Colloïdaal Zilver - gezonde voeding - het
geheim om af te vallen en een betere weerstand te krijgen
Wat is Colloïdaal
Zilver ?
Reeds rond 1900 was bekend dat colloidaal
zilver een sterk antisepticum was. Zilverwater bleek zeer doeltreffend tegen de
infecterende organismen, zonder de negatieve bijwerkingen die medicatie voor de gebruiker
met zich kan meebrengen.
Alleen was colloidaal zilver toen te duur
en bovendien niet te patenteren. De farmaceutische bedrijven kozen ervoor hun eigen
antibiotica te ontwikkelen en deze krachtig te promoten. Zilverwater raakte in de
vergetelheid. Daar tegenover staat dat Zilverwater snel en doeltreffend afrekent met zowat
650 verschillende bacteriën, virussen, schimmels, parasieten én gisten.
Wat is Colloïdaal Zilverwater ?
Colloidaal Zilver blijkt één van de meest
universele antibiotische stoffen, die voor de zuurstof-stofwisseling van primitieve
levensvormen zeer toxisch is en voor het menselijk organisme geen nevenwerkingen vertoont,
mits juist aangemaakt en toegepast.
Vertrekkend van gedemineraliseerd water
wordt er door de generator een gepaste stroom door de twee zilverelektroden gestuurd,
waardoor na 30 à 45 minuten een oplossing ontstaat die microscopisch kleine geladen
zilverdeeltjes bevatten. Deze blijven lang in zwevende toestand.
Door zijn ontsmettende eigenschappen van
colloidaal zilver kan je er op reis water van twijfelachtige oorsprong drinkbaar mee maken
! (desgevallend met de draagbare survival - unit op batterijen ) . Colloidaal Zilver heeft
ook een preventieve waarde, via regelmatige inname investeer je in een slagkrachtig
immuunsysteem.
Steeds meer bedrijven ontdekken dat zilver
een belangrijke rol kan spelen bij de aanpak van virussen en bacteriën. De ondergrondse
van Hong Kong wordt nu besproeid met een zilver coating tegen met name
verkoudheidvirussen, er bestaan speciale pennen voor medici die zilver bevat dus zorgt
ervoor dat de pen van de dokter geen doorgeefluik meer is van allerlei ziekten en
Collodiaal zilverwater dat door artsen wordt afgedaan als kwakzalverij wint aan terrein.
Vreemd dat de voorloper van antibiotica zo in deze hoek is gedrukt, zal wel weer om geld
of patenten draaien. Collodiaal zilverwater kun je nl zelf maken en dat geldt niet voor
antibiotica. En als die antibiotica zorgt nu steeds meer voor chronische resistentie
problemen.
De Grieken waren zo slim om in zilveren
pannen te koken en van zilveren schalen en borden te eten. De industrie heeft intussen de
zilver nanoparticles (zeer kleine deeltjes) ontdekt als ultieme ontsmetter.Bacteriën
gebruiken nl een bepaald enzym dat ze helpt zuurstof op te nemen, maar zilver blokkeert
dit enzym en doodt de bacterie binnen 6 minuten zonder het weefsel aan te tasten. Steeds
meer fabrikanten ontdekken de kracht van zilver en nu zie je dan ook zilver toegepast
worden in beddengoed, speelgoed, kleding, deodorants, voedingscontainers en
gezichtsmaskers.
Wordt hoog tijd dat de antikwak club de
waarde van zilver gaat inzien.....
Colloïdaal zilver, de
herontdekking van een superantibioticum?
Colloïdaal zilver, blijkt een krachtig,
natuurlijk antibioticum te zijn en werkt preventief voor infecties. Werkend als een
katalisator verstoort het een enzym dat eencellige bacterien, virussen en rottingsbacteria
nodig hebben voor hun zuurstof-stofwisseling. Zilver werkt zonder kwaad te doen aan
menselijke enzymen of onderdelen van de menselijke chemie van het lichaam. Het resultaat
is destructie van de ziekte veroorzakende organismes in lichaam en voedsel. Een verdunning
van 6 delen zilver op 1 miljoen delen water is voldoende om ziekmakende bacterien te
doden. Colloïdaal zilver blijkt daarnaast ook nog een stimulans te zijn voor het
afweersysteem om de ziektekiemen te vernietigen en werkt tevens algemeen
ontstekingremmend. Vanaf 1900 tot het begin van het tijdperk van de moderne antibiotica -
ca 1940 met de introductie van de sulfa preparaten- was zilver een van de hoofdpijlers van
de medische praktijk in Europa en de U.S.A.
Een colloïde bestaat uit uiterst kleine
deeltjes die binnen in een vloeistof drijven en ondanks de uitwerking van de zwaartekracht
niet omlaag zakken. Om zo in de vloeistof verdeeld te blijven moeten de deeltjs kleiner
zijn dan een micron.
In het geval van colloïdaal zilver worden zilverdeeltjes, zilver-ionen, getrokken van een
zuiver zilveren elektrode die in gedistilleerd water (=mineraal vrij)staat, door een lage
elektrische stroom door de elektrodes en het water te laten stromen. Deze geeft ieder
zilverdeeltje een elektrische lading. Deze zilverdeeltjes kunnen een afmeting hebben van
ca. 0,01 tot 0,00001 micron (1 micron = 1 miljoenste deel van een een meter).
Colloïden zijn in de natuur de kleinste deeltjes waarin een stof fijn gemaakt kan worden
en waarbij deze toch nog zijn karakteristieke eigenschappen behoudt. Door een stukje
zilver om te zetten in een wolk van microscopisch kleine deeltjes is de oppervlakte sterk
vergroot en daarmee zijn genezende eigenschappen. Bovendien kan het zo makkelijk diep in
het lichaam doordringen
Hongkong bespuit ondergrondse met
colloidaal zilver spray
De ondergrondse in Hongkong gaat haar
treinen behandelen met een colloidaal zilver antibacterie spray om zo de verspreiding van
verkoudheid en griep via passagiers af te remmen. Wel grappig aspect is dat de antikwak
club dit soort produkten nog altijd af doet als kwakzalver middeltjes. De overheid van
Hong Kong denkt daar blijkbaar anders over...
Colloïdaal Goud is eerder een belangrijke
mentale, weerstand en immuunsysteem versterker. Door dit beter verdedigingsysteem tegen
ziektes geeft het vernieuwde vitaliteit en zo mogelijk een langer leven. In tegenstelling
tot Colloïdaal Zilver heeft Colloïdaal Goud geen uitgesproken effekt op virussen of
bacterien.
A new study published in JAMA is sure to
have an unintended result – dramatically boosting the sales of colloidal silver
around the country as a powerful immune support mineral. The study was
actually about the use of silver-coated tubes in hospital patients, and it showed a 36
percent reduction of ventilator-associated pneumonia (VAP), with a 48% reduction over the
first 10 days (the common length of tube use for many). The silver-coated tubes were
designed to steadily release silver ions, not much different than taking colloidal
silver as a dietary supplement. The researchers explain how this works, “Silver
kills bacteria and yeast by sticking to the organisms’ enzymes, genetic material and
other molecular components, preventing basic functions and interfering with reproduction.
MU Researchers Examine the
Environmental Effects of Silver Nanoparticles
The engineers want to find out if silver nanoparticles, known for their bacteria-fighting
ability, effectively defend against bacteria found in treatment plants. Hu said the
particles enter sewage systems following the washing of hands after people have handled
the "nanotechnology enhanced" products.
Het belangrijkst wat men in de gaten moet
hebben is het verschil
tussen colloïdaal en ionische zilver. Hoewel voor ionische zilver voor
het gemak de algemene benaming “colloïdaal zilver” wordt gebruikt, is
er een belangrijk verschil tussen deze twee.
Om het simpel te houden: colloidaal zilver bestaat uit relatief
grotere zilverdeeltjes met een complete set electronen en de oplossing
ziet meestal lichtgeel uit. Ionische zilver zijn kleinere zilveratomen
die een electron missen en de oplossing ziet nagenoeg als gewoon water
uit. De meeste colloidaal zilver oplossingen bestaat uit zowel
colloidaal als ionische zilver. De ene fabrikant denkt dat colloïdaal
zilver de beste is en zorgt dat zijn zilveroplossing uit meer
colloidaal zilver bestaat dan uit ionische zilver en een andere
fabrikant denkt juist het omgekeerde.
Uit een betrouwbare test is gebleken dat het de ionische zilver is die
effectief is tegen bacteriën (zie http://www.silvergen.com/ionic_versus_colloidal_silver.htm).
Het
argument dat ionische zilver niet effectief zou zijn is dat ionische
zilver met maagzuur gaat binden en op die manier geneutraliseerd
wordt. Maar volgens deze website: http://colloidalsilverresearch.com/colloidal_silver_transport.htm,
bindt ionische zilver eerst met metalloproteinen in het speeksel,
waardoor het de maagzuur intact kan passeren, alvorens het weer
vrijgemaakt wordt in de darmen.
U kunt heel veel nuttige en betrouwbare informatie hier vinden: http://www.silvergen.com/informat.htm.
Hoewel dit de site is van een
fabrikant die zilvercolloidaal generator verkoopt (die ik persoonljk
al meer dan twee jaar succesvol gebruik), is de geboden informatie,
naar mijn mening althans, correct, uitstekend onderbouwd en
betrouwbaar. U kunt zelf een blik op werpen en de kwaliteit van de
geboden informatie beoordelen.
Agyria (blauwe huid) krijg je nooit met
ionische zilver oplossing in
puur water gemaakt via electrolyse. Om Agyria te krijgen moeten de
zilverdeeltjes relatief groot zijn, de dichtheid van de oplossing vrij
groot zijn (in de buurt van 100 ppm) en moet het vaak en regelmatig
ingenomen worden. Meer info: http://www.silvermedicine.org/argyria.html
In uw website is er een link naar http://www.cqs.com/silver.htm. Ik
moet zeggen, ik heb nog nooit zoveel leugens en onwaarheden in een
pagina gelezen. Elke bewering die hier gedaan wordt is in waarheid
precies het omgekeerde. Het zijn gewoon grove fouten of leugens. Om ze
allemaal wetenschappelijk te weerleggen is veel werk. Ik poog toch
hier om een paar van die naïeve stellingen te weerleggen:
Silver is toxic and a carcinogen: Waarom lijdt iemand die Agyria heeft
verder niet aan kanker of andere lichamelijke ongemakken? Agyria is
puur een cosmetisch ongemak, verder niets. Als zilver giftig en
kankerverwekkend zou zijn, dan moet iemand die agyria heeft andere
lichamelijke ongemakken lijden, wat niet het geval is.
Pages 164-166 cross currents
By Dr. Robert O. Becker
"In each case, the nonunions healed even faster than they would have
if negative electrical currents had been used. In addition, the soft
tissues and skin healed at the same extraordinary rate. The
electrically generated silver ion was doing something more than
killing bacteria it was also causing major growth stimulation of
tissues in the wound.
When we finally tracked down exactly what was happening, we found that
as human fibroblast cells (which are common throughout the body) were
exposed to the electrically generated silver ions, they
dedifferentiated. They were then able to multiply at a great rate,
producing large numbers of primitive, embryonic cells in the wound
even in patients over fifty years of age. These "uncommitted" cells
were then able to differentiate into whatever cell types were needed
to heal the wound. So what we were in fact doing was turning on
regeneration in human tissues, which I had thought we would never be
able to do.
In our previous studies of regeneration, we had found that in human
beings, only bone-marrow cells could dedifferentiate. Because there
were so few such cells, we thought that any regeneration in human
beings (other than fracture healing) was impossible. The
dedifferentiation of the abundant fibroblast cells by electrically
generated silver ions may provide us with the means to restore
regeneration to human patients.
While I was excited at this serendipitous discovery, my patients could
have cared less how the wounds were healed. They were simply delighted
at the fact that, at long last, a treatment had worked. Perhaps the
most important moral in this story is that it demonstrates that no one
can tell in advance what will happen in a scientific experiment.
Electrochemical therapy for cancer
Actually, this circuitous pathway led us back to one of our original
aims, the control of cancer growth. If the electrically generated
silver ion dedifferentiated normal human fibroblast cells, would it
also dedifferentiate human cancer cells? If so, we would have a way to
duplicate in human beings. Dr. S. Meryl Rose's experiments with
salamander cancers, in which dedifferentiated cancer cells
dedifferentiated as normal cells. A lack of funds, unfortunately,
prevented us from completing this work. However, we did find that some
human cancer cells in culture appeared to dedifferentiate when exposed
to these silver ions.
I also had a patient with a severe, chronic bone infection who had an
associated cancer in the wound. He refused amputation, which would
have been the treatment of choice, and insisted that I treat his
infection with the silver technique. After three months, the infection
was under control, and the cancer cells in the wound appeared to have
changed back to normal. When I last heard from him, eight years after
the treatment, he was still fine.
It is important to realize that this is not simply an electrical
effect, but the result of the combined action of the electrical
voltage and the electrically generated silver ions. It is an
electrochemical treatment. While we do not have firm evidence at this
time, what probably happens is that the silver ion is shaped so as to
connect with some receptor group on the surface of the cancer-cell
membrane. After that connection is made, an electrical-charge transfer
sends a signal to the nucleus of the cancer cell that activates the
primitive-type genes, and the cell dedifferentiates. In that state it
awaits instructions as to what it is to become. The process is exactly
the same as that in Rose's experiments, except that in this case the
dedifferentiation is caused by the unexpected action of the positive
silver ions.
This technique obviously requires more study before any clinical use
can be made of its antitumor effect. However, it does appear to be a
promising lead in an otherwise rather grim picture."
Some people have made statements that silver is a heavy metal and can
induce cancer. Nothing is further from the truth. Here is an
excellent rebuttal to one detractor of silver named Jonathan Campbell
. Marshal Dudley researched the silver/cancer claims and here is his
information. http://www.silver-colloids.com/Pubs/dark-side-rebutal.htm
Silver has no purpose in the human body:
penicilline en pijnstillers
ook niet, waarom heeft de schijver daar niets op tegen?
