Gluten, lectines en de darmen
Naar aanleiding van het mailtje hieronder
start ik deze nieuwe thema pagina mbt de problemen die gluten en lectines kunnen
veroorzaken in de darmen. Dit mede omdat ik hier keer op keer tegen aanloop bij problemen
bij kinderen met bijvoorbeeld autisme. Ook wordt de rol bij schizofrenie regelmatig
genoemd. Doel is wederom kennis verzamelen dus heb je iets interessants gevonden voor dit
thema dan even mailen svp naar: ugamedia@wirehub.nl
Ron
Beste Ron,
Ik ben de laatste tijd veel aan het speuren geweest in de wetenschappelijke hoek. Ik denk
nu dat de gluten het voornaamste probleem zijn, en dat lectines (melk, peulvruchten,
granen en tomaten) ook een probleem zijn. Er zijn 2 auteurs/onderzoekers die zeer
waardevolle informatie brengen.
Hun visies liggen afgezien van een paar
details op 1 lijn.
1. Ron Hoggan. Hij ziet de gluten als voornaamste boosdoener en denkt dat ca 12% van de
mensen problemen met gluten hebben, resulterend in auto-immuunaandoeningen. Hij heeft wat
artikelen geschreven op: http://www.celiac.com/authors/41/Ron-Hoggan
en een boek gepubliceerd (Dangerous Grains,
ik heb het besteld). Volgens hem zorgen gluten voor de onbedoelde aanmaak van het eiwit
zonuline, welke vervolgens kleine openingen tussen de darmcellen maakt.
2. Loren Cordain ( www.thepaleodiet.com
) laat in een video zien wat het mechanisme is voor het ontwikkelen van multiple sclerose
(en andere auto-immuunziekten). De video staat op: http://wildhorse.insinc.com/directms03oct2007
. Deze video duurt een uur en is absoluut de moeite waard om te bekijken (hoewel het niet
allemaal makkelijk te begrijpen is). Lectines zijn bij MS de bron van het kwaad (gluten
zijn een subgroep van lectines). Lectines zijn in het algemeen afweerstoffen van planten.
Sommige daarvan is de mens tegen bestand, andere niet en sommige zijn ronduit giftig.
Lectines uit granen, peulvruchten (waaronder pinda's, bonen en soja), melk en tomaat zijn
een beetje giftig. De mens is er niet goed op aangepast (via evolutie), en zou ze
eigenlijk ook niet moeten eten.
Het voornaamste verschil tussen Cordain en Hoggan is volgens mij, dat de laatste auteur
denkt dat gluten via de aanmaak van zonuline vereist is voor het lekken van de lectines.
Cordain denkt dat de lectines zelf voldoende kunnen zijn (zonder tussenkomst van
zonuline). In feite is het een detail, en maakt dit exacte mechanisme weinig verschil voor
wat het werkelijke probleem is: gluten/lectines. Schop ze uit je menu.
Bij beide visies komt het erop neer dat er antistoffen tegen gluten/lectines (Cordain zegt
tegen bacteriele celwandstukjes) worden gemaakt omdat ze in de bloedbaan (via lekjes in de
darmwand) terecht zijn gekomen en verwijderd moeten worden. Het probleem is echter dat die
gluten/lectines soms enorm veel op lichaamseigen eiwitten lijken (molecular mimicry),
waardoor de antistoffen óók het lichaamsweefsel aanvallen. Zo ontstaat auto-immuniteit.
Bijkomend probleem is dat de darmcellen beschadigd raken (ik weet het mechanisme (nog)
niet), waardoor opname van belangrijke voedingsstoffen (met name essentiele vetzuren EPA
en DHA) vermindert. Daardoor kunnen deficienties ontstaan (bijv B12, ijzer) en ontstaat
een constant hongergevoel (naar die vetzuren). Het eten van vis is dan de beste remedie
(als er enige opname is), maar herstel van de
darmcellen is uiteraard de vereiste (weet niet goed hoe, kost wellicht veel tijd).
Overigens, de auto-immuniteit blijft ook lang rondwaren in het lichaam omdat die
antistoffen maar langzaam verdwijnen (halfwaardetijd van 120 dagen).
Hoogstwaarschijnlijk is de Candida Albicans schimmel niet meer dan een interessant
verschijnsel en geen veroorzaker van problemen. Hoe graag we misschien in complotten of
slechte kanten van de maatschappij willen geloven (antibiotica, etc), denk ik dat we het
bij de feiten moeten houden. Zelf zie ik granen, melk en peulvruchten als het kwaad van
deze maatschappij en uitgebreid degelijk onderzoek wijst dit ook aan. Hiermee hangt samen
dat pro-biotica waarschijnlijk geen werkelijke positieve werking heeft, ook omdat
darmflora zichzelf bijzonder snel kan herstellen.
Wat blijft er over van de link met kanker? Wel, ook hier is de candida niet de veroorzaker
maar de meeloper. Waarschijnlijk komen er door de lekjes in de darmwand (ook wel lekkende
darm-syndroom genoemd) diverse toxische stoffen (bijv stukjes lectine, etc) in de
bloedbaan terecht, wat dan kan leiden tot psychische problemen, migraine en overbelasting
van de lever leidend tot gelige gelaatskleur. En in sommige gevallen tot kankergezwellen.
Dit wordt onderstuend door het bekende feit dat er verhoogde kans op kanker is bij
coeliakie-patienten.
Kortom, ik dacht altijd dat tomaten gezond waren, maar nee, niet echt. Bij granen,
peulvruchten en melk had ik altijd al wel zo'n vermoeden dat je ze beter links kan laten
liggen.
André de Vries
Lectins - Their Damaging Role in
Intestinal Health, Rheumatoid Arthritis and Weight Loss
By Carolyn Pierini, CLS (ASCP), CNC
Located on the surface of cells of all
living things lay many thousands of different complex sugar molecules (glycoconjugates)
projecting outward from their loose anchors like moving antennae. Genetically unique,
these molecules comprise a protective coating for the cell and perform many functions
including cell recognition and signaling. Lectins are a class of protein molecules capable
of using these sugar moieties to bind to the surface of cells. Lectins provide the way for
one molecule to stick to another molecule without any immunity involved. Lectins play a
wide role in health, but their ability to influence the inflammatory process indicates
they are involved in inflammatory bowel disease, rheumatoid arthritis and even weight
gain. Lectins’ potential involvement in many aspects of our health caused DJ Freed,
MD to state, “Lectins are causes in search of diseases.”. This article
will introduce you to the world of lectins, the “sticky proteins” we deal with
from day to day in our diets and our bodily systems. Furthermore, you will learn how you
can build up your defenses against what could be a hidden cause behind many of our health
concerns.
http://www.vrp.com/articles.aspx?ProdID=art2009&zTYPE=2
Tip: Joris Wouters
