. Om deze te onderzoeken ontving zij een VICI-subsidie van ZonMw. Zij vermoedt dat bij ontstekingsziekten de conditie van de dunne darmwand een belangrijke rol speelt. De darmcellen vormen in principe een gesloten geheel. Maar wanneer voedingsstoffen moeten passeren, trekken tussenliggende eiwitcomplexen die cellen iets uit elkaar om daarna de darmwand weer te sluiten. ‘Wat ik mij voorstel, is dat dit proces bij patiŽnten met ontstekingsziekten niet helemaal goed werkt. Bij hen blijft de darmwand dan enigszins poreus en komen er ongewenste antigenen binnen. Die veroorzaken lokaal een ontsteking en misschien, als ze in de bloedbaan terechtkomen, ook wel verderop in het lichaam. Komen ze bijvoorbeeld in de alvleesklier terecht, dan zou dat kunnen leiden tot de auto-immuunreactie bij diabetes. Deze gedachte kwam bij mij op toen we een nieuwe genetische risicofactor voor coeliakie hadden geÔdentificeerd, het myosine IXB-gen. Dat gen speelt waarschijnlijk een rol in het sluiten van de ruimte tussen de epitheelcellen van de darm.’

http://www.zonmw.nl/nl/organisatie/publicaties/mediator/archief/
mediator-2007/mediator-7-2007/ontstekingen-door-lekkende-darm/


Coeliakie, diabetes, reuma en de ziekte van Crohn

Veel ontstekingsziektes hebben een zelfde moleculaire basis, al zijn het heel verschillende ziektes. Zo kan een iets permeabele darm waarschijnlijk aanleiding zijn voor meerdere ziektes. Met mijn onderzoek richt ik mij onder andere op de rol van de darm barriŤre bij het ontstaan van ontstekingsgerelateerde ziekten als coeliakie, diabetes, reuma en de ziekte van Crohn. Mijn ‘eigen kindje’ daarbij is coeliakie, een ziekte waarnaar nog relatief weinig onderzoek is gedaan.

http://www.rug.nl/Corporate/universiteit/profiel/
missiePersoonPraktijk/ciscaWijmenga


Coeliakie of Glutenallergie

Er gebeurt veel, maar we weten nog steeds te weinig

Bij coeliakiepatiŽnten is er in de dunne darm voortdurend een ontstekingsreactie. Niet als gevolg van een bacterie of schimmel, maar door de overgevoeligheid voor gluten. Daardoor raakt het slijmvlies beschadigd. Ernstig beschadigd zelfs: uiteindelijk vindt er volledige afvlakking plaats van de vingervormige uitsteeksels in de dunne darm, de darmvlokken of ‘villi’. Vlok atrofi e heet dat. Per dag kan de mens die een doorsnee Nederlands dieet gebruikt vele grammen gluten binnenkrijgen. Maar bij iemand die overgevoelig is zijn microgrammen al genoeg om een afweerreactie te laten ontstaan. Gaat u dus maar na wat een ‘normaal’ dieet betekent voor een gevoelige darm.

http://83.143.184.48/pdfs/Update67.pdf


De darmpermeabiliteit test

Een verminderde permeabiliteit blijkt anderzijds de fundamentele oorzaak te zijn van malabsorptie, de daaruit volgende malnutritie en groeiachterstand. In bepaalde ziektetoestanden van de dunne darm, zoals glutengevoelige enteropathie, kan de permeabiliteit voor grote moleculen toenemen, terwijl als resultaat van schade aan de microvilli, de permeabiliteit voor kleine moleculen afneemt. Dergelijke toestanden resulteren in een nog mindere beschikbaarheid van voedingsstoffen die een rol spelen in de detoxificatie van de antigenen die aanwezig zijn in de bloedsomloop. De intestinale permeabiliteit kan aangetast worden door meerdere mechanismen zoals intestinale infecties, een tekort aan secretoire IgA, de ingestie van allergeen voedsel of toxische chemische stoffen, trauma en endotoxinemie, alcoholisme en non-steroÔdale anti-inflammatoire middelen (NSAID’s). Dat het gebruik van deze NSAID’s de intestinale barriŤrefunctie teniet doet, is een belangrijke negatieve factor voor artritispatiŽnten die ermee behandeld worden, want de intestinale permeabiliteit kan een sleutelrol spelen in hun ziekteproces.

http://www.ivfg.nl/one_pagers_NL/Darmdoorlaatbaarheid.htm


De darmwand

De darmwand bestaat uit een dun laagje cellen, het lumen genaamd. Deze cellen vervangen zich om de 4 dagen en krijgen hun voedsel vanuit de omgeving. Dus niet het bloed uit het lichaam, maar puur uit de inhoud van de darm zelf. In een gezonde darm liggen de goede bacteriŽn in een dikke laag op het lumen. Wanneer de goede bacteriŽn afnemen wordt de laag dunner en vallen er zelfs gaten tot op het lumen. Deze dunnere plekken worden door de slechte bacteriŽn opgevuld. Aangezien het lumen zich om de 4 dagen moet vervangen is er veel energie nodig om dit regeneratieproces met succes te laten verlopen. De vele giftige stoffen die door fermentatie als uitscheiding van de slechte bacteriŽn vrijkomen worden door het lumen opgenomen en gebruikt bij de celdeling. De cellen worden steeds slechter van kwaliteit en er ontstaan gaten in de darmwand waardoor letterlijk uw ontlasting (uw afvalstoffen) in de bloedbaan terecht komt. Ook wel een lekkende darm genoemd. Dit leidt tot allerlei ziektes als chronische vermoeidheid, allergieŽn en lage weerstand.

http://www.support.an/item.php?id=297&search_txt=
kanker&edition=&heading=&page=2


Melk en de darmwand

Effecten op de darm en darmwerking… Het IgA zou door melk worden stukgemaakt. IgA is een immunoglobuline (afweerstof) wat als een soort bescherming in de binnenkant van de darmwand zit. Doordat dit stuk gaat, kunnen grotere lichaamsvreemde eiwitten via de darm binnendringen en ontstaat het zogenaamde “lekkende darm syndroom”, waaronder veel grotere kans op allergische reacties en afname van de darmkwaliteit: chronische diarree met slijm, verlies van bloed in ontlasting, gasvorming met opgezette buik, braken bij baby’s en nachtelijk huilen bij baby’s.

http://www.praktijkmonsma.nl/melk.htm


Leverbelasting en ontstekingen aan de darmwand

De exo- en endotoxines (toxisch = giftig) die ontstaan door een teveel aan schadelijke bacteriŽn lekken door de darmwand (tight junctions). Dit veroorzaakt ontstekingsschade aan de darmwand en de lever. Als gevolg hiervan kunnen nutriŽnten uit de voeding niet goed meer worden opgenomen. Dit kan dan weer leiden tot andere vervelende effecten, zoals vermoeidheid, huidklachten, gewrichtsklachten enz. Lekkende antilichamen vanuit de darm kunnen zich hechten aan gewrichtsspleten en zo ontstekingsreacties geven in de gewrichten. De behandeling met ontstekingsremmers (NSAID’s) maakt in feite het probleem van de lekkende darm alleen maar erger door toename van de ontstekingsreacties van het darmslijmvlies. Het is bekend dat infecties in de darmen met bijvoorbeeld Klebsiella, Salmonella en Yersinia reactieve artritis (gewrichtsontsteking) kunnen veroorzaken. BacteriŽle antigenen kunnen dan de bloedstroom in lekken (translocatie) en veroorzaken zo (via immunosensitatie) ontstekingen in de gewrichten.

http://www.gottswaal.nl/detail.php?cod=284&page=50&groep=licha


Candida en lekkende darmen

Basis van het probleem is een Candida-overgroei in de dikke darm die, bij een slechte conditie van het darmepitheel (hyperpermeabiliteits syndroom, vroeger "lekkende darm" of "leaky gut" genoemd), de darmwand kan penetreren, waarbij candidatoxinen en antigenen worden geabsorbeerd. Dit betekent een voortdurende belasting van het immuunsysteem. Hierdoor kan een extreme gevoeligheid voor allergieŽn en chemische stoffen ontstaan.

http://magazine.vannature.nl/database/stoffen/caprylzuur.html


Voeding bij darmziekten

http://www.louisewitteman.nl/user/docs/voeding_bij_darmziekten.pdf


Darmtoxines

Intestinale permeabiliteit (lekke darm syndroom) is een van de grootste bronnen van toxines van uit de darmen. Bij een intestinale permeabiliteit zijn de tight junctions (eiwit complexen die de darmcellen bijeen houden) doorlaatbaar geworden zodat er macro moleculen, afkomstig van niet geheel verteerd voedsel in de bloedbaan terecht kunnen komen, waar ze o.a. een immuunresponse veroorzaken en als toxische belasting door het lichaam worden gezien. Intestinale permeabiliteit kan met een eenvoudige urinetest (lactose, maltose challenge) aangetoond worden. Deze test kan via de apotheek worden besteld.

http://chronische-vermoeidheidssyndroom.pilliewillie.nl/
cvs-me/cvs.me.ontgifting.lever.1.php


Rol van ontstekingsremmers bij lekkende darmen

The distal small bowel and colon are susceptible to the deleterious effects of nonsteroidal antiinflammatory drugs (NSAIDs). The ileocecal region is a potential site for a variety of NSAID-induced injuries including erosions, ulcers, strictures, perforation, and the formation of diaphragms, which can lead to bowel obstruction . NSAIDs can also lead to colitis resembling inflammatory bowel disease (IBD), exacerbate preexisting IBD, or complicate diverticular disease (ie, perforation or bleeding). The elderly and those on long-term NSAID therapy appeared to be at highest risk.

http://www.uptodateonline.com/patients/content/topic.do?
topicKey=~icYPTJgCSGCuc

 

Chronic NSAID Use: Small Bowel Injury

http://www.fda.gov/OHRMS/DOCKETS/ac/05/slides/2005-4090OPH1_05_Qureshi.ppt

 

Small-bowel injury is common in chronic NSAID users

A study of 41 people aged 22-66 years found evidence of small-bowel injury on capsule endoscopy in 71% of those taking a non-steroidal anti-inflammatory drug for at least 3 months.

http://findarticles.com/p/articles/mi_hb4365/is_200503/ai_n15252235


 

 


 


View My Stats