Dyspraxie
Een stoornis die mij onbekend was maar
die opdook tijdens een onderzoek naar de voordelen van omega 3 visolie (vette vis of
capsules). Je ziet bij veel hersenstoornissen iedere keer onderzoeken opduiken waarbij
visolie een gunstige werking heeft, met name op het gedrag maar ook op de snelheid van het
ontwikkelen van de taal en spelling. Ik zie bij deze stoornis weer de nodige
overeenkomsten met autisme. Verondersteld wordt dat dyspraxie veroorzaakt wordt door
onvolgroeidheid of vertraging in de ontwikkeling van neuronen en bij ongeveer 2% van de
bevolking zichtbaar is.
Andere benamingen zijn:
Developmental Dyspraxia, Developmental
Co-ordination Disorder, DCD, Sensory Motor Disorder, Sensory Integration Dysfunction,
Perceptuo Motor Difficulty, Clumsy Child Syndrome, Damp
Kenmerken (*)
- Onhandigheid
- Slechte houding
- Onhandig/lomp lopen
- Verwarring over welke hand moet worden
gebruikt
- Moeilijkheden met het gooien en vangen van
een bal
- Gevoelige tastzin
- Sommige kleren oncomfortabel vinden
- Minder goed korte termijn geheugen. Het
vergeten van wat de vorige dag is geleerd
- Pover bewustzijn van het eigen lichaam
- Problemen met lezen en schrijven
- Een pen niet goed kunnen vasthouden
- Slecht richtinggevoel
- Niet kunnen huppelen, hinkelen of fietsen
- Langzaam leren zichzelf aan te kleden of
zelf te eten
- Simpele vragen niet kunnen beantwoorden,
terwijl het antwoord wel bekend is
- Spraakproblemen, leren laat praten of
onsamenhangend praten
- Fobieën of obsessief gedrag
- Ongeduld
- Aversie hebben tegen zaken zoals haar
borstelen, tandenpoetsen, of haren knippen, nagels knippen enz.
- Niet tegen het dragen van pleisters kunnen
Ron
(*) Bron: Wikipedia
Informatie verwerking stoornis
Dyspraxie is een stoornis bij het correct
verwerken van informatie. Dit leidt tot moeilijkheden bij de motoriek en motorische
vaardigheden. Bijvoorbeeld bij het uitvoeren van een taak waarvoor oefening nodig is of
bij acties die niet in de hersens zijn geprogrammeerd. Zuigen en wandelen zijn voorbeelden
van geprogrammeerde acties. Het schillen van een sinaasappel, het aantrekken van een jas
en het papiertje van een snoepje halen zijn dat niet. Vaak gaat dyspraxie samen met
problemen met de spraak, taal, waarnemen, denken en gevoelige tastzin. Verondersteld wordt
dat dyspraxie veroorzaakt wordt door onvolgroeidheid of vertraging in de ontwikkeling van
neuronen en bij ongeveer 2% van de bevolking zichtbaar is.
http://users.skynet.be/fa101068/dyspraxie/
Dyspraxie.nl
Er is op het internet nog relatief weinig
Nederlandstalige informatie over DCD/dyspraxie te vinden. Deze site besteed aandacht aan
DCD/dyspraxie in het algemeen. We proberen geleidelijk de informatie over verbale
ontwikkelingsdyspraxie uit te breiden, maar op dit moment wordt slechts beperkt aandacht
besteed aan die vorm van dyspraxie.
http://home.hetnet.nl/~gjmartens/
Dyspraxie forum voor ouders
http://groups.msn.com/KinderenmetDyspraxie/messageboard.msnw
Voorheen aangeduid als MBD
In het verleden is dyspraxie ook
aangeduid als MBD (minimal brain dysfunction, minimal brain damage). Het niet eenvoudig om
de diagnose 'ontwikkelingsdyspraxie' te stellen. Sommigen vertonen alle symptomen, maar
hebben geen moeilijkheden met hun motoriek. Elk kind/volwassene is verschillend en zal een
combinatie hebben van verschillende vaardigheden en beperkingen. Een uitgebreide test is
altijd nodig. De navolgende informatie geeft hopelijk meer uitleg bij de problemen die
mensen met ontwikkelingsdyspraxie tegenkomen.
http://www.orthopedagogiek.com/dyspraxie.htm
DCD
DCD staat voor de Engelse term
Developmental Coordination Disorder en is de naam die gegeven wordt aan kinderen die
moeite hebben met het coördineren van hun bewegingen en het aanleren van verschillende
activiteiten. Vrij vertaald wordt het daarom ook wel een coördinatie
ontwikkelingsstoornis genoemd.
Het zijn onhandige, veelal houterig
bewegende kinderen. In de ontwikkeling leren kinderen onder andere lopen, klimmen,
zichzelf aan- en uitkleden, met bestek eten en schrijven. Deze activiteiten vereisen een
zekere behendigheid (zoals de juiste coördinatie).
Voor sommige kinderen, waaronder kinderen
met DCD, is het niet zo vanzelfsprekend dat zij deze activiteiten leren en kan het zijn
dat het hen meer moeite en energie kost. Dit komt omdat kinderen met DCD (lichte)
problemen met het bewegen hebben, zoals een lage of wisselende spanning van de spieren,
onrust in het bewegen en problemen in het handhaven van het evenwicht.
Veel kinderen met DCD werken hierdoor
traag of presteren onder hun niveau op school. DCD omvat een groep kinderen waarbinnen elk
kind weer andere problemen kan ervaren. Ongeveer 5 tot 10% van de kinderen op een
basisschool vertoont kenmerken van DCD en het komt 3 tot 7 keer vaker voor bij jongens dan
bij meisjes.
http://www.recmiddenbrabant.nl/
Rol van vetzuren in dyslexie,
dyspraxie, ADHD en het autistische spectrum nog steeds onderkend
Auteur: Alexandra Richardson, Oxford
University, U.K
Vertaling: Minami Nutrition
Het is de gewoonte binnen ons opvoedings-
en gezondheidszorgsysteem om verschillende diagnosecriteria te gebruiken voor dyslexie,
dyspraxie, hyperactief gedrag met aandachtsstoornissen (attention deficit / hyperactivity
disorder, ADHD) en autismespectrumstoornissen (autistic spectrum disorders, ASD). Elk van
hen verwijst naar een specifiek gedragspatroon en leermoeilijkheden waarbij de centrale
definitiecriteria vrij verschillend zijn. Voor dyslexie gaat het om specifieke
leermoeilijkheden bij lezen en schrijven. Dyspraxie verwijst naar specifieke moeilijkheden
in het plannen en coördineren van bewegingen. Bij ADHD zijn er blijvende en niet bij de
leeftijd passende aandachtsproblemen, hyperactief en impulsief gedrag, of beide. In geval
van ASD zijn er uitgesproken sociale en communicatie stoornissen en bestaat er een
restrictief en stereotiep gedragspatroon. Deze ontwikkelingsstoornissen zijn vrij
frequent, en treffen in meer of mindere mate tot 20% van de kinderen op schoolleeftijd.
Ze vertegenwoordigen de grote meerderheid
van de kinderen met bijzondere
onderwijsbehoeften. De geassocieerde moeilijkheden blijven doorgaans bestaan op volwassen
leeftijd, met enorme gevolgen voor de getroffen individuen, hun familie en de samenleving
in haar geheel. Gezien de uiteenlopende manieren waarop de aandoeningen gedefinieerd zijn,
gebeurt de diagnose en de aanpak van elk van hen gewoonlijk door verschillende
specialismen. Dyslexie valt ongetwijfeld binnen het bestek van de opvoedkundige
psycholoog, en de interventies spitsen zich doorgaans toe op
speciaal onderwijs rond lezen, spellen en aanverwante vaardigheden. Dyspraxie wordt
doorgaans aangepakt via een gedragsmatige benadering met het doel de fysieke coördinatie
te verbeteren, zoals fysiotherapie en ergotherapie. De diagnose van ADHD valt in het
domein van de psychiatrie, met toediening van stimulantia als standaardbehandeling. De
diagnose van autismespectrumstoornissen heeft eveneens een medische oriëntatie, hoewel de
aanpak een combinatie van farmacologische, gedragsmatige en psychologische behandelingen
kan omvatten.
In geen enkele van deze aandoeningen
wordt de mogelijke rol van de voeding beschouwd als een onderdeel van de
standaardbeoordeling en -aanpak, niettegenstaande haar evident en fundamenteel belang voor
de optimale werking van de hersenen. Een hele waaier van micronutriënten is in dit
verband essentieel. In het bijzonder zijn er toenemende bewijzen – die hierna worden
samengevat – dat gebreken of wanverhoudingen aan bepaalde hoogonverzadigde vetzuren
of HOVZ (highly unsaturated fatty acids, HUFA) van de reeksen omega-3 en omega-6 kunnen
bijdragen tot zowel predispositie als tot uiting komen van dyslexie, dyspraxie, ADHD en
autisme tijdens de ontwikkeling . Indien dit het geval is, zou de toevoeging van de
relevante HOVZ aan de voeding kunnen helpen in zowel de preventie als de behandeling van
deze vormen van gedragsgebonden leermoeilijkheden. Verder onderzoek in dit gebied blijft
noodzakelijk, en het thema preventie is duidelijk niet erg bevorderlijk voor rechtstreeks
onderzoek. In verband met de behandeling zijn er heel weinig goed opgezette gecontroleerde
studies rond behandeling met vetzuren. Voorlopige resultaten hiervan worden hierna
beoordeeld, gevolgd door overwegingen over de gevolgen voor de klinische
praktijk.
http://www.minami-nutrition.com/litdownloads
Tips voor onderwijzend personeel
http://www.eurekaonderwijs.be/dyspraxie.htm
Visolie heeft voordelen bij
kinderen met dyspraxie
Fish oil shown to be beneficial
to dyspraxic children
Fish oil has been shown to make
substantial differences to dyspraxic children, in particular with respect to their reading
abilities and their behaviour, according to a recent study by Oxford University
researchers published in Pediatrics.
Dr Alex Richardson from the Department of
Physiology and Dr Paul Montgomery from the Evidence Based Intervention Group at the
Department of Social Policy and Social Work conducted a large randomised controlled trial
of fish oil versus placebo in children attending schools in County Durham.
The omega-3 fatty acids found in fish
oils are essential for normal brain development and function and omega-3 must be provided
by the diet. Low levels of these fatty acids in modern diets are thought to contribute to
a range of childhood neurodevelopmental disorders including dyslexia, dyspraxia and
autism.
In the present study, children between
the ages of 5 and 12 with developmental coordination disorder (DCD, also known as
dyspraxia) were given capsule supplements containing 80 per cent fish oil and 20 per cent
primrose oil (containing omega-6 fatty acids) over a period of three months. A parallel
group was given placebos.
After three months, both groups were
assessed and the group which had previously been given placebos was also given the active
treatment, while the group on active treatment continued as before. Both groups were
assessed again at six months.
After three months, the children who
received the active treatment made three times the expected normal gain in reading age and
twice the normal gain in spelling age, bringing their average scores towards normative
values. After six months, they had continued to make improvements above what would be
expected for chronological age.
Children in the placebo group fell even
more behind with spelling after three months, although they did show average progress in
reading. Once they crossed over from placebo to active treatment, they showed improvements
similar to those shown earlier by children receiving active treatment after three months.
No differences between the groups were
found in the development of their motor skills, but those receiving the active treatment
showed highly significant improvements on teacher ratings of attention, concentration and
behaviour compared with those on placebo treatment.
Dr Alex Richardson said: 'Delays in
literacy development often increase over time, so early intervention is important. The
next step to take within the framework of this research is to find out whether and how far
fish oil might help otherwise normal children. We are now hoping to attract the necessary
funding to carry out such a study.'
Thema's
