Mijn verhaal
Er bestaat maar 1 dieet, een "life
style diet".
Geschreven op: 04-04-07
Hoi ik ben Jennifer, een jonge meid van 18
jaar en nu even werkzaam als internationaal model. Veel mensen zullen vast mij als een
soort "ideale" beeld zien, omdat ik 1 van de vele modellen ben die werkzaam is
voor de media. Mensen kijken tegenwoordig op tegen het "ideale" beeld van hoe
men er tegenwoordig uit moet zien en volgen allerlei slechte diëten. Naast dat eet
iedereen tegenwoordig zoals de grote reclame makers willen, geloven ze te snel en volgen
ze de kudde.
Als model denk ik dat ik misschien meer
effect zal hebben als ik iemand vertel wat gezond eten inhoud dan als iemand het zou doen
die niet uit "het" wereldje komt waar de meeste mensen tegen aan kijken. De
modellenindustrie is hard en ook zijn er weinig modellen die gezond eten. Nauwelijks zijn
er modellen die eten zoals ik, zoals het hoort. Zoals iedereen hoort te eten. Eten met
verstand. Er bestaat geen dieet, er is maar 1 dieet…en ik noem het een "life
style diet".
Hoe het komt dat ik zo op jonge leeftijd er
aardig wat over weet?
Ik ben begonnen met modellenwerk toen ik 15 jaar was. Het begon meer voor de leuk,
zakcentje verdienen dacht ik op die jonge leeftijd. Toch al snel merkte ik dat ik op jonge
leeftijd zo kwetsbaar was en kneedbaar. Ik ben aardig gedisciplineerd als ik wat wil
bereiken en wat betreft modellenwerk heb ik nooit gedacht "ik wil later een topmodel
worden".
Het was meer begonnen nadat ik zelfs
shootings regelde en continue werd afgewezen bij goede modellenbureaus in Nederland. Ik
kreeg te horen van 1 bureau dat ik te zwaar was, ik was toen 1,71 ong. en woog toen rond
de 59/60 kg. Er werd mij verteld dat mijn ideale gewicht rond de 53 was en dat ik moest
afvallen.
Op die jonge leeftijd liet ik weinig merken
aan andere dat ik geobsedeerd begon te raken om het ook daadwerkelijk af te vallen. Ik was
nog niet echt bewust van wat gezond eten is/was en koost voor een soort van Atkins dieet.
Door mijn obsessie at ik bijv. een langere tijd nauwelijks koolhydraten en alleen maar
eiwitten/vetten. Ik viel in een half jaar/jaar tijd af naar 53 kg en toen begon mijn reis
als model. Ik studeerde op dat moment op het Grafische Lyceum in Utrecht. Ik kreeg nu de
kans om te reizen, wat ik heel erg spannend vond, omdat ik nooit echt heb gereisd. De
mensen om mij heen stimuleerde deze kans te pakken voor de leefervaring. Mijn reis begon
en ik ging voor 1,5 maand naar Parijs. De mensen zijn daar niet zo vriendelijk en mijn
agency is achteraf gezien aardig schijnheilig. Tegen nieuwe modellen doen ze erg lief,
maar zodra je niet werkt en terug komt lijkt het net of ze je niet mogen.
Toen ik hier aan kwam overkwam mij dat dus
ook. (Ik heb het hier niet over enige drugs/sex scene's, ik vermijd dit zelf en ga zelf
ook niet vaak uit) Ik was al afgevallen en hier werd ik de 1e dag opgemeten en werd mij
verteld dat er toch echt nog wat af moest. Zoals zij het deden: "wat ze vast pakte in
de taille, dat kon er nog af".
Natuurlijk was ik nog jong, ik was nu bijna
17 jaar en je gelooft gauw dingen….of laat ik zeggen je hoopt gauw dat er wat goeds
voor terug komt. Ik heb never nooit maaltijden overgeslagen, maar ik at wel slecht als ik
er op terug kijk. Suikers/zetmelen vermeed ik, en at veel vis, eieren, noten etc. Ik was
zo druk met het rond rennen naar mijn castings dat toen ik terug kwam weer afgevallen was.
Na 1,5 maand in Parijs niet veel gedaan te
hebben als model ging ik voor 2 weken naar huis en stuurde ze mij naar Tokyo. Hier bleef
ik 2,5 maand. Ook hier schoot het niet echt voor mij op en begon een beetje depressief te
worden, al was ik natuurlijk wel blij dat ik kon vertellen dat ik net 17 was en de kans
had om Tokyo te ontmoeten. Na weinig gewerkt te hebben ging ik naar huis en had ik een
andere trip zelf geregeld. Naar Bangkok voor 3 maanden, dit was mijn trip waarvan ik
dacht, hier moet er wat veranderen of ik stop.
Voor Bangkok ging ik nog even terug naar
Parijs, wat ik echt niet vol kon houden door hoe anders ze tegen mij deden, omdat ik niet
had gewerkt en zij natuurlijk niks konden verdienen. Ik bleef even thuis, vond een lief en
goed bureau in Nederland en toen ging ik naar Bangkok. Als een gek deed ik hier ontzettend
veel ervaring op. Het relaxte sfeertje, de lieve mensen, een lief bureau en klanten die je
niet de kant op pushen richting uber dun. Ik werkte hier veel voor tijdschriften en wat
andere opdrachten waardoor mijn boek begon te groeien, vol met teer sheets. Ik kwam terug
met een big smile, ik had een geweldige tijd gehad wat ik nog niet had mee gemaakt in
Parijs of in Tokyo. Ik bleef thuis voor een paar maanden voordat ik naar Hong Kong ging.
Ik leerde mij zelf meer over voeding via
internet en begon het steeds meer te bevatten. Ik heb het altijd interessant gevonden en
probeerde ook op een goede manier af te vallen toen ik 16/17 was, maar door nog te weinig
te weten doe je het niet altijd goed.
Toen ik naar Hong Kong ging wist ik er al
aardig wat over, maar aangezien je budget voor een week voor reizen en eten, is het niet
altijd mogelijk echt gezond te eten. Veel mensen denken dat elk model zo rijk zijn en van
alles kunnen kopen en uit eten gaan. Om eerlijk te zijn ben ik nog nooit uit eten geweest
in Parijs, in Tokyo of in Bangkok behalve als ik eens werd uitgenodigd, omdat ik het zelf
niet kan betalen. In tijdschriften staan betekent niet dat je meteen beroemd bent en geld
verdient. Tijdschrift is allen maar goed om zo je portfolio op te bouwen en de bladen
hebben zelf weinig budget. Heel veel modellen eten slecht. Ik ken nauwelijks modellen die
goed en gezond eten zoals ik dat nu.
Zo ook in Hong Kong ging het niet echt
lekker. Ik had een top portfolio alleen mijn bureau was niet zo goed meer als voorheen.
Veel boekers waren vertrokken en elke maand kwamen er nieuwe boekers, wat niet
bevorderlijk is voor het bureau zelf. Ik deed weinig…nauwelijks castings, geen jobs.
Door stress en het vele lopen daar, om wat te ondernemen en het slechte eten wat goedkoper
was (veel vis uit blik) kwam ik thuis en schrok ik zelf van hoeveel ik woog. Ik woog 49
kilo bij 1,73 cm.
Ik wist op dit punt al aardig wat over voeding, hoe dingen geproduceerd en gemanipuleerd
worden tegenwoordig, maar het is moeilijk in 123 te zeggen dat je bijv. alleen nog maar
biologisch wilt eten of dergelijk als je niet op je zelf woont.
Ik heb er nooit echt over gesproken met
mensen in mijn omgeving, omdat de mensen van tegenwoordig het zich vaak niet interesseert,
niet geloven en niet willen weten. Mensen geloven tegenwoordig alles wat de adverteerders
zeggen. "Melk is gezond", "Brood met extra B vitamines toegevoegd",
"Frisdrank met toegevoegde vitamine C", "afval shakes en muesli's" en
ga zo maar door. Mensen geloven tegenwoordig alles wat ze overal zien, ze hebben zelf geen
tijd onderzoek te doen en vind het niet boeiend. Er is toch zat eten overal te krijgen?
Het is voor mij duidelijk genoeg dat ik er
niet over kan praten, want ze begrijpen er niks van en je krijgt 10000 vragen naar je
hoofd, argumenten (geloof van de adverteerders uiteraard) en vraagtekens van "echt
waar?". Ik hield mijn mond, maar wist wel dat ik graag op mij zelf wou wonen. Mijn
eigen ding doen, niet de kudde volgen en eten zoals het hoort. Eten op de manier van
"voor zie je lichaam van alle nodige mineralen en vitaminen". Hoe belachelijk is
het dat mensen denken dat een "vitamine pil de plaats in kan nemen van echte
voeding?".
Ik weet waarom er meer ziektes ontstaan en
waarom mensen overgewicht krijgen, hoewel sommige niet eens heel veel eten en toch dik
worden… dit alles heeft te maken met voeding. Zolang mensen blijven eten zoals de
adverteerders willen, zal deze generatie niet oud worden en krampen vol van ziektes.
Tegenwoordig zit er in voeding wat "niet" biologisch is vaak nauwelijks tot geen
vitaminen&mineralen en daarnaast word het onnatuurlijk geproduceerd, chemische
toepassingen, overal zit verslavende suiker/smaakversterkers in, hormonen, heeft het
nauwelijks nog echte smaak en is het milieu onvriendelijk. Dit allen betekend ook wat
betreft de massa productie van dieren. Naast deze punten lijden ze ook aan slechte zorg,
stress, pijn, ziektes, geen/weinig beweging/licht en daarnaast eten ze geen natuurlijke
voeding. (bijv. een koe hoort gras te eten en eet gedroogd voer/granen in de stalling) Ik
kan er wel over door blijven praten, maar ik weet genoeg. Ik heb mijn research gedaan en
leer elke dag meer.
Ik zit nu in Singapore voor 3 maanden en
hier vond ik voor het eerst iemand die net zo geïnteresseerd was in voeding als ik zelf.
Voor het eerst kon ik er over praten en begreep zij mij en ik haar. Dit was voor mij zo'n
enthousiasme te weten dat ik niet de enige was…
Ik begon er nog meer open voor te worden en eet nu voornamelijk biologisch en op de meest
mogelijke manier al mijn vitaminen en mineralen op een de natuurlijke manier binnen te
krijgen zoals het hoort. Mijn echte keuze is nu begonnen en ga er nu ook meer door als ik
terug kom naar Nederland. Het is alleen niet leuk te horen als je er voor het eerst door
je enthousiasme er over praat met mensen in je eigen omgeving in Nederland, niet begrepen
te worden en je word verteld dat ze zich zorgen maken dat je een eetstoornis hebt. Dit
alleen omdat je gezond eet? En er dus veel mee bezig bent. "Je moet er wel veel mee
bezig zijn, om te weten hoe je gezond kunt eten…je kunt er niet meer om heen
tegenwoordig nu alles bijna ongezond is wat er op de markt word gebracht". Goed eten
is vrij schaars en vooral in Azië waar de meeste producten uit China komen (niet te
vertrouwen). Vlees heb ik al langer dan een maand niet gegeten, omdat wat biologisch is,
geïmporteerd is en voor mij niet te betalen.
Ik hou van koken, improviseren wat betreft
het maken van mijn eigen gerechten. Hier in Singapore kook ik niet echt vanwege mijn
budget, tijd, en gedeelde keuken, maar eet ik veel rauw. Ik heb nooit gehouden van voeding
koken, omdat je beste manier om je vitaminen en mineralen te behouden is door het rauw te
eten of door HEEL snel kort te verhitten (stomen, pocheren). Magnetron afschuw ik… je
eten gaat er daadwerkelijk kapot van. Alle vitaminen en mineralen zullen zowat verloren
gaan. Hiernaast drink ik al langer dan 2 jaar alleen maar water naast Groene Thee/ Goji
berrie thee, eet ik geen voeding zoals koek,snoep, ijs, frisdrank, brood en ga zo maar
door wat niet in het lijstje van gezond past. Het is geen obsessie wat mensen vaak denken,
omdat ik geen snoep of ijs eet. Mensen vragen me vaak of ik op dieet ben, aangezien ik ook
model ben. Hoe durven ze dit eigenlijk te vragen? Ze hebben zelf geen enig verstand van
wat er eigenlijk in zit en wat het allemaal betekend op de achterkant van de
verpakking… Is het dan echt zo fout als iemand gewoon "wel" wilt luisteren
naar waar het lichaam om vraagt?
Vroeger werkte we voor ons eten en groeide er ook niet alleen maar perfecte appels aan
bomen en bestond er geen rivier die bruin was en naar Coca Cola smaakte…
Ik heb zin straks op mij zelf te wonen in
Nederland, heerlijke gezonde lekkere gerechten maken zonder smaakversterkers,
onnatuurlijke gegroeide producten en ga zo maar door. Ik ben van plan eind dit jaar weer
te gaan studeren, part time modellenwerk doen, fotograferen, meer leren over voeding en
misschien ooit een boek schrijven met mijn eigen gezonde recepten en wie weet hopelijk
ooit een restaurant openen met het concept zoals ik en iedereen zou moeten eten. Als
iedereen zo zou eten zouden er een stuk minder ziektes op de wereld zijn en over gewicht.
Overgewicht is gewoon een gevolg van dat het lichaam vraagt om "goede"
voedingsstoffen, maar door dat men niet beter weet elke keer het zelfde naar binnen werkt.
Het eten waar nauwelijks wat in zit en verslavend is.
Ik ben ontzettend blij Ron te hebben
gevonden op internet. Ik vind het geweldig hoeveel moeite en tijd hij in de website heeft
gestoken wat vol zit met nuttige informatie en daarnaast kon ik bij hem voor een goede
prijs aan Chlorella en Spirulina komen. Het is ook fijn te weten dat er meer mensen zijn
zoals ik die "wakker" zijn en ik hoop dat er nog veel meer mensen komende jaren
gaan volgen. Er zitten alleen maar voordelen in door goed te eten je lichaam voorzien van
de nodige mineralen en vitaminen. (je voelt je lekkerder van binnen, word mooier van
buiten, beter voor dierenwelzijn en milieu). Ik ben al 2 jaar niet ziek geweest…
Groetjes Jennifer Bok.
www.jenniferbok.com
