Mijn verhaal

Beste Hr. Fonteine!

Ik wil iets bijdragen aan Uw site!!! Zoals ik al schreef, heb ik een chronische leverhepatitis. Mijn lichaam wil eigenlijk de lever niet, ik slik hier al jarenlang prednison voor en Imuran om afstoting tegen te gaan. Ik ben begonnen met een hoge dosis Pred. en gebruik nu een onderhouds-dosis van 8 mg.

Mijn leven is heel bijzonder verlopen. Op m'n 28ste kreeg ik m'n ziekte, vooral werd bij mij sarciodose gekonstateerd. Na een voorhoofd holte ontsteking - en gebruik van antibiotica - meen ik dat m'n ziekte daardoor eruit kwam.

Na 10 weken ziekenhuis met hoge dosis Pred 25 mg. mocht in naar huis. Ik was in die tijd nog niet zo met voeding bezig, dat kwam veel later. Door de Pred had ik veel honger, en daar gaf ik aan toe - niet zo verstandig - kon niet anders. Ik leef al jaren bewust van alles, gezond eten. Wat doe ik er aan zult U zeggen.

Ik eet vooral Soya yoghurt en drink soya melk. Zeker maak ik ook wel fouten, dat
ik ineens een snoepbui krijg, maar daar ben je mens voor. Verder gebruik ik multi vit. - goede supplementen - en vit C 3000mg. Verder drink ik wortelsap, en maak ik komboecha - met vlagen - ik geloof zeker dat dit een goede uitwerking heeft. Verder neem ik regelmatig orthiflor, ik heb het in poeder, en laat het 10 min staan zodat de bact. zich vermenigvuldigen. Helpt goed!!!!!

Verder heb ik zo m'n eigen leventje. probeer niet te veel stress te hebben, maar een bezige bij, kan je niet zo snel temmen. M' n kwaal is redelijk onder kontrole, alleen vind ik dat de doktoren te makkelijk met je omgaan. Ik heb 1 fantastische dokter gehad, helaas ging hij naar het Havenziekenhuis in Rotterdam. Verder ben ik niet zo weg van de dokter die ik nu heb, en hoop er een te vinden waar ik op kan vertrouwen. Gisteren kreeg ik iemand aan de telefoon, die nu op haar 54ste hetzelfde heeft, en wel het een en ander wilde weten, we hebben 100 min. zitten praten. Het is moeilijk om met deze ziekte
om te gaan vooral in het begin. Zelf ben ik erg positief, - hoewel ik soms geen grenzen ken - en dat is heel belangrijk. Tegenslagen in je leven haal je naar beneden, je ontkomt er niet aan. Nu na 35 jaar patient, vind ik dat ik ben geworden die ik ben door deze ziekte. Maar ik blijf zoekende!!!! Hoop dat iemand hier iets aan heeft!!!

Els