Het mysterie immuniteit

---

Auteur: Hans Zevenboom

De verdedigingstelsels van het lichaam

Het menselijk lichaam wordt voortdurend geconfronteerd met aanvallen van ziekteverwekkende bacteriën, virussen, schimmels en parasieten en met het gevaar van verwonding en weefselbeschadiging. Het lichaam beschikt echter over opvallend veel afweerkracht en heeft zijn kwetsbaarheid gecompenseerd door het ontwikkelen van een reeks goed op elkaar afgestelde afweer – en herstelmechanismen. De eerste verdedigingslinie wordt gevormd door oppervlakken van het lichaam die voor de vijandige organismen als toegangsweg kunnen dienen; deze omvat de huid, het spijsverteringskanaal, de luchtwegen of andere lichaamsopeningen. Op deze plaatsen wordt geprobeerd om dmv. filtermechanismen en chemisch afweer de aanval af te slaan. Als de indringers er toch in slagen door deze eerste linie te dringen en in de bloedbaan terechtkomen, worden ze aangevallen door gespecialiseerde witte bloedlichaampjes, die hen vernietigen en afvoeren. Dit proces wordt gesteund door een ingewikkeld chemisch systeem, het immunologisch afweermechanisme, dat de aanvallende micro-organismen onwerkzaam maakt en de effecten van de vergiften die ze afscheiden, neutraliseert.

Het verdedigingsstelsels van het lichaam

De huid is de eerste verdedigingslinie en is opmerkelijk ondoordringbaar voor schadelijk micro-organismen en vergiften, tenzij er een verwonding optreedt. Maar een dergelijke verwonding wordt meestal snel afgesloten door een bloedstolsel, waardoor verder binnendringen door de bacteriën wordt verhinderd. De door ons ingeademde lucht bevat vele, schadelijke organismen die echter door het slijm op de trilhaarbekleding van de binnenzijde van de luchtwegen worden opgevangen en verwijderd. De amandelen en de neusamandelen vormen een verdedigingsring rond de ingang van de keel. De micro-organismen in het opgegeten voedsel worden meestal door bepaald stoffen in het speeksel of door het sterke zuur in het maagsap vernietigd. Bovendien is er nog een achterhoedeverdediging aanwezig in het bloed en het lymfestelsel in de vorm van witte bloedlichaampjes die bacteriën, schimmels en virussen vernietigen of door hen afge-scheiden stoffen, die schadelijk zijn voor de weefselcellen, neutraliseren.

De verdedigingslinies tegen een infectie

1. Neus- en keelamandelen, bestaan uit lymfoïd( lymfatisch) weefsel, gelegen in keelingang; blokkeren bacteriën en virussen.
2. De traanklieren gelegen in iedere ooghoek scheiden traanvloeistof af dat stof en vuil uit de ogen spoelt; bovendien bevat het stoffen met een bacteriedoden werking.
3. De speekselklieren zitten in de wangen en onder de tong. Het speeksel bevat stof-fen die helpen om ontstekingen te voorkomen.
4. Lymfeknopen zijn kleine knobbels waarin witte bloedcellichaampjes zich ver-menigvuldigen; sommige van deze cellen produceren antilichamen en andere eten bacteriën op (fagocyteren).
5. Het lymfestelsel transporteert de lymfe door het hele lichaam. Met de lymfe worden witte bloedlichaampjes  en soms bacteriën naar de lymfeknopen vervoerd, waar de bacteriën gevangen en vernietigd worden.
6. De lever maakt enkele  van de stoffen van de bloedstolling die meestal het begin van de wondgenezing betekent.
7. De maag produceert zoutzuur dat het opgegeten voedsel steriliseert door de bacteriën te doden.
8. In de milt, bestaande uit lymfatisch weefsel, vermenigvuldigt zich witte bloed-lichaampjes en wordt ongewenst afval uit het bloed verwijderd.
9. De dunne darm is gewoonlijk steriel, want de bacteriën zijn eerder door het maagzuur gedood en afgebroken door de spijsverteringssappen.
10. De dikke darm bevat vele onschadelijke bacteriën, die op zeer effectieve wijze schadelijke bacteriën beletten tot een kolonie uit te groeien.
11. De huid is de eerste en de belangrijkste bescherming van de mens. De micro-organismen kunnen slechts binnendringen na beschadiging van de huid.

Toch blijkt dat de eerste verdedigingslinie - de huid-  van het lichaam kan falen. De micro-organismen  – bacteriën en virussen die zich verder ontwikkelen zoals bijvoorbeeld schimmels als Candida albicans en een eencellig diertje (protozoön) als Plasmodium, de verwekker van malaria – die toch weten door te dringen in de bloedbanen van het lichaam kunnen nog onderschept worden als het bloed door de milt, de lever en het beenmerg gefilterd wordt. Deze verdedigingslinie – het lymfestelsel, dat bestaat uit essentiële onderdelen zoals de milt, de zwezerik (thymus), amandelen, het rode beenmerg en de lymfeklieren - wordt gevormd door de witte bloedlichaampjes die in staat zijn vreemde deeltjes op te eten en onwerkzaam te maken. Deze witte bloed-lichaampjes zijn vrij circulerende cellen en zij werken samen met andere witte lichaam-pjes die altijd aanwezig zijn in de lymfeknopen, de milt, de lever, het beenmerg en de longen. Lymfe, het overschot van het weefselvloeistof, passeert de ruimten van de lymfeknopen, de bolvormige structuurtjes die overal verspreid door  het lichaam liggen. Lymfeknopen bevatten grote hoeveelheden witte bloedlichaampjes die micro-organismen en stofdeeltjes opeten. Het lymfatisch stelsel verschaft dus de weg, waarlangs de lymfe, beladen met vijandige deeltjes de lymfeknopen bereikt en daarmee voorkomt dat ze in de bloedbaan terechtkomen. Als het lymfatisch stelsel er niet in slaagt alle potentieel schadelijke indringers uit te filteren voor ze de bloedbaan bereiken, dan kan het lichaam op een andere georganiseerde verdedigingslinie terugvallen, die in de milt, de lever en het beenmerg gelegen is. Tijdens de circulatie door het lichaam komt er ook een deel van het bloed door de milt. Daar worden hele bloedlichaampjes door de wand van de poreuze haarvaten van de milt geperst in de omringende rode pulpa die boordevol witte lichaam-pjes zit, om daarna via de aderlijke ruimten terug te keren in de bloedstroom. De witte bloedlichaampjes in de milt zijn gespecialiseerd in het verwijderen van overbodig rommel.

De weinig bacteriën die in de vijandige omgeving van de spijsverteringsstelsel in aan-wezigheid van maagzuur en spijsverteringsenzymen weten te overleven, worden samen met de verteerde voedseldeeltjes in de darmen geresorbeerde en komen in de poortader terecht, die de lever van bloed voorziet. In de lever worden ze vernietigd door de ster-cellen van Kupffer die in staat zijn binnendringende bacteriën te verslinden. Soortelijke cellen in het beenmerg zorgen voor de verwijdering en vernietiging van schadelijk stoffen. 

Twee soorten immuniteit

Er zijn twee soorten immuniteit. De ene is passieve immuniteit, die al bij de geboorte bestaat. Immuniteit kan een kind verkrijgen via zijn moeder, en wel in de baarmoeder via de bloedbaan of in de biest( colostrum), een waterachtige vloeistof die tot 2 of 3 dagen na de bevalling uit de moederborst komt. Een baby krijgt daarnaast nog tijdelijke passieve immuniteit door de antistoffen in de moedermelk, die hem beschermt terwijl hij zijn eigen actieve immuniteit opbouwt. Actieve immuniteit (onvatbaarheid) ontstaat wanneer iemand zijn eigen antistoffen tegen een ziekte – voor het eerst in contact komt met een voor het lichaam nog onbekend virus of bacterie - ontwikkelt, meestal wanneer hij van een aanval van die ziekte hersteld is. Deze immuniteit is blijvend, omdat het im-muunstelsel over een ‘geheugen’ beschikt en ziekteverwekkers kan herkennen. Bij een volgend contact staat de verdediging dan al klaar.

Om een kind immuun te maken voor bijvoorbeeld mazelen of kinkhoest kan men het inenten met het gedode of verzwakte micro-organisme. Voor het kind is dit een lichaamsvreemde substantie (antigeen genoemd), waartegen het een verdediging opbouwt. Als op latere leeftijd met het levende mazelenvirus in contact komt, hoeft de verdediging alleen nog maar geactiveerd te worden. Maar de verdediging tegen het mazelen virus biedt geen bescherming tegen bijvoorbeeld het poliovirus. Het immuun-systeem moet tegen elke type ziekteverwekker een eigen verdediging opbouwen. 

In de frontlinie

Het immuunsysteem kent twee hoofdtypen verdedigingsmechanismen, die nauw met elkaar samenhangen: de cellulaire afweer van de witte bloedcellen, en de humorale af-weer, bestaande uit antistoffen.

Antistoffen worden gemaakt door bepaalde typen witte bloedcellen en bevinden zich in het bloed. Ze hebben een bepaalde structuur waardoor ze zich alleen binden aan micro-organismen of giftige stoffen van hetzelfde type als waartegen ze in eerste instantie gemaakt zijn. Macrofagen (‘grote vreetcellen’) zijn voortdurend opzoek naar deze antistof-antigeencomplexen; als ze er één tegenkomen, nemen ze het in zich op en vernietigt het. Bij de aanmaak van antistoffen zijn twee typen bloedcellen betrokken.

Bij de aanmaak van antistoffen zijn twee typen bloedcellen betrokken: B-lymfocyten en T-lymfocyten. De eerste keer dat een vreemd organisme het lichaam binnenkomt, be-ginnen de B-lymfocyten antistoffen aan te maken. Bij een volgende aanval van een zelfde type komen B-cellen die dat antigeen herkennen, snel tot rijping; ze kunnen snel grote hoeveelheden van de benodigde antistoffen maken. Maar daarvoor hebben ze de T-lymfocyten nodig. Deze worden zo genoemd omdat ze rijpen in de thymus (zwezerik). De zwezerik ligt achter het borstbeen en bestaat uit twee kwabben. Bij kleuters is hij vrij groot, maar omstreeks het 8^ste jaar begint hij te verschrompelen. Bij volwassen is hij niet groter dan een duim. De zwezerik is verantwoordelijk voor een goede ontwikkeling van het immuunsysteem. In de kleuterjaren maakt hij cellen, de T-lymfocyten, die het eigen lichaamsweefsel kunnen herkennen en beschermen maar tegen indringers het afweer-systeem in werking moeten stellen.

Chemische boodschappers

Bij het immuunstelsel zijn vele verschillende cellen betrokken, die elkaar – en waar-schijnlijk ook de hersenen – beïnvloeden via een systeem van chemische boodschapper-stoffen. Op deze wijze wordt de cellulaire immuniteit gecoördineerd. Belangrijke bood-schapperstoffen zijn de interleukinen, die worden gemaakt door helper-cellen om andere lymfocyten tot actie aan te zetten. Ook de zgn. suppressor-cellen maken boodschapper-stoffen, waarmee ze de B-cellen en de helper-cellen onder controle houden. Macrofagen  (‘grote vreetcellen’) beïnvloeden de andere cellen van het immuunsysteem eveneens door middel van chemische stoffen. Door het afscheiden van bepaalde stoffen stimuleren ze T-cellen. De B- en T-cellen en de macrofagen, die voor een belangrijk deel de cellu-laire afweer van het lichaam verzorgen, bevinden zich in grote getale in de zwezerik en de milt. Zij controleren voortdurend de lymfe, die door het lymfestelsel stroomt. De lymfeklieren, die knooppunten vormen in het netwerk van lymfevaten, filteren de lymfe. Als vreemd materiaal wordt ontdekt, ontstaan grote concentraties rijpe B-lymfocyten in de lymfeklieren. Hierdoor zetten bij bepaalde ziekten de klieren in hals, oksels of liezen op. Chemische signalen onderhouden het contact tussen het immuunsysteem en de hersenen. Dit schijnt een tweerichtingsverkeer te zijn: de hersenen hebben een zekere ‘weet’ van de toestand van het immuunstelsel en reageren daarop, terwijl omgekeerd de geestestoestand de weerstand tegen ziekten kan beïnvloeden.

Als het immuunsysteem faalt

Als het immuunstelsel het laat afweten kan dat zeer ernstige gevolgen hebben. Een bepaalde vorm van immuundeficiëntie ontstaat als het beenmerg van het ongeboren kind niet de gespecialiseerde witte bloedlichaampjes kan maken die voor het immuunsysteem onmisbaar zijn. Zo’n kind heeft geen of een sterk verminderde afweer tegen allerlei alledaagse infecties en sterft doorgaans kort na de geboorte. AIDS ontstaat bij gezonde mensen na besmetting met een virus dat bepaalde witte bloedlichaampjes vernietigt. AIDS-lijders sterven daardoor aan allerlei ziekten, met name kankers en infecties. Auto-immuniteit houdt in dat het afweersysteem van het lichaam de eigen cellen aanziet voor vijanden. Het produceert dan antistoffen die de eigen,gezonde weefsels aanvallen en vernietigen. Er zijn aanwijzingen dat stoornissen van het immuunsysteem  een rol spelen bij zulke uiteenlopende ziekten als chronische reuma en multiple sclerose (MS).

Gifstoffen en parasieten

Dr.Hulda R. Clark publiceerde in 1993 het boek ‘The Cure For All Diseases’, waarin zij de diepere oorzaken van kanker, Aids en vele andere chronische ziekten verklaart. Haar uit-gangspunt is dat de natuur sterker dan voorheen te lijden heeft onder milieuvervuiling, zure regen en aantasting van parasieten. Grote koppen in de kranten ‘Elke minuut vijf infecties Hiv, tbc en malaria’, ‘Virus springt van plant op mens’, ‘Uitheemse giftige spin-nen rukken op’, ‘Dodelijke dreiging schimmelinfecties’, ‘Landbouwgif op Italiaanse druif’, ‘Nieuw vogelgriepvirus gevaarlijker voor mens’, ‘Virus hMpv besmet alle kinderen’ be-vestigen het vermoeden dat - mede door de klimaatveranderingen - de mens niet ontkomt aan deze nadelig ontwikkelingen. De gevolgen daarvan zijn een verzwakte afweersysteem, die in een later stadium onze ‘welvaartsziekten’ kunnen aanwakkeren.

De moderne mensen heeft, zonder het te beseffen, de meest uiteenlopende parasieten in zijn lichaam. Meestal zijn dit parasieten van de trematode-familie, in het bijzonder de zuigworm Fasciolopsis buskii, maar ook de leverparasiet Fasciola hepatica, de runder-pancreasparasiet Eurytrema en de leverparasiet Clonorchis sinensis. Wanneer zich chemische oplosmiddelen in het lichaam bevinden, kunnen genoemde parasieten hun volledige levenscyclus volbrengen. Tot de gevaarlijkste oplosmiddelen behoren isopropyl-alcohol (propanol), benzeen en methanol (methylalcohol). Deze gifstoffen zijn vaak te vinden als reststoffen in onze voeding en alledaagse gebruiksartikelen, zoals tandpasta, mondwater en cosmetica. Andere giftige stoffen die in onze leefomgeving worden aangetroffen zijn: xyleen, tolueen, methyleen, choride, kwik, de zware metalen zoals nikkel, chroom, lood, cadmium, maar ook de asbest, fiberglas, CFK’s en arsenicum in pesticiden. Deze oplosmiddelen hebben een bijzonder eigenschap, namelijk zij accumu-leren in bepaalde organen. Bijvoorbeeld isopropylalcohol hoopt zich op in de lever, wat tot gevolg heeft dat darm- en leverparasieten hier hun levenscyclus kunnen voltooien. Dit oplosmiddel wordt in de meeste gevallen door het lichaam zelf afgebroken, echter wanneer in de lever aflatoxine B is geaccumuleerd, lukt dat niet meer. Het lijkt dus dat een orgaan voor parasitaire ziekte is ‘voorbestemd’, als het door de ophoping van zware metalen en andere carcinogenen vooraf beschadigd is. De parasiet vormt de directe oorzaak van kanker, de carcinogenen de indirecte. En het zijn niet alleen de vloeibare chemische middelen, maar het kunnen ook harde plasticsoorten zijn.

‘Verpakking verhoogt kans hartklachten’, aldus een krantenartikel. Mensen met een hoog BPA in hun lichaam, een chemische stof  bisphenol A die wordt gebruikt in plastic verpak-kingen van voedsel, en drinken maar ook in tandvullingen, CD’s en huisstof, lijken bijna drie keer meer kans op hartklachten te hebben dan anderen. Opmerkelijk is dat het om relatief lage concentraties BPA gaat bij de proefpersonen zo blijkt uit het gerenommeerde internationale medisch tijdschrift JAMA.

Immuunzwakte

Volgens Dr. Clark is de algemene immuunzwakte het gevolg van de accumulatie van benzeen in de thymusklier (zwezerik). In de door benzeen vergiftigde thymusklier ver-zamelen zich in de loop der tijd nog talrijke andere toxinen (kwik, koper, malonzuur etc.) die door de verzwakte thymusklier niet meer kunnen worden afgebroken. Als gevolg hier-van neemt de aanmaak van T-cellen af en begint een algemene immuunzwakte. Wanneer zich in de verzwakte thymusklier ontwikkelingsvormen van de Fasciolopsis buskii (zuigworm) nestelen, ontwikkelt zich het HIV-virus, dat volgens Dr. Clark een virus van deze parasiet is en door hem wordt overgedragen. Door de parasieten en hun virus wordt het functioneren van de thymusklier nog verder aangetast.

Om de thymusklier van benzeen te zuiveren, aldus Dr. Clark is het absoluut noodzakelijk met benzeen verontreinigde stoffen – bijvoorbeeld geurstoffen en extracten vervuilde levensmiddelen, zeep, tandpasta, marihuana, alle producten met vaseline of tea tree bladeren, glijmiddel etc. – te vermijden. Dit geldt eveneens voor bruine rijst,chips en popcorn, omdat deze voedingstoffen vaak zearalenon bevatten, een mycotoxine die de accumulatie van benzeen lijkt te bevorderen. Ook gegrilde levensmiddelen dienen te worden vermeden, aangezien zij benzopurenen bevatten, die de ontgifting van benzeen door de leven bemoeilijken.

De ergste parasiet

De Fasciolopsis buskii is de zuigworm(platworm) die Dr. Clark bij ieder geval van kanker, HIV-infectie, ziekte van ALzheimer, ziekte van Crohn, Kaposisyndroom, endometriose, en in veel mensen die deze ziekten niet hebben, aangetroffen. De levenscyclus van een zuigworm kent maar liefst zes verschillende stadia: van eitje tot volwassen stadium, leeft in de darmen en kan 1000 eitjes per stoelgang produceren en leeft vele jaren. Bedenk wel dat het volwassen stadium het enige stadium is dat ‘normaal gesproken’ in de mens leeft (en dan nog alleen in de ingewanden). Fasciolopsis is voor een deel van haar levenscyclus afhankelijk van een slak, die de secundaire gastheer wordt genoemd. Maar wanneer uw lichaam oplosmiddelen bevat, kunnen de andere vijf stadia zich ook in uw lichaam ontwikkelen.

Wanneer propylalcohol het oplosmiddel is, wordt de ingewandenzuigworm uitgenodigd een ander orgaan als secundaire gastheer te gebruiken – dat orgaan zal kanker gaan ontwikkelen. Bij benzeen als oplosmiddel gebruikt de ingewandzuigworm de thymus als secundaire gastheer, en maakt de weg vrij voor AIDS. Houtalcohol nodigt pancreas-zuigwormen uit om de alvleesklier te gebruiken als secundaire gastheer. Dit leidt tot de pancreasstoornis, die wij diabetes noemen. Wanneer methyl ethyl ketone de oplos-middelen zijn, wordt de baarmoeder een secundaire gastheer en zal endometriose waarschijnlijk tot gevolg zijn. Dit is een nieuw soort parasitisme, veroorzaakt door vervuiling, geeft aan dat de parasieten zich in het lichaam voortbewegen en opzoek zijn naar een gastheer; een orgaan!

‘Al ziek in de baarmoeder’

Een artikel uit het AD – 15 april 2006 – van Marc Kruyswijk vertelt dat hoogleraar milieugezondheidskunde Jos Kleinjans een groep wetenschappers begeleidt die de komende vijf jaren onderzoek doet naar het eetgedrag van 300.000 zwangere vrouwen in heel Europa. De resultaten van het onderzoek naar eetgedrag worden vergeleken met analyses van navelstrengbloed, dat bij de moeder-kind-paren wordt afgenomen. Doel: erachter komen welke kankerverwekkende stoffen in het bloed van pasgeboren kinderen voorkomen en waar die vandaan komen.  ‘Een kind in de buik van de moeder kan niet even naar de supermarkt. Het moet zitten in wat de moeder eet’. Wij denken dat de kiem van die ziekte al in de baarmoeder is gelegd. Genetisch zijn de kinderen precies hetzelfde als vroeger. Dat verandert niet zo snel. Wij veronderstellen dus dat het ‘m zit in che-mische stoffen in de voeding. Juist wanneer kinderen in de buik van de moeder groeien, vinden heel veel celdelingen plaats. Het kind is in die fase hypergevoelig voor aanvallen van kankerverwekkende stoffen’, zo vermeldt toxicoloog Jos Kleinjans.

Uitgaande van de gedachte dat het ongeboren kind reeds ‘besmet’ is met allerlei gifstoffen (‘afkickverschijnselen Prozac-baby’s’), is het dan ook niet verwonderlijk en onlogisch om te denken, dat ook de parasieten, bacteriën, virussen, schimmels reeds in een zeer vroeg stadium het ongeboren kind benaderen via de navelstreng – de verbindingsbuis tussen moeder en kind. Er is ons geleerd dat ziekte grotendeels onze eigen schuld is. Dat het komt door ‘iets oplopen’, niet eten wat we zouden moeten, zoals vezels of vitaminen of niet doen wat we zouden moeten, zoals voldoende kleren aan-hebben, oefenen of op tijd naar bed gaan. Op de één of andere manier is het onze eigen schuld. Hetzij door iets te doen wat we niet zouden moeten, of juist iets niet te doen wat we wel zouden moeten. En als er dan absoluut niets van dat alles gevonden kan worden, wordt ons verteld dat het in onze genen zit! Werkelijk erfelijke ziekten komen maar zelden voor. Onze genen hebben zich ontwikkeld in miljoenen jaren om gezonde mensen voort te brengen. Ook zijn de genen die muteren tijdens ons leven niet het spoor bijster. Vervuilende stoffen, waarvan bekend is dat ze genetisch veranderingen kunnen veroor-zaken, zijn de echte boosdoeners!! De huidige concepten over de veroorzaking van ziekte, die  onze handelingen en onze genen aansprakelijk stellen, zijn gewoon niet logisch.

Consensus; eenstemmigheid?

Is het niet verstandiger een andere benaderingswijze toe te passen en niet steeds trachten het medisch wiel uit te vinden? Dat de kennis eens wordt gebundeld, in plaats van dat een enkeling of een adviesgroep adviseert om bijvoorbeeld meisjes van 12 jaar volgend jaar september 2009 te gaan inenten. Dat men beseft dat een grootschalig vaccinatieprogramma tegen baarmoederhalskanker bijvoorbeeld juist tot meer sterf-gevallen kan leiden en dat de virussen vaker vrij spel krijgen omdat het vaccin bij slechts 70 procent van die ziekteverwekkers effectief is. En accepteren dat het mogelijke vaccinatieprogramma wel of geen bijwerkingen heeft. In de VS is het vaccin al in verband gebracht met dodelijke neveneffecten omdat een aantal jonge vrouwen die kort na de injecties stierven. Dat men eindelijk eens wil erkennen dat parasieten, bacteriën, virus-sen, en schimmels de basis (kunnen) vormen voor veel onverklaarbare, ongeneeslijke ziekten. De gedachte dat men een wandelend ‘bacteriologische menselijke fabriek’ is doet velen onder ons huiveren, maar de feiten liggen voor het oprapen. Er wordt beweerd dat het menselijk lichaam circa 500 gram – een gewicht van een mix van parasieten, bacteriën, virussen en schimmels - bij zich draagt. Het is nu alleen nog dat de mens het wil aanvaarden. Het klinkt beangstigend, maar het is wel de realiteit. Vooral we nu word-en geconfronteerd met klimaatveranderingen en de toename van nieuwkomers uit de Oost- en Zuid-Europese landen. Een greep uit enkele krantenartikelen van het afgelopen jaar: ‘Uitheemse giftige spinnen rukken op’, ‘Experts voorzien ramp als opmars steekinsect Tijgermug doorgaat’, ‘Nieuwe vogelgriepvirus H5N1 gevaarlijker voor mens’’, RIVM onderzoekt explosieve toename van ‘geitenkoorts’, ‘Toename hepatitis B door immigranten’.

 

Schizofreen door kattenpoep?

Onderzoekers sluiten niet uit dat toxoplasmose – een parasiet die voorkomt in katten-uitwerpselen – ook bij mensen een rol speelt bij het ontwikkelen van schizofrenie.

Moederkoren wordt altijd bij zieke mensen aangetroffen. Ook ander mycotoxinen zijn aanwezig, waaronder sterigmatocystine, cytochalasine B, en aflatoxine. Naarmate het mycotoxine ‘gezelschap’ verandert, kunnen hersensymptomen ook veranderen van dwangmatig handenwassen tot paranoia, of van het horen van stemmen met een ge-meen karakter. Shigella bacteriën van niet-steriele zuivelproducten vormen ook een deel van het probleem. Zij produceren hersen- en zenuwgiffen die resulteren in geprikkeld-heid, depressie, woede. In feite kan de woede zo hevig zijn dat deze ontaardt in geweld-dadigheid. Parasieten die altijd aanwezig zijn bij schizofrenie zijn zgn. mijnwormen              (4 soorten Ancyclostoma) in de hersenen. Ook de bacterie Mycobacterium phlei kan een oorzaak zijn. Deze bacterie kan zich verstoppen in de mondholtes. Ze komen ook bij honden voor.

En als we ook nog weten dat schizofrene gezinnen veel meer schimmeltoxinen worden aangetroffen dan bij welke andere ziekte dan ook en niet eens vervuiling van kwik of andere zware metalen nodig heeft om zich te ontwikkelen….. en als we weten dat schizofrenie een ziekte is uit de oudheid, die beschreven wordt in zeer oude geschriften, al voordat de zware metalen bestonden, maar dat de toen aanwezige katten en honden dragers – ‘gastheren’ – waren voor parasieten, bacteriën etc. en dat beschimmeld voed-sel toen ook al bestonden…….….kan het dan niet zo zijn dat er op een of andere manier een ‘overdracht’ plaats vindt van moeder op kind waardoor dit ziekteverschijnsel op latere leeftijd zich openbaart? Kan het zijn dat de aanstaande moeder de uitwerpselen van de kat – de kattenbak -  heeft opgeruimd en onbewust in aanraking is gekomen met toxoplasmose. Het is bekend dat 80 % van de arm-/ handbeweging onbewust naar de mond gaan en op die manier kan de mond worden geïnfecteerd. Dat op deze wijze de parasieten en bacteriën het lichaam zijn binnengedrongen en zich genesteld hebben vermoedelijk in de lever van de vrouw. Dat tijdens het jarenlange rijpingsproces van de eitjes tot volwassenheid in het lichaam van de vrouw er een mix van parasieten, bacteriën, schimmels e.d. zijn gaan ‘zwerven’ en via de navelstreng – de verbinding tussen moeder en het ongeboren kind – bij het kind zijn terecht gekomen. Dat het ongeboren kind op die manier is geïnfecteerd zonder dat het kind daarom heeft gevraagd.

Dat na de geboorte het jonge kind in aanraking is gekomen met de katten of met oplosmiddelen en zichzelf opnieuw heeft geher-infecteerd. Wetenschappelijk is aange-toond dat zware metalen tot medicamenten, die in het lichaam van de zwangere vrouw aanwezig zijn, overgedragen kunnen worden aan het ongeboren kind. Afkickverschijn-selen van pasgeboren kinderen is geen fenomeen meer. Waarom dan niet willen accep-teren dat ook andere ‘minder prettige ingrediënten’ op deze wijze kunnen worden over-gedragen? Waarom niet eens een grootschalig onderzoek starten bij jonge gezonde vrouwen, aanstaande moeders die vóór hun zwangerschap al meer of mindere ernstige ziekteverschijnselen vertoonden. Denk aan maag- en darmziekten; colitis ulcerosa of de ziekte van Crohn. En als bijvoorbeeld een wetenschappelijk onderzoek naar het eet-gedrag heeft aangetoond dat kankerverwekkende stoffen in het bloed van pasgeboren kinderen voorkomen en aangetoond waar die vandaan komen en als een gerenommeerd wetenschappelijk instituut heeft aangetoond dat BPA – bisphenol A een van de meest gefabriceerde chemische stof ter wereld - in het menselijk lichaam bijna drie keer meer kans hebben op hartklachten, waarom dan niet deze kennis bundelen tot een gerichte visie met één gemeenschappelijk doel; het ontwikkelen van een apparaat dat mensen kon onderzoeken op mycotoxinen (uiterst giftige stoffen die door voedselschimmels worden gemaakt)?  Als u dan eens ontdekte dat, hoewel veel mensen die stoffen inder-daad in hun lichaam hebben, degenen die verkouden zijn er zonder meer minstens één in hun lichaam hadden?  Zou u zich afvragen of een plotselinge opeenhoping van myco-toxinen in werkelijkheid de oorzaak is voor de ontwikkeling van een verkoudheid? Waarom worden dan sommige mensen in een gezin wel verkouden en anderen niet? Wat zou u doen als u ontdekte dat iedereen met kanker de menselijke (ingewand)zuigworm in zijn lever had, dat iedereen met diabetes de alvleesklierzuigworm in zijn pancreas had, dat de verwekkers van een longontsteking voor het overgrote merendeel Streptococcus pneumoniae, maar ook Haeophilus influenzae en de eveneens ‘atypische verwekkers’ waaronder Mycoplasmata en Chamydia,en de Gram-negatieve bacteriën zijn. Wat zou u dan doen?

Het eerste wat u kunt doen, is uiteraard meer kennis vergaren door onder andere meer artikelen te lezen op bijvoorbeeld deze site van Fonteine.com (www.fonteine.com/darmflora_analyse.html; www.fonteine.com/zwaremetalen.html ; www.fonteine.com/nieuwe_bewustzijn/bewustzijn13.html  of dat u zich misschien zal gaan afvragen waarom en hoe het kan dat het medicijngebruik - de omzet medicijnen in periode 1991- 2004 van 1555 miljoenen euro’s tot een hoogte van 5100 miljoen euro’s is gestegen- zo explosief is toegenomen. Wie heeft daar belang bij; de apothekers of de farmaceutische industrieën? Heeft het innemen van bepaalde antibioticamedicijnen of vaccinatie wel voldoende effect op het langere termijn? Of zijn er alternatieven die een gelijkwaardige oplossing kunnen bieden en die veel goedkoper zijn en bovendien geen bijwerkingen vertonen? En natuurlijk wat kan ik zelf ondernemen mbt. vervuiling door bacteriën, schimmels en parasieten? 

Laat een ding duidelijk zijn: de belangen zijn zeer groot in ‘pillenland’. De ongeveer 1800 apotheken in ons land hebben gezamenlijk een omzet van € 4 miljard (2005) aan medi-cijnen die in het verzekeringspakket vallen. Zij bedienen daarmee 92 procent van de bevolking. De farmaceutische ontvangt ongeveer 10 % van alle kosten die gemaakt worden in de gezondheidszorg in Nederland en dit zijn miljarden per jaar. Denk dan ook nog eens aan de verwachte invoering van het rijksvaccinatieprogramma tegen baar-moederhalskanker. Onlangs meldde de Volkskrant (april 2008) in haar artikel ‘elke minuut vijf infecties’ dat een half procent van de wereldbevolking – 33 miljoen mensen – is besmet met HIV, dat West –Europa zich moet voorbereiden op de komst van een nieuwe, vrijwel ongeneeslijke variant van tuberculose (15 miljoen mensen lijden aan ‘actieve tbc’) en dat malaria een miljoen levens eist per jaar: 2 per minuut. Onbehandelde malaria kan bij iemand met een verzwakt immuunsysteem binnen 24 uur dodelijk treffen. Als u dit allemaal weet, wat doet u dan? Hoe staat u dan tegenover de gedachte van massale inenting met een mogelijke verzwakte bacterie?

De defensie versterken

Veel alternatieve therapieën zijn erop gericht het immuunsysteem te versterken, zodat het lichaam beter in staat is ziekten te bestrijden. Reguliere artsen onderschrijven  het belang van ‘gezonde’ voeding. Men is het er niet over eens of extra zink (mineraal), vitamine A en C en/ of bepaalde essentiële vetzuren zinvol zijn. Ook het immuun-stimulerend effect van lichaamsbeweging is moeilijk aan te tonen. Het is zeer aan-nemelijk zo zegt men, dat ontspanning en een positieve levenshouding helpen ziekten te voorkomen en te genezen. Dit betekent niet dat men ziek zou worden als de mentale instelling niet positief genoeg is met andere woorden: dat men ‘schuld’ heeft aan een ziekte. Maar ja, u bent en blijft maar ongezond en de vraag is nu hoe verder. De behandleingswerkwijze die bij de reguliere geneeskunde en bij veel therapeuten die onvoldoende kennis hebben van allergieën,bacteriologie en parasitologie is te blijven denken volgens een aangeleerde medisch gedachtepatroon en niet te hebben leren denken buiten hun kaders door bijvoorbeeld innovatief te zijn; het aangaan van ver-nieuwingen en veranderingen doorvoeren zoals DR. Clark het heeft aangedurfd om de strijd aan te gaan met de grote farmaceutische industrieën. Toch zal men eens tot het ware inzicht komen, dat vele ziekten te genezen zijn zodra er een gemeenschappelijk belang en doel is bij alle betrokken partijen. Dat de mens centraal staat bij het genezingsproces en niet de gigantische ‘inkomsten’ van een enkeling.

Parasitologie versus Vaccinatie

Een greep uit de krantenartikelen van het afgelopen jaar 2008.

 

‘Vaccinatie jonge meisjes leidt tot meer doden’ en ‘Twijfels over inenting neemt toe’, volgens Algemeen Dagblad van 19 november 2008

Het zijn de bekende kinderziektes die dankzij het rijksvaccinatieprogramma weinig meer voorkomen. De Gezondheidsraad adviseerde de minister Klink (Volksgezondheid) meisjes van 13 to 16 jaar het nieuwe vaccinatieprogramma op een dergelijke wijze in te voeren. Hoogleraar Gemma Kenter, oncologische gynaecologie van het Leids Universitair Medisch Centrum sprak zich ook uit als voorstander: ‘behalve de levens die het redt, zou het vac-cin ook ander leed voorkomen zoals onvruchtbaarheid’. Toch zijn sinds enkele maanden ook kritische geluiden te horen. Het Nederlands Kanker Instituut heeft twijfels, omdat nog onduidelijk is of het vaccin echt helpt en of het geen bijwerkingen heeft. In de VS is het vaccin al in verband gebracht met dodelijke neveneffecten omdat een aantal jonge vrouwen kort na de injecties stierf. Ook was er ophef vanwege mogelijke belangen-verstrengeling. De inspectie voor de Gezondheidszorg vermoedt dat artsen en weten-schappers zijn gepaaid door de twee producenten van het vaccin tegen baarmoederhals-kanker, Sanofi Pasteur en GlaxoSmithKline. Het Nederlandse Huisartsen Genootschap (NHG) gaat een stapje verder: ‘Een grootschalig vaccinatieprogramma tegen baar-moederhalskanker kan leiden tot juist méér sterfgevallen in plaats van minder’. Vrouwen wanen zich veilig door de inenting en zullen niet of minder meedoen aan het goedlopende bevolkingsonderzoek. De vaccinatie werkt maar tegen zeventig procent van de virussen, terwijl het is te verwachten dat tegelijkertijd het screeningsprogramma minder effectief wordt. In het gunstige geval redt een uitgave van miljoenen één mensenleven per jaar, zo stelt een medewerker van het NHG. In het huidige bevolkingsonderzoek redden 2560 uitstrijkjes gemiddeld één leven. Jaarlijks moeten 85.000 inentingen worden uitgevoerd voor dezelfde ‘winst’. Bij combinatie van deze twee methoden moeten voor het behoud van een leven 226.000 meisjes worden opgeroepen voor een vaccinatie en 7200 vrouwen voor een uitstrijkje. Dit vergt een enorme inspanning van de gezondheidszorg.

 

MS vastgesteld bij 3-jarig kind
Zorgwekkende medisch nieuws van de Rotterdamse doktoren van het Erasmus MS-centrum: ‘Multipele sclerose (MS), een ziekte van het centrale zenuwstelsel (hersenen en ruggenmerg), blijkt zich ook bij heel jonge kinderen te kunnen voordoen’.

Zelfs al baby’s met diabetes!
Uit nieuwe gegevens van de Internationale Diabetes Federatie (IDF) blijkt dat diabetes niet alleen als epidemie onder ouderen over de wereld rondgaat; ook bij jongere kinderen en inmiddels zelfs bij baby’s groeit de aandoening momenteel uit tot een niet te stoppen plaag. Elke dag komen er in de wereld 200 kinderen met diabetes bij. Jaarlijks ontwikkelen meer dan 70.000 kinderen diabetes type 1. Wereldwijd hebben op dit moment 440.000 kinderen deze ziekte.

Jeugdige drinkers hebben last van ‘alcohol-gen’
Als jongeren voor hun dertiende alcohol drinken, komt dit vooral door genetische aanleg en niet door de omgeving. St. Radbout Universiteit Nijmegen heeft als eerste aangetoond dat erfelijke aanleg bij alcoholgebruik onder jongeren een grotere rol speelt dan om-gevingsfactoren als gezin of vrienden. Het alcohol-gen speelt volgens de onderzoekers allen een belangrijke rol als jongens en meisjes jonger zijn dertien zijn. Naarmate ze ouder worden, bepalen de omgevingsfactoren – vooral het alcoholgebruik van ouders en vrienden - de hoeveelheid en frequentie van het drinken.

Al ziek in de baarmoeder
Volgens een groep wetenschappers van de  Universiteit Maastricht krijgen steeds meer kinderen op zeer jonge leeftijd kanker; vooral kanker aan het centrale zenuwstelsel en dan met name leukemie. De wetenschappers denken dat de kiem van die ziekte al in de baarmoeder is gelegd. Genetisch zijn de kinderen precies hetzelfde als vroeger. Dat ver-andert niet zo snel. De wetenschappers vermoeden dat het ‘m zit in chemische stoffen in de voeding. Juist wanneer de kinderen in de buik van de moeder groeien, vinden heel veel celdelingen plaats. Het kind is in die fase hypergevoelig voor aanvallen van kankerverwekkende stoffen.

Geheugenklachten lijken voorbode van Alzheimer
Onderzoekers van het UMC St. Radbout in Nijmegen hebben recentelijk aangetoond dat mensen met geheugenklachten een kleinere hippocampus hebben dan mensen zonder klachten. De hippocampus is een onderdeel van de (binnen)hersenen dat een belangrijke rol speelt bij cognitieve processen als geheugen.

Nieuw inzicht in celdeling bij kanker
Onderzoekers van het UMC Utrecht hebben ontdekt hoe cellen weer kunnen gaan delen nadat het DNA beschadigd is. Wanneer het DNA van een cel beschadigd wordt, stopt de cel met delen. Hele zware schade leidt zelfs tot celdood. Dit is de basis van veelgebruikte antikanker-therapieën, zoals bestraling. DNA-schade bij de kankercel moet de cellen doden. Maar kankercellen delen ondanks DNA-schade vaak gewoon door, waardoor de therapie niet goed werkt. Er zijn twee stoffen geïdentificeerd in dit proces, Aurora-A en Bora, die cruciaal zijn voor het opnieuw opstarten van de deling nadat het DNA beschadigd is. Dit inzicht biedt nieuwe aanknopingspunten voor de bestrijding van kanker.

Afkickverschijnselen Prozac-baby’s
Wilhelmina Ziekenhuis te Assen heeft een onderzoek gestart naar moeders die tijdens hun zwangerschap het antidepressivum Prozac hebben gebruik, omdat is gebleken – ondanks dat de zwangerschappen en de bevallingen prima waren verlopen -  de baby’s last hadden van stuipen en een plotseling staking van de ademhaling. Na onderzoek bleek alle moeders Prozac hadden gebruikt tijdens de zwangerschap.

Te veel aluminium in graanproducten
Een aanzienlijk deel van de mensen in de Europese Unie krijgt te veel aluminium binnen via de voeding. Dat meldde het EU-agentschap EFSA op basis van studies in onder meer Nederland. Het meeste aluminium is aangetroffen in graan en graanproducten, groenten (spinazie, radijs, andijvie) en dranken zoals thee en chocolademelk. De stof kan de zenuwen en vruchtbaarheid aantasten. Volgens sommigen is er een verband met de ziekte van Alzheimer, maar het EU-agentschap ziet dat risico niet.

Doorbraak strijd resistente bacterie
Onderzoekers zijn er in geslaagd het mechanisme te ontrafelen, waarmee een bacterie zichzelf beschermt tegen een invasie van virussen. De ontdekking kan ertoe leiden dat nuttige bacteriën ongevoelig worden gemaakt voor infecties. De onderzoekers hebben ze bacterie-eiwitten geïdentificeerd. Deze eiwitten blijken er voor te zorgen dat een bacterie een stukje DNA van een virus onthoudt. Als de bacterie het virus daarna weer tegen-komt, wordt het DNA herkend en breekt het bacterie het virus af. Hopelijk kan de ziekenhuisbacterie zo bestreden worden.

Verlost van ‘ongeneeslijke’ psoriasis
Psoriasis heet de ziekte die in de reguliere medische wetenschap als ongeneeslijk te boek staat. Enkele duizenden patiënten zijn er inmiddels wel afgekomen. Zij slikken Psorinovo. Psorinovo is niet een geregistreerd en gepatenteerd middel van de farmaceutische in-dustrie met de bijbehorende hoge winstmarge. Het kan gewoon in een apotheek gemaakt worden. Het belangrijkste bestanddeel van Psorinovo is fumaarzuur, een middel dat van oudsher aan psoriasispatiënten werd voorgeschreven. In de oude medicijnen was fumaarzuur gekoppeld aan andere stoffen om zijn werk goed te doen. Dit combinatiemiddel kwam in het slechte daglicht toen bekend werd dat het nierafwijkingen kon veroorzaken. Nu, is het fumaarzuur als het ware ontmanteld. Het heeft een beschermlaagje gekregen en passeren zonder problemen de maag waarna het vertraagd aan het lichaam wordt afge-geven. De farmaceutische industrie kan er niets aan verdienen en omdat specialisten met handen en voeten gebonden zijn aan de farmaceutische bolwerken, schrijven ze geen Psorinovo voor. In Nederland zijn 350.000 patiënten. Behandeling per patiënt kost per jaar gauw 2000 tot 3000 euro per jaar. Jaar in, jaar uit. Dan heb je het over formidabele bedragen.

Slechte longen door boosheid
Uit onderzoek van de Amerikaanse Universiteit Harvard toonde een studie aan dat er een verband bestaat tussen je emotionele gesteldheid en het functioneren van bepaalde organen. Het was al langer bekend dat stress en woede onder meer hartfalen, astma en maagstoornissen in de hand kunnen werken. Het blijkt dat stress van invloed is op het afweersysteem. Maar dat er ook een link bestond tussen boosheid en longcapaciteit was nieuw voor de onderzoekers. Bij de mannen – veteranen tussen 45 en 82 jaar oud - die in acht jaar meer vijandelijke gevoelens gingen koesteren, gingen de longen sneller achteruit dan bij mannen wiens gemoedstoestand niet veranderde of positiever werd.

Schizofreen door kattenpoep?

De link tussen kattenpoep en schizofrenie werd ontdekt door rattenonderzoekers van het Imperial College in Londen. Normaal gesproken blijven ratten ver uit de buurt van katten: die zijn immers gevaarlijk. Maar wanneer de knaagdiertjes geïnfecteerd werden met toxoplasmose, een parasiet die voorkomt in kattenuitwerpselen, voelden ze zich ineens enorm aangetrokken tot hun grote vijand. De onderzoekers sluiten niet uit dat toxoplasmose ook bij mensen een rol speelt bij het ontwikkelen van schizofrenie. Overigens is dit geen reden om uw huisdier de deur te wijzen: zo’n 50 % van de be-volking draagt de parasiet bij zich zonder het te merken, en deze mensen zijn bij lange na niet allemaal psychotisch. [Alinea: ’Al ziek in de baarmoeder’]

Voorloper van HIV gevonden bij wilde chimpansees in West-Afrika
Wetenschappers hebben de voorloper van het aidsvirus gevonden in het West-Afrikaanse land Kameroen. Chimpanseepopulaties in het zuidoosten van Kameroen dragen een virus dat het meeste lijkt op HIV, het menselijke immunodeficiency virus. Uit onderzoek naar mutaties in het virus blijkt dat de eerste overdracht van aap naar mens moet hebben plaatsgehad in de jaren ’30 van de vorige eeuw. De vele vormen waarin aids zich manifesteert en de heel langzame manier van verspreiding in de eerste decennia zijn de redenen waarom het tot begin jaren ’80 duurde, voordat de eerste aidsgevallen werden herkend. Uit analyses van weefsels van mensen die door onver-klaarbare oorzaak overleden in de jaren ’50 en daarna, blijkt dat aids al veel langer be-stond dan artsen vermoedden. Zo stierf een man in Congo in 1959 al aan deze ziekte, net als in de jaren zeventig een Noorse zeeman en een Amerikaanse schooljongen.

Nieuw type tuberculose ongeneeslijk
Er is een nieuwe, levensbedreigende variant van de tbc-bacterie ontdekt, waar tegen geen enkel medicijn effectief lijkt, aldus de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) die  alle betrokken overheidsdiensten waarschuwt. Epidemiologen van het WHO en de   Amerikaanse Centers for Disease Control kwamen een nieuwe variant, geclassificeerd als ‘xdr-tbc’ op het spoor. De benaming duidt op extreme resistentie tegen medicijnen, waardoor dit type tuberculose nauwelijks te bestrijden is. Het nieuwe type tbc komt vooral voor bij aidslijders en seropositieven, die daardoor praktisch niet meet te be-handelen zijn. Volgens de WHO is het opduiken van resistente tuberculosevarianten vooral te wijten aan onzorgvuldige behandeling. ‘Vaak zijn de recepten foutief, of worden medicamenten van slechte kwaliteit voorgeschreven. Maar de voornaamste probleem is dat patiënten de kuur niet afmaken, waardoor resistente bacillen worden aangekweekt’, aldus een zegsman  bij de WHO. Voor zover bekend is het nieuwe type tbc in Nederland nog niet opgedoken. Het speelt vooral in Oost-Europa, Azie en Afrika, waar de behandeling van tbc jarenlang tekort schoot. Met de komst van steeds meer Oost-Europese werkers naar Nederland neemt ook de kans op het ontstaan van dit type  hier toe. Het is wachten op een nieuw medicijn.

‘Industrie drijft koehandel met cholesterolpil’
De geneesmiddelindustrie weet met succes medische opinieleiders voor haar karretje te spannen. Hierdoor is een compleet zinloze therapie voor het terugdringen van ‘slecht’ cholesterol terechtgekomen in nieuwe behandelrichtlijnen. Dat levert de industrie zeker €180 miljoen per jaar op. Dat blijkt uit een publicatie in het Nederlandse artsentijdschrift Medisch Contact. Volgens dit artikel schrijven artsen het middel Crestor (rosuvastatine) voor aan grote groepen patiënten met een cholesterolprobleem. Zij doen dit omdat dit nu eenmaal vermeld staat in de nieuwe vakinhoudelijke aanbevelingen voor optimale zorg aan een patiënt, de zogeheten CBO-richtlijn. Er bestaat voor artsen geen begin van een aanleiding om LDL-cholesterol (‘slechte’ cholesterol) als richtsnoer te gebruiken bij het voorschrijven van statines. Verschillende wetenschappelijke studies hebben dat uitgewezen. Verhoogd LDL-cholesterol is weliswaar een risicofactor voor hart- en vaataandoeningen, maar medicamenteuze verlaging van dit ‘slechte’ cholesterol als doel op zichzelf is zinloos en geeft geen vermindering van dat risico. Volgens auteur in het blad Artsen Contact voldoet het middel Crestor van geen kant aan de vereisten voor een preventief geneesmiddel; geen bewezen veiligheid en werkzaamheid.

‘Cholesterolpil Crestor veroorzaakt diabetes-II’
De cholesterol pil Crestor blijkt een ernstige, niet eerder aan het licht gekomen bijwerking te geven: het middel veroorzaakt diabetes type II bij een aanzienlijk deel van de gebruikers. Dat zeggen Nederlandse geneesmiddelenexperts, die zich baseren op een onlangs gepubliceerde Amerikaanse studie. Het farmaceutisch bedrijf AstraZeneca blijft volhouden dat het middel Crestor ‘veilig en effedtief op cardiovasculair gebied’.

Baarmoederhalskanker
Alle meisjes van twaalf jaar moeten worden ingeënt tegen baarmoederhalskanker. Dat heeft de Gezondheidsraad in april 2008 geadviseerd. Minister Ab Klink wil alle meisjes vanaf 12 jaar vanaf september 2009 laten inenten tegen baarmoederhalskanker. ‘Baarmoederhalskanker is in principe een vermijdbare ziekte’, volgens een oncologisch gynaecoloog van het Universitair Medisch Centrum Nijmegen. ‘Dat heeft te maken met het soort kanker. Veel mensen weten het niet, maar baarmoederhalskanker wordt als één van de weinige kankers veroorzaakt door een virusinfectie, die zich nestelt in de slijmvlies van de baarmoederhals. Het is een seksueel overdraagbaar virus – het humane papillomavirus (HPV) – dat veel voorkomt en heel besmettelijk is. Het virus treft bijna elke vrouw, maar gelukkig leidt niet elke infectie tot baarmoederhalskanker; er zijn namelijk meer dan honderd typen of stammen HPV. Achttien daarvan kunnen wel kanker veroorzaken. Voor het grootste gedeelte van alle gevallen van baarmoederhalskanker zijn twee stammen van het virus verantwoordelijk: HPV 16 en 18.

Kankercellen bevatten vaak antigenen: een eiwit dat ons afweersysteem herkent als tumorcellen. Het afweersysteem gaat vervolgens antistoffen produceren die de kanker-cellen gaan uitschakelen. Dat heeft impact op de tumorgroei en reduceert de terugkeer van kanker. Vaccinatie met een minieme hoeveelheid antigeen zorgt ervoor dat je het afweersysteem activeert, waardoor het lichaam zelf de terugkeer van de kanker ver-hindert. Ook een medisch oncoloog van het Leids Universitair Centrum denkt dat het vaccineren bij kanker nog meer onderzoek vraagt. ‘Als je vaccineert bij een grote groep en de ziekte openbaart zich niet in het eerste jaar, is dat moeilijk toe te schrijven aan het vaccin. Het kan in het tweede jaar of jaren later wel degelijk nog optreden. Preventieve vaccinatiebehandelingen kunnen in de toekomst wellicht een plaats krijgen bij mensen die door erfelijke belasting een verhoogd risico lopen bijvoorbeeld op borstkanker, maar zo ver is het echter nog lang niet. Onderzoekers en artsen waarschuwden in het Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde voor een overhaaste invoering.

Het onderzoeksprogramma Zembla stelde onlangs dat in de adviescommissie van de Gezondheidsraad diverse wetenschappers zitten die banden onderhouden met de twee fabrikanten van een vaccin. De lobby voor de vaccins is een goed voorbeeld van agres-sieve marketing door farmaceutische bedrijven. Er zijn radiospotjes, websites en in-formatiecampagnes op scholen ingezet. Via voorlichtingsbijeenkomsten is het vaccin gepromoot aan ouders. Volgens fractievoorzitter Ab Kant zijn de fabrikanten behoorlijk aan het pushen geweest bij de Kamerleden. Er werd zelfs druk uitgeoefend op de com-missie van de gezondheidsraad die advies moest geven over opname in het vacci-natieprogramma; het Rijksvaccinatieprogramma (PVP). Momenteel kost het RVP ruim €100 miljoen per jaar. Gedacht wordt de meisjes in te enten in het eerste jaar van het voortgezet onderwijs. Het vaccin bestaat uit drie entingen, waardoor inclusief de inhaal-campagne in het eerst jaar 1,5 miljoen keer moet worden geprikt. De huidige vaccinprijs bedraagt 375 euro, 3 inentingen, wat al gauw tot een totaal bedrag van een paar honderd miljoen – in het eerste jaar - zal gaan leiden. En in zo’n geval zullen de farma-ceutische bedrijven er alles aan doen om hun project aan de man te brengen, want als het eenmaal is opgenomen in het rijksvaccinatieprogramma - dat tot heden alleen over kinderziekten gaat- dan kan daar kanker en seksualiteit aan worden toegevoegd.

Natuurlijk, een beslissing over vaccinatie zou dan ook genomen moeten worden in samenhang met de mogelijkheden van verbetering van bevolkingsonderzoeken. Maar zoals fractievoorzitter Agnes Kant al vermeldde, is nog veel onbekend over bijwerkingen en effecten op lange termijn. Ook is er onzekerheid over de duur van de bescherming en is nog te weinig onderzoek gedaan naar de effectiviteit van de vaccins tegen baar-moederhalskanker. Dit werd nog eens bevestigd in een kritisch artikel van onderzoekers in het Nederlands Tijdschrift voor geneeskunde van 13 september jl.. Het artikel vaccin hepatitis B veroorzaakt Multiple Sclerose – te lezen op……….

…………..www.fonteine.com/multiple_sclerose.html - zal ongetwijfeld uw keuze over het invoeringstijdstip doen veranderen en mocht het zo zijn dat u nog steeds uw twijfels hebt   over het wel of niet laten inenten van uw kind tegen baarmoederhalskanker, dan is het een aanrader om de website www.kanker-therapie.nl/gardasil.html te bezoeken.

Voeding beïnvloedt gedrag
Veel nieuwe onderzoeken tonen aan dat veel gedragsstoornissen voeding gerelateerd zijn. In plaats van overgevoeligheid kan het dan ook gaan om een voedingstekort. Zo blijkt uit onderzoeken in Amerikaanse, Engelse en ook Nederlandse gevangenissen dat de gevangenen die dagelijks een Multi-vitamine met mineralen en omega 3 vetzuren kregen 40 procent minder agressief gedag vertonen. Omega-3 vetzuren zijn behalve gezond ook goed voor de stemming. Mensen met meer omega-3 in het bloed blijken minder de-pressieve symptomen te vertonen. Volgens onderzoekers komt dit doordat de vetzuren die vooral in vette vis zitten, zorgen voor meer grijze stof in de breingebieden die be-trokken zijn bij de regulatie van stemmingen. Bekend was al dat depressieve mensen minder grijze stof in die delen van hun brein hebben dan mensen zonder depressie.Door verschillende gezondheidsinstanties is jarenlang gezegd, dat we vooral linoolzuur (omega-6) nodig hebben om hart- en vaatziekten te voorkomen. Dit is achterhaald. We moeten om van omega-6 naar omega-3.

Antibiotica
Recentelijk is uit een Europees wetenschappelijk onderzoek naar voren gekomen, dat in landen zoals Frankrijk en Duitsland de voorgeschreven antibioticakuren niet meer de ge-wenste resultaten opleveren. Het blijkt dat 25 – 35 % van de onderzochte (grote) groep mensen zelfs geen enkele baat meer hebben bij een antibioticakuur van een chemische samenstelling. Het lijkt wel of de bacteriën resistent zijn of worden tegen dergelijke chemische middelen.

Dr. Hulda Clark   [ISBN 90-6556-167-6]
De Amerikaanse biofysica en biologe Dr. Hulda Clark presenteert in haar boek een revolutionaire hypothese met betrekking tot het ontstaan en de praktische behandeling van ziekten. Na vele jaren onafhankelijk onderzoekt ontdekte zij dat de oorzaak van talrijke ernstige en minder ernstige ziekten gezocht moet worden in het voorkomen van parasieten en vervuilende stoffen in het menselijk lichaam. Bij ieder geval van de ‘mysterieuze‘ ziekte diabetes bijvoorbeeld treft men de parasiet Eurytrema en de vervuiler houtgeest (wood Alcohol) aan. Bij ieder geval! En nooit bij gezonde mensen. Op dezelfde wijze vindt men bij kanker, HIV, ALzheimer, endometriose, etc. specifieke parasieten en/ of vervuilers. Het boek ‘Handboek Zelfgenezing’ toont aan dat u geen gevaarlijke dure medicijnen nodig heeft met de bekende nevenwerkingen wanneer u weer gezond wilt worden. Als u eenmaal weet wat u bestrijdt, kunt u zelf met de hier beschreven methoden aan de slag met vaak verrassende resultaten.

Dna toont kans op darmziekte
De kans op het krijgen van de ziekte van Crohn, een chronische ontsteking van de darm, is ‘afleesbaar’ uit iemands dna. Dat meldt het Universitair Medisch Centrum Groningen.

Rota- en norovirus treffen meer mensen
Het aantal besmettingen met het rotavirus onder kinderen en ouderen is afgelopen jaren sterk gestegen. Ook het norovirus slaat steeds vaker toe. In 2006 moesten ruim 26.000 mensen met een maagdarmontsteking in het ziekenhuis worden opgenomen. In 2000 waren er dit nog 17.000. Overigens is het aantal stergevallen als gevolg van maagdarm-ontstekingen tussen 2000 en 2006 stabiel gebleven. Dat meldt het Instituut voor de volksgezondheid RIVM.

Fabrikant Bayer waarschuwt voor gevaar medicijn
Het antibioticum Avelox met werkzame stof moxifloxacine heeft bijwerkingen die dodelijk kunnen zijn. Duizenden apothekers en artsen zijn dmv. een brief van de fabrikant Bayer op de hoogte gesteld. In Nederland gaan jaarlijks tienduizenden mensen met een recept Avelox naar hun apotheek. Het middel van de markt halen is volgens het College ter Beoordeling van Geneesmiddelen niet nodig. ‘Het mag alleen worden voorgeschreven als het echt noodzakelijk is bij zware ontstekingen’, aldus een woordvoerder.

‘Vioxx-gebruikers naar rechter’
Nabestaanden en overlevenden van deze pijnstiller willen dat het Amerikaanse-Nederlandse farmaceutische bedrijf Merck-MSD financieel aansprakelijk wordt gesteld voor dit wereldwijde geneesmiddelen schandaal. Vioxx, aanvankelijk bedoeld om pijn bij  reumapatiënten te bestrijden, hetgeen overwegen succesvol gebeurde, veroorzaakte echter ook hartinfarcten en beroerten. Onder grote druk wereld wijd werd het middel in september 2004 wereldwijd van de markt gehaald en vernietigd.

‘Dodelijke deo’
Een 12-jarige Engelse jongen is om het leven gekomen, nadat hij teveel met deodorant had gespoten. Uit onderzoek is gebleken dat de verdrijvinggassen in de spray een hartstoornis veroorzaakten. Volgens de lijkschouwer treft de Unilever, fabrikant van de deodorantspray Lynkx, geen enkele schuld. Op de verpakking staat duidelijk aangegeven dat men niet royaal moet spuiten in een kleine ruimte.

Hans Zevenboom

www.hetnieuweinzicht.nl
info@hetnieuweinzicht.nl

---