Ontstekingshaarden gebit
Suggesties voor deze pagina? email dan ugamedia@wirehub.nl
Een focale ontsteking in het gebit kan een
algemene ziekte of aandoening veroorzaken
Volgens uit 650 v Chr.daterende Egyptische
tafels, die in de ruïnes van Ninive werden aangetroffen, leed de machtige koning
Annaper-Essa aan een vreselijke ziekte die bestond uit hevige hoofdpijnen en pijnen in de
gewrichten. In die tijd was hiervoor geen behandeling mogelijk. Toen werden op aanraden
van zijn lijfarts alle slechte tanden en kiezen van de koninklijke patiënt getrokken en
als door een wonder, verdwenen onmiddellijk al zijn klachten.
In de 17e eeuw merkte de Franse chirurg
Petit op dat tandwolf allerlei kwalen in het hele lichaam kan veroorzaken en dat deze
kunnen worden genezen door ontstoken en dode tanden en kiezen te trekken. Omstreeks 1890
verscheen er een artikel van W.D. Miller, destijds een grootheid in de tandheelkunde,
waarin gewezen werd op het feit dat in de mond belangrijke infectiehaarden aanwezig kunnen
zijn die chronische ontstekingen in de gewrichten veroorzaken.
Daarna berichtten tal van artsen dat
infecties in mond en keel aandoeningen in ver verwijderde organen kunnen veroorzaken. Het
is echter de grote verdienste van de Amerikaanse arts Billings dat hij, in een klassiek
artikel uit 1912 over focale ontstekingen in verband met gewrichts- en nieraandoeningen,
het probleem zo nauwkeurig formuleerde dat het wereldwijd de aandacht trok van medici.
Russel L.Cecil definieert in zijn `Textbook
of Medicine`(1943) een focale ontsteking als ´ een gelokaliseerde ontsteking die
ziekteverschijnselen veroorzaakt in andere delen van het lichaam en waarbij gewoonlijk
geen bacteriën in de bloedbaan zijn aan te tonen´. In de laatste druk van het leerboek
''Pathology'' van W.A.D.Anderson wordt de mogelijkheid geopperd ´dat focale ontstekingen
de oorzaak kunnen zijn van een verscheidenheid aan symptomen zoals acuut reuma, chronische
reumatische gewrichtsaandoeningen, ischias, spierontstekingen, neuralgieën enz. Dikwijls
zijn bij zulke ziekten en aandoeningen, ontstoken of dode tanden en kiezen de oorzaak`.
Ondanks het feit dat met regelmaat in de
literatuur artikelen verschenen waarin bijvoorbeeld verslag werd gedaan van de relatie
tussen mondbacteriën en hart- en vaatziekten, reumatische afwijkingen en oogaandoeningen
alsmede auto-immuunziekten, raakte langzamerhand de hypothese van de focale infectie in
diskrediet. De verbanden tussen ontstekingsprocessen in de mond en afwijkingen of
aandoeningen elders in het lichaam alsook ernstige ziekten, vormden wel steeds een
onderwerp van discussie.
Nu, ruim 110 jaar na de publicaties van
Miller, en de toegenomen kennis op het gebied van de immunologie, blijkt een hernieuwde
belangstelling voor het fenomeen. De toename van kennis en nieuwe inzichten over de
werking van weerstandsfactoren en de verbeterde onderzoeksmogelijk-heden op dat terrein,
maken dat infectiehaarden in de mond wederom een boeiend studieobject vormen.
De bacteriegiften, die door de dood van
micro-organismen ontstaan tengevolge van ontstoken kaakbot of avitale (endobehandelde-)
tanden of kiezen en bijvoorbeeld pocketvorming, noemt men endotoxinen. Behalve dat lokale
ontstekingsmediatoren worden gevormd, zoals pro-inflammatoire cytokinen en
prostaglandinen, worden deze, samen met voornoemde endotoxinen, via de bloed- en
lymfesystemen in het gehele lichaam verspreid. Dat men bij dergelijke chronische focale
haardactivteit geen ontstekingsactiviteit in het bloed kan aantonen, wijt men thans aan de
structuur van de ontstekingsbarricade rondom de ziektekiemen. Deze zijn van dien aard dat
de permanente endotoxinenstroom telkens maar enkele van hen of kleine hoeveelheden van hun
vergiften in de bloedbaan afgeeft.
Dit voorkomt een uitgebreide invasie in het bloed met daarin aantoonbare, levende,
bacteriën en kan daardoor het verloop van de ziekte steeds (tijdelijk) wijzigen. Het
gevolg is wel dat een en ander leidt tot een cascade van reacties in de afweersystemen en
dat juist dit feit de schakel is naar de ´gevolgen op afstand´, met andere woorden:
reacties elders in het lichaam.
Dit wordt door wetenschappelijk ondersteund
omdat uit meerdere onderzoeken is gebleken dat ook sprake is van aanpassingsstoringen (in
dit geval te wijten aan onvoldoende aanpassing van het organisme aan de binnengedrongen
bacteriën) van neurale- humorale- en hormonale regelsystemen. Door inadequate antigeen -
antilichaamreacties is ook een allergische component niet uit te sluiten.
Verder is bijvoorbeeld het bewijs geleverd dat bij mensen die reeds licht ontstoken
vaatwanden van hart en hersenen hebben, deze ontstekingen worden verergerd door de
chronische ontstekingen van tanden en kiezen. Met als uiteindelijk gevolg een vergrote
kans op hart- en herseninfarcten. Blijkens recente onderzoeken is de dentogene
haardactiviteit de grootste veroorzaker van (neuro-) humorale- endocriene (hormonale)- en
allergische storingen. Thans lijkt de tijd rijp om de oude, verworpen, theorieën uit het
verleden nieuw leven in te blazen.
Gezien de hoeveelheid dollars die door
Amerikaanse subsidieverstrekkers aan dit onderwerp worden gefourneerd, is het zeer
waarschijnlijk dat de komende jaren nog veel over de relatie tussen ontstekingen van
mondslijmvlies en/of kaakbot en het optreden van algehele ziekteverschijnselen zal worden
gepubliceerd.
Een eerste aanzet lijkt trouwens gezet.
Sedert een aantal jaren, beschouwt men het gebit op ontstekingshaarden bij patiënten die
een open hartoperatie moeten ondergaan. Het strooihaardeffect vanuit ontstoken kaakbot is
zo ernstig gebleken dat men het gebit behandeld alvorens tot een dergelijke ingreep over
te gaan. Wat mij betreft zou dit protocol mogen worden uitgebreid door de gebitstatus van
elke patiënt met een chronische ziekte of aandoening, te beschouwen op eventuele
haardactiviteit.
Theo Michiels
(Bewerkte auteurs: H. Seyle ; M.A.J. Eijkman, J.v.Breemen)
Indirect ziekmakende effecten van
chronische ontstekingen in mond en kaken
Hier gaat het om sluimerende
gebitsontstekingen, die geen pijn en/of andere klachten veroorzaken, die dus symptoomloos
aanwezig zijn.
Jarenlang onopgemerkt aanwezig in tandvlees
en kaakbot veroorzaken deze ontstekingen een continue belasting van de weerstand
tengevolge van de voortdurende infiltratie van (anaërobe) bacteriën en toxines¹. Een
deel van de weerstand van het individu wordt continu bezet gehouden. Daardoor is de
patiënt gevoeliger voor alle andere ontstekingen en infecties, zoals bijvoorbeeld
malaria, tuberculose, cholera, HIV, longontsteking, etc. Als voorbeeld: bij een patiënt
met een weerstandsvermindering tengevolge van een chronische wortelpuntontsteking, zal de
besmetting met malaria eerder plaats vinden en bovendien heftiger verlopen. Het eerste
indirecte (chronische) effect van symptoomloze tandheelkundige ontstekingen is uitputting
van de lichaamsweerstand.
http://www.fada.nl/beleid.html
Mondproblemen en diabetes
Mensen met diabetes hebben twee keer zoveel kans op tandvleesaandoeningen als mensen
zonder diabetes. Ook zijn mondinfecties vaak ernstiger bij mensen met slecht gereguleerde
diabetes. Gebitsontstekingen kunnen zich zeer snel en agressief ontwikkelen. U kunt deze
complicaties voorkomen door regelmatig naar de tandarts te gaan en uw tandvlees goed te
verzorgen.
http://www.accu-chek.nl/nl/rewrite/content/nl_NL/50.7.8:80/
article/ACCM_general_article_259.htm
Reuma en gebitsontstekingen
Sinds de reuma 4 wortelkanaalbehandelingen
ondergaan, 1 appexresectie van 2 kiezen door de kaakchirurg en na een half jaar liep de
pus er toch gewoon weer uit en moest ik de kies laten trekken. Mijn reumatoloog zei wel
dat de reuma actiever blijft als er een infectie in het lichaam zit. (P.S. Ik heb ongeveer
1 jaar reuma) Maar of er direct verband staat met ontstekingen in de kiezen en reuma?
Misschien door een verminderde weerstand?
http://www.reumaforum.nl/viewtopic.php?f=42&t=288
Suggesties voor deze pagina? email dan ugamedia@wirehub.nl
