artrose - gezonde voeding - het geheim om
af te vallen en een betere weerstand te krijgen
Fructose is een monosacharide (een
eenvoudige suiker) die van nature voorkomt in fruit en bijvoorbeeld in honing. Fructose
smaakt zoeter dan glucose, maar is geschikter voor mensen die lijden aan een bepaalde vorm
van diabetes. Doordat de industrie fructose als zoetmiddel gebruikt, en we veel meer
sappies zijn gaan drinken krijgen veel mensen teveel fructose binnen dat oa voor
overgewicht, vette lever, nierproblemen maar ook voor diabetes 2 kan zorgen.
Ron
Fructose metabolisme hersenen
vergroot eetlust en kans op overgewicht
The journal Biochemical and Biophysical
Research Communications (http://www.elsevier.com/locate/ybbrc) (BBRC), published by
Elsevier, will publish an important review this week online, by M. Daniel Lane and
colleagues at Johns Hopkins, building on the suggested link between the consumption of
fructose and increased food intake, which may contribute to a high incidence of obesity
and Type 2 diabetes. Over the past four decades life-styles have gravitated toward the
excessive consumption of 'high energy' foods and sedentary behavior that has resulted in a
high incidence of obesity and its pathological consequences. This scenario has led to the
increased occurrence of insulin resistance and Type 2 diabetes. At present, approximately
thirty percent of adult Americans can be classified as obese. Moreover, these changes now
extend into the younger age group.M. Daniel Lane and co-workers at The Johns Hopkins
University School of Medicine in Baltimore have now pulled together work, largely in their
laboratory (many papers beginning in 2000), dealing with the role of malonyl-CoA in the
signaling system in the brain (specifically the hypothalamus) that has inputs into the
higher brain centers that determine feeding behavior, most notably appetite. Two papers in
the journal PNAS in 2007 and 2008 showed that glucose and fructose act quite differently
in the brain (hypothalamus) - glucose decreasing food intake and fructose increasing food
intake. Both of these sugars signal in the brain through the malonyl-CoA signaling pathway
and have inverse effects on food intake.Lane commented "We feel that these findings
may have particular relevance to the massive increase in the use of high fructose
sweeteners (both high fructose corn syrup and table sugar) in virtually all sweetened
foods, most notably soft drinks. The per capita consumption of these sweeteners in the USA
is about 145 lbs/year and is probably much higher in teenagers/youth that have a high
level of consumption of soft drinks. There is a large literature now that correlates, but
does not prove that a culprit in the rise of teenage obesity may be fructose."The
fact that fructose metabolism by the brain increases food intake and obesity risk raises
health concerns in view of the large and increasing per capita consumption of high
fructose sweeteners, especially by youth.
Fructose-sweetened drinks increase
nonfasting triglycerides in obese adults
Obese people who drink fructose-sweetened
beverages with their meals have an increased rise of triglycerides following the meal,
according to new research from the Monell Center. "Increased triglycerides after a
meal are known predictors of cardiovascular disease," says Monell Member and study
lead author Karen L. Teff, PhD, a metabolic physiologist. "Our findings show that
fructose-sweetened beverages raise triglyceride levels in obese people, who already are at
risk for metabolic disorders such as cardiovascular disease and diabetes."
Triglycerides are manufactured by the body from dietary fat and are the most common form
of fat transported in blood. Although normal levels of triglycerides are essential for
good health, high levels are associated with increased risk for atherosclerosis and other
predictors of cardiovascular disease. In the study, published online by the Journal of
Clinical Endocrinology and Metabolism, Teff and her collaborators studied 17 obese men and
women. Each was admitted two times to the Clinical and Translational Research Center at
the University of Pennsylvania. On each admission, the subjects were given identical meals
and blood was collected from an intravenous catheter over a 24-hour period. The only
difference was the sweetener used in the beverages that accompanied the meals; beverages
were sweetened with glucose during one admission and with fructose during the other. Blood
triglyceride levels were higher when subjects drank fructose-sweetened beverages with
their meals compared to when they drank glucose-sweetened beverages. The total amount of
triglycerides over a 24-hour period was almost 200 percent higher when the subjects drank
fructose-sweetened beverages. Although fructose increased triglyceride levels in all
of the subjects, this effect was especially pronounced in insulin-resistant subjects, who
already had increased triglyceride levels. Insulin resistance is a pre-diabetic condition
often associated with obesity. "Fructose can cause even greater elevations of
triglyceride levels in obese insulin-resistant individuals, worsening their metabolic
profiles and further increasing their risk for diabetes and heart disease," said
Teff. Fructose and glucose are forms of sugar found in both table sugar (sucrose) and high
fructose corn syrup. Both fructose and glucose are present in lower concentrations in many
fruits and vegetables. Although fructose tastes much sweeter than either glucose or
sucrose, it typically is not used alone as a sweetener. Future work will seek to determine
how much fructose is needed to cause an increase of triglyceride levels when it is
combined with glucose in beverages. Additional studies will explore the metabolic and
health effects of long-term fructose intake.
Fructose Sets Table For Weight Gain
Without Warning
Common sweetener found in many foods leads
to leptin resistance and exacerbates obesity when paired with high-calorie, high-fat diet
Eating too much fructose can induce leptin
resistance, a condition that can easily lead to becoming overweight when combined with a
high-fat, high-calorie diet, according to a new study with rats. Although previous studies
have shown that being leptin resistant can lead to rapid weight gain on a high-fat,
high-calorie diet, this is the first study to show that leptin resistance can develop as a
result of high fructose consumption. The study also showed for the first time that leptin
resistance can develop silently, that is, with little indication that it is happening. The
study, “Fructose-induced leptin resistance exacerbates weight gain in response to
subsequent high-fat feeding,” was carried out by Alexandra Shapiro, Wei Mu, Carlos
Roncal, Kit-Yan Cheng, Richard J. Johnson and Philip J. Scarpace, all at the University of
Florida College of Medicine in Gainesville. The study appears in the American Journal of
Physiology – Regulatory, Integrative and Comparative Physiology, published by The
American Physiological Society.
Fructosegebruik verminderen kan
gewichtsverlies versnellen volgens Amerikaanse wetenschapper
Een van de redenen dat mensen kunnen
afvallen met een low-carb dieet, is omdat ze hun inname van fructose verminderen, een
soort suiker dat snel in lichaamsvet omgezet wordt, aldus een onderzoekster aan de UT
Southwestern Medical Center. Dr. Elizabeth Parks, hoogleraar Klinische Voeding en
voornaamste auteur van een studie in het lopende nummer van Journal of Nutrition, zegt dat
de uitkomsten van haar team suggereren dat het juiste type koolhydraten dat een persoon
eet waarschijnlijk net zo belangrijk zijn voor gewichtsverlies als de hoeveelheid
calorieën die hij eet. Huidige gezondheidsrichtlijnen tonen aan dat het verminderen van
bewerkte koolhydraten, waarvan vele fructosestroop bevatten, gewichtstoename kan
voorkomen, en de nieuwe gegevens betreffende fructose ondersteunen deze aanbeveling
duidelijk.
"Ons onderzoek laat voor de eerste
keer zien hoe verrassend snel mensen fructose omzetten in lichaamsvet," zegt dr.
Parks. Fructose, Glucose en Sucrose, wat een mengsel is van glucose en fructose, zijn
allemaal vormen van suiker, maar worden allemaal verschillend omgezet. "Alledrie
kunnen ze worden omgezet naar triglyceriden, een soort lichaamsvet. Echter, als eenmaal de
vetomzetting van fructose begint, is het heel moeilijk het nog te stoppen," zegt ze.
Bij mensen worden deze triglyceriden voornamelijk gevormd in de lever, die als een soort
verkeersagent het gebruik van suiker uit de voeding regelt. Het is de taak van de lever
om, wanneer er glucose gevonden wordt, te bepalen of het lichaam deze glucose moet opslaan
als glycogeen, het moet verbranden voor energie, of het moet omzetten in triglyceriden.
Als er heel veel glucose te verwerken is, wordt het 'in de wacht' gezet, om later bewerkt
te worden.
Fructose daarentegen, komt dit
stofwisselingssysteem met de stroom mee binnen, gaat voorbij aan de verkeersagent en
overspoelt de stofwisseling. "Het is de slecht-gecontroleerde beweging van de
fructose binnen de stofwisseling die ervoor zorgt dat het bijdraagt aan een grotere
triglyceridensynthese," aldus dr. Parks. "Kort gezegd toont deze studie dat
fructose zeer snel wordt omgezet naar vet in het lichaam." Hoewel fructose, een
monosaccharide of enkelvoudige suiker, van nature in grote hoeveelheden in fruit voorkomt,
wordt het ook toegevoegd aan bewerkte produkten. Fructose is waarschijnlijk het meest
bekend als de zoetstof 'fructosestroop', wat gewoonlijk uit 55 procent fructose bestaat en
45 procent glucose, gelijk aan het mengsel dat in fruit gevonden wordt. Het is de
favoriete zoetstof van veel voedselfabrikanten omdat het gewoonlijk goedkoper, zoeter en
makkelijker aan drankjes toe te voegen is dan gewone tafelsuiker. Voor het onderzoek,
namen zes gezonde personen deel aan drie verschillende tests, waarbij ze een fruitdrankje
moesten drinken. In éen test bestond het ontbijtdrankje uit 100% glucose, gelijk aan de
vloeistof die dokters aan hun patiënten geven om te testen op diabetes - de orale
glucose-tolerantietest. In de tweede test dronkern ze half glucose, half fructose, en in
de derde dronken ze 25 procent glucose en 75 procent fructose. De tests waren willekeurig
en blind, en de proefpersonen aten vier uur later een gewone lunch.
De onderzoekers ontdekten dat de
lipogenese, het proces waardoor suikers in lichaamsvet worden omgezet, enorm toenam als zo
weinig als de helft van de glucose werd vervangen door fructose. Fructose die bij het
ontbijt gegeten werd veranderde ook de manier waarop het lichaam omging met het voedsel
dat gedurende de lunch gegeten werd. Na de consumptie van fructose sloeg de lever meer
vetten op van de lunch, die anders voor andere doeleinden gebruikt zouden kunnen worden.
"De boodschap van dit onderzoek is belangrijk omdat de lichaamsvetsynthese werd
gemeten onmiddellijk na het drinken van de zoete drankjes," zegt dr. Parks. "De
koolhydraten kwamen het lichaam in als suikers, de lever plukte de moleculen uit elkaar
als constructiespeelgoed en bouwde ze weer aan elkaar in de vorm van vetten. Dit gebeurde
allemaal binnen vier uur na het drinken van het fructose drankje. Als gevolg daarvan werd
het vet uit de daaropvolgende lunch eerder opgeslagen dan verbrand. "En dit is het
minimum-effect van fructose, omdat deze personen de drankjes namen zonder eten, en omdat
deze personen gezond en slank waren, en de fructose behoorlijk snel konden verwerken.
Vetsynthese uit suikers kan erger zijn bij mensen die overgewicht hebben of obese zijn
omdat het proces bij hen al verstoord is."
Dr. Parks zegt dat mensen die proberen
gewicht te verliezen fruit niet uit hun dieet moeten schrappen, maar dat het verminderen
van bewerkt voedsel dat suiker bevat kan helpen. "Er zijn veel mensen die fructose
demoniseren als de oorzak van de obesitas-epidemie, zegt ze."Ik denk dat het een
bijdrage eraan is, maar het is niet het enige probleem. Amerikanen eten veel te veel
calorieën voor hun hoeveelheid activiteit. We eten te veel vet, we eten teveel eiwit, en
we eten teveel van alle suikers." Sommige gegevens werden verzameld aan de
Universiteit van Minnesota, waar dr Parks werkte voordat ze in 2006 naar de UT
Southwestern faculteit ging. Het werk werd gesteund door de National Institutes of Health,
het Cargill Higher Education Fund, en de Sugar association.
Beperk fructose als je wilt
afvallen zegt Amerikaanse onderzoeker
One of the reasons people on
low-carbohydrate diets may lose weight is that they reduce their intake of fructose, a
type of sugar that can be made into body fat quickly, according to a researcher at UT
Southwestern Medical Center. Dr. Elizabeth Parks, associate professor of clinical
nutrition and lead author of a study appearing in a current issue of the Journal of
Nutrition, said her team’s findings suggest that the right type of carbohydrates a
person eats may be just as important in weight control as the number of calories a person
eats. Current health guidelines suggest that limiting processed carbohydrates, many of
which contain high-fructose corn syrup, may help prevent weight gain, and the new data on
fructose clearly support this recommendation.
“Our study shows for the first time the surprising speed with which humans make body
fat from fructose,” Dr. Parks said. Fructose, glucose and sucrose, which is a mixture
of fructose and glucose, are all forms of sugar but are metabolized differently.
“All three can be made into
triglycerides, a form of body fat; however, once you start the process of fat synthesis
from fructose, it’s hard to slow it down,” she said. In humans, triglycerides
are predominantly formed in the liver, which acts like a traffic cop to coordinate the use
of dietary sugars. It is the liver’s job, when it encounters glucose, to decide
whether the body needs to store the glucose as glycogen, burn it for energy or turn the
glucose into triglycerides. When there’s a lot of glucose to process, it is put aside
to process later. Fructose, on the other hand, enters this metabolic pathway downstream,
bypassing the traffic cop and flooding the metabolic pathway.
"It’s a less-controlled movement
of fructose through these pathways that causes it to contribute to greater triglyceride
synthesis," Dr. Parks said. "The bottom line of this study is that fructose very
quickly gets made into fat in the body.” Though fructose, a monosaccharide, or simple
sugar, is naturally found in high levels in fruit, it is also added to many processed
foods. Fructose is perhaps best known for its presence in the sweetener called
high-fructose corn syrup or HFCS, which is typically 55 percent fructose and 45 percent
glucose, similar to the mix that can be found in fruits. It has become the preferred
sweetener for many food manufacturers because it is generally cheaper, sweeter and easier
to blend into beverages than table sugar.
For the study, six healthy individuals
performed three different tests in which they had to consume a fruit drink formulation. In
one test, the breakfast drink was 100 percent glucose, similar to the liquid doctors give
patients to test for diabetes — the oral glucose tolerance test. In the second test,
they drank half glucose and half fructose, and in the third, they drank 25 percent glucose
and 75 percent fructose. The tests were random and blinded, and the subjects ate a regular
lunch about four hours later. The researchers found that lipogenesis, the process by which
sugars are turned into body fat, increased significantly when as little as half the
glucose was replaced with fructose. Fructose given at breakfast also changed the way the
body handled the food eaten at lunch. After fructose consumption, the liver increased the
storage of lunch fats that might have been used for other purposes.
“The message from this study is
powerful because body fat synthesis was measured immediately after the sweet drinks were
consumed,” Dr. Parks said. “The carbohydrates came into the body as sugars, the
liver took the molecules apart like tinker toys, and put them back together to build fats.
All this happened within four hours after the fructose drink. As a result, when the next
meal was eaten, the lunch fat was more likely to be stored than burned. “This is an
underestimate of the effect of fructose because these individuals consumed the drinks
while fasting and because the subjects were healthy, lean and could presumably process the
fructose pretty quickly. Fat synthesis from sugars may be worse in people who are
overweight or obese because this process may be already revved up.” Dr. Parks said
that people trying to lose weight shouldn’t eliminate fruit from their diets but that
limiting processed foods containing the sugar may help. “There are lots of people out
there who want to demonize fructose as the cause of the obesity epidemic,” she said.
“I think it may be a contributor, but it’s not the only problem. Americans are
eating too many calories for their activity level. We’re overeating fat, we’re
overeating protein; and we’re overeating all sugars.”
Opnieuw relatie tussen fructose en
buikvet
WE KNOW about good and bad fats. Now
suspicion is growing that not all sugars are created equal either. Overweight adults who
consume large amounts of fructose have been found to experience alarming changes in body
fat and insulin sensitivity that do not occur after eating glucose. Pure fructose is found
in fresh fruit, fruit juice and preserves. But much of it sneaks into our diets though
high-fructose corn syrup (HFCS) in soft drinks - which gets broken down into 55 per cent
fructose and 45 per cent glucose in the body - or via sucrose (ordinary sugar), which is
broken down into the same two sugars.
Fears that fructose and HFCS are fuelling
the obesity epidemic and triggering insulin resistance and diabetes have been circulating
for years (New Scientist, 1 September 2001, p 26), but there have been few direct
investigations in humans. So Peter Havel at the University of California, Davis, persuaded
33 overweight and obese adults to go on a diet that was 30 per cent fat, 55 per cent
complex carbohydrates and 15 per cent protein for two weeks. For a further 10 weeks, they
switched to a diet in which 25 per cent of their energy came from either fructose or
glucose. In those given fructose there was an increase in the amount of intra-abdominal
fat, which wraps around internal organs, causes a pot belly and has been linked to an
increased risk of diabetes and cardiovascular disease. This did not happen with the group
who consumed glucose instead, even though both gained an average 1.5 kilograms in weight.
Those who consumed fructose also had raised
levels of fatty triglycerides, which get deposited as intra-abdominal fat, and
cholesterol. Their insulin sensitivity also fell by 20 per cent. Glucose appeared to have
no effect on these measures. Havel presented the results at a meeting of the Endocrine
Society in San Francisco last week. Because Havel's test looked only at pure fructose, not
HFCS or sucrose, it is not yet clear whether these substances are to blame for obesity and
diabetes. "The question is, what is the amount of HFCS or normal sugar you need to
consume to get these effects?" says Havel, who is planning a long-term study to find
out. But he says it's not too soon for people with metabolic syndrome - the blend of
conditions including belly fat and insulin resistance that raise the risk of diabetes and
cardiovascular disease - to avoid drinking too many fructose-containing beverages.
PepsiCo, which sponsored Havel's research,
disagrees. "This is a very interesting and important study," says a spokeswoman.
"But it does not reflect a real-world situation nor is it applicable to PepsiCo since
pure fructose is not an ingredient in any of our food and beverage products." In a
separate study, Havel's team compared the immediate effects of consuming a meal in which
25 per cent of the energy came from one of HFCS, sucrose, fructose or glucose. Blood
triglyceride levels were all elevated to a similar level 24 hours after consuming
fructose, sucrose or HFCS, but not glucose (The American Journal of Clinical Nutrition,
vol 87, p 1194), suggesting that all three substances may have similar, negative health
impacts. Longer-term studies are needed to confirm whether the triglycerides produced by
sucrose or HFCS have similar effects to fructose on abdominal fat and insulin resistance.
"It adds to what we have known for a long time," says Francine Kaufman at the
Keck School of Medicine in Los Angeles. "It's probably not a good idea to consume too
much sugar."
Mensen die willen weten waarom fructose
overgewicht, diabetes en nierproblemen aanjaagt moeten zeker het Amerikaanse boek lezen
"The Sugar Fix".
Ron
Toch relatie frisdrank
fructosesiroop en diabetes bij kinderen !!
Ik vervloek deze siroop die in veel
frisdranken, snoepgoed, broodbeleg, mayo/ketcchup en industrie produkten zit al bijna 3
jaar maar nu komen er dan toch harde bewijzen mbt de rol bij het ontwikkelen van oa
diabetes bij kinderen. Hopelijk gaat de overheid en het Voedingscentrum nu echt eens iets
doen aan de preventie van diabetes bij kinderen. Of betalen zij de prijs voor dit
industrievriendelijke clubje dat van belangenverstrengeling aan elkaar hangt en pas de put
dempt als de kalveren verdronken zijn ?
Patricia Schutte, niet alleen studies
noemen die de industrie gunstig uitkomen !
New evidence suggests that
sodas sweetened with high-fructose corn syrup may increase the risk of diabetes,
particularly in children.
BOSTON, Aug. 23, 2007 —
Researchers have found new evidence that soft drinks sweetened with high-fructose corn
syrup (HFCS) may contribute to the development of diabetes, particularly in children. In a
laboratory study of commonly consumed carbonated beverages, the scientists found that
drinks containing the syrup had high levels of reactive compounds that have been shown by
others to have the potential to trigger cell and tissue damage that could cause the
disease, which is at epidemic levels. They reported here today at the 234th national
meeting of the American Chemical Society.
HFCS is a sweetener found in many foods
and beverages, including non-diet soda pop, baked goods, and condiments. It is has become
the sweetener of choice for many food manufacturers because it is considered more
economical, sweeter and more easy to blend into beverages than table sugar. Some
researchers have suggested that high-fructose corn syrup may contribute to an increased
risk of diabetes as well as obesity, a claim which the food industry disputes. Until now,
little laboratory evidence has been available on the topic.
In the current study, Chi-Tang Ho,
Ph.D., conducted chemical tests among 11 different carbonated soft drinks containing HFCS.
He found ‘astonishingly high’ levels of reactive carbonyls in those beverages.
These undesirable and highly-reactive compounds associated with “unbound”
fructose and glucose molecules are believed to cause tissue damage, says Ho, a professor
of food science at Rutgers University in New Brunswick, N.J. By contrast, reactive
carbonyls are not present in table sugar, whose fructose and glucose components are
“bound” and chemically stable, the researcher notes.
Reactive carbonyls also are elevated in
the blood of individuals with diabetes and linked to the complications of that disease.
Based on the study data, Ho estimates that a single can of soda contains about five times
the concentration of reactive carbonyls than the concentration found in the blood of an
adult person with diabetes. Ho and his associates also found that adding tea components to
drinks containing HFCS may help lower the levels of reactive carbonyls. The scientists
found that adding epigallocatechin gallate (EGCG), a compound in tea, significantly
reduced the levels of reactive carbonyl species in a dose-dependent manner when added to
the carbonated soft drinks studied. In some cases, the levels of reactive carbonyls were
reduced by half, the researchers say.
“People consume too much
high-fructose corn syrup in this country,” says Ho. “It’s in way too many
food and drink products and there’s growing evidence that it’s bad for
you.” The tea-derived supplement provides a promising way to counter its potentially
toxic effects, especially in children who consume a lot of carbonated beverages, he says.
But eliminating or reducing consumption of HFCS is preferable, the researchers note. They
are currently exploring the chemical mechanisms by which tea appears to neutralize the
reactivity of the syrup.
Ho’s group is also probing the
mechanisms by which carbonation increases the amount of reactive carbonyls formed in sodas
containing HFCS. They note that non-carbonated fruit juices containing HFCS have one-third
the amount of reactive carbonyl species found in carbonated sodas with HFCS, while
non-carbonated tea beverages containing high-fructose corn syrup, which already contain
EGCG, have only about one-sixth the levels of carbonyls found in regular soda.
In the future, food and drink
manufacturers could reduce concerns about HFCS by adding more EGCG, using less HFCS, or
replacing the syrup with alternatives such as regular table sugar, Ho and his associates
say. Funding for this study was provided by the Center for Advanced Food Technology of
Rutgers University. Other researchers involved in the study include Chih-Yu Lo, Ph.D.;
Shiming Li, Ph.D.; Di Tan, Ph.D.; and Yu Wang, a doctoral student.
Vruchtensuiker of fructose wordt wel het
zoete gif genoemd. Alle suikers in de voeding worden door het lichaam tot enkelvoudige
suikers (glucose, fructose en galactose) afgebroken om via de darm in de bloedbaan
opgenomen te worden. Glucose is direct als energiebron voor het lichaam beschikbaar,
fructose en galactose worden door de lever alsnog in glucose omgezet. Daardoor vormt
fructose een grotere belasting voor het lichaam dan glucose. En een teveel aan fructose
wordt in cholesterol omgezet! Ondanks dat de naam anders doet vermoeden, zit fructose niet
in zulke grote hoeveelheden in fruit.
In een portie kersen zit zo`n 1-2 gram
fructose. In een appel en een sinaasappel tussen de 5 en 10 gram. Dit betekent dat de
hoeveelheid fructose in vruchtensappen erg kan oplopen: er zijn veel appels nodig voor een
glaasje sap. Bovendien worden deze sappen dikwijls nog extra gezoet!
Kristalsuiker bestaat uit gelijke delen
glucose en fructose. Sport- en frisdranken bevatten veel fructose, maar diverse
reformproducten worden ook hiermee gezoet. Een stukje chocolade (100 gr) bevat overigens
gauw zo`n 15 gram fructose. Dus indien u een hoog cholesterolgehalte heeft, let dan ook de
suiker!
Fructose heeft een zoete, fruitige smaak, maar heeft als nadeel dat het maag-darm
problemen veroorzaakt wanneer het in grotere hoeveelheden wordt geconsumeerd. Daarnaast
wordt fructose ook minder snel geoxideerd in het lichaam.
Een belangrijke factor is de
osmolaliteit. De osmolaliteit duidt op het aantal deeltjes in een drank. Een hoge
osmolaliteit betekent dat er veel deeltjes in zitten. Een drank met een hoge osmolaliteit
noemen we hypertoon. Een drank met evenveel deeltjes als het bloed (290 mOsm/L) noemen we
isotoon en een drank met minder deeltjes dan ons bloed noemen we hypotoon.
De osmolaliteit van een drank kan een
effect hebben op de maaglediging. Een hypertone drank zal langer in de maag blijven en
daardoor minder vocht toevoeren dan een isotone of hypotone drank.
Normaal gesproken neemt door een toename
van het koolhydraatgehalte ook de osmolaliteit toe. In een recent onderzoek werd echter de
osmolaliteit van dranken veranderd zonder de koolhydraatconcentratie te beïnvloeden. Alle
dranken bevatten 60 gram koolhydraten per liter en de osmolaliteiten varieerden van 240-
390 mosm/L. Binnen dit bereik werden geen verschillen in maaglediging gevonden. Op basis
van eerder onderzoek mag men echter concluderen dat boven 390 mosm/L de maaglediging sterk
negatief beïnvloed wordt. Dranken met een hele hoge osmolaliteit moeten daarom vermeden
worden, zeker in warme weersomstandigheden.
Een hoge osmolaliteit van de drank is ook
in verband gebracht met maagdarmproblemen. Dit is een bijkomende reden om sterk hypertone
dranken te vermijden. Op basis van dit gegeven kan men ook de mythe dat
vruchtensap een goede en goedkope sportdrank is ontkrachten. De osmolaliteit van
vruchtensappen is veel te hoog (500-1000 mOsm/L) opdat dit waar zou zijn.
Fructose-intolerantie - Erfelijke
aandoening waarbij het lichaam door het ontbreken van het enzym
fructose-1-fosfaat-aldolase geen fructose kan omzetten. Hierdoor wordt de vorming, opslag
en afbraak van glycogeen als energiebron geblokkeerd.
Hebben fructose en suiker
dezelfde calorische waarde ?
Ja, beide hebben dezelfde calorische waarde. Fructose hoort tot de groep koolhydraten
oftewel de suikergroep. Er bestaan een groot aantal koolhydraten, een aantal daarvan zijn
zoet, zoals fructose, saccharose en glucose. Een aantal andere zoals lactose en de
groetere moleculen zijn niet zoet. Op etiketten staat dit vaak uitgesplitst :
koolhydraten, waarvan suikers... Suikers komen voor in veel plantaardig materiaal, maar
ook in bijvoorbeeld melk. Nauwelijks in vlees (alleen als glycogeen en dan vooral in de
lever) en niet in eieren.
Fructose (vruchtensuiker) speelt mogelijk
een rol bij het ontstaan van onverklaarde darmklachten die geregeld voorkomen. Het gaat om
het zogeheten prikkelbare darm syndroom (PDS). Enkele symptomen daarvan zijn mogelijk te
verklaren door intolerantie voor fructose.
Onderzoekers van de universiteit van Iowa
hebben bij 219 patiënten met
darmklachten ademtests uitgevoerd en hun een vragenlijst voorgelegd. Na
toediening van fructose toonde ademanalyse een abnormale verhoging aan
van waterstofgas of methaangas. Bij patiënten die geen fructose hadden
gekregen, was dit niet het geval, zo meldt het blad Overgevoeligheden van de
Stichting VoedselAllergie.
Teveel fructose stimuleert
eetlust
Het gebruiken van teveel fructose (een vorm van suiker die in glucosestroop, honing en
fruit wordt gevonden) schijnt de niveaus van hormonen die betrokken zijn bij de eetlust
regeling zo te veranderen dat zij het te veel eten bevorderen, suggereert een nieuwe
studie. Nadat de mensen in de studie een maaltijd aten die door een drank wordt gevolgd
die met de zelfde hoeveelheid fructose op smaak wordt gebracht die in twee blikken
frisdrank wordt gevonden, toonden zij vrij lage niveaus van insuline en leptine, hormonen
die mensen helpen weten dat zij volledig vol zijn. Anderzijds, toonden zij vrij hoge
niveaus van ghrelin, een hormoon dat het eten juist bevorderd.
Behalve meer suiker, is men ook veel meer fructose gaan eten omdat de voedingsmiddelen
industrie de laatste tijd is overgestapt van sucrose naar fructose omdat dat goedkoper en
zoeter blijkt te zijn. Dit is erg belangrijk omdat fructose een belangrijke rol blijkt te
spelen in de productie van vet. Sommige mensen suggereren dat fructose goed zou zijn voor
diabetici omdat het geen insuline piek veroorzaakt.
Helaas is aangetoond dat fructose desondanks op andere wijze insulineresistentie
veroorzaakt (en bij proefdieren is het zelfs de geijkte methode om insuline resistentie op
te wekken).
Insuline is een opslaghormoon, dat brandstof (suiker) opslaat voor later gebruik. Een hoge
concentratie aan insuline is voor cellen het teken om vet op te slaan en niet voor gebruik
vrij te geven. Om het opgeslagen vet weer de vetcel uit te loodsen en voor energie te
gebruiken moet het insulineniveau omlaag. Om de hoeveelheid insuline te doen verminderen,
moet het lichaam insuline-gevoeliger worden en moet de werking van de insulinereceptor
verbeterd worden.
De enige effectieve manier waarop dit doel bereikt kan worden is om minder koolhydraten te
eten en meer aan lichaamsbeweging te doen.
Het debat over de suikers in limonade
werd gestart door George Bray, befaamd obesitasspecialist in de Verenigde Staten. Aan de
basis liggen essentieel economische motieven. Gedurende de laatste dertig jaren zochten de
Amerikaanse industriëlen actief naar een goedkoop zoetmiddel ter vervanging van sacharose
uit de suikerbiet. Succes werd geboekt door middel van een enzym, glucose isomerase, dat
zetmeel uit maïs massaal omzet in fructosesiropen. De productie van deze siropen was
buitengewoon goedkoop zodat sacharose langzaam maar zeker in de Verenigde Staten
verdrongen wordt. Volgens Bray heeft de toenemende consumptie van fructose
“zware” gevolgen: deze omschakeling zou aan de basis liggen van de
obesitasepidemie die we nu kennen!
Nieuwe fructose mais siroop maakt
je vet om je middel
Voedingsproducenten zijn stapelverliefd
op de zoetstof fructosestroop, oftewel High Fructose Corn Syrup (HFCS). Het is zoeter dan
suiker en kost nog minder. Dus stoppen ze het overal in. Zelfs in soep. Nou en? HFCS maakt
je dik en vergroot je kans op suikerziekte en hartkwalen.
Dr Victor Zammit, biochemicus aan het
Hannah Research Institute in het Schotse Ayr, zou het van de daken willen schreeuwen, maar
vooralsnog is hij een roepende in de woestijn. De consequenties van zijn woorden zijn
dramatisch. Als zijn vondst ook voor mensen geldt, is de enorme opmars van HFCS (vrijwel
100% fructose) een van de grootste boeven achter de zogenaamd ‘onverklaarbare’
epidemie van overgewicht en diabetes type 2, die ook in Nederland enorm huishoudt.
High fructose syrup may increase the
desire for sweet taste throughout life
Nature prefers glucose and rejects fructose. Fructose does not enter the brain or
pancreas to any appreciable degree. Yet fructose is considerably sweeter than either
glucose or sucrose. As Krilanovich points out, infants and young children in our society
are exposed to higher intakes of fructose than were our ancestors. The fructose from HFCS
used in beverages differs from the fructose combined to form sucrose in 2 ways. First, it
is free fructose and as such is sweeter molecule for molecule than is sucrose or
glucose—the other half of the sucrose molecule. In addition, HFCS solutions have a
higher osmotic pressure than do equimolar sucrose solutions, because there are 2 molecules
in the HFCS solution (fructose and glucose) compared with a single molecule in sucrose.
This enhanced sweetness and high osmolarity may serve to stimulate the taste receptors
more intensely and to "imprint" this intense taste in the plastic neurocircuitry
of young and growing brains, a change that may increase the desire for sweet taste
throughout life. If this is even a remote possibility, the suggestion by Krilanovich to
eliminate the exposure of infants and children to fructose might be worth serious
consideration. As we know, intrauterine exposure to maternal smoking (4) or diabetes (5)
enhances the risk of obesity and overweight later in life. Thus, we support Krilanovich in
encouraging a review of whether exposure to fructose either as HFCS or in sucrose during
the early years of life may play an important role in the current epidemic of obesity in
children (6). If there is even a suggestion that this is so, then access by infants and
young children to beverages with fructose should be curtailed during critical periods of
brain growth and development. http://www.ajcn.org/cgi/content/full/80/5/1447
Consumption of high-fructose corn syrup
in beverages may play a role in the epidemic of obesity
unlike glucose, fructose does not stimulate insulin secretion or enhance leptin
production. Because insulin and leptin act as key afferent signals in the regulation of
food intake and body weight, this suggests that dietary fructose may contribute to
increased energy intake and weight gain. Furthermore, calorically sweetened beverages may
enhance caloric overconsumption. Thus, the increase in consumption of HFCS has a temporal
relation to the epidemic of obesity, and the overconsumption of HFCS in calorically
sweetened beverages may play a role in the epidemic of obesity.
Consuming Fructose-sweetened Beverages
Increases Body Adiposity in Mice
These data are compatible with the conclusion that a high intake of fructose selectively
enhances adipogenesis, possibly through a shift of substrate use to lipogenesis
Effect of Fructose Overfeeding and Fish
Oil Administration on Hepatic De Novo Lipogenesis and Insulin Sensitivity in Healthy Men
In conclusion, high-fructose diet induced dyslipidemia and hepatic and adipose tissue
insulin resistance. Fish oil reversed dyslipidemia but not insulin resistance.
Fructose, weight gain, and the insulin
resistance syndrome
Because fructose does not stimulate insulin secretion from pancreatic ß cells, the
consumption of foods and beverages containing fructose produces smaller postprandial
insulin excursions than does consumption of glucose-containing carbohydrate. Because
leptin production is regulated by insulin responses to meals, fructose consumption also
reduces circulating leptin concentrations. The combined effects of lowered circulating
leptin and insulin in individuals who consume diets that are high in dietary fructose
could therefore increase the likelihood of weight gain and its associated metabolic
sequelae.
Dietary Fructose Reduces Circulating
Insulin and Leptin, Attenuates Postprandial Suppression of Ghrelin, and Increases
Triglycerides in Women
Because insulin and leptin, and possibly ghrelin, function as key signals to the central
nervous system in the long-term regulation of energy balance, decreases of circulating
insulin and leptin and increased ghrelin concentrations, as demonstrated in this study,
could lead to increased caloric intake and ultimately contribute to weight gain and
obesity during chronic consumption of diets high in fructose.
Could fructose contribute to nonalcoholic
fatty liver disease?
With all the documented troubles from fructose, it is clear that the low glycemic index of
fructose is misleading at best. The main source of fructose for infants and toddlers is
fruit juice and soda. The nutrition-facts labels indicate that both sources are
essentially the same, that is, sugar water that digests to nearly equal amounts of glucose
and fructose. Of course, more trouble results from the faster sugar ingestion from a water
solution than from sugar in solid foods, as noted by Bray et al. Three summarizing facts
call for immediate resolution: 1) we are flooding our infants and toddlers with fructose,
2) we are doing this through their entire postnatal brain growth spurt, and 3) infants and
toddlers are being flooded with severe health problems, including brain disorders. How
effective is the liver of infants and toddlers in keeping fructose out of their blood? How
effective is their blood-brain barrier in keeping fructose out of their brain? Would there
be any harm from withholding fructose until an age at which this population could handle
whole fruit? How much does the surging worldwide sale of sugar water contribute to the
surging obesity epidemic? Should fructose be withdrawn from the list of "generally
recognized as safe" substances?
Epidemic of future liver disease and role
of fructose
Pagliassotti has spent the last 11 years of his career investigating how simple sugars, in
particular fructose, affect the liver and the ability of the liver to regulate the blood
glucose level. "Fructose is a unique nutrient because it is primarily metabolized by
the liver. One potential consequence of consumption of large amounts of fructose is the
development of a fatty liver," he said.
A causal role for uric acid in
fructose-induced metabolic syndrome
These data provide the first evidence that uric acid may be a cause of metabolic syndrome,
possibly due to its ability to inhibit endothelial function. Fructose may have a major
role in the epidemic of metabolic syndrome and obesity due to its ability to raise uric
acid.
